Rubensvrouw.

Ik ben nooit een hele slanke den geweest. Toen ik de puberteit inging, plopten daar vrij vlot al heupen en borsten tevoorschijn. Rubensvrouw noemde mijn moeder me.

Ik ben tot een jaar of 4 geleden vaak onzeker geweest over mijn lichaam. Droeg het liefste iets te wijde kleding om de boel te camoufleren.

Ik herinner me nog goed dat toen ik begin twintig was en in een hotel-restaurant als gastvrouw werkte, we daar strak in het mantelpak liepen. Rok, blouse, panty’s en jasje. Alleen als de mussen dood van het dak vielen, mocht dat jasje uit. Maar dan nog hield ik ‘em als enige aan. Want ik voelde me vreselijk opgelaten als ik rond moest lopen met mijn blouse in mijn rokje. Dan kon iedereen mijn buik zien namelijk. Stel je voor.

Als ik foto’s terugzie van (o.a.) die tijd, zie ik een hele slanke vrouw. Die volkomen debiel was dat ze zo over haarzelf dacht.

Ik ben in een ongelukkige periode wel eens dikker geweest dan ik nu ben. Op een gegeven moment stond ik in een pashokje, paste ik een broek en ik kon niet meer in maat 46. Ik moest een 48 nemen. Toen ging er pas iets rinkelen in dat hoofd van mij. Dat het wellicht zo zou kunnen zijn dat ik iets dikkig was. Tot die tijd was het me geeneens opgevallen. Raar hoe mensen zichzelf zien.

Ik ging rigoureus aan de lijn en viel in zes maanden tijd af van maat 48 naar 42. Gedurende die maanden at ik zo weinig calorieën dat ik het doorlopend koud had. Ik had blauwe handpalmen en tepels. Als ik naar bed ging, moest ik eerst heel heet douchen om op te warmen. Daarna trok ik een fleece trui aan en een joggingbroek en dook onder twee dekbedden. Als ik dat niet deed, lag ik de hele nacht klappertandend wakker. Maar ik moest en zou mijn oude maat terugkrijgen.

Tegenwoordig ben ik weer een maat gegroeid en heb nu maat 44.

Vlam kookt te lekker. Ik kook te calorierijk. We trekken te vaak een flesje wijn open. Eten rustig een pak toastjes met een bakje tapenade op. Bakje chips erbij. Ik weet heus wel waarvan het komt. Ieder pondje door het mondje. Overigens alleen in het weekend, maar blijkbaar is dat genoeg. Of beter gezegd: teveel.

Mijn lichaam zit me (nog?) niet dusdanig in de weg dat ik er iets aan wil doen.

Ik zit namelijk prima in mijn (zij het iets uitgelubberde en -rekte) vel.

Ik draag nog steeds nooit iets in mijn rokje of broek, want dat is met mijn figuur geen porem. Blote bovenarmen, daar doe ik ook niet aan, dat wil ik u niet aandoen. Maar mijn kleding is strakker en korter dan toen ik twintig was. Het zal me namelijk echt jeuken wat andere mensen van me vinden. En zo hoort het ook.

Als ik die oude foto’s terugzie, vind ik het idioot dat die jongere versie van mij zo onzeker was. Als ik nú dat 20-jarige lijf zou hebben, zou ik de hele dag rondlopen in een zilveren bikini denk ik. Hell, ik zou er zelfs in naar AH gaan.

41 thoughts on “Rubensvrouw.

  1. Zolang je je er goed bij voelt en het niet uit de hand loopt is gewicht ook maar een cijfer natuurlijk. Zoals ik schreef op mijn blog, ik was behoorlijk dun/mager en daar is nu wat verandering in gekomen. Daar gelaten of ik er blij mee ben 😉

  2. Het zal me jeuken of er één of twee pondjes (kilo’s) teveul zitten. Ooit was ‘k zo graatmager dat zelfs vijf minuten fietsen een paar zere billen opleverde, dat nooit meer!
    groet en prettig weekend

  3. Oja, dat herken ik wel. Vond ik vroeger dit of dat onderdeel neit zo mooi, zou willen dat ik het nu zo had! En verder storen minder mooie dingen me nu ook minder dan vroeger. Die top IN broek of rok, dat doe ik ook al jaren niet meer, veel te dikke buik. Bah. En die stoort me wel. Was vorig jaar zomer zo lekker afgevallen, maar in de afgelopen winter is het er in noodtempo aangevlogen. En dat moet er NU weer af.

  4. Haha, herkenbaar. Als mijn huidige zelf mijn jongere zelf flink door elkaar had kunnen schudden op de momenten dat ik veel te onzeker was, dan was ik inmiddels getransformeerd in een milkshake. Oh wat was ik vaak onzeker over vanalles en nog wat en als ik dan nu naar die foto’s kijk, snap ik niet waar ik me zo druk om maakte… Voordeel van ouder worden?

  5. Ik onderneem met regelmaat nog steeds pogingen om mijn zwembandje er af te krijgen maar die stranden ook weer hopeloos. Ik heb gewoon te weinig (lees: geen) zelfdiscipline. En alles is zo lekker. Ik ben nu in het stadium dat ik er over nadenk om mijn lichaam maar te accepteren zoals het is (Ha! Terwijl ik het schrijf realiseer ik mij dat dat dan eens tijd wordt. Na 45 jaar!) 😉

  6. echt waar..dit gesprek hadden wij dus gisteravond ook! Ik zei ook als ik het figuur had van mijn 20e dan liep ik de hele rond in het strakste van het strakste.
    maar is het niet vrouwen eigen om zo onzeker te zijn? ik hoor niets anders om mij heen.

  7. Dik dun, groot of klein, heerlijk al die verschillen. Het moet allemaal maar zus en zo zijn. Zolang je lekker in je vel zit en er geen hinder van ondervindt dan is het precies goed. Jammer dat wij vooral vrouwen zo onzeker zijn. Het blijkt ook wel dat blanke mensen daar meer last van hebben. Nu de afgelopen 2 jaar ben ik wat afgevallen, waar ik dus wel hinder van ondervind (wil graag weer wat zitvlees hebben). Zoals het bij vele moeilijk is om af te vallen is het bij mij met aankomen.

    Vind het dan ook zo jammer dat we gewoon niet blij zijn met ons lijf, vooral in de pubertijd gezien. Dat we er niet allemaal bij lopen zoals het in de modebladen en op tv wordt voorgeschoteld, heerlijk al die verschillen. En allemaal net zo prachtig, dik dun groot of klein.

  8. Bij mij lubbert en blubbert er ook van alles maar ik heb me nog nooit zo goed gevoeld als nu.
    Als het al andere mensen zou storen, dan kijken ze maar fijn de andere kant op.
    Ik zag gisteren Caro Emerald op tv, en ik vond het prachtig de volle vrouwelijke rondingen.
    Rubens Rules!
    🙂

  9. Toch raar, dat zelfbeeld dat we soms hebben. Ik ben in mijn kindertijd een dikkertje geweest, netjes uitgegroeid in de puberteit, maar mijn spiegel toonde me dat nooit. Zelfs nu, nog altijd passend in een maatje 38 kan ik nog een ‘dik’ gevoel hebben als ik in de spiegel kijk.
    Een dieet, dat is niets voor mij (en is ook niet nodig), maar ik probeer de tussendoortjes wel te beperken, en dan vooral omdat ik al mijn energie verlies als ik teveel suikers en vetten binnenkrijg.
    Wij vrouwen zouden wat meer moeten zeggen dat we blij zijn met ons lijf !!

    1. Klopt als een bus. Maar er zijn helaas nog steeds teveel externe invloeden (media, mannen) die een raar plaatje hebben van hoe we eruit zouden moeten zien. En tot dat verandert, gebeurt er niet veel ben ik bang.

  10. Mja , TV is ook zwaar , ze deed jaren geleden aan dieet en verloor 40 kg. Ze werd doodziek ; haar gestel was niet op mager zijn gebouwd. De dokter zei dat ze haar gewoon leven weer moest hervatten en ze is nu weer , zwaar maar gezond ! Prettig weekend Kliefje !

  11. Zóóó herkenbaar!! Ook hier maatje 44, terwijl ik vroeger, een stuk of 5 kinderen geleden een maatje 38 had, en niet eens met de kinderen naar het zwembad durfde…Ik heb nog een foto, van 16 jaar geleden, toen stond ik als een soort pin-up in de panorama, (niets te zien hoor, ik was veels te preuts) en als ik die nu zie denk ik: Damn!! Ik was een lekker wijf!! Ik zeg maar zo; Marylin Monroe had ook maatje 44. Niks mis mee.

  12. Iedereen moet doen waar hij/zij zich goed bij voelt. Overgewicht neemt wel enige risico’s met zich mee die zich vaak op latere leeftijd openbaren.
    Zelf voel ik me goed met wat ik doe, maar anderen verklaren me voor gek… Dat is dna weer hun probleem. Die zilveren bikini.. die wil ik wel zien 😀

  13. De grote zus van mijn basisschoolvriendinnetje zei eens tegen mij aan het begin van de puberteit.. ‘wat heb jij een brede heupen’. Gevolg: lange truien over de broek om te verbergen wat absoluut belachelijke onzin was (wist ik later). Maar de impact van het gezegde was groot.
    Nu ik drie x per week hardloop en een doel (wedstrijd) voor ogen heb, zie ik het lichaam veranderen. Ik moet zeggen dat me dat erg goed doet. Niet omdat ik zo nodig superstrak moet zijn, maar wél omdat ik graag goed voor het lichaam wil zorgen en heel blij ben dat ik het kan: hardlopen en volhouden.

    1. Dat zijn de betere opmerkingen idd. Die een puber compleet van slag kunnen maken en heel lang impact kunnen hebben. Ik ken ze :S

      Goed dat je zo lekker in je vel zit tegenwoordig! Heerlijk voor je.

  14. volgens mij heeft ’t meer te maken met de hoeveelheid beweging dan met elk pondje door ’t mondje … maar misschien ben ik wel te kort door de bocht hiermee?

  15. Grappig weg, het is of je mijn verhaal opschrijft. Ik was vroeger ook rete onzeker, maar ik zag er echt niet verkeerd uit toen. Ik heb ongeveer dezelfde maten en hoewel ik me best lekkerder voel met wat minder kilo’s, zal het me ergens een zorg zijn. Ik zorg goed voor mezelf, eet gezond. Iets (veel) meer beweging zou goed zijn, maar dat zit er even niet in nu.

  16. Zeer herkenbaar op die bikini na.
    Toch ben ik het er niet mee eens dat mannen hier een negatieve invloed op zouden hebben. Juist vrouwen onderling zijn gemeen voor elkaar terwijl de meeste mannen ook een vollere vrouw kunnen waarderen, mits goed verzorgd en met mooie zelfverzekerde uitstraling.

  17. Je moet doen wat bij je past en waar je je lekker bij voelt. Daar zijn geen algemene standaarden voor. En nee, we zijn niet erg objectief als we onze eigen foto’s bekijken. Ik heb eens gehoord dat als we in de spiegel kijken, dat we dan iets anders zien dan zoals anderen ons zien, maw het beeld dat anderen van ons hebben verschilt sowieso van het beeld dat we van ons zelf hebben….fijn weekend vast!

  18. Voordeel van wat extra lichaamsvet: je hebt minder rimpels in je gezicht en lijkt dus jonger.
    Ja, ieder nadeel heb z’n voordeel

  19. Toch vind ik sommige dingen onbegrijpelijk. Als ik foto’s of films van vroeger zie, dan was iedereen slank; bijna dun te noemen. Ik ook, al mijn vriendinnen, familie enz. Maar de laatste tien jaar heeft iedereen te kampen met overgewicht. Zou er toch iets in het eten zitten? Zitten we teveel achter de pc? Why??????

  20. Toch ben ik het er niet mee eens dat mannen hier een negatieve invloed op zouden hebben. Juist vrouwen onderling zijn gemeen voor elkaar .Hier heeft Femke geijk
    Vrouwen zijn zo gemeen tegen elkaar,dat begint al heel vroeg,vrouwen scannen elkaar ook altijd hoe ze eruit zien als ze elkaar ontmoeten .
    Ik heb voor mijn werk te maken met ambtenaren die werken voor de gemeente
    Is er een vrouw van 35 ,2 kids,had mooi lang haar,zie ik opeens dat ze een ‘mama kapsel’ heeft,ik zeg meid wat heb jij je laten aandoen,iedereen vind het mooi zegt ze (allemaal vrouwelijke collega’s), ik heb gezegd tegen haar dan liegen ze allemaal en geven alleen maar een sociaal gewenst antwoord.
    een half jaar later spreek ik haar weer,wat zegt ze, je had gelijk iets langer staat mij beter.
    Wij mannen zouden gewoon tegen elkaar zeggen,jeetje wie heeft jou geknipt iemand die dronken was.

    1. Ik ben een vrouw die nooit sociaal gewenst antwoord geeft 😉

      Ik geef mannen niet de schuld, maar denk wel dat ze met standaard ideaalplaatje van slanke taille, mooie ronde billen veel vouwen onzeker maken. Niet bewust, maar onbewust. Ik denk dat dat de Playboy iemand met mijn figuur gaat vragen voor een reportage bijvoorbeeld.

  21. Ha zuster Klivia,

    Beter wat vet, dan anorexia hebben door de kijk van andere.
    als je ouder wordt neem je het meer voor lief, en zo werkt de natuur ook eenmaal, je krimpt en wordt zwaarder.
    Je hebt gewoon Hollandse heupen, nou daar zijn heel wat kerels gek op :). oma

    Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
    Het programma kun je straks beluisteren op onze weblog en nu al op de website waar de programma’s staan: http://www.wir-3.com/ kies voor radio de BOM

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s