Intrigerend.

Klik voor de vergroting.

Op Marktplaats kocht ik voor een habbekrats bovenstaande verzilverde servetringen. Omdat ik die al een tijdje op mijn verlanglijstje had. Wij eten namelijk altijd met servetten. Van die witte papieren van mijn Zweedse vrienden (want die zijn het beste en goedkoopste.) Maar echte linnen servetten leken me wel wat, ik vind dat namelijk chic staan op een gedekte tafel. En dan had ik ze nog het liefste in ouderwetse zilveren servetringen, net als mijn opa en oma dat vroeger hadden.

Dus toen we enige weken geleden bij een vriendin in Zierikzee aten en zij ze ook had, besloot ik nou eindelijk eens op zoek te gaan naar 3 exemplaren. En ik vond ze. Nog toffere dan ik bedacht had.

Toen ze arriveerden, met de post, maakte ik helemaal happy het pakketje open. Ze zaten verpakt in identieke kartonnen doosjes met Sinterklaasstickers. Doosjes van een juwelier die al weet ik hoe lang niet meer bestaat. In dat pand is nu een dameskledingzaak ‘First Life’ gevestigd, vond ik terug op Google. Ik schat dat de servetringen omstreeks 1950 zijn gemaakt.

In de ringen zijn de namen ‘Wim’ en ‘Ina’ gegraveerd. Ook op de doosjes had iemand zowel op het dekseltje, als op alle zijdes de beide voornamen in potlood erop geschreven, in een priegelig handschrift. In de doosjes zaten zelfs nog de originele watten. Helemaal verkleurd en bijna tot stof vergaan.

Ze intrigeren me enorm, die doosjes. Wel honderd verhalen borrelden op in mijn hoofd.

Wat denkt ú dat er gebeurd is met Wim en Ina? Zijn ze oud geworden? Zijn ze lang samen geweest? Hadden ze een goeie relatie? Van wie kregen ze die servetringen? Zat er een gedicht bij hun Sinterklaaskadootje? Kregen ze kinderen samen? Waar woonden ze? Wat deden ze? Waarom heeft iemand 5x op de doosjes de namen geschreven, was 1x niet genoeg?

PS: de zilverbuit is verdeeld thuis. Jill heet voortaan Ina, ik ben Wim en voor Vlam is er een Willy gekocht. Helaas zonder zo’n mooie verpakking. Maar wel ouder, uit de jaren ’20.

30 thoughts on “Intrigerend.

  1. Mijn vriend die inboedels van overleden mensen koopt , heeft ens van mij een hele doos met oude foto albums. Vreemd , je kent ze niet , maar van sommige albums kon je de levensloop van hun leven volgen !

  2. Hoor ik hier een verhaal aan komen….je schrijfcursus is misschien wel ten einde (geloof ik) maar je moet hier wat mee kunnen volgens mij.

  3. Die Wim en Ina zouden ook gewoon broer en zus kunnen geweest zijn die dit cadeau van hun ouders hebben gekregen voor Sinterklaas (en er misschien wel helemaal niet tevreden mee waren, wie weet). Is het handschrift op de doosjes hetzelfde bij allebei ? Achter zo een vondst zitten natuurlijk verhalen, ik begrijp trouwens niet goed hoe iemand zo een dingen kan verkopen.

  4. O ja!! Ze zijn gaaf Klief! Heerlijk die oude hebbedingetjes, heb een la vol met oud Frans bestek, van dat krullerige spul, geweldig! Verzin daar ook altijd bij wie ermee gegeten hebben en wat…..erg inspirerend.

  5. Misschien heeft het al een hele reis gemaakt voordat ze bij jouw kwamen? De stickers lijken mij jonger dan het doosje en de ringen.

    Leuk is dat om er je hele fantasie op los te gooien. En te bedenken hoe het allemaal is gegaan en wat er gebeurd is. Ik zelf heb het idee dat ze het van hun kind(eren) hebben gehad. Omdat er op elke hoek wel de naam staat.

    Wie weet kom je er door deze schrijfsel nog wel eens achter, dat toevallig iemand die hier altijd leest het herkend. Soms kan de wereld wel eens klein zijn.

  6. Prachtige servetringen heb je op de kop getikt… en ja… het verhaal van de eigenaren… kan alle kanten op gaan. Inderdaad wel leuk om daar over te mijmeren…

    Ben benieuwd wat voor verhaal er bij je opborrelt…

  7. Ben verzot op dat soort gedachtegangen,in het huis van een bevriende atiekhandelaar/meubelmaker kan ik mijn hart echt ophalen maar vooral het keltische kruisboogspeldje om je mantel mee te sluiten trekt mij enorm, hij doet t niet weg…
    Maar ook de gevonden steen op de bouwplaats om huiden mee af te krabben kan een tijd lang in mijn hand liggen om met mijn vingers de ingesleten plekken te aaien, lang geleden zo’n belangrijk werktuig.Heerlijk kan er helemaal in op gaan!

  8. Geweldig wat je allemaal op Marktplaats kunt vinden! Hier kun je je inderdaad van alles bij afvragen. Het doet me een beetje denken aan de gezocht/gevonden rubriek in Libelle. “Ik heb het poëziealbum van Marietje op zolder gevonden. Wie kent haar?”

  9. Mooi! Ik heb er ook nog een liggen, volgens mij staat mijn naam erin gegraveerd, maar gebruiken doe ik ’t niet. *Ik ga even kijken* nee toch zonder naam :-)

  10. Ben inderdaad ook altijd benieuwd naar die verhalen, je komt er ws nooit achter (en dat is ook wel weer mooi, kunje zelf fantaseren…) Eet ze, nu op “chique”!

  11. Ik heb zo’n gevoel altijd als ik een kasteel bezoek en je ziet die oude meubels van vroeger, de tapijten, de schilderijen aan de wand, soms een pop in de kleding van die tijd.
    Hele voorstellingen maak ik dan in mijn hoofd van hoe ik denk dat het er toen uit moet hebben gezien.
    De antwoorden blijf ik je schuldig, maar ze zijn prachtig die servetringen. Dat je er maar vele malen je eettafel mee mag versieren :-)

  12. Gossie, servetringen. En servetten tijdens het eten. Daar doen we hier niet aan. Al zou het geen overbodige luxe zijn eigenlijk. Dus ik vraag me nu vooral af: wáárom doen we daar niet aan?

  13. Ik heb ooit op ’n rommelmarkt 2 zilveren servetringen gekocht met naam en datum. Waarschijnlijk de trouwdatum van de man en vrouw offe de geboortedatum van ’n twee-eiïge tweeling. We gebruiken ze elke dag en om de paar dagen wordt er weer ’n ander verhaal bij verzonnen.

  14. Geniaal. Ik ben ook van het ouderwetse tafellinnen. Niets papier. Mijn vader had vroeger een echte, met eigen naam. Mijn moeder had een erfstuk. Voor de kinderen sprokkelde mijn moeder ze bij elkaar op rommel/antiekmarkten, met de juiste initialen. Vandaar dat ik de mijne pas kreeg toen ik al uit huis was. Ze kon hem niet eerder vinden. Ik moest het met een houten doen al die tijd, maar als ik nu thuis kom heb ik de mooiste!

  15. Ha zuster Klivia,

    Wat een leuke aankoop, kan me voorstellen dat je nieuwsgierig wordt naar de herkomst.
    Misschien kun je de namen wel laten over graveren, ik zeg maar wat. oma

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s