Interesses.

Jill is een kind dat helaas weinig interesse heeft in de wereld om haar heen. Geef haar een tv, een pc en ze vermaakt zich prima. Helaas verschilt ze daarin niet anders dan de meeste van haar leeftijdgenootjes.

Zo eens per week rijdt ze paard, dat doet ze al ruim vier en half jaar lang, elke woensdag. Kan het een keertje niet doorgaan, dan vindt ze dat eigenlijk ook wel oké. Ze beleeft veel plezier aan haar paardrijlessen, maar één en ander gaat niet gepaard (ziet u ‘em, die briljante woordgrap? Sorry) met heel veel passie.

Ze heeft een paar vriendinnetjes op school met wie ze regelmatig afspreekt. Ze is goed bevriend met Eva 2 die een straat verderop woont. De meisjes slapen regelmatig bij elkaar en ze kunnen het prima vinden samen.

Jill is met haar twaalf jaar gelukkig nog redelijk kinderlijk en speelt nog steeds met Barbies en Playmobil.

Sociaal lijkt ze erg op mij, ze kan zichzelf uren vermaken op haar zolderkamer, heeft niemand nodig. Alleen daar waar ik me te pletter las, zit zij te chatten op Hyves of speelt ze een paardenspel op Howrse. Ik heb menig boek voorgelezen, maar ik heb haar jammer genoeg niet kunnen verleiden tot het zelf gaan lezen.

In de loop der jaren heb ik haar regelmatig gevraagd of ze niet eens wat anders erbij zou willen proberen? Badminton,scouting, toneel, twirlen? Nee op al mijn ideetjes. Prima. Ik heb nooit iets gepusht want ik ben geen moeder die allerlei verwachtingen heeft ten aanzien van haar kind. Daarbij vind het van de zotte als ik zie hoe druk sommige kinderen het hebben. Druk kan de rest van haar leven nog.

Ik vind wel dat ze te onzeker is en zichzelf makkelijk naar de achtergrond verplaatst, niet voor zichzelf durft op te komen. Om die reden hebben we met haar besproken dat ze na de zomervakantie tóch maar gaat kijken of toneellessen haar bevallen. Iets in groepsverband gaan doen, lijkt me geen kwaad kunnen bij iemand die het liefste alleen is. Een tikkie socialer worden lijkt me geen overbodige luxe.

Wat betreft het hebben van weinig interesses, daar vind ik toch echt dat ik even grondig de hand in eigen boezem moet steken. Je kunt niet van kinderen verwachten dat ze ineens uit zichzelf met iets aankomen, je moet ze wel stimuleren. In contact laten komen met kunst, cultuur, natuur.

Ik geef eerlijk toe: we hebben de boel een beetje verwaarloosd hier. Door geldgebrek, door de tijd die werkelijk voorbij vliegt, door weet ik veel, hebben we het afgelopen jaar veel te weinig een bioscoop bezocht, een museum van binnen gezien, of zijn we naar het theater geweest.

Tijdens het eten opperde ik voortaan eens per maand met zijn drietjes iets te gaan ondernemen. Zo gezegd, zo gedaan. Vorige maand bezochten we het Museon en afgelopen zondag waren we bij ‘Vlinders aan de Vliet‘.

We beginnen voorzichtig. Leuke, leerzame maar vooral ook kindvriendelijke uitjes. Niet te heavy. Geen Keukenhof- en museum van de boekdrukkunst-achtige zaken. De opera van Verdi die we afgelopen zomer zagen, in het amfitheater in Orange, was iets te enthousiast namelijk. Ze heeft bijna een jaar na dato de vlekken nog steeds in haar nek zitten.

30 thoughts on “Interesses.

  1. Heel goed dat je inziet dat haar pc , niet alleen de wereld is ! Weet niet hoe het bij jullie is maar met het nieuwe schooljaar zijn er bij ons startdagen van jeugd- en sportbewegingen , waar ze eens kan gaan kijken wat haar interesseert. En eigenlijk moet zij beslissen wat ze wilt en dat komt wel !

  2. Hier precies hetzelfde tot we het meisje gitaar leerden (op les dan wel, niet zelf) spelen. Daarna kwam de interesse vanzelf, want concerten, gegeven door leeftijdgenootjes, e.d.
    ’t Was in ieder geval heul cultureel verantwoord
    groet

  3. Mijn zoon en stiefzoon zijn precies zo. Gelukkig kunnen ze wel genieten van de natuur, dus die zoeken wij geregeld op, das niet zo moeilijk in Drenthe, maar ook in Duitsland heb je prachtige bossen waar ze heerlijk kunnen klimmen. Persoonlijk denk ik dat, wanneer ze volgend schooljaar naar de brugklas gaan, wel meer sociale contacten zullen krijgen. We zullen zien.

  4. Leuk zeg. En weet je, heel veel van dat soort uitjes kunnen ook heel goedkoop. Kijk maar eens op de site van staatsbosbeheer bijvoorbeeld.
    Wij doen dit soort dingen best heel veel, zonder dat het echt bewust gaat. Ik moet wel echt gevoed worden met kunst, in alle vormen. Dat maakt me gelukkiger.
    Qua sociaal ben ik ook wel hetzelfde als je omschrijft. Ik heb weinig behoefte aan meidenavonden dat meer van een kippenhok heeft. Ik pas me veel te veel aan en daardoor zijn sociale activiteiten niet echt ontspannend voor mij…

  5. Toneel lessen? En vind ze dat zelf ook leuk? Ik bedoel, je kunt een kind niet dwingen iets te doen waar ze geen zin in heeft. En toneel is gelijk het diepe in. Dat kan het tegenovergestelde effect hebben.

  6. Sociaal, hum? Ik kan niet met mensen maar ook niet zonder. Ben aardig op mij zelf. Ik hou er niet van om vaste middagen/avonden te hebben, dus clubs zijn niks voor mij. Druk gezochte bossen of plaatsen dan word ik onrustig. Ik hou er wel van om gezellig met vriendin/vriend avondje uit eten en voorstelling te kijken of lekker thuis met een wijntje te kletsen.

    Goed dat je Jill wel begint te stimuleren. Ook denk ik dat als ze eenmaal op de middelbaar zit dat er wel iets gaat veranderen, zelf haar dingen ontdekt.

    1. Ik ook hoor, ben ook een loner. Maar ik wil niet dat mijn dochter dat wordt omdat ik dat ben. Ze mag het van mij worden, maar dan moet het wel haar eigen keuze zijn. En daar komen we maar op 1 manier achter, door haar wél eea aan te bieden.

  7. Soms moet je even een duwtje in de goede richting geven inderdaad, bij sommige kinderen is dat nodig. En als je dan eenmaal bezig bent en het enge/vreemde is er af dan is het (soms, soms ook niet) heel erg leuk. Ben benieuwd!

  8. Onze verlegen zoon ging ook op theaterlessen,hij was toen 10, en hij bloeide helemaal op!
    Ze leren in een groep te werken en uit hun schulp te kruipen,en ze blijken ineens allerlei onverwachte talenten te hebben..
    Echt een aanrader!

  9. Ik herken het wel een beetje van de jongste, de oudste twee zaten op toneel, ballet, scouting noem maar op. Overal vlogen wij met ze naar toe. De jongste is echt een heel stuk jonger en we merken dat we minder met hem doen, we voelen ons daar bij tijd en wijle erg schuldig over,en nu zijn we op zoek naar een leuke sport met hem.

  10. Kinderen moeten soms zoveel tegenwoordig, toen mijn jongste besloot om de viool aan de haak te hangen vond ik dat jammer, ze had talent, maar deed het niet graag. Maar ik ben niet de moeder die blijft aandringen, en driemaal per week kilometers gaat rondrijden met een dochter die tegen haar zin naar de ‘verplichte’ hobby trekt.
    Ikzelf wordt door kroost en vrienden ook wel eens gepusht om één en ander buiten de deur te gaan doen, daar kan ik dan verdomd kwaad om worden (als ik het nog één keer moet horen, dan ga ik schreeuwen !!) Ik ben me dunkt oud en wijs genoeg om zelf te beslissen waar ik ga en sta

  11. Ik lees altijd met plezier je verhalen….ik was vroeger erg actief met buiten spelen. Vooral de jongens dingen zoals voetballen en crossfietsen waren mijn favoriet…..geen poppen voor mij hahhaa. Voor sport deed ik tennis, en muziek op de accordeon vanaf m’n 8ste en nog steeds nu op mijn 38ste speel ik er nog wel eens op.

  12. In mijn jeugd bezocht ik, uit vrije wil, diverse clubjes, waaronder de padvinderij en sportclubs. Op die manier heb ik geleerd dat ik iemand ben die niet graag in groepsverband opereert.

  13. Ik vind wel dat ze te onzeker is en zichzelf makkelijk naar de achtergrond verplaatst, niet voor zichzelf durft op te komen.

    Vooral dat laatste moet je zorgen baren,ik heb een familielid ,vrouw gescheiden dochter 8 jaar ,die laat zich het geld afpakken op de manege.
    Die meid word te lief opgevoed(moeder werkt ook in de softe sector) en is te lief van karakter daar is niks mee, maar je hoeft je ook niet de kaas van het brood te laten eten.
    Toneellessen naar de zomervakantie is te laat,je hebt weerbaarheidscursussen voor kinderen die groep 8 verlaten.
    Op de middelbare school is het een jungle tegenwoordig

    1. Zó erg is het mijns inziens niet. Anders trek ik wel sneller en aan een andere bel. Ik werk dan wel in de ‘softe sector’ maar ben behoorlijk assertief en voed mijn kind zeker niet soft op. Geen zorgen Wessel! 😉

  14. Stimuleren is altijd goed. Al kun je niet om de aard van het beestje heen. Mijn oudste is sociaal gezien een beetje als je dochter. Hij heeft een paar vrienden, hij heeft een sport, maar doet het allemaal behoorlijk rustig aan. En hij lijkt niet de behoefte te hebben aan meer. Mijn jongste heeft een sociaal leven die zo druk is dat ik er duizelig van word. Ik moet juist heel erg mijn best doen om hem af te remmen, anders zie ik hem nooit meer en is hij alleen maar op stap met vrienden en is hij altijd in de weer met logerpartijen. Zoals ik de een dus stimuleer, ben ik de ander aan het afremmen. En ze hebben toch echt dezelfde opvoeding gehad. Met hun 13 en 15 jaar willen ze trouwens niet vaak meer met hun ouders op stap. Ook dat nog 😉

  15. Met ‘softe sector’ bedoel ik mee, de sociale wereld van de zorg,welzijn en onderwijs
    de wereld van liefde,begrip, praten en medelijden en politiek correct zijn
    Dat komt in mijn wereld iets minder voor,het bedrijfsleven
    Niet dat ik een hart van steen heb,doe vrijwilligerswerk voor mantelzorg/welzijn
    Help een man van over de 70 na het overleden van zijn vrouw met zijn administratie,deze man kan niet lezen en schrijven.,ik ga er 1 keer per 14 dagen langs,hij woont nog geen km bij mij vandaan.
    Maar mantelzorg/welzijn hoeft mij geen dossier te geven van een paar HBO’ers die 5000 verdienen en 6000 uitgeven(zoals te zien was in dubbeltje op zijn kant) van zulke gevallen moet ik bijna aan de hogebloeddruk pillen.
    Ze kunnen mij natuurlijk wel inhuren voor 60 euro per uur hahahahahaha

  16. Hopelijk pakt het goed uit en trekt ze wat meer de wereld in, om het zo te zeggen.
    Ik ben een mensen-mens & loner tegelijk. Kan me uren alleen vermaken {als kind al, met m’n boek}, maar soms wil ik mensen om me heen.

    De afgelopen tijd merk ik dat ik dat mis. De wijde wereld ben ik hier nog niet echt in getrokken en doe daardoor nu weinig sociale dingen, en dat begin ik te missen…

  17. Hier een oudste die heel breed georiënteerd is. Ze vindt veel dingen leuk, maar is wel heel stabiel in haar ‘ergens bij zijn’. Gelukkig. Jongste is ook bij voetbal en gaat dit steeds leuker vinden. En zaterdag mag ze met oma naar het theater. Dat doen wij vrij regelmatig: theater, bios of museum. Gewoon, omdat we dat belangrijk vinden.

  18. Eeuwig zat ik met mijn neus in de boeken, lezen was het liefste wat ik deed. Mijn broer was het tegenovergestelde, vaak moest mijn moeder hem gaan zoeken als het avond werd. Gelukkig was dat een heel andere tijd dan nu. Mijn moeder heeft me nooit gestimuleerd om uit mijn schulp te komen en achteraf gezien vind ik dat heel jammer. Het is uiteindelijk toch wel goed gekomen met mij, maar ik ben blij dat ik het met mijn kinderen toch anders aangepakt heb. Volgens mij is het goed om kinderen een beetje te sturen.

  19. Een mens is zoals die is, daar verander je niks aan. Iemand kan niet assertiever worden onder dwang, dat gaat allemaal vanzelf in de praktijk.
    Maar goed, zolang ze nog meewil, geniet er van!

  20. Klinkt als mijn oudste dochter, buiten het paardrijden dan. Gek genoeg heb ik hier een jonger exemplaar rondlopen dat wel interesses en hobby’s heeft. Serieus. En hetzelfde opgevoed en al. Wij gaan wel eens naar de bioscoop en naar het theater en zo, dat vinden ze allebei fijn, maar toch zo’n verschil tussen de twee. Dus daaraan kan het niet liggen.

    Mijn oudste, nu 13 jaar, begint dank zij The hunger games eindelijk te lezen. Ze is bezig met boek twee. Godzijdank. Ik loop er al jaren over te zeuren en nu doet ze het eindelijk uit zichzelf. Er is nog hoop 😉

  21. Ha zuster Klivia,

    Herkenbaar, onze jongens hadden op die leeftijd ook genoeg aan hun eigen dingen.
    Maar wilde wel graag mee naar musea en tentoonstellingen.
    jonge Dj, veel voorgelezen en zelf las hij ook boeken kapot, nu niet zo erg meer.
    Ach elke leeftijd heeft zijn favoriete bezigheid, goed om het niet te zwaar te maken voor haar, anders kan ze ook helemaal afhaken. oma

    ot, hij heeft echt de griep, morgen is hij ook nog onder zeil.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s