Culinair.

Vorige week trakteerde mijn werkgever op een etentje. Omdat de praktijk weer een jaartje langer bestond. Ik vond het lief van mijn ‘baas’, echt. Maar ik zou het handiger vinden als we alleen de lustra zouden vieren (en het geld dat een etentje kost, besteed zou worden aan bijvoorbeeld nieuwe apparatuur voor in de praktijk), maar mijn werkgever vindt het gezellig om eens per jaar met de hele bups samen te komen. Incluis boekhouder, bloemenleverancier en zijn schoonfamilie. En al onze aanhang plus kinderen. Vlam stond te popelen om mee te gaan, dat begrijpt u? Niks zo leuk als een etentje van het werk van je partner tenslotte.

Mijn werkgever en ik verschillen nogal op het voedselgebied. Hij vindt eten pas lekker als het veel is. Liever kwantiteit dan kwaliteit. Vandaar dat we ook elke keer weer bij de plaatselijke wok belanden. Want daar heb je voor pak ‘em beet vijfentwintig euro onbeperkt eten en drinken. Dat je allemaal zelf mag pakken en inschenken.

Ik ben meer van de kwaliteit. Liever een klein bordje goed eten, dan een pan vol slechts maagvullend iets.

Mijn werkgever en zijn schoonfamilie denken daar anders over. Je hebt er voor betaald en dus moet je zorgen dat je je geld eruit eet. Tot je er bij neervalt. Lekker Nederlands.

Hij is echt heel erg: het koekje dat ik hem de ochtend voor het diner aanbood, weigerde hij. Hij moest namelijk ruimte houden voor het wokken.

Ik ben zeer gesteld op mijn werkgever, echt. Zelden zo’n eerlijke en sociale man ontmoet als hij. Daarbij is hij de meest kundige huisarts van het noordelijk halfrond. Laten we dat voorop stellen. Ik werk niet voor niets al ruim zes jaar voor hem. Maar manieren en een beetje niveau heeft hij niet.

Regelmatig zitten we samen op nascholingen, die dan standaard beginnen met zo’n lullig buffet. Met inspiratieloos, prefab voedsel. Van die kant-en klare opgemagnetronde saté van samengeperst spuitvlees. Met huzarensalade die zoveel conserveringsmiddelen bevat, dat ‘ie in 2119 nog steeds geserveerd kan worden. Op een bedje van overleden sla. Met van die slappe, dooie asperges uit blik. U ziet het plaatje wel voor u. Mijn werkgever loopt met gemak vijf keer terug naar het buffet en zegt vervolgens volledig schaamteloos in een volle zaal huisartsen en praktijkondersteuners: “Kom op mensen, neem nog wat. We hebben er tenslotte voor betaald!” Mij zie je dan langzaam onder tafel glijden en smelten van schaamte.

Het etentje dat we vorige week hadden, was uiteindelijk best heel gezellig. En al met al hebben we geanimeerd zitten kletsen en erg gelachen.

Je moet er toch wat van maken tenslotte?

Zo hebben collega Frans en ik elk jaar onze weddenschap. Over hoe vaak schoonpa terugloopt naar het buffet. Een bordje met daarop twee gevulde eitjes telt niet als gang, een gang is echt een bord vol. En dat kun je wel aan hem overlaten. Hij schept op tot enorme bordbergen. Van eentje zou ik al ontploffen.

Schoonvader niet. Het is een man van niks maar hij werkt ongegeneerd excessief grote hoeveelheden voedsel weg. Tijd verspillen aan sociaal wenselijk gedrag door bijvoorbeeld wat te kletsen met de mensen aan tafel doet hij niet, gegeten moet er worden. Daar komt hij namelijk voor.

Dat collega Frans gewonnen heeft door schoonvader gewoon te gaan zitten verleiden door bordjes met taartjes aan hem te overhandigen, doet niks af aan het feit dat hij dit jaar wederom glansrijk heeft gewonnen. Schoonpa heeft tien gangen weggewerkt. Ik had gegokt op acht. Frans op negen.

Mijn collegaat krijgt morgen een fles wijn van me. Ik draag mijn verlies met opgeheven hoofd.

34 thoughts on “Culinair.

  1. Verschrikkelijk zijn zulke {vr}etentjes. Vooral de mensen die geen maat weten te houden, al is het maar uit fatsoen. Ken er zo zelf ook een paar.

    De zin “zo hebben collega Frans en ik doen elk jaar onze weddenschap” loopt niet helemaal lekker overigens ;)

  2. Zoiets moet je met een stel schilders doen! Lachuh maar niet heus, vooral omdat er dan altijd een aantal bij zit die het vrij drinken nog veul meer interessanter vinden.
    Pff, ‘k sla effe over
    groet

  3. Ik eet graag, maar kan absoluut niet veel eten. Bij mijn laatste etentje heb ik dus met gemak het dessert overgeslagen, genoeg is genoeg !
    Ik heb zo een schoonvader die op reis bij een all-in met gemak tweemaal per dag zijn fles wijn verslaat aan tafel, daarna nog een Irish Coffee of twee drinkt, volgens mij moet mijn schoonma veel aan die man hebben ’s avonds …
    Ook kan ik me vreselijk ergeren aan mensen die een vol bord gaan opscheppen, en daar dan meer dan de helft van laten liggen, voedsel moet geconsumeerd worden, en niet in de vuilbak belanden !

  4. Vreselijk zulke dingen, vorige week waren wij op het feest van mijn man, er was daar zoveel eten…daar kon je elke voedselbank wel drie keer mee vullen. En als je sommige mensen zag schransen….ik kreeg er acuut buikpijn van.
    En dan onder het moto..het is van de baas, dus gratis. Ik heb begrepen van mijn man dat er mensen halverwege ziek naar huis zijn gegaan omdat ze zoveel gegeten hadden…

  5. Ik ken er ook wel, van dat soort types. Mijn vent gaat niet voor de grote hoeveelheden maar is er wel altijd (áltijd) als eerste bij om de lekkerste dingen uit het buffet te plukken voor iemand anders dat doet. Daar schaam ik me dan weer voor.

  6. Ieks… ik geloof dat ik mijn simpele tosti van gisteren bij de HEMA honderd keer lekkerder vind, dan wat je nu beschrijft met die dooie sla… en dan ook nog asperges uit blik, Jakkes!!

    Ik ben niet zo’n buffetganger… Ik heb liever iets leuks en vooral lekkers op een bord dat wordt gebracht en dat ik lekker mag zitten en kan genieten van het eten… en natuurlijk genieten en babbelen samen met mijn gezelschap, want dat hoort er natuurlijk ook bij.

    Hahaha, die weddenschap… en je collega die die schoonvader bijna bordjes erbij voert, hahaha.

  7. Het heeft wel iets gezelligs dat wokken omdat het lang tafelen is. Alleen als ik dat eens doe in de twee jaar, dan eet ik niet meer dan dat ik normaal zou doen. Tenslotte gaat het toch om de gezelligheid en dat is gelukkig wel geweest.

  8. Oh…ik ben welgeteld 1 keer in zo’n wok ding geweest.
    Mijn leidinggevende vond het ook een erg goed idee, je vol stoppen voor weinig.
    Kromme tenen en plaatsvervangende schaamte alom.
    Nooit maar dan ook nooit meer krijg je mij over de drempel van zo’n hut.
    Een regelrechte kwelling.

  9. Wokken vind ik altijd wel gezellig. Ik moet wel zeggen dat ik dat het leukst vind wanneer je met een grote groep bent en ook kinderen. Er is altijd iets wat de kinderen lusten, ze hoeven niet perse 1 hoofdgerecht te kiezen en er kan gelopen worden wat weer inhoudt dat iedereen even van plaats wisselend. Schransen? Tja de een doet het wel de ander niet, mij stoort het niet zo, omdat ik gezellig aan het kletsen, lopen en aan het eten ben.

    Dat andere buffet wat je beschrijft, jek! Dat vind ik ook 3x niets..

  10. Hehehe, iedereen hier lijkt tegen. Nou….ik hou wel van wokken en van lekker en van veel :) Overdaad schaadt inderdaad maar soms kan het ook gewoon lekker zijn ;) Sowieso staan die wok dingen overal dus ik denk dat er meer Nederlanders zijn die er zo over denken.

    Het geld zou misschien beter besteed kunnen worden….maar is dat eigenlijk heel vaak zo. Ik bedoel wat heb je nu echt nodig?? Een etentje ten behoeve van teambuilding en iets te vieren is ook niet verkeerd toch??

    En om te bewijzen dat ik ook gematigd kan zij ga ik nu heerlijk lunchen met mijn eigen mee gebrachte boterham met pindakaas.

    Eet smakelijk

    1. Eet smakelijk! ;)

      Ik denk idd dat er een markt voor is, zelfs de kleinste plaatsjes hebben een wok.

      Wat ik nodig heb? Een nieuwe behandelbank, een sterilisator, geen kleingheidjes.

      Teambuilden… Doe je dat met de accountant die je nooit ziet en/of de schoonfamilie van je werkgever? ;)

      1. Juist met die mensen anders zie je ze helemaal nooit ;)

        Ben het wel met je eens hoor, materiaal is belangrijk. Ik werk op een afdeling in een functie waar ik het erg luxe heb. Het meeste van wat wij willen / nodig is komt er ook gewoon, een bevoorrechte positie denk ik zo.

        Ik bedoelde trouwens meer het dagelijkse leven….wat heb je echt nodig….? Veel mensen klagen over geld te korten e.d. maar bezitten 4 flatscreens, 2 smartphones, 2 auto’s en gaan 4x per jaar op vakantie. Dat is nu iets waar ik niet met mijn pet bij kan. Over consumeren gebeurd niet alleen bij de wok.

        1. Misschien vind ik dat niet erg ;)

          Yep. Ik werk in een kleine praktijk en er is altijd gezeur over geld. Op zulke momenten als vorige week, heb ik wel iets van de P erin. Ik moet smeken om een lamp die ik echt nodig heb maar zo’n duur etentje is geen probleem. Snappie?

          In het echte leven heb ik niks nodig. Man en kind en een laptop is genoeg, hahaha!

  11. Er is hier op 2 km vandaan een wok. En die zit altijd vol. ALTIJD! En soms vind ik het best leuk omdat met name de kindjes het zo leuk vinden om daar rond te lopen en zelf te kiezen wat ze willen. Maar doe mij maar een klein en goed restaurantje.
    Enne: salade die tot 2119 goed is? Zo erg zal het toch niet zijn?

  12. ik ben dol op de wok…wij gaan er graag heen met de kinderen, niet om te vreten maar om gewoon lekker uit te kiezen waar we écht zin in hebben en tussendoor lachen we (stilletjes) om die vretende mensen die tig keer teruglopen, inderdaad typisch Nederlands en erg vermakelijk ;)

  13. Ik moet er niet aan denken, uit eten gaan. Toch moet ik ook wel eens. Ik vind het vooral belangrijk dat er genoeg is, en het liefst dat het zo snel mogelijk afgelopen is.

  14. Ha Klivia,

    Daar hou ik ook niet van, je volproppen tot je beroerd wordt, zeker niet met iets wat voor voedsel moet doorgaan.
    Ken ze ook, dan 3 dagen vasten om het gewicht weer terug te krijgen, nee dank je.
    Je zit wel in het voedsel de laatste dagen :) oma

    Ot. Je verzoekje staat genoteerd voor de volgende show.
    deze week jongens en volgende week ben je niet vergeten van jou, met Joost Nuissl.
    De shows staan allemaal op: http://www.wir-3.com/

  15. Verdullemie. doet die lullig like-knop het weer niet. net wel even, nu weer niet. frustrerend. Nou ja. me *like*. kwaliteit of kwantiteit maakt hier niet uit: ik zou gewoon NIET moeten eten. Ik heb zat reserves voor het komende decennium. Alcoholdieet. zoiets. Klinkt goed, die werkgever van jou :-)

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s