Dubio.

Ik zit in dubio. Iemand die ik ken, heeft al tijden een zeer slechte adem. Soms wat minder, soms wat meer. Eergisteren wat meest. Erger nog: ik pleurde bijkans van mijn bureaustoel af. Ik moest bijna kokhalzen.

Toen ze eenmaal (vooral niet snel genoeg naar mijn zin) vertrokken was, moest ik eerst collega Laura reanimeren. Die was zwaar in shock.

Het raam ging wagenwijd open, voor mijn gevoel was het hele vertrek vergiftigd. Ik ben nogal van de visualiseer en zag de adem bijna hangen, als zo’n groene mist.

Degene om wie het gaat is een goed verzorgde vrouw. Ik vraag me af of ze het weet van haarzelf. Het is een geur van ontstoken tandvlees die om haar heen hangt, zo’n bijtende, rottende lucht. Ik herken het uit duizenden. Soms hebben mensen een geur van een ontsteking in de keel, die is ook nogal specifiek maar ga ik niet melden aan de eigenaar, want die trekt vanzelf wel weer weg. Ik zie ook veel mensen nuchter en ook die lucht is geen pretje. Een lege maag is een naar iets. Maar ook dat is iets dat tijdelijk is.

Ontstoken tandvlees/parodontitis is een lucht die meestal met een beetje meer mondverzorging (wat extra flossen of een toefje tandenstoker op zijn tijd) en/of een week spoelen met Hextril weg kan verdwijnen. Desnoods met behulp van een mondhygiënist.

De dame in kwestie is een artsenbezoeker die ik nu al ruim 6 jaar ken. We kussen elkaar als begroeting (daar had ik eergisteren dus spijt van, nogal), we wisselen regelmatig privéweetjes met elkaar af, zowel live als per mail, ik heb een keer met haar geluncht. Maar om nou te zeggen dat we bevriend zijn? Nee, dat niet.

Want als dat wél het geval was geweest, zat ik nu niet in dubio: dan had ik het haar absoluut gezegd.

Ik verwacht van mijn vrienden, familie en collega’s dat ze het me vertellen als ik onfris ruik, spinazie tussen mijn tanden heb, een koe uit mijn neus heb bungelen of een combinatie van die drie heb. Ik zou zelfs bozig op u worden als u mij de hele dag voor lul liet lopen met mijn gulp open of een klodder tandpasta op mijn kin. Meld het alstublieft!

Dan doe ik dat ook bij u. Deal?

Maar soms ligt het wat gevoeliger, zoals in deze kwestie. Ik ken haar nét net goed genoeg om volledig open en eerlijk tegen haar te zijn.

Ik neig op dit moment naar dat ik het wel moet doen. Zelfs met het risico dat ze boos wordt of gekwetst raakt. Ze heeft namelijk een baan waarin ze heel veel mensen spreekt en ik ben ongetwijfeld niet de enige die walgt van haar mondgeur. Ik kan me zelfs zo voorstellen dat ze om die reden ook wel eens geweigerd wordt, of niet verder komt in een gesprek.

Wat zou u doen? Het haar zeggen? Een mailtje sturen? Of uw mond houden?

30 thoughts on “Dubio.

  1. Ik zou haar een mailtje sturen om daarin te vermelden dat je vermoedt dat ze een onsteking in haar mond heeft en dat ze misschien beter even langs de tandarts kan gaan om te controleren. Hoe je het weet dat ze die ontsteking heeft moet ze zelf maar even over nadenken.

    Love As Always
    Di Mario

  2. Net als DiMario, ‘k zou haar ook aanraden een bezoekje aan de tandarts te brengen.
    Daar ’s niks mis mee, waarschijnlijk is ze je eeuwig dankbaar,
    groet

  3. Mailtje sturen is zo afstandelijk , zou er voorzichtig eens in het algemeen over praten , zien hoe ze reageert en dan haar op dat punt wijzen.
    Prettig weekend zus !

  4. Als niemand er iets van zegt (en zij heeft het zelf niet in de gaten) verandert er ook niets. Niet voor haar en dus ook niet voor haar omgeving. Wat ik zou doen? Bij het eerstvolgende contact, uiteraard als het probleem nog steeds een probleem is, de vraag stellen of je haar iets persoonlijks mag zeggen. Daar komt zelden een “nee” op en dan het punt maken. En zoals altijd is het de toon die de muziek maakt.

  5. geen mail…ik zou haar er voorzichtig persoonlijk op aanspreken…zeggen dat je je er lullig over voelt maar dat je het zelf ook zou appreciëren als iemand dat tegen jou zou zeggen…als ze boos wordt of gekwetst is dan komt dat vanuit haar zelf (schaamte wellicht) maar uiteindelijk kan ze niet meer dan dankbaar zijn, succes hee

  6. Persoonlijk aanspreken, maar wel voorzichtig hoor, jeetje, ze zal zich erg schamen waarschijnlijk. Maar als je het goed aanpakt dat hoeft ze zich niet gekwetst te voelen en zal ze je alleen maar dankbaar zijn. Je hebt het wel weer hilarisch beschreven, ’t is niet te hopen dat ze je blogs dan achteraf leest, haha. ;)

  7. Als het nog even duurt voordat je haar weer ziet toch een mail (of liever een telefoontje, maar misschien is dat niet zo’n optie ;). Je kunt beter zsm het haar laten weten. Zo van “Ik wil graag eerlijk tegen je zijn : Je ruikt een beetje uit je mond o.i.d.” “Hoop niet dat je het erg vind dat ik dat zeg?” “Ik wilde het graag even prive tegen je zeggen ipv met al die mensen erbij”. Misschien vindt ze het voor zichzelf wel genant en zou ze onaardig kunnen doen daarom, omdat ze niet weet hoe ze moet reageren? Maar lijkt me een hele kleine kans. Ik denk dat ze je wel heel erg dankbaar is als ze het al niet wist. (Een slechte adem heb je vaak zelf toch ook wel door?)

  8. Pfoe lastig. Ik zou het niet via de mail doen, dat kan ontzettend verkeerd overkomen.. Maar misschien wel zeggen. Of inderdaad informeren of ze last heeft van haar tandvlees. Kan me voorstellen dat je niet weet wat je moet doen in deze situatie!

  9. Heel lastig ja, ’t ligt zo gevoelig hè? Maar wat je zelf zegt: je wilt het toch ook graag weten als je er niet uitziet, stinkt of wat dan ook. Uiteindelijk lijkt het me toch het beste om het met een beetje tact ter sprake te brengen. Succes.

  10. Ik zou het ook persoonlijk zeggen, maar eerlijk is eerlijk ik ben geen held erin en vooral als het iemand is waar ik niet zo goed mee om zou gaan.

    Wij hebben iemand op het werk die ruikt heel erg naar ‘oud zweet’, maar ik ga ook niet zo goed met haar om.. Dus ik snap je dubio.

    (M.a.w. je hebt eigenlijk niets aan me)

  11. Zeggen. Absoluut. Wel op een nette manier, haar reaktie is haar verantwoording, maar ik zou blij zijn als iemand het me zou zeggen. Wij hakken regelmatig met dit bijltje, er zijn mensen die rustig na een dag zwoegen in de bouw gezellig een tattoo komen laten zetten, met hun werkkloffie nog aan….Die sturen we gewoon naar huis, om te douchen. Kom op zeg, je weet zelf best wel als je stinkt, ook uit je mond, je proeft het nl ook. Ook al vind je het zelf niet vies, een ander vind dat wel. punt.

    1. Als ik patiënten heb die zo stinken en ik ze moet onderzoeken, vraag ik ze idd ook vriendelijk een andere (schonere) keer terug te komen. Maar dit ligt lastiger aangezien we zaken met haar moeten doen.

  12. vervelend probleem, maar hoe je het schrijft hahahahahahaha…………. ik lig in een deuk. Vooral over die groene mist en die koe. Geweldig.
    succes..

  13. ik zou het professioneel houden en niet zeggen dat het storend is, maar dat het je opvalt. Dat jij erg gevoelig bent voor geuren, beetje die kant op blabla en dat je bezorgd bent, dat ze misschien een ontsteking heeft.

    Ik ruik het ook altijd bij mijn kinderen, als ze een keelontsteking hebben. Grappig dat je dat echt bij mensen kunt ruiken!

  14. Ik snap niet dat je hier zo over in dubio bent. Juist van jou had ik dat niet verwacht. Gewoon zeggen joh. Of mailen. Ik wed dat ze het op prijs stelt. Ik zou dat wel doen namelijk.

  15. Persoonlijk zou ik zeker geen e-mail sturen. Het is lastig om te bedenken hoe je woorden bij een ander aankomen en je ziet haar reactie niet. Wanneer je haar later weer zou zijn, zou dat ongemakkelijk kunnen zien.
    Aanspreken lijkt me daarentegen ook niet gemakkelijk. Je wilt iemand niet kwetsen natuurlijk. Wanneer je iemand aanspreekt zie je de reactie meteen en kun je daar op anticiperen.

    En anders maar een pepermuntje aanbieden misschien? ;)

  16. De volgende keer een gezellig schaaltje met menthosjes op tafel. En een kopje verse muntthee erbij serveren, met tandenborstel als reuriezer. Nee, grapje natuurlijk.
    Maar: ‘de beste weg uit de problemen is er dwars doorheen, zei mijn mem altied. Dus: zeggen.
    Maar wel tactisch. Dat dan weer wel.
    Gaat jou lukken :)

  17. Als het vaker gebeurt, altijd melden.
    Dat kan het beste met een uitgebreide mail.
    Of, als je tijd hebt voor een gesprek, mondeling.
    Dan kan je het een en ander toelichten.

  18. Ha zuster klivia,

    Kunt haar ook een peperemuntje aanbieden, nee je kunt het heel voorzichtig brengen in haar geval, maar ken niet heel goed jullie relatie.
    Zo had ik les van een docent met de zelfde kwaal, voor in de klas zat niemand want achterin kon je hem nog ruiken.
    Als ik uit mijn straatje ruik dan mag men dat altijd melden. oma

    Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
    Sorry voor het generatiekloofje, ik raak op leeftijd. :))
    Het programma kun je straks beluisteren op onze weblog en nu al op de website waar de programma’s staan: http://www.wir-3.com/ kies voor radio de BOM

  19. Ik zou het haar vertellen, zeker geen mail sturen en een tandarts adviseren! Wat ze er aan doet is aan haar; niet denken of een oplossing zoeken voor haar probleem maar het alleen maar vertellen.
    Ik heb het laatst bij een nieuwe collega moeten doen, die rook enorm naar transpiratie. Het zijn niet de leukste onderwerpen maar uiteindelijk is men je dankbaar dat je het vertelt! Bij de collega kwam de lucht uiteindelijk uit haar schoenen, die ze heeft weggegooid…

  20. Ik ken mezelf. Eigenlijk zou ik het niet willen doen, maar wanneer de geur zo doordringend zou zijn dat ik bijna neerging, zou ik het in een spontane opwelling zeggen op het moment dat ik het rook. Maar dan langs mijn neus weg van: “Heb jij ontstoken tandvlees? Mijn moeder (vriendin, buurvrouw, vul maar in) heeft het ook zo gehad, dus ik herken het (weet niet zeker of ik ‘de geur’ zou zeggen. MIsschien kan dat bij latere toelichting). Ik zou het zeer zeker niet heel beladen maken door haar een mail te sturen of door te vragen of ze ‘even kan praten’, maar het luchtig houden. O, en dat van die pepermuntjesadviezen… Daarom ben ik altijd compleet paranoïde wanneer iemand mij een pepermuntje aanbiedt. Laatst stapte ik bij iemand in de auto die bij de passagierstoel een groot blik pepermunt had staan en ik dacht gelijk: ‘Hmm, vindt ze soms dat ik uit mijn mond stink?’ Maar ik kreeg niks aangeboden, dus het zal wel niets geweest zijn. :D Ik zou hoe dan ook voor iets meer duidelijkheid gaan.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s