Attent.

Vannacht toen ik al een poosje wakker lag en Vlam dat ook werd, vroeg hij me waarom ik niet kon slapen. Buikpijn, was mijn antwoord. ‘Zal ik dan eventjes een aspirientje voor je halen?’ antwoordde hij. Een man die zelfs midden in de nacht uit zijn bed voor je wil om iets voor jou te doen, dat is een geweldig exemplaar. Nou was ik toch al voornemens hem te houden, maar dit zijn de momenten dat ik heel erg gelukkig met hem ben.

Eén van de leuke dingen aan Vlam is dat hij zo ontzettend attent is. Verder heeft hij behoorlijk wat verstand van eten en wijn. En hij leeft de etiquette na, allemaal dingen waar ik erg gevoelig voor ben.

Ik vind het heerlijk als een man een vrouw hoffelijk behandelt. En dat kun je wel aan hem overlaten. Hij schenkt altijd eerst mijn wijn bij, smeert toastjes voor me alvorens voor zichzelf te zorgen, doet het autoportier aan mijn kant open, laat me instappen en sluit de deur weer, helpt me in mijn jas, draagt de zware tassen, zet elke avond thee voor me, maakt me complimentjes over van alles en nog wat.

Een verademing vergeleken met zijn voorgangers.

Want wat heb ik een aantal horken als vriendje gehad. VRE-SE-LIJK! Exemplaren die eerst gingen bestellen als we ergens aten (wat is er gebeurd met ‘dames eerst’?), mannen die naar de keuken liepen en alleen een drankje voor zichzelf haalden. En als er wél aan me dacht werd, werd me gevraagd wat ik ‘moest’? (Ik moet helemaal niks behalve ademen en nog wat andere basale levensbehoeftes. Maar ik zou wel graag een wijntje wíllen.) Nul tafelmanieren hebben (vork in de hand en schuiven maar.) Zomaar een paar voorbeeldjes. Gék werd ik ervan.

Ik ben door mijn vroegere werk in de horeca een wandelend etiquetteboekje. Ik kan met alle bestek eten, weet welke glazen je waarvoor gebruikt, ken alle tafelmanieren, wie zit waar en doet wat? Vraag het en ik weet het. Er zijn ook dingen die ik niet belangrijk vind.

Zo is het de bedoeling dat een man altijd een vrouw voor laat gaan, behalve als ze samen een trap oplopen. Het is niet netjes om onder de rok van een vrouw te kunnen kijken tenslotte. Anno nu dragen vrouwen vaak een broek dus is dat probleem opgelost. En als ik een jurkje draag, vind ik het niet echt een probleem te noemen als mijn vriendje een blik onder mijn rok werpt. Er is daar niks wat hij nog nooit heeft gezien waarschijnlijk.

Als ik opsta om bijvoorbeeld even naar het toilet te gaan, hoeft mijn tafelgenoot niet tegelijk ook op te staan. Hij hoeft ook niet op te springen en mijn stoel aan te schuiven als ik weer terugkom. Ik zou daar bloednerveus van worden.

Maar verder? Deuren voor me openhouden, me in mijn jas helpen, me een arm geven met uitstappen… Ik smelt ervan. Nog steeds, elke dag weer.

Ik ben een enorm autonome en zwaar geëmancipeerde vrouw. Misschien is dit een hopeloos ouderwets kantje aan me. Of zijn er stiekem meer mensen die hier anno 2012 ook veel waarde aan hechten?

PS: het schijnt dat reageren op WP de laatste week problemen geeft voor mensen met een Gravatar. Log gewoon ‘los’ in, gebruik een ander e-mailadres, of verzin er eentje. Dan lukt het wel.

41 thoughts on “Attent.

  1. Heb ooit een vriendje gehad die zulke dingen ook deed, deur openhouden, helpen met de jas en dat soort dingen. Helaas deed hij (gelukkig minder bij mij dan bij zijn nieuwe vriendin) ook andere dingen met zijn ‘(losse) handjes’. W. is een beetje een boer daarin, maar die draagt mij op handen en doet graag dingen voor mij. De rest hoe hij overkomt is het geen boer, dus niet zijn eten naar binnen schuiven, deur open houden zoals in winkels. Hij geeft mij geen arm om uit te stappen en helpt mij ook niet in de jas. Misschien geef ik hem daar dan ook weer niet de kans voor, kan zomaar zijn, dan ben ik weer meer boers.

  2. Was het eigenlijk niet zo dat bij het betreden van een nieuwe ruimte dat de man eerst moest. Om te kijken of er geen gevaar is voordat hij zijn vrouw naar binnen haalt?

  3. Ik doe mijn best zo af toe. Maar ze kan heel goed voor haarzelf zorgen. Ook moet ik zeggen dat ik bij sommige dingen de kans er niet eens voor krijg.

    Love as Always
    Di Mario

    1. Daar heb je een punt. Veel vrouwen willen alles alleen en geven de man geen eens meer een kans om attent te zijn. Maar dan wel achteraf zeuren dat ie niks doet. Logisch als je alle wind uit zijn zeilen haalt.

  4. Heja, misschien moet ‘k het Knieperman iets meer gunnen attent te zijn, wat dat betreft ben ‘k ofwel te geëmancipeerd ofwel een boerentrien, (of in m’n kleutertijd getraumatiseerd).
    ‘k ben d’r eentje van: Kan zelluf wel
    Goed om er eens over na te denken!
    groet

  5. Ohh…… ik heb zo een “exemplaar” naast me van bijna 34 jaar en ik blijf gewoon maar klagen dat hij sommige dingen niet doet (de afwas, de vloer dweilen….). Voor mij was vanzelfsprekend dat hij zo moet gedragen, en ik heb mijn 2 zonen ook zo opgevoed. Moet ik nu ophouden met het gezeur dat hij moet veranderen? :))

      1. Ja sorry, ik was beetje ziek en niemand wist wat ik heb maar we zijn eruit… ik leef nog. Dank je wel……… je heb gemerkt dat ik niet meer op je blog was…….lief van je!!!

  6. Ik zou er echt jeuk van krijgen als G achter me aan sjouwt met m’n jas of tas. Dat kan ik best zelf zolang ik bij m’n verstand en mobiel ben.
    Iets meer hoffelijkheid zou hier echter ook geen kwaad kunnen, want een zware boodschappentas of koffer de auto in hijsen vind ik meer een mannending…

  7. Mijn M is wel attent in het feit dat hij me dingen uit handen neemt zonder dat ik dat hoef te vragen. Maar in mijn jas helpen of een deur voor me openhouden? haha hij gaat rustig toe staan kijken hoor hoe ik me in mijn jas worstel. Hij heeft weleens een poging gedaan toen ik zwanger was. Hij nam me een tas boodschappen uit handen en zei: “jij draagt ons kind al”. Ik heb hem de eerste 3 uur daarna keihard uitgelachen. Wat misschien verklaart dat hij het heeft opgegeven?

  8. de laatste keer toen ik met een man uit eten ging wilde hij me bij het verlaten van het restaurant in mijn jas helpen, wat heel attent is, maar het bleek de jas van een andere mevroi : )

    ja, ik hecht er veel waarde aan

  9. wat grappig, dat je daar dan wel weer vatbaar voor bent.
    Ik heb ook geen hork als man gelukkig, hij is ook wel van de fatsoensnormen. Attent ook wel, al vraag ik me af of hij mijn zware tassen ook zou dragen als geen gedoe had met mijn rug ;-)

  10. Tjonge… ik lees allemaal nieuwe dingen:-). Ik hecht er, denk ik, minder waarde aan dan jij. Vind vooral attent zijn in terugkomen op dingen die belangrijk voor me zijn, erg belangrijk. Even vragen hoe m’n dag is, bijvoorbeeld. Leuk om te lezen dat je er zo van geniet, Kliefje!

  11. De mijne was een echte hork, te wijten aan een gebrek aan opvoeding, hij komt uit een echt uhm…minder bedeeld gezin. Na 16 jaar heb ik m de meeste fijne kneepjes kunnen bijbrengen, maar 100% galant zal hij niet worden, en dat hoeft ook niet, hij is gewoon vreselijk lief, en dat is belangrijker dan attent!

  12. Ik ben daar ook heel gevoelig voor! Waarschijnlijk ingegeven door mijn moeder en hoe zij graag wilde dat een vriendje van mij zich aan haar voorstelde. Geeft hij een stevige hand? Kijkt hij je daarbij recht in de ogen? Dan mag hij blijven! ;-)

  13. Van al dat soort galante dingen zou ik dus jeuk krijgen! Attent vind ik prima, maar deuren open houden, jassen aandoen, neuh, dat hoeft van mij niet.
    Ben oprecht blij voor je dat je zo’n mooi exemplaar hebt weten te ‘strikken’

  14. Soort zoekt soort.
    Toch raar dat je ooit bent gevallen voor die horken.
    Ik zal ook wel een hork zijn, ik behandel mannen en vrouwen gelijk, de ander mag altijd voor, maar dat is meer een gewoonte.

  15. Super! Deze moet je koesteren… (-:

    De mijne is ook attent. Meestal dan he. Tenzij hem honger of een steenpuist dwars zit (-:

  16. Inderdaad, ik smelt daar ook van! Heerlijk. Niet dat Prins het doet, me in jassen helpen en zijn jas over ene plas gooien zodat ik daar over heen kan, maar dat is prima. Het is een dotje, en heeft verder nog een aantal prettige eigenschappen, en dat is goed!

    Ik kon idd ook niet meer reageren. Maar bedankt dat je een handreiking geeft. Ik was een bietje vergeten om dit te melden.. Duh..

    Fijn weekend!!

  17. een hork, het is een nieuw woord voor me! zelf ben ik niet zo van de etiquette… hoewle ik het ook wel iets romantisch vind hebben… maar helaas, geen man in mijn leven momenteel, zelfs geen hork!!

  18. Ha zuster Klivia,

    Niks mis mee om galant zijn, geeft het leven wat cachet. oma

    Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
    Het programma kun je straks beluisteren op onze weblog en nu al op de website waar de programma’s staan: http://www.wir-3.com/ kies voor radio de BOM

  19. Ahhh, een galante man.. welk een heerlijkheid. Helaas (wat dat betreft) ben ik met meneer ‘huh?’ getrouwd. Geen hork (behalve die keer dat hij de deur voor mijn neus dichtdeed), maar gewoon vrij permanent met zijn gedachten elders.
    Ik koop dan ook mijn eigen bloemen & cadeautjes, doe mijn eigen deuren open, hijs me in mijn eigen jassen, maak mijn eigen kopjes thee. En heb geleerd tegen hem te zeggen ‘neem je voor mij een kopje… mee’ als hij naar de keuken gaat om koffie te zetten voor zichzelf.
    Doet hij met liefde. Net als alles wat ik hem vraag. Denk dat ik hem maar hou ;-)

  20. Ik hou er ook van!
    Ook ik ben gezegend met een hoffelijke man.
    Maar zaterdagnacht toen wij in de kou op de bus naar huis stonden te wachten en hij heel attent zijn vest aan mij gaf, kreeg ik toch wel wat last van gewetens wroeging toen hij daar in zijn t shirtje stond te kleumen.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s