Opruimwoede.

Mijn dochter Jill is het slordigste mens dat ik ken. Haar slaapkamer is 1 grote storthoop. Overal worden kleren neergeflikkerd, haar wasbak is stinkend goor of wordt gebruikt als opbergruimte, je struikelt over de schoenen die her en der verspreid staan en het is een soort Bermudadriehoek waar opladers, belangrijke paperassen en mijn make-up op mysterieuze wijze verdwijnen.

Na de zoveelste barbiestiletto uit mijn voetzool gepeuterd te hebben (Uiteraard lag het schoeisel met de hak om naar boven en boorde het zich in de zool van mijn poezelige voetje) en frisgewassen kleding van de vloer te hebben geraapt, gingen we gesprek 500 aan over haar slordigheid. Dreigen haar voorgoed bij mijn broertje onder te brengen hielp niet, haar zakgeld inhouden werkte niet, ze was ongevoelig voor de strafregel haar dagelijkse portie GTST af te pakken… En dus probeerden we het op de redelijke wijze, we hebben met haar afgesproken dat zij elke maandag uit school haar kamer opruimt en stofzuigt. Wij doen namelijk veel voor haar, ze heeft heel veel vrijheid, we zijn onwijs coulant op elk gebied, daar mag wel wat tegenover staan toch?

Ze snapte het gelukkig en ging akkoord.

Al maanden nu, vertrekt ze elke maandag naar boven om daar, weliswaar zwaar met de Franse slag, aan de gang te gaan. Ze doet haar taak wel, maar niet echt grondig.

Eergistermiddag kwam ik uit mijn werk en er denderde een bezweet kind met vuurrode wangen van de trap af. Ik kreeg een vluchtige kus en wég was ze weer. ‘Zo, ik ben druk man. Ik ben alles aan het opruimen. Heel erg’.

Dat was leuk binnenkomen.

Ik liep naar boven alwaar de heerlijke geur van Pledge me tegemoet kwam.

Op de gang stond de stofzuiger en er lagen 2 overvolle plastic tasjes met rommel.

In haar kamer trof ik 1 grote chaos. Overal stonden bakken en dozen en lades. Middenin zat het wicht verhit van alles te sorteren.

Ik moest echt even gaan zitten. Dit was een nieuwe ervaring voor me.

‘Mam, ik ga mijn Barbies allemaal achter de schotten zetten, want ik vind ze kinderachtig geworden.’

Dat was even slikken voor mij.

Ik zie zelf ook wel dat ze groot aan het worden is, maar ze is zo heerlijk kindachtig nog. Ik had gehoopt dat ze dat nog heel even kon vasthouden. Sociaal-emotioneel is ze in mijn optiek namelijk nog niet helemaal rijp voor de brugklas waar ze na de vakantie naartoe gaat.

Dus de Barbie-opmerking deed nogal best wel wat met me.

Gelukkig kwam er vrij vlot achteraan dat ze haar Playmobil wilde houden en zelfs mee wil nemen als ze naar Frankrijk gaat.

Mams was weer gerustgesteld. Het gaat allemaal al veel te hard. Ik heb soms moeite met het bijhouden en aanvaarden dat kleine meisjes écht groot worden. Allemaal. Ook de mijne.

30 thoughts on “Opruimwoede.

  1. Bij ons zeggen ze , de tijd om Solferbloem rond jou huis te werpen is aangebroken ! Ze wordt groot dus… En je moet met je blote voeten eens op een lego blokje trappen s’ ochtends 😦

  2. Het gaat hard hè. Hier net al het echte babyspeelgoed weg gedaan. Volgens mij went het als ouder nooit helemaal om die ontwikkeling bij te houden. Voor jou blijft je kind altijd een beetje ‘je baby’ maar dat ziet een kind zelf natuurlijk héél anders 🙂

  3. De kamer van mijn zoon is ook té schattig voor een toekomstig brugklasser. Overal staan knuffels, Lego Star Wars creaties, boeken uit zijn baby-peuter-kleutertijd en een zelf geverfde Nijntje. Ik heb met zoonlief tevergeefs al diverse pogingen ondernomen om de boel eens te veranderen maar we zijn er allebei eigenlijk nog niet echt toe in staat. We hebben nu afgesproken dat we zijn kamer in de zomervakantie gaan reorganiseren om ruimte te creeeren voor andere dingen (zoals boeken bijvoorbeeld). Emotioneel incontinent als ik ben zal ik nog wel een traantje laten bij dit symbolische afscheid, vermoed ik.

  4. Het voelt soms echt verschrikkelijk je kind groot te zien worden. Ik ging altijd ’s avonds voor ‘k zelf ging slapen eventjes bij de kinderen kijken tot er eentje zei dat dat vooral niet meer nodig was. Maar in hun slaap zagen ze er altijd nog zo ‘klein’ uit, (zoooo lief, zelfs als 14jarige nog wel eens duimend ofzo)
    groet

  5. Dat was zeker leuk thuis komen. Alleen die shock mocht nog wel even achterwegen blijven, denk ik zo. Hoort nog net niet in dat mooie plaatje van frisse opgeruimde kamer, dat ze daar gelijk maar ineens een grotere meid wordt.

  6. Wauw… uit zichzelf sorteren… zal ik meisje van 14 eens laten lezen… Als zij stofzuigt op haar kamer kan ze maar 1/3e van haar vloer doen…

    Oef, Barbies weg, gelukkig dat haar Playmobil nog wel even mag blijven en zelfs op vakantie meegaat.

    Tsja… ik kan de groei ook niet bijbenen. Mij twee oudste hebben vanavond een toneelstuk op school. Zij staan niet op het toneel, maar werken achter de schermen en gaan samen heen en terug met de fiets… want wij ouders gaan later er naar toe en weer eerder terug van de voorstelling, omdat alles afgebroken moet worden e.d. Sjucht… oké ze zijn met z’n tweetjes, maar het is wel ná tienen… IEKS!

  7. Wat schattig… ook haar poging om op te ruimen en te verzanden in nog meer troep. Geniet nog maar van je “kleine” meisje. Volgens mij gaat het vanzelf weer extra hard met dat groeien als ze in de brugklas belandt..

  8. Snel gaat dat ineens hè… Na de vakantie gaat het plots in een stroomversnelling, let maar op..! Maar met een beetje geluk heeft ze het opruimgen toch van jou geërfd, en wordt die nu inene wakker….! 😉

  9. Ah, groeisprong! Da’s fijn. En een stap in de goede richting. Wacht maar af, een dezer maanden krijg je te horen ‘jij laat je tas daar altijd slingeren, mam, ik heb ‘m even voor je opgeruimd’ 😉

  10. De barbies weg, oei dat is een ernstige zaak :p. Nu moet ze op zoek naar een ‘levende’ Ken (sorry is een pesterijtje). Maar zoals alle meerdere schrijfsters hebben gezegd. Eenmaal in de brugklas veranderd je kind nog meer in een razend tempo. Maar dat heeft ook weer heel veel leuke kanten, dus wanhoop niet.

  11. Quote: “Mijn dochter Jill is het slordigste mens dat ik ken. Haar slaapkamer is 1 grote storthoop”

    Dan is er nog hoop, ik was ook zo vroeger, en nu sta ik bekend als mega opgeruimd en net typetje…

  12. Bij mijn zoon was het net zo. Nu hij op zichzelf woont nog steeds trouwens. Kinderen worden echt veel te snel groot. Mijn zoon is nu 32, maar ik blijf hem als mijn jongen zien.

  13. Ik herken het. Allé, de rommelige kamer dan toch. Elke week ruim ik op en neem me voor het niet meer zo slordig te laten worden. Tevergeefs. 🙂

    Bij mij was het eerste de Playmobile die verbannen werd, daarna pas de Barbies! 🙂

  14. Slordige kinderen, breek me de bek niet open ! Voor ik vanmorgen naar het werk vertrok heb ik een to-do-lijstje aan de voordeur gehangen. (het begon met ‘liefste dochters’ en eindigde met ‘have fun’, de tusseninhoud was zo lief niet !) Eentje had gedaan zoals gevraagd, de tweede lag verdorie (om 11u45) nog gestrekt in bed, en kwam met een rothumeur eruit pffff
    Nog 8 weken en het is weer school 🙂

  15. Wat dacht je van ’n slordige man? Maar kan je niet iets verstoppe dat ze erg nodig heb, d’r 06 of aaipot of hoe dat ook heet, en dan zeg je dat je ’t erges tussen haar rommel heb zien ligge. Dan merkt ze ’t voordeel van opruime vanzelf.

  16. Hi Kliefje,

    Het jongensvolk hier in huis is een stuk trager dan je dochter qua ontwikkeling. Aan opruimen hebben ze een broertje dood. Ik maak geen bezwaar zolang ze maar 1x per week hun kamer doen, ook al is het met de Franse slag.

    Mijn remedie tegen rondslingerende zooi is humor op een briefje in de trant van ‘shit ik had in de rugzag moeten ziten om dat Franse stuk te zien’ op het vergeten Franse boek en ‘ik krijg zo’n spierpijn van deze houding, hang mij op voor een rekoefening’ op de handdoek op de badkamervloer. Het werkt hier beter dan boos worden en voor mij is het ook beter dan me de hele dag te lopen ergeren.

    groetjes,

    Dorothé

  17. Kleintjes worden nu eenmaal groot en soms ongewild en door hormonen aangedikt, veel te snel. Maar met vallen en opstaan leert iedereen (buiten sommige gevallen) zijn plekje in het heelal wel te pakken. Leuk dat ze de opruimactie goed aanpakt. Nu nog leren dat lopen niet kan zonder goed te stappen.
    Groetjes

  18. We hebben met oudste de afspraak dat ze zelf haar kamer opruimt. Ha, ik schreef toevallig vandaag ‘stof’ in het stof op haar kast. Maar morgen, als ik ben werken en ze de hele dag alleen thuis is, dan gaat het gebeuren. Ze gaat heel haar kamer opruimen. Alles uit de kasten, soppen en weer inladen.
    En verder heb ik er verdraaid weinig last van, van het feit dat ze haar kamer niet opruimt. Er zit namelijk een deur in. 😉

  19. Ha zuster Klivia,

    Gaat vlugger dan je denkt en wilt, ja ze worden groter net als wij vroeger.
    Rommel opruimen, twee doen het hier prima, maar een die leeft op tussen de rotzooi. oma

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s