Lezen

Ik mag, op zondag, hier alleen wat schrijven onder de uitdrukkelijke voorwaarde, dat ik het nooit over sport en politiek zal hebben. Na DE NATIONALE TELEURSTELLING van gisteren was de verleiding natuurlijk groot daar een aantal woorden aan te wijden, maar ik wist die verleiding te weerstaan. Op mijn eigen blog heb ik het overigens ook maar zelden over sport – en dan meestal nog over de bijverschijnselen – maar over politiek des te meer. Ik vrees wel eens dat trouwe lezers af en toe denken:  “Tot vervelens toe.

Anders dan de Zuster laat ik ook maar weinig over mezelf weten. Als ik dat al doe, gaat het over het verleden of over zulke prozaïsche zaken als een verhuizing of de verdere inrichting van mijn flat. Maar mijn dagelijkse leven is nauwelijks interessant te noemen. Ik hoef al twaalf jaar niet meer voor mijn dagelijks brood te werken, dus er zijn geen (interacties met) collega’s die ook voor anderen boeiende verhalen kunnen opleveren.
Met buren heb ik ook nauwelijks contact. Ik wissel beleefdheden uit in de hal of de lift, maar dan heb je het ook wel gehad. Om de veertien dagen kan ik op zondagmiddag een bijeenkomst met drankjes en hapjes bijwonen in een gemeenschappelijke ruimte. Ik heb dat één keer gedaan (om mijn gezicht te laten zien: ‘the new kid on the block’), maar ik vond het te saai voor woorden. Er worden leden gezocht voor een klaverjasclub. Ik vind klaverjassen best leuk, maar ik heb er een hekel aan om me voor welke activiteit ook een langdurende periode vast te leggen voor vaste tijdstippen. ‘Uitgaan’ betekent voor mij: de stad in gaan en daar af en toe een horecagelegenheid bezoeken. Dat zou een goede gelegenheid zijn om met andere mensen in contact te komen, ware het niet dat ik altijd een boek bij me heb, waarin ik ga zitten lezen en dat ziet er niet uitnodigend uit.

Lezen doe ik dus veel en vaak is de reden om de stad in te gaan het aanschaffen van een boek waarin ik me weer een aantal dagen kan verdiepen. Afgelopen donderdag heb ik er weer twee aangeschaft. Ik lees vrijwel uitsluitend Engelse boeken en kom dan ook vaak in The American Bookcenter, ook omdat ik daar als 65-plusser tien procent korting krijg. Donderdag was ik blij verrast toen ik daar het vierde deel aantrof van de biografie van Lyndon Bains Johnson (Hey, hey LBJ, how many kids did you kill today? Generatiegenoten van mij zullen zich die kreet misschien nog herinneren.) de man die John F. Kennedy opvolgde als president van de USA. Het eerste deel van die biografie verscheen in 1974. Deel drie verscheen tien jaar geleden, dus je moet wel geduld hebben, als je die biografie wilt volgen, die overigens beschreven wordt als een van de beste politieke biografieën ooit. Het andere boek, een roman, schafte ik vooral aan vanwege de intrigerende titel: Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children. Het is een (roman)debuut, dus van de auteur, Ransom Riggs, had ik nooit gehoord en zelfs de uitgever, Quirk Books, was mij totaal onbekend. Volgens de ‘blurb’ was het een New York Times Bestseller. Het is vertaald als ‘De Bijzondere Kinderen van Mevrouw Peregrine’ en alleen al op basis van de beginpagina’s die ik inmiddels gelezen heb zou ik het een aanrader willen noemen. Bij bol.com schrijven ze:
Een mysterieus eiland. Een verlaten weeshuis. Een vreemde verzameling bizarre foto’s. Als kind had Jacob een speciale band met zijn grootvader, die hem bizarre verhalen vertelde over zijn jeugd en die een collectie vreemde foto’s van bijzondere kinderen bezat. Na het tragische verlies van zijn grootvader reist de zestienjarige Jacob naar een afgelegen eiland in Wales, waar hij de ruïnes ontdekt van een verlaten tehuis voor kinderen. Wanneer Jacob de verlaten kamers van het tehuis verkent, blijkt dat de  kinderen van het tehuis meer dan alleen bijzonder waren. Misschien waren ze wel gevaarlijk. Misschien was er een goede reden om hen geïsoleerd op het eiland te laten wonen. En misschien zijn ze nog steeds in leven … In het Engels is het boek (gebonden) overigens (zonder korting) een euro goedkoper dan in het Nederlands. Doe eens wat met het Engels dat je op school geleerd heb.

Evert

7 thoughts on “Lezen

  1. Ik spreek en lees meer dan uitstekend Engels, maar lezen vind ik het prettigst in mijn moedertaal. Voor een euro meer, blijf ik dat ook doen 😉

    Voorlopig heb ik nog een e-reader vol, dus boekenwinkels zul je mij niet snel zien bezoeken.

    Heb btw net gisteren ‘Zomerhuis met zwembad’ van Koch uit. Leek veelbelovend te beginnen, maar pvd wat een stom einde. En wat waren er rare niet toedoende zaken in vermeld.

    Vanmiddag ga ik beginnen aan ‘Het diner’. Hij krijgt nog een kans 😉

  2. Ik lees ook graag Engels, net als Chantal, omdat de vertaling soms zo slecht is dat het boek z’n waarde verliest. Het tweede boek dat je noemt lijkt me wel wat. Ik heb zelf een tijdje in Wales gewoond en het is altijd leuk daar over te lezen.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s