Moeilijk?

Eervorige week hebben Vlam en ik veel gepraat. Nou is dat niet echt bijzonder te noemen, maar dit keer was het onderwerp wel heel erg interessant: ondergetekende. Klivia in hoogst eigen persoon.

Want ik schijn soms namelijk best een lastig portret te zijn.

Zo ben ik erg kort door de bocht en zeer kritisch. Met mijn rake opmerkingen en scherp door mijzelf afgegrensde normen en waarden, ben ik soms wat hard. Ik kan mensen afschrikken. Schijnt.

Dat klopt deels, vind ik. Ik ben inderdaad erg direct en bepaalde zaken kunnen écht niet in mijn optiek. Schijnheiligheid, daar heb ik een schurfthekel aan. Of het afschuiven van je problemen. Als je tegen me liegt, mij of mijn naasten pijn doet of achter mijn rug om lult, dan schrap ik je net zo makkelijk uit mijn adresboekje, als uit mijn hoofd. Ik neem heel (de vraag is: tè?) makkelijk afscheid van mensen.

Ik denk dat dat gedrag gedeeltelijk voortkomt uit mijn verleden. Er is zoveel met me gesold op emotioneel gebied, dat ik uit zelfbescherming enorme schilden heb. Het duurt heel lang voor ik iemand emotioneel toelaat en als je eenmaal door die hittebestendige shields heen bent, hoeft er maar dát te gebeuren en ik zet ze weer omhoog.

Zelf heb ik daar eigenlijk niet zo’n last van. Ik ben zo gewend aan mijn eigen copingstijl, dat het volledig verweven is met mij. Ik ben het helemaal geworden. Ik kan doorgaans prima met mijzelf door één deur. Ik hoef niet iedereen leuk en lief te vinden.

Mensen om me heen, hebben er soms wel moeite mee, dat was me al duidelijk (maar interesseert me eerlijk gezegd niet zo veel) maar na diverse gesprekken met Vlam, is het misschien handig er iets mee te proberen te doen. Me weer bewust te zijn van mijn gedrag. Hijzelf heeft er overigens geen last van, hij zegt van me te houden zoals ik ben, kan het heel goed handelen. Hij vindt dat duidelijke wel prettig na tig nogal neppe vriendinnetjes.

Laats vroeg ik -ter bevestiging of uitsluiting- gewoon op de vrouw af aan mijn collega of ik een lastig mens was, of ik té direct ben, té assertief. Zij antwoordde ontkennend, ze vond het juist wel prettig om zonder enige twijfel te weten waar ze aan toe is, bij mij.

Ook mijn werkgever kan mijn karakter wel waarderen. Hij zou me regelmatig achter het behang willen plakken, maar doorgaans is hij erg blij met het feit dat hij wél precies weet wat hij aan me heeft. Geen dubbele agenda’s bij mij. Geen vage toestanden, geen onduidelijkheid. What you see is what you get.

Andere collega Frans geeft toe dat ik wel een olifant in een porseleinkast ben, maar dat het zonder enige twijfel duidelijk is, wat je van me kunt verwachten. En dat er achter die grote bek een heel klein hartje zit, is ook bekend.

Van mijn vrienden weet ik het eerlijk gezegd niet. Ik heb inderdaad wel mensen weggejaagd of uit mijn leven gebannen. Maar wie niet? Sommige mensen gaan een leven lang mee, sommige mensen maken maar een klein deel uit van de tijd dat je hier bent. Mijn ervaring is dat je constant in beweging bent, je evolueert. Bij bepaalde fases passen bepaalde mensen. Niet iedereen groeit mee. Dat is normaal en zeker niet erg.

Ik vind het leven te kort en te kostbaar om teveel energie te steken in mensen waar ik me niet lekker bij voel of die dingen doen die tegen mijn principes indruisen. Is dat egoïstisch? Ben ik hard? Of ben ik gewoon een stapje verder dan de meeste mensen die wél hun leven laten leiden door de omgeving? Die zo sociaal wenselijk zijn dat ze er zelf aan onderdoor gaan?

49 thoughts on “Moeilijk?

  1. Ik heb er al over geschreven wat ik denk van jou , een vrouw met ballen , dat heb ik graag ! Ook ik kan geen weg met lafaards , schijnheiligaards , leugenaars , mouwefrotters ! Ook kom ik soms heel hard over , maar ik zeg en schrijf altijd wat ik denk. Daarmee heb ik veel vrienden , maar ook veel vijanden . Maar over die trek ik mij niet aan !
    Jij doet dat ook , schrijven hoe je je voelt , wat je voelt om je heen en dat heb ik nu eens heel graag !Met jou is het de moeite waard eens een woordje te wisselen :-) prettig weekend meis …

  2. Klief, we zijn allemaal de optelsom van gebeurtenissen uit ons verleden. Bewust of onbewust brengt men de geleerde lessen in de praktijk. Vertrouw op jouw kracht om bepaalde coping-mechanismes bij te schaven, mits je dat zelf nodig vindt. Vertrouw op dat innerlijke stemmetje dat zich door jaren ervaring heeft gevormd, om te bepalen of iets “goed” of “slecht” is voor jezelf. Hard? Egoïstisch? Ik noem het prioriteiten ;-)

    1. Ik heb de afgelopen jaren al aardig lopen schaven. Maar het kan geen kwaad als iemand die je na staat af en toe even wat feedback geeft. Ik hoef geen zachtaardig, iedereen geweldig vindend mens te worden, dat gaat te ver ;)

  3. Ik waardeer eerlijkheid zeer, ik heb er een vreselijke hekel aan als mensen het één zeggen terwijl ze liever iets anders willen. Ik voel dat meestal aan en denk dan ‘hier klopt iets niet’, al luister ik niet altijd naar dat gevoel omdat ik dan denk dat ik er naast zit (snap je het nog?)
    Blijf vooral lekker je directe zelf. Mensen die daar niet mee om kunnen gaan zijn vaak zelf erg onzeker, en om daar steeds rekening mee te houden is heel vermoeiend.
    Om dingen heen (blijven) draaien voor de lieve vrede is jezelf verloochenen en dat gaat gewoon een keer fout.

  4. Eerlijkheid is goed, maar of alles zeggen wat je denkt goed is betwijfel ik.
    Ik denk dat het soms ook goed is je eigen plan te trekken als je ziet hoe mensen met je om gaan/om willen gaan zonder hiervoor confrontaties aan te gaan.
    Het is niet laf om dat niet te doen maar je weet soms niet wat de ander drijft te handelen zoals die handelt. Laten we maar zeggen je kijkt er altijd op en niet in.

  5. Ik hou wel van directe mensen, maar als het me te direct is en het daardoor wat bot binnenkomt bij mij, trek ik me terug en voelt het voor mij veilig en prettig. Sommige mensen vinden mij direct. In sommige aspecten zal dat ook beslist zo zijn. Op privé gebied ben ik vaak niet direct en duidelijk genoeg, maar gaandeweg is dat wel verbeterd. Ik vind ook niet iedereen aardig en niet iedereen vind mij aardig. Ik heb weleens gehoord van een collega die bang was voor mijn doordringende blik. Als ik dat weet hou ik er wel rekening mee, maar ik kan en wil het niet iedereen naar de zin maken. En het is niet voor niets dat de uitdrukking ‘het is de toon die de muziek maakt’ vaak gehoord wordt.

    1. Als iets bot bij mij overkomt, vraag ik vaak aan de zender wat zhij er precies mee bedoelt. Dat het bij mij zus en zo overkomt, of dat ook zo is. Vaak bedoelt de ander het helemaal niet bot namelijk. Ontvang jij het alleen maar zo. Erover praten is het beste wat je kunt doen. Helpt een hoop misverstanden uit de weg.

  6. egoïstisch, nee niet echt. Je moet toch met je zelf en je gezin leven. Hard? Misschien voor sommige. Ik persoonlijk hou wel van direct, dan weet je gelijk waar je aan toe ben. Maar ik kan me ook wel vinden in het geen wat mevrouwwilliams schrijft.

    Niet te veel energie stoppen in mensen waar je waarschijnlijk toch niet mee verder gaat in je leven, daar kan ik me wel in vinden. Erg nutteloos. Vaak is het ook wederzijds dat de klik er niet is.

    Als je bewust wordt van je ‘gedrag’ dan gaan vaak de scherpe kantjes ervan af, maar blijft op deze manier wel wie je bent en dat is gewoon prima.

  7. Mensen uit mijn leven jagen daar heb ik nog nooit aan gedaan. Mensen komen en mensen verdwijnen, en dat is heel natuurlijk. En je hebt mensen die je een heel leven blijft zien. De echte vrienden. Of de familie waar je het heel goed mee kunt vinden.
    Hoe jij verder bent weet ik niet.

  8. Ik ben ook nogal zwart-wit recht voor z’n raap, dus ik kan het wel waarderen als iemand recht toe recht aan zegt wat ze denkt of ergens van vindt. Ook mijn baas en collega’s hadden er geen moeite mee. De enige die er moeite mee hebben, zijn die mensen die altijd lopen te draaikonten, sociaal wenselijk zijn, of “likken naar boven en trappen naar beneden” als norm hebben… die kunnen er niet tegen, want ze weten zelf niet wat ze er van vinden, omdat ze zich altijd voegen naar anderen en of denken te weten wat een ander zal denken en daar naar handelen… en dan is zo’n zwart-wit duidelijk iemand “eng”.

    Ik was altijd al iemand die duidelijk zei (zonder grof te zijn) wat ik er van vind, maar sinds ik ziek ben zijn er nog duidelijkere grenzen en mensen willen soms gewoon niet begrijpen dat ik “Nee” zeg of bepaalde keuzes maak, omdat mijn gezin en ikzelf en/of gezondheid voor gaan. Nou da’s pech… Ik heb geen energie om via Tokio sociaal wenselijke bochten te maken… dan moet kort en duidelijk, duidelijk genoeg zijn en iedereen in mijn omgeving weet van mijn IgA dus de lijntjes zijn dan kort… en dan is het “Take it or leave it”

    Aan de andere kant, als je eerlijk bent, niet bang bent om duidelijkheid te vragen als ik kort door de bocht ga en je een vraag blijft houden na die korte bocht (begrijp je hem nog??) en dat ik ik ben… dan kan ik héél ver gaan als je hulptroepen nodig hebt… Dan doe ik alles wat in mijn mogelijkheden ligt… zelfs al zit ik op de “sofa” vastgekit met een kuurtje….

  9. Ah, acceptatie door zelf en anderen – het blijft een interessant thema. Manlief alhier is iemand die met iedereen door een deur kan, die conflicten mijdt en redelijk op de oppervlakte blijft. En waarom is ‘ie met míj getrouwd? Omdat ik weliswaar niet van conflicten hóu, ik zal ze niet opzoeken, nare zaken zal je mij niet horen zeggen, maar ze wel aanga als het moet. Omdat ik met iedereen door een deur kan – maar het niet altijd doe. En prima aan de oppervlakte kan blijven, maar liever de diepte in ga. Mens, ik heb wat te horen gekregen in m’n leven – te direct, te ‘bot’, te dit te dat. Totdat het me helder werd dat het met name gezegd werd door mensen die nogal geraakt waren door mijn optreden – en die niet de moeite namen verder te vragen of er wat mee te doen. Dus tja.. of ik me er nog wat van aan moet trekken.. – als mijn geliefden en mensen waar ik wat mee heb het zeggen, ja dan wel. En raadt eens.. die nemen me zoals ik ben. Een aparte menssoort ;-)
    Ben me er wel wat bewuster van geworden in de loop der jaren, het onbevangene is er van af en er zit wat meer een rem op. Een beetje rekening houden met de ander, ach, dat hoort er immers ook bij. Maar wel vanuit mezelf en niet vanuit een opgelegd ‘gij zult niet’.

  10. Alleen de laatste zinnen ‘Of ben ik gewoon een stapje verder dan de meeste mensen die wél hun leven laten leiden door de omgeving? Die zo sociaal wenselijk zijn dat ze er zelf aan onderdoor gaan?’, die zitten me niet helemaal lekker. Klinkt toch alsof je een beetje beter bent…?

    1. Beste Els,

      Lees onder ‘wie is die Klief’: ik neem verantwoording voor wat ik schrijf, niet voor wat u leest ;)

      Ik voel me geenszins beter dan wie dan ook. Als je vaker zou lezen, zou je dat wel weten denk ik ;)

  11. Moeilijk? Ik vind onduidelijke, oneerlijke mensen moeilijk. Je weet nl nooit wat ze nou bedoelen of willen zeggen, je weet kortom niet wat je aan ze hebt. Ik ben ook nogal straight, maar ben me gaan beseffen dat niet iedereen de moeite waard is om te direct tegen te zijn, ze snappen het niet, willen het niet snappen of waarderen het gewoon niet. Ik ben dus nogal selectief geworden in het geven van mijn mening. Werkt prima. Niet iedereen hoeft perse te weten wat ze aan me hebben, ik houd het zakelijk, de mensen in mijn leven die wat voor me betekenen daar ben ik open tegen.

  12. Ik ben ergens, diep van binnen, precies hetzelfde. Naar de mensen waar ik me echt prettig bij voel durf ik dat te laten zien, maar ik vertoon nog veel te veel aangepast gedrag. Ik ga veel te veel over mijn eigen grenzen. Ik ben ze nu heel voorzichtig aan het verkennen, wie weet dat ik ooit mezelf nog eens ga worden ;-)
    Ik houd persoonlijk ook heel erg voor mensen die duidelijk zijn, maar het is een kunst om daarin niet kwetsend te zijn. Dat laatste ben ik dus veel te bang voor.

  13. Ik ervaar bijna alles wat je schrijft hetzelfde, ik ben ook behoorlijk asertief op het ongenuanceerde af…inmiddels ben ik er wel achter dat ik met mensen die ook duidelijk zijn beter overweg kan, al voel ik dat soms wel als een bedreiging omdat zij exact doen als ik en dan is het soms toch wel een beetje moeilijk…ik voel dan eigenlijk wat anderen voelen bij mij.
    Ik bied wel snel mijn excuses aan als ik bemerk dat ik mensen wellicht te hard benaderd heb…ik zie gelijk of iemand geraakt is en dat is vaak juist NIET de bedoeling.
    Ik heb wel moeten leren om mensen niet gelijk te veroordelen als zij niet open en duidelijk kunnen zijn gelijk….niet iedereen kan dit en minder temperament zorgt ook voor rustigere reacties waar ik bijvoorbeeld juist volledig door ’t lint zou gaan….
    Veel mensen hebben moeite met mij (dat voel je gewoon he) en soms vind ik dat echt jammer want ik ben best aardig, ik zeg alleen gewoon wat ik vind…niet omdat ik dat persé wil, nee…omdat ik gewoonweg niet anders kan.

    Doeii

    1. Narcistisch? Haha!

      Misschien is het idd onhandig geschreven. Ik bedoel er helemaal niks mee. Behalve dat ik met mijn eigen benadering van mensen meer kan, dan hoe veel mensen zijn. Ik ben zelf nl ook zo geweest, alles voor de goeie vrede, zeggen en doen wat er van me verwacht werd. Ik trok dat niet meer. En heb dus het roer omgegooid.

  14. Ik zou haast zeggen dat je uit mijn woonplaats komt. Wij staan hier er om bekend dat we ‘bot’ zijn, maar hier zijn we praktisch allemaal recht voor de raap. Daar waar ik werk, zijn ze dat niet. Daar l*llen ze er omheen en je weet vaak niet waar ze het over hebben. Gek wordt je er van. Inmiddels werk ik daar al 34 jaar. Ik ben het inmiddels gewend en helaas ik heb me (moeten aanpassen) aangepast. Maar thuis en in mijn woonplaats weet ik altijd waar ik aan toe ben. Ik moet er ook altijd om lachen als iemand het op de ouderwetse, maar zeer duidelijke manier zegt wat hij denkt en vindt. Eindelijk, duidelijkheid en geen gezeik en gezeur of inhoudsloze woorden. Daarom zeg ik je: niet veranderen, gewoon jezelf blijven. Er zijn veel te weinig mensen die gewoon zijn zoals ze zijn en zeggen wat ze denken en doen. De mensen die je niet pruimen en/of je willen ‘bijschaven’, nou daar moet je gewoon niets mee doen.
    En nog wat: zijn mannen zo, dan is dit zo geaccepteerd en ben je een vrouw dan ben je een *vul zelf maar in*.

  15. Mochten meer mensen zijn zoals jij, ze zouden allemaal minder ‘geleefd’ worden en meer echt leven. En wat die laatste zinnen betreft : ik snap wat je bedoelt. Hear Hear !!

  16. Mooi stuk weer. Ik houd van jouw oprechtheid en openheid. Ik ken je niet persoonlijk, dus of je bot bent kan ik niet beoordelen. Botte humor vind ik trouwens briljant, heb ik zelf ook een redelijke dosis van. Kan ook niet iedereen mee omgaan haha.
    Ik ben altijd eerlijk, maar ook tactisch. Heel toevallig gisteren een gesprek over gehad met een zieke vriendin. Sommige eerlijke opmerkingen kunnen erg bot overkomen en als je weet dat iemand daar niet zo goed tegen kan, en je houdt van die persoon, dan doe je dat niet. Rekening houden met elkaar vind ik wel belangrijk.

  17. Ik houd ook van mensen die eerlijk zijn en open zonder dubbele agenda trouwens. Maar eerlijk en open zijn is niet hetzelfde als mensen afschrikken, en soms wat doseren of iets inschikken hoeft niet te betekenen dat je meteen jezelf verloochent? Ik weet niet hoe jij irl bent, dus beschouw mijn commentaar even als een algemeen iets. Verder is het natuurlijk helemaal wat jij wilt. Ik ken wel hele kritische mensen met enorm hoge eisen en standaarden die eigenlijk ook veel te vaak eenzaam zijn.

    1. Ik beschouw het idd als een algemeen iets: het is niet op mij van toepassing. Ik ben geen kwetsend iemand, noch eenzaam. Maar Vlam en ik verschillen nogal van aanpak en hij vindt mij te scherp soms. Daarentegen vind ik dat hij best eens vaker van zich af mag bijten.

  18. Ik ben ook erg van de eerlijkheid maar ook van c’est le ton qui fait la musique. Kwetsen om het kwetsen daar kan ik niets mee. En nadenken, dat is ook erg belangrijk. Anders treedt er onherstelbare schade op. Ik denk niet dat dat de bedoeling is. Dichtbij jezelf blijven kan ook zonder anderen te kwetsen.

    1. Dat ben ik met je eens. Maar er zijn momenten waarbij ik weet dat ik de ander misschien wel ga kwetsen, maar het toch doe/zeg. Omdat het dan écht tegen alles indruist. Er zijn gewoon dingen die ik niet wil of accepteer.

      1. Je laatste zin ‘er zijn gewoon dingen die ik niet wil of accepteer’ vind ik heel erg hard en onverzoenlijk overkomen. Ik krijg er een beetje de kriebels van. Net alsof het per sé de intentie is van de ander om jou te kwetsen of dingen te laten doen die je niet wilt. De ander doet ook dingen omdat hij/zij vindt dat dat het juiste is. Ik denk echt dat je, door jezelf wat milder op te stellen, veel meer bereikt. En dan hoe je jezelf echt niet te verliezen hoor.

        1. Die mensen zijn er zeker wel. Misschien niet in jouw leven, maar wel in het mijne. Om die reden kan ik idd heel hard zijn. Kwestie van overleven. Ik denk dat ik een heel andere voorgeschiedenis heb dan jij. Dus logisch dat je me niet snapt en misschien hard vindt overkomen.

          1. Ik denk dat je dat onderschat. Er zijn in mijn leven een aantal zeer vervelende zaken gebeurd. Ook dingen die veroorzaakt werden door mensen. Maar daar gaat het niet om en het gaat zeker niet om opbieden tegen elkaar wie het naarste en zwaarste leven gehad heeft. Toch? Het gaat volgens mij om een zekere mildheid. Die je misschien best goed zou staan. Als ik naar mezelf kijk. Ik ben zoveel milder als 10 jaar geleden. Ik was best zoals jij: fel en hard en assertief. Ik ben nog steeds vrij fel en assertief, alleen het harde is eraf. Mensen zijn verbaal vaak niet aan mij gewaagd, maar weet je: ik hoef niet meer zo nodig te winnen. En dat geeft een boel rust.

  19. Stukje naar mijn hart, Klief! Ik ben volgens mijn vrienden precies zo. In het begin waren ze daardoor wat afgeschrikt, maar tegenwoordig vinden ze het wel prettig. Denk dat dit ook door mijn thuisje komt, je moet bijna helderziend zijn om sommige mensen goed te behandelen. Dan maar liever what you see is what you get.

  20. Nah ´k weet dat je mij ook leest en ik vind je een mens uit 1 stuk!
    Alles wat je schrijft en je afvraagt inclusief de laatste herken ik.
    En ik denk dat jij (en ik) zekers een stukje verder zijn
    omdat we wel degelijk heel goed nadenken over hoe,wat en waarom.
    En een ieder die denkt dat jij je daarmee verheft boven de rest
    die begrijpt het dus niet ;)
    Sterker nog ik denk dat in bepaalde opzichten wij minder af zijn,
    we zijn de onschuld en het naieve kwijtgeraakt.
    Lief 1 ding is een feit: er is meer ruimte in een gebroken hart ;)
    Blijf lekker wie je bent en doe wat je doet,
    we weten onderhand wel hoe het niet werkt XXXX

  21. Ha zuster Klivia,

    “Ik kan mensen afschrikken. Schijnt.” daar ben je het blijkbaar al niet mee eens.
    En dat mag, dat moet je ook niet onder schoffelen.
    Je kunt beter zeggen hoe je over de zaken denkt, dan dat je er zelf onder door gaat. oma

    Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
    Het programma kun je straks beluisteren op onze weblog en nu al op de website waar de programma’s staan: http://www.wir-3.com/ kies voor radio de BOM

  22. Hehehehe deze discussie voer ik ook regelmatig thuis. Veranderen betekend niet perse jezelf verlaten/verliezen. Mogelijk is deze manier van coping niet meer de juiste voor je? Of is het mechanisme sterker geworden dan dat nodig/functioneel is? Recht door zee vind ik persoonlijk heerlijk maar mogelijk schrikt het mensen af?

    Lastige dillema’s waarover ik geen mening heb omdat ik je simpelweg niet in het echte leven ken. Ik ben benieuwd wat je zelf besluit over de vragen die je aan het einde stelt.

    1. Ik heb eea al aangepast, ben heel anders dan een paar jaar geleden. Maar Keulen en Aken zijn niet in 1 dag gebouwd. En misschien wil ik sommige dingen aan mezelf niet veranderen, omdat ik er (nog?) geen noodzaak toe zie? Dus misschien beantwoordt dat wel mijn eigen vragen? Voor nu dan. Uiteraard kan ik er later anders over denken. Ik beloof niks ;)

      1. Niets is zo lekker als van mening veranderen….dat maakt ons mensch ;)
        En wel zo lekker dat je je eigen vragen beantwoord….een uurtje therapie is immers ook niet gratis ;)

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s