Plakplaatjes.

Eén van de afknappers van afgelopen week, waren de tatoeages. Ik kan er zelf ook niet zoveel mee. Ik veroordeel mensen die ze wél hebben trouwens absoluut niet; mensen met tattoos zijn niet aso. Dat we dit even duidelijk hebben. Het is een kwestie van smaak. Ik vind het vaak gewoon zonde van lichamen. Daarbij is het een vorm van opsmuk die zo goed als blijvend is, terwijl je smaak verandert in de loop der jaren. Tenminste, bij de meeste mensen wel.

Zo loop ik tenslotte ook al jaren niet meer rond in bloesjes met doodshoofden en spinnenwebben-oorbellen. Ook mijn jaren ’80 blazers met omgeslagen mouwen, zijn allang ooit eens in de zak van Max beland.

Het lijkt me dus logisch dat een plaatje, ergens op je lichaam, op een gegeven moment niet meer bij je past. Zo ging het wel bij mij in ieder geval.

Ik heb namelijk -toen ik 18 (?) was- een zwarte tribal met roosjes op mijn borst laten zetten. Ik ging eerst, mijn toenmalige vriendje ging na mij. Hij liet dezelfde afbeelding zetten. Daar baalde ik toen al enorm van. Ik ben iemand die graag origineel voor de dag komt. Samen hetzelfde plaatje, vond ik daarbij nogal van de mutsige.

Ik ben er dus nooit heel content mee geweest.

Op een gegeven moment waren mijn voormalige ‘hoera-borsten’ niet meer zo pront als voorheen en waren de roosjes veranderd in een troosteloos bosje bloemen. (Het kan trouwens erger: Vlam heeft op zijn rechter bovenarm een parapant die verdomd veel weg heeft van een maandverbandje.)

Ik zie de tatoeage zelf niet meer trouwens, het went, net als een grote moedervlek denk ik. Maar hij zit op mijn linkerborst en bij sommige jurkjes, floept ie er toch bovenuit en ik ben daar geen type meer voor.

Inmiddels heb ik er 5 lasersessies op zitten en is de tatoeage vervaagd van zwart naar lichtgrijs. Langzaam maar gestaag verdwijnt ie. Ik heb er zelf voor gekozen één en ander heel rustig aan te doen. Je kunt in principe elke 6 weken laten laseren en dan was ik er al vanaf geweest, maar ik zag dat niet zitten. Waarom niet?

1) Het is loeiduur. 100 euro per keer.

2) Ik heb geen haast. Dat ding zit er al ruim 20 jaar en dat ene jaartje extra zal me jeuken.

3) Ik vergeet steeds te gaan. Time flies.

4) Ik merk dat zelfs na meer dan 2 jaar geleden de laatste lasersessie gehad te hebben, de inkt nog steeds vervaagd. Hij is amper meer te zien. Het is nu net of ik schimmel op mijn borst heb, erg charmant.

5) De lasersessie is een aanslag op je huid. Een enorme zwelling, open plekjes waar bloed en vocht uitdruppelt en een joekel van een blauwe plek die in de loop van 2 weken langzaam oplost. Je huid wordt als het ware ‘gevaporized’. Niet prettig. Understatement. (En ik ben niet bepaald een watje te noemen) Ik zie als ik goed kijk, aardig wat littekenweefsel.

Dus beste mensen… En ouders van jong adolescenten die zeuren of ze alsjeblie-hie-hieft een tatoeage mogen: kijk naar en/of gebruik mijn foto van de laatste keer dat mijn boeketje gelaserd was. Vergeet ook niet te klikken voor de hele nare vergroting. U zult er nog wel een keertje extra over nadenken om het te doen denk ik.

32 thoughts on “Plakplaatjes.

  1. Oei, dat ziet er wel naar uit.
    Hoe komt het er straks uit te zien, als het helemaal klaar is? Zul je iets van littekens zien of valt dat mee?

  2. Ik heb er een op mijn linkerbovenarm. Zo hoog dat niemand hem ziet, zelfs al heb een t-shirt aan. Hier heb ik bewust voor gekozen. Zodat ik er niemand mee ‘lastig’ hoef te vallen. En aangezien ik toch nooit met een ontbloot lichaam ergens loop. Maar het is een nare vlek die er is. Brrrrr. Ik laat het maar gewoon zitten ;-)

    Love As Always
    Di Mario

  3. Daar wil dus volgens mij niemand bij stil staan … dat wat je nu leuk vindt over een tijdje, als je smaak is veranderd en het lichaam ouder wordt, opeens niet meer leuk of mooi is.

  4. Ik liet er toevallig van de week een bijzetten. Elke tattoo heeft voor mij een verhaal, dus die raak ik niet beu. Mijn linkerarm is nu bijna helemaal af :P

  5. Typisch gevalletje van ‘bezint eer ge begint’… Wel dapper dat je het laat weghalen, ziet er inderdaad niet echt uit als een pretje. Aan mijn lijf geen toeters en bellen, slechts één gaatje per oor. Ooit wel een hennatattoo laten zetten; was erg mooi, maar ook prima toen dat ding weer weg was.

  6. Ziet er vreselijk uit Kliefje. Je kunt zo imet die foto meedoen in een anti-campagne van Sire. Dat vind ik nou weer stoer: dat je voor je vergissing uitkomt en de consequenties uitkomt. Ik ben geen tattootype, ook geen kleintje en de jongens moeten het zelf weten later maar ik bewaar jouw foto.

    groetjes,

    Dorothé

  7. Vroeger (zegt oma) thuis werd ik altijd bang gemaakt tatoeages waren voor hoeren en zeemannen, en als je een goede baan wilde dan kon je er beter geen hebben;-)
    Nu ben ik als de dood voor naalden dus ik bleef er ver uit de buurt.
    Wat mij nu opvalt is dat veel leeftijdsgenoten van mij, nu nog een tatoeage nemen. Sommige van hen veroordelen, haar verven, maar nemen wel een tatoeage..
    Ik vind er niets aan, je moet het zelf weten denk ik altijd maar ik ben eerlijk dat ik eerder afknap op iemand dan dat het iets toevoegt.
    Note: Meneer Williams heeft een neef die heeft overal enorm groot de namen van zijn getatoeëerd staan op zijn lijf, nu is de neef niet een van de slimste dus we maken vaak het grapje als we dat zien dat ie het anders vast vergeet en nu niet kan ;-)

  8. Ik weet niet waar je je laat laseren, maar dit ziet er niet lekker uit….volgens mij staat de apparatuur veel te sterk ingesteld… Er hoort na het laseren nl geen bloed pus en andere viezigheid uit te komen. Het kan wat zwellen, er kan wat blaasvorming voorkomen, dát is normaal. (ook erg duur, die 100 euro….) Mijn mening over tattoos ken je, ik ben er gek op!

  9. Gelukkig was ik geen 18, maar boven de 40 toen ik ermee begon. Goed over nagedacht dus en beide beteken heel veel voor me; geen moment spijt van! Wanneer het anderen niet aan staat, kijken ze maar een andere kant op. Ik heb meer moeite met uitgezakte, onverzorgde en lusteloze medemensen van mijn leeftijd, dan met een mooie tattoo.

  10. Hier in Spanje heeft zo ongeveer iedereen een tattoo, en dan niet een piepkleintje.
    Natuurlijk heb je degenen die het (naar mijn mening) nogal overdone hebben, beetje als de mode bij voetballers geloof ik. Maar daarnaast is het heel gebruikelijk een tattoo te hebben. Jongeren wat meer, maar ook vrouwen van in de veertig laten er rustig nog eentje zetten. In het zwembad is er bijna niemand zonder (ik ja, maar ik ben geen Spanjaard :-)

  11. Twee dingen, wie een tatoeage neemt moet beseffen dat het voor altijd is.
    En wie het later toch nog spijt van heeft en het weg wil laten halen moet op de blaren zitten.

    Zo is dat, en wie weet neem je toch weer eens wat.

  12. Oei, au, ziet er héél pijnlijk uit. Oorbellen in mijn oren zijn de enige defitieve versierselen aan mijn lijf…

  13. Ik hou niet van tatoeages, ook geen kleintjes. Vind het bij niemand mooi maar een verminking. Ook hou ik niet van piercings, en zeker niet in het gezicht. Ik vind het zelfs een rotgezicht om steeds naar iemand te moeten kijken met zo’n eng ding in zijn/haar wenkbrouw of lip. Maar natuurlijk moet iedereen helemaal zelf weten wat hij/zij met zijn lichaam doet.

  14. Als ik die voetballers rond zie lopen met al die plaatjes dan denk ik echt: waar gaat dit over???? soms zou ik er best een willen. Een hele kleine met een mooie betekenis voor mij alleen, maar ik ben toch bang dat ik er spijt van krijgen.

  15. Ik hou niet van tatoeages. Nog nooit eentje gezien die ik mooi vind. Dit ziet er best beetje eng uit zeg, neem aan dat het na verloop van tijd helemaal geneest?

    1. Ja hoor, weekje of 1,5 en dan zie je er niks meer van. Daarna 6 weken geen zon, er moet wel een huid helen/herstellen. En daarna begint het proces opnieuw. Ik denk dat ik nog 2x moet. Maar dat doe ik na de zomer wel, geen haast.

  16. Ik vind het niet mooi, tatoeages. Nooit gevonden, nog steeds niet. Kinderen hebben hier wel eens zo’n plakplaatje, maar ik roep er altijd bij dat ze het niet moeten doen, iets blijvends! Net als piercings, vind ik ook niets. Maar het is wel weer erg in de mode op het moment. Hoop voor mij en mijn kinders dat die rage over een paar jaar weer helemaal weg is.

  17. Kan me voorstellen dat er mensen zijn die als herinnering aan iemand of iets een tattoe laten zetten, ook hier is het wel eens door mijn gedachten gegaan.
    Maar qua prijs tegen over wat je krijgt schaf ik me liever een mooie halsketting of oorbellen aan ;)
    Oudste heeft er wel eens over maar bedenkt zich ook weer direct, die naalden schrikken heb tot nu toe altijd nog af ;)
    En ik ga daar niets aan veranderen ;)

  18. Au, dat ziet er pijnlijk uit. Ik heb een kleine vlinder op mijn enkel, genomen toen ik beter werd na een periode van 6 jaar ziek zijn. Ik voelde me in die periode ( van mijn 19e tot 25e) vaak een vlinder in een potje. Hij blijft me herinneren aan mijn gevoel van bevrijding……vrijheid.

  19. Whahhaha, auw…
    M’n tatoeage weghalen? Dacht het niet. Van smaak veranderen? Ook niet, want het was en is geen mode gril. Toen ik 30 werd heb ik een vuurvogel op mijn enkel laten zetten, omdat ik er nog was (en ben) en om mezelf in moeilijke tijden er aan te herinneren dat ik het eerder gedaan heb, uit de as herboren worden.

    Bosjes rozen haal ik liever bij de bloemist en zet ik op tafel ;-)

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s