(On)zekerheid.

Ik ben iemand die van een beetje veel zekerheid houdt. Ik heb graag iets van geld op de bank, vind het prettig als ik weet wanneer mijn salaris gestort wordt, als ik weet waar de mensen van wie ik houd zich bevinden, of hoe laat ze plusminus thuiskomen. Sorry. Noem me saai, ik ben zo.

Ik hoef echt niet van dag tot dag en uur tot uur te weten waar ik aan toe ben, maar enige zekerheid, daar voel ik me gewoon het lekkerste bij. Rust, reinheid, regelmaat. I love it.

Waarschijnlijk heeft dat te maken met mijn enigszins woelige jeugd en dito ex-relaties. Regelmaat = veiligheid. Zo werkt het in mijn hoofd. En naar dat laatste hunker ik zo ongeveer. Aan mijn lijf en in mijn brein is al genoeg polonaise geweest.

En dan val je voor een man die een baan heeft die nogal instabiel is. Wat heet. Het is sinds ik hem ken al de vraag of en waar en wanneer hij werkt. De enige zekerheid die er is, is dat áls hij aan het werk is, dat het ergens tijdens ‘kantooruren’ is.

Daarbij wordt Vlam per week uitbetaald. De ene week wordt er 1000 euro gestort (bruto bedragen) de volgende 4 weken helemaal niks. Ten tijde van Vlams hernia, was er 5 maanden helemaal geen inkomen van zijn kant. Want hij is ZZP-er zonder arbeidsongeschiktheidsverzekering.

De afgelopen maanden is er doorlopend onzekerheid geweest of er überhaupt wel werk is nog voor hem. Hij heeft al tig keer tegen me gezegd ‘Schat, zoals het en nu naar uit ziet, ga ik dan en dan met mijn broer naar Frankrijk om daar te gaan bouwen’. En vervolgens gebeurt er niks, komt er weer een nieuwe klus op eigen bodem.

Ik nam die Frankrijk-opmerkingen dus ergens halverwege al niet meer serieus. Ik hoorde ze aan, maar sloeg ze niet op. Want het kon immers de volgende dag alweer anders zijn.

Nu gaat het dan toch gebeuren: volgende week vertrekt ie. Tussendoor komt hij nog even terug voor de eindmusical van Jill en om hout te halen. Daarna is het weer onzeker wanneer ik hem weer zie.

Er is geen keuze. Het is óf naar Frankrijk, óf thuis op elkaars lip gaan zitten zonder geld (lees: relatiecrisis.) Ik leg me een soort van neer bij zoals het is. Optie ‘C’ is er niet namelijk.

Maar als je me vraagt of ik het léúk vind, is dat een tweede. Ik vind er geen hol aan.

Dus toen Vlam me gisteren vertelde dat het nu definitief is dat ie weggaat, schoot ik even in een dipje. En als ik in een dipje schiet, trek ik me terug in mezelf en moet één en ander even bezinken.

En dat begrijpt hij niet, hij kent me nu 2 jaar dus zou kunnen weten hoe ik reageer op bepaalde zaken. Maar nee: het irriteerde hem zelfs. Behoorlijk ook. ‘Want ik wist toch dat het zou gaan gebeuren?’

Nee dus, dat wist ik niet. Hij roept het namelijk al maanden. En als ik iets wél weet, is dat ik niet weet wat zijn werk ons gaat brengen. Das de enige zekerheid die ik heb.

Ik weet eerlijk gezegd niet of ik daar ooit aan wil/ga/kan wennen…

48 thoughts on “(On)zekerheid.

  1. Ik kan me daar wel iets bij voorstellen, ik zit ook zo in elkaar. Maar je kunt het niet veranderen, Zuster, hoe graag je die ‘controle’ ook wilt hebben. Aanvaarden is mijn advies, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan.
    En wat is tegenwoordig nou nog zeker in het leven?

  2. Ik denk dat het belangrijkste is dat je dit soort eigenschappen van jezelf en elkaar weet, (h)erkent en accepteert. Lastig misschien, maar veranderen kun je het toch niet of nauwelijks. Ik ben net als jij iemand die van zekerheid houdt, dus ik snap wat je bedoelt. Ik ben daarin wel een klein beetje veranderd sinds ik drie jaar geleden zzp’er ben geworden en kinderen heb gekregen. Maar het zal er nooit helemaal uitslijten hoor!

  3. Zuster, gij gaat daar zeker aan wennen, maar daar gaan wat jaren en ervaringen overheen. Geef het de tijd!
    P.S. Optie C lijkt mij dat uw huisarts zijn praktijk – en u – mee
    verplaatst naar Frankrijk … telkens als Vlam daar aan het werk is!

      1. Nou Vlam, u heeft ’t bij deze gehoord cq. gelezen: Keulen en Aken zijn niet in 1 dag gebouwd door een zzp’er! Geef de zuster haar tijd, dan mag u voor de ervaringen zorgen en dan komt ’t allemaal goed. Ooit. Zeker weten.

  4. Je zal het moeten leren aanvaarden zuster , Vlam wil vooruit en da’s toch positief ! En een alternatief is er niet.
    TV klaagt ook soms dat ik niet veel thuis ben en voor alles alleen staat. Daartegenover weet ze dat ze zich in niks moet zorgen maken !

  5. ‘k Herken het, oh ja ;-) Gelukkig is Knieperman, ook bouwvakker, degene die altijd heeft gezegd niet over ver te willen werken.
    En ja de wekelijkse betaling, daar moest ‘k vreselijk aan wennen.
    groet

  6. Mannen weten dingen met hun verstand en verwerken het op dat niveau. Vrouwen moeten het ook met hun gevoel verwerken. (Mannen eigenlijk ook, maar vaak komen ze daar niet aan toe). Vrouwen zijn meer ‘totaal-mensen’. De ene vrouw gaat shoppen, jij trekt je even terug.

    Wees niet te snel met conclusies omdat je het er nu nog niet verwerkt hebt. Toi toi,

    groetjes,

    Dorothé

  7. Heb vertrouwen Klief, hoe moeilijk dat ook is, de situatie is maar tijdelijk, er komen vast nieuwe, stabielere tijden aan, geloof me. Hij moet toch wat, en heeft het beste met jullie voor toch? Heb geduld.

  8. Ik denk dat ik ongeveer op dezelfde manier zou reageren …
    Ook idem met die zekerheidsissue, ik heb genoeg van dag tot dag geleefd vroeger, niet wetende hoe die zou verlopen. Zekerheid brengt rust in het koppeke !

  9. Werkzekerheid is heel belangrijk dees dagen. En dat speelt zeker een grote rol in een relatie. Ik vermoed dat hij iets in de bouw doet en dat kan wel eens schommelen qua werkgelegenheid. Jezelf even terugtrekken, tja dat doe ik ook, maar ik ben ook een man hè. :-)

  10. *hoop dat deze wel zichtbaar word*

    Heel herkenbaar. Maar ik weet ook dat het meer aan mijzelf ligt dan wat er buitenom gebeurd. Dat ik een bepaald beeld van het leven heb en dat een ander daar weer een ander beeld van heeft. En dan kan het soms zijn dat je de ‘controle’ ervan verliest, de veilige gang van het leven.
    Mooi onderwerp voor de psycholoog om daar aan te werken, er misschien anders mee om te gaan. Want blijkbaar is dit echt aangeleerd door het verleden.

    Sterkte!

    1. Zeker psychologenvoer. Ik loop daar al langer tegenaan. Maar wat ik al schreef: dat is mijn eigen proces dat ik zelf aanpak, in mijn eigen tempo en op mijn eigen manier. dat heeft Vlam maar te accepteren, niet? :)

      Btw: je reactie is boven water hoor ;)

      1. Zeer zeker op je eigen tempo. Afdwingen werkt averechts en daar worden jullie beide niet vrolijk van. Hoop dat er snel begrip voor beide kanten komt, maar denk dat het ook wel gaat gebeuren.

        Het is even moeilijk deze ‘nieuwe’ situatie maar ook hier vind jij je weg wel in.

  11. Ik zou niets anders reageren hoor, voordat Meneer Williams de grootste limousines van het land reed, zat hij in het slagersvak op freelance basis. Kon de ene week hier werken ,andere week daar , en ik houd ook niet van onzekerheden.
    Nu heeft ie een vast rooster, vaste baan, en wel redelijk vast salaris, als het wisselt is het naar boven ;-)
    En mannen zijn heel praktisch , klopt die zeggen iets en dan is het zo…maar ik denk dat wel goed komt ,echt wel!!
    Dikke knuffel en een glas roosvicee !

  12. Lang geleden had ik een relatie met een marinier. Als ik liep te sippen dat hij weer voor lange tijd van huis was zei mijn omgeving dat ik daar toch voor gekozen had. Nee, natuurlijk had ik daar niet voor gekozen, ik had voor hem gekozen en de rest nam ik op de koop toe. Maar het went, echt waar, want we zijn nog steeds samen ;-). Gelukkig heeft hij ondertussen ander werk. En het leuke van elkaar enkele weken niet zien is de hereniging!

    1. Misschien went het, misschien niet. Ik vertelde Vlam wél dat hij dat niet af kan dwingen bij me. Hij is er na al die jaren aan gewend, ik (nog?) niet. Pushen heeft geen zin, het is een proces dat ik zelf door moet maken. daarbij ben ik veel emotioneler dan hij.

  13. Oef, daar zou ik ook heel ongelukkig van worden want ik weet ook graag waar ik aan toe ben. Laatst nog knallende ruzie met m’n moeder gehad omdat zij links ging terwijl ik rechts verwachtte. Op dit moment is het heel extreem bij mij, er zit amper rek in, heel vervelend vind ik dat. Maar ik weet ook dat wanneer ik die kolere scriptie ingeleverd heb dat ik dan langzaam wel weer zen ga worden. Dat mag ik toch hopen, want ik heb nu het gevoel dat ik op het scherpst van de snede leef.
    Is het bij jou ook zo dat je op sommige momenten net even wat heftiger reageert?

    1. Tuurlijk is het zoals je zegt soms heftiger dan anders. Dit -zoals het nu is- is na een periode van maanden onzekerheid, tel daarbij op het nimmer ophoudende financiële gezeik én de stress die Vlam intern heeft (over zaken die ik voor me houd) maar die ik wel voel. Tis de emmer die dan bijna overloopt waardoor je minder flexibel bent.

  14. Ik herken dat wel, houd ook van regelmaat en duidelijkheid. Thijs heeft dan geen baan waarbij hij soms zomaar naar het buitenland is, maar hij kan van zichzelf ook heel onverwachte dingen gaan doen. Botst hier ook weleens (flink). ’t Is even doorbijten, maar echt, jullie komen er wel. Wat voor jou een hele logische reactie is, is dat voor hem niet. Wij lopen na tien jaar ook nog steeds weleens tegen dat soort dingen aan. Maar, tegelijkertijd ga je elkaar beter leren kennen en begrijpen waarom de ander zo reageert, zolang je er maar over blijft praten.

    Hoe dan ook, balen is het wel, je zag er al tegenop om alleen thuis te zijn en nu wordt dat proces nog versneld en verlengd ook. Sterkte!

  15. Herkenbaar. Manlief hier werkt wel in een ‘vaste’ baan, maar de hoeveelheid kan nogal verschillen. Is er te weinig, dan heb ik een sippende man thuis (..); is er te veel, dan heb ik géén man thuis. Maar ja… toen ik met ‘m trouwde wist ik dit al. Niet dat ik het eens ben met de manier waarop hij er mee omgaat..
    Als je een manier gevonden hebt om er mee om te gaan, laat het me dan vooral weten ;-)
    Het is r…frustrerend, van iemand te houden en dan dat werk dat er zo overheersend doorheen komt. Helemaal als je allebei een ander (werk)ritme hebt. Maar ja, ‘m loslaten.. dat wil ik niet. En dus oefen ik elke dag weer mijn ‘zen’houding. Het komt zoals het komt. En vanaf september heb ik weer meer ruimte om ‘mijn’ deel in te richten. Probeer een beetje van de vrijkomende tijd te genieten..

  16. Ik kan me er best wel wat bij voorstellen. Het is niet alleen onzekerheid of hij er wel of niet is, maar ook nog eens financiële onzekerheid. Als er dan steeds een opdracht uitgesteld wordt, dan verdwijnt het ergens in een achterkamertje in je hoofd en als het zo ver is, moet het eerst even uit het achterkamertje gehaald worden en dat duurt effe…

    Mijn man heeft daar ook een handje van, dat als hij iets gezegd heeft, ook al is het niet zeker, dan verdwijnt het bij mij ook èrgens in mijn hoofd (ik heb al genoeg om te onthouden). En als het dan éindelijk zo ver is en ik dan niet plop reageer, dan zegt manlief ook “Ik heb het je tóch verteld!!”. Tsja… is bij mij allang gezakt en niet serieus genomen door dat uitstel- of als-gedoe… Snapt manlief ook niets van, want ook al is het uitgesteld het blijft voor hem een “feit”.

    En ik vind mezelf best wel flexibel, aan de kreten van de dames in mijn omgeving zelfs zéér flexibel, dus ik vind dat hij dan niet moet zeiken… Hij zorgt er namelijk zelf voor, dat ik op hem niet kan rekenen/steunen… dus doe ik dat ook niet. Hoewel af en toe een beetje… gaat soms goed… en soms flikker ik om, hahaha…

    Ach er zijn ergere dingen, maar soms….

  17. Look at the bright side. Kan je vanaf nu elke dinsdag gezellig bij komen mediteren :-)
    Flauw grapje.
    Ik zit met je in. Is niet leuk natuurlijk..
    Ik ben mijn man ook kwijt voor zestal weken deze zomer, maar ik wist het ruim vooraf en zeker. Ben het helemaal met je eens dat dat een groot verschil maakt!

  18. Oh ja, mannen kunnen zo lekker nuchter reageren. Je weet dat het gaat gebeuren, dat als je er dan nog emoties bij hebt is dat raar. *rolt met ogen*

    Ik ook heel erg van een ritme. Ik werk me drie slagen in de rondte om een ritme te hebben en als ik het dan heb, dan ga ik er lekker tegenaan schoppen.

  19. Je zult zien: als-ie eenmaal weg is, voel je je anders. Dat is tenminste mijn eigen ervaring.
    Dan schakel je weer over op de ‘alleen-zijn modus’. Leuk is het misschien niet, maar wel makkelijker dan het ertegenaan zitten te kijken, het wachten totdat het zover is (vreselijk!)

    Sterkte!
    Liesbeth

  20. Lastig, lastig…. Zou Vlam een andere baan willen nemen, met meer vastigheid, alleen voor jou? Of is dat niet zo simpel? Of zou jij er ooit aan kunnen wennen, aan de onzekerheid? Gelukkig heb je zelf een vaste baan met zekerheden.

  21. Ik kan het me goed voorstellen, hoe jij daar in staat. Ik zou er zelf ook bloednerveus van worden. Maar ook al heb je een ‘vaste’ baan, zoals mijn lief, dan nog hangt het af van de opdrachten. Hij kan ook zomaar ineens op een zijspoor worden gezet. Jouw Vlam heeft het tenminste nog enigszins zelf in de hand. Good luck with it.

  22. Ik las het logje en je update hier nu. Tja, dat hij gaat is blijkbaar een feit. Nu nog ontdekken wanneer. En ik snap dat dat niet altijd even tof is.
    Vraagje: hoe vindt Vlam het eigenlijk dat je dit zo allemaal op je blog zet? Leest hij nog steeds mee?

        1. Hij kent me ;) En niemand kent hem hier. En nogmaals: alles dat hier staat, is besproken materie. Ik ga geen zaken schrijven die hij niet weet, anders zou het wel een rare situatie geven.

  23. Kan me er iets bij voorstellen.
    Tegenwoordig is alles onzeker, qua werk, inkomen e.d.
    Zijn toch de dingen die je nodig bent om je rekeningen te betalen.
    En dan is het fijn als je een maatje in de buurt hebt waar je op kunt bouwen
    je aan warmen kunt en rust en steun bij vind.
    Als dat dan ook er niet is voel je je ws helemaal in je uppie alleen gelaten.
    Kan wel roepen dan heb je ons nog ;) Maar ja daar heb je dan
    niet zo heel veel aan.

    Hoe het ook gaat en wat het ook wordt,
    ik wens je veel succes maar vooral rust voor je hoofd.
    Liefs Cheet

  24. Ik vind dat helemaal niet saai, en excuses ook zeer overbodig.
    Het zou pas raar zijn als het niet zo was.

    En op het eind, als hij er maar aan went.
    En dat heeft ook wel wat, dat hij zich er aan stoort, dat hoort bij hem.

  25. Ha zuster Klivia,

    Van de 3 R’s ben ik ook een fan, heerlijk om te weten waar je aan toe bent.
    Dan is het zeker een tegenvaller voor je nu vlam naar het zuiden gaat afreizen.
    Dat moet zeker even bezinken, lijkt me logies.
    dat is niet zo’n blije dag voor je.

    ot, nummer past prima bij een verjaardagspartij, maar even niet bij jouw gevoelens, kop op zuster. oma

  26. Veiligheid is niet saai! Punt.
    Onzekerheid zit echter in je zelf, en daar moet je een ander eigenlijk niet mee lastig vallen, omdat die zich daardoor mss in bochten gaat wringen om anders te doen. Dat gaat wrijven…

    1. Niet zeggen is ook geen optie, omdat als je elkaar een beetje kent, je dondersgoed weet dat er iets speelt in het hoofd van de ander. One way of the other, je kan het dus nooit ‘goed’ doen ;)

  27. Ik ben precies hetzelfde. Ik moet weten waar ik aan toe ben. En laat ik nou net een vriend hebben die niet eens een agenda bijhoud, nooit weet ik wat ik aan hem heb. Maar jeetje wat hou ik van hem, en dan neem je dat voor lief. Maar frankrijk, dat is wel even wat anders. Ik wil alleen even zeggen dat ik het knap vind dat je je erbij neergelegd hebt, want dat vergt een hoop inspanning voor, zoals jij het noemt, saaie mensen.

  28. Ik kan me er iets bij voorstellen… Mijn partner heeft weliswaar een mega-veilige baan (leraar op MTS-niveau) maar hij werkt raar genoeg heel onregelmatig. Ik weet minstens 4 van de 7 dagen per week niet wanneer hij werkt, waar hij werkt, of hij werkt of wat hij anders aan ’t doen is. Ook ‘s-avonds (want avondschool en hobbies in de avonduren). Maar in de zomer heb ik hem ineens 9 weken lang 24/7 hier thuis rondhangen en dat hou ik nou weer helemáál niet uit… Ik heb hem al voorgesteld dat hij een weekje ofzo met een vriend op vakantie gaat, windsurfen of weet ik veel wat, maar daar moet hij nog even over nadenken :-S Ach, alles went, one way or another. alleen hebben sommige dingen even íets meer tijd nodig…

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s