Geld.

Collega Laura vertelde me gisteren dat toen haar 90-jarige moeder 12 jaar werd, ze van school af moest en dienster werd bij een grote tuindersfamilie hier in de stad. Ze moest werken van 7 tot 7 uur. Niks doorleren of studeren, ze was namelijk slechts vrouw en een carrière was toch niet nodig. Ze ging huisvrouw en moeder worden. Klaar.

Nu, bijna 80 jaar later is die vrouw nog steeds boos over wat haar lot was. Ze had graag door willen leren, ze had graag onafhankelijk willen zijn van haar man. Nu moest ze voor elke scheet die ze wilde laten, permissie en of geld vragen aan haar echtgenoot en dat zinde haar niet.

Ik kan me haar gevoelens heel erg goed voorstellen. Ik ben net zo.

Als Vlam morgen zou wegvallen, zou alles op het financiële vlak in Huize Klivia net zo doordraaien zoals dat nu het geval is. Ik heb hem op dat gebied niet nodig, kan mijn eigen boontjes doppen. Dat geeft mij een heerlijk vrij gevoel.

Op dit moment zijn Vlam en ik een beetje aan het bakkeleien over geld. Helaas. Ik streef op elk gebied gelijkwaardigheid na. Ook op het geld-gebied. Ik vind geld zo ongeveer het minst belangrijkste in een relatie, maar ben wel van mening dat één en ander goed geregeld moet worden.

Ik wil dat we alle twee de helft van de vaste lasten voor onze rekening moeten nemen. Eerlijke lastenverdeling.

Nu betaal ik de vaste lasten, de doordeweekse boodschappen en alle cosmetische producten. Hij de weekendboodschappen en de uitjes. Ik vind a) dat die 2 bedragen absoluut niet eerlijk verdeeld zijn ten nadele van mij (en ik ben echt niet het type dat zeikt over een paar tientjes) en b) ik houd geen zak over aan het einde van de maand. Met mijn eigen rekeningen (mobiele telefoon, paardrijden en sparen Jill, zorgverzekering e.d.) die ik niet meetel in de gezamenlijke vaste lasten, gaat mijn geld schoon op. En dan moet ik verdomd goed oppassen dat ik geen gekke dingen doe.

Ik vind het ook wel eens leuk om een etentje te betalen of een lekkere (veelal helaas duurdere) doos fles wijn te kopen voor het weekend. Dat kan nu dus niet omdat ik na alles betaald te hebben hartstikke blut ben. Nogal storend.

De periode tijdens en vlak na Vlams hernia was ik noodgedwongen kostwinnaar en hebben we ,omdat er van zijn kant niks binnenkwam, geen goeie afspraken kunnen maken. Inmiddels wonen we 14 maanden samen en ben ik het beu.

Ik haat het om over geld te praten, maar wil dit gewoon netjes en duidelijk geregeld hebben.

Moeten we een gezamenlijke rekening openen om daar elke maand ons deel op te storten? Moet Vlam elke maand een x bedrag op mijn rekening storten? Vlam opperde van zijn rekeningen een extra pas te laten maken zodat ik van zijn rekening zaken kan betalen of naar mijn eigen rekening kan doorsluizen.

Ik weet het niet.

Ik wil in ieder geval niet alles wat er bij ons beiden verdiend wordt, op 1 hoop storten. Niet dat ik geheimen heb, maar ik verdien al sinds mijn 16e mijn eigen geld en wil graag iets (niet alles) gescheiden houden. Ik vind het prettig als ik een kadootje voor Vlam kan kopen en dat hij niet ziet wat het gekost heeft. En ik zou me vreselijk schuldig voelen als ik een paar schoenen zou kopen van ‘zijn’ geld. Dat stukje zelfstandigheid wil ik graag voor mezelf houden, het is heel belangrijk voor me.

Ik wil in ieder geval wel zelf in de eindverantwoording kunnen blijven houden over de rekeningen. Vlam heeft bijna alleen maar leuke en lieve kanten, maar hij is geenszins een boekhoudkundig wonder. Hij denkt niet na over aanmaningen, vervaldata en de hoeveelste van de maand bepaalde dingen betaald moeten worden (man-eigen?) Ik ben een pietlut op dat gebied.

Ergo: een lastig onderwerp om over te praten vind ik.

Hoe heeft u dat thuis geregeld eigenlijk? Wie betaalt wat? Wie doet wat?

69 thoughts on “Geld.

  1. Wij hebben ieder een eigen rekening, wel op beider namen voor als er iets gebeurd. Maar de lasten zijn eerlijk verdeeld en zodoende houden we allebei geld over om iets leuks te doen of te kopen.

    1. Toen we allebei nog bij ’n baas werkten hadden we behalve onze eigen rekening ook een voor de (gezamenlijke) vaste lasten. Op die rekening stortten we elke maand ieder de helft die lasten (daar werden ook de dierenartskosten van MIJN hond betaald, mijn man mocht haar ook uilaten dus…) Was er een maand met extra kosten dan maakten we beide nog een bedrag over. Zo hadden we ook ieder ons eigen geld om zelf te besteden, zonder het idee dat je je tegenover je partner moest verantwoorden! Nu hebben we samen ’n bedrijf en leven samen van de winst?

      1. ….met vaste lasten bedoel ik, behalve huur, energie, water, verzekeringen, belastingen ook het eten en drinken, huishoudelijke benodigheden etx.

  2. Wij hadden één gezamenlijk rekening, waarop onze salarissen werden gestort. We haalden er beiden af wat we nodig/leuk vonden. Ook cadeaus voor elkaar. Pinnen kon toen nog niet, dus je zag niet wat de ander voor jou besteed had. Ik verdiende ongeveer het dubbele van wat Boukje verdiende, maar dat betekende niet dat ik, buiten de gemeenschappelijke, vaste lasten, het dubbele uitgaf.

  3. Dit is 1 van de geneugten van een eigen plek: ook het totaalgezag over je centen. Je kunt de zaken ook naar rato verdelen. Je stort maandelijks een bedrag op een gezamenlijke rekening (naar rato) en betaalt daar de vaste lasten, boodschappen en gezamenlijke uitjes van. Dan kijk je aan het einde van het jaar wie het meest verdiend heeft (obv belastingaangifte) en maak je een eindafrekening. Zoiets. Hoe je ’t ook regelt: dat je het beheer over je eigen geld hebt en houdt, lijkt me prio 1.

  4. Niks verdeeld of gescheiden alles op de “kleine’ hoop, ik hou alles bij en manlief krijgt af en toe te horen dat er even te weinig is om z’n hobby, cd’s van ene e.presley (die man is al jaaaren dood maar er komen nog wekelijks cd’s uit) te sparen.
    groet

  5. Nou … eh … tsja … hier alles op 1 hoop, alles van samen, niets apart enzo. Gaat prima, nooit scheve gezichten of wat ook om maar iets. En verder regelt manlief de zakelijke kant (logisch he, gezien hij registeraccountant is) maar houdt mij altijd op de hoogte van alles.

  6. Man is ook niet echt ‘handig’ met geld en ik wel, dus ben ik de zakenvrouw hier in huis. Als zzp’er ben ik sowieso zakelijker ingesteld. We hebben ieder onze eigen rekeningen en daarnaast twee gezamenljjke rekeningen, een voor vaste lasten en een voor boodschappen. We storten naar verhouding. Dat ik geen vaste inkomsten heb, maakt het soms lastig. Momenteel verdien ik minder dan ik zou willen doordat ik minder opdrachten binnenkrijg en daar baal ik enorm van. Ik ben altijd financieel zelfstandig geweest (net als mijn moeder) en nu verdien ik voor het eerst niet genoeg. Man zegt lief ‘zeg maar gewoon wat ik moet overmaken en ik doe het’ en het heeft me de afgelopen weken heel wat hoofdbrekens gekost om dat eindelijk te accepteren. Geld is hier gelukkig nooit een ruzieonderwerp.
    Maakt het de boel voor jou lastig omdat Vlam er moeilijk over kan doen of praten of ligt het probleem meer bij jezelf. Voel je je ergens te trots om erover te praten of om voor je gevoel om geld te vragen?

    1. Dat is hier dus ook het euvel: Vlam is ZZP en er zijn maanden dat er niks binnenkwam. Dan weken weer elke week, dan weken weer niks. Het is zo lastig daar omheen afspraken te maken. Vlam doet absoluut niet moeilijk, maar snapt geloof ik niet helemaal hoe graag ik dit netjes wil regelen, hoe belangrijk het voor me is. Ik geloof ook niet dat hij zich terdege realiseert dat er een ontzettende scheefgroei is. Dat ik met mijn kleine salaris niets overhoud en dat de kosten die ik maak voor ons huishouden vele malen hoger liggen dan de zijne. Ik heb nu maar een excelbestandje gemaakt en laat hem dat zien, als we aan tafel gaan zitten.

      En ja: vragen om geld kost me verschrikkelijk veel moeite. Ik ben gewend alles alleen te doen, al mijn hele leven. Dus ik moet me over iets heenzetten om hulp of geld te accepteren. Dit onderwerp speelt al heel lang en ik ben het zat nu. Dingen moeten geregeld worden. Maar je wilt niet weten hoe vervelend ik het vind :S

      1. Ik ken je gevoel heel goed hoor, dat zelfstandige.
        . Iheb ook alles in exceloverzichten staan. Dat is het meest overzichtelijk en je kunt makkelijk wijzigingen invoeren en zien welke invloed het heeft op de eindverdeling.
        Maar als Vlam goede maanden heeft, zet hij dan geld apart voor slechte maanden? Ik denk nooit na een goede maand ‘en nu lekker allemaal uitgeven!’ Ik weet dat ik ook slechte maanden heb en dat moet opvangen met de goede maanden. Na een paar slechte maanden klop ik dan ook niet bij Man aan, maar haal ik wat uit mijn reservepotje dat ik weer aanvul na een paar goede maanden.

        1. Zo ver zijn we (nog) niet, er is teveel achterstand nog. Toen ik hem leerde kennen zat hij heel diep, financieel. Toen hij er net aan het uitkrabbelen was, sloeg de hernia toe. Het heeft maanden gekost om te herstellen (lees: geen geld) en nu zijn we eigenlijk nog steeds gaten aan het vullen. Gelukkig ben ik financieel wel gezond. Ik hoop dat we ook daar over kunnen praten: er moet mijns inziens een potje komen voor slechte tijden. Want die gaan weer komen, daarvan ben ik overtuigd.

          Onwijs knap dat jij zo voor jezelf de discipline hebt zeg! :)

  7. Wij hebben sinds ons huwelijk in 1980 een gezamenlijke rekening waar alles op komt en af gaat. Ieder een betaalpas en een creditcard. Ook de spaarrekeningen zijn en/of. Helder en overzichtelijk en we hebben geen van beiden ooit de behoefte gehad om een vorm van financiele eigenheid te hebben. Alles is gewoon van ons. Ouderwets?

  8. Wij hadden een aparte rekening maar ik deed de administratie. Wel apart maar toch samen.

    Als ik mij goed kan herinneren had je eerst toeslagen, dat deel is ook weg gevallen. Eerlijk gezegd vind ik het ook niet eerlijk verdeeld en dat je dat gerust over mag praten. Kan me voorstellen dat het soms best moeilijk is als je eerst anders gewend bent.

    Misschien beste een goed idee een gezamenlijke rekening voor de vaste lasten en boodschappen, dat ook jij aan het einde wat geld overhoudt voor iets voor jezelf of voor cadootje.

    Waarom zou je niet over geld kunnen/mogen praten, het hoort nu eenmaal bij het leven.

    1. Die toeslagen krijg ik nog steeds en moet ik terug gaan betalen. Dat lukt me niet omdat mijn lasten omhoog zijn gegaan. Ook dat is een probleem. Dat geld moet eigenlijk elke maand keurig opzij gezet worden tot de belastingvrienden komen.

      Omdat ik geld eigenlijk een heel banaal onderwerp vind. Het is op de schaal van belangrijke onderwerpen een 20 ofzo. Gezondheid, lol, ons gezin, dat zijn veel belangrijker zaken om het over te hebben.

      1. Dat zijn zeker belangrijke zaken, maar ik had het idee dat het je niet helemaal lekker zat daarom. En ik dacht ook omdat Vlam bij je is komen wonen dat daarom de toeslag weg viel.

        1. Klopt. maar omdat hij maanden geen geld verdiende, heb ik ze gehouden. Ik kon niet zonder. Nog steeds niet want mijn geld alleen is niet toereikend. Volgend jaar moet ik dus een groot gedeelte gaan terugbetalen :S

          1. Eigenlijk had ik op dit blogje niet moeten reageren. Ik heb hier zo mijn gedachten over en kan/wil dit niet verwoorden. En omdat ik het zo gewend ben reageer ik er toch maar op, of het nu echt in eerlijkheid is wat ik er neer zet weet ik niet, wel heel verzichtig

          2. quote: volgend jaar moet ik de toeslagen terug betalen.
            Uit vorige blogs van jou las ik dat je met Vlam en Jill zo graag ’n echt gezin wilt vormen. Ooit had ik ‘ns commentaar over Vlam’s bemoeienissen met Jill en jij antwoordde dat Jill van Vlam houdt en het fijn vindt dat hij zich ook om haar bekommert.
            In bovenstaand blog betaal jij Jill’s ziektekostn , spaar jij voor Jill, moet jij toeslagen aanvragen omdat je je anders niet redt met Vlam erbij……..
            Over lusten en lasten en liefde……

  9. Alles op een gezamelijke rekening echter twee aparte spaarrekeningen met beiden een volmacht indien er iets met één van ons zou overkomen dat degene nog even weg kan indien de gezamelijke rekening geblokkeerd zou worden !

  10. Wij hebben alles en/of, tenminste vwb privérekeningen. Geen gedoe, geen gezeik.
    Vwb jullie situatie zou ik een extra rekening openen waarop – in verhouding tot verdiensten cq loon – een vast bedrag wordt gestort voor het betalen van boodschappen etc. Punt.

  11. Alles op één gezamenlijke rekening. Daarvan worden alle lasten betaald. Per maand gaat er naar ieder een X bedrag voor persoonlijke zaken op een aparte rekening. Wat er van de gezamenlijke rekening over is gaat uiteindelijk naar de spaarrekening.

    Makkelijk omdat alles wat met vaste lasten te maken heeft van één rekening gaat en praktisch omdat we allebei maandelijks een bedrag hebben om zelf uit te geven. Daarnaast is het fijn voor de gene die de boekhouding doet (lees mij) dat die niet 3 rekeningen hoeft af te struinen.

  12. Een bankrekening, wat is dat? Wij krijgen beiden ons geld in cash uitbetaald elke maand. We stoppen beiden een deel in de spaar-envelop, er gaat wat in de rekeningen-envelop, en de rest houden we zelf. Elke zondagavond doen we geld in de huishoudportemonnee. Gaat prima.

    Jammer dat Vlam het niet zo belangrijk lijkt te vinden, hoe de geldzaken zijn geregeld. Een gezamenlijke rekening, daar elk elk maand een vast bedrag op storten en daar de vast lasten + boodschappen van betalen. Eigen zaken van je eigen rekening.

  13. Hier ook al sinds we getrouwd zijn alles op de grote hoop. Is echt nog nooit een probleem geweest. Ieder koopt wat hij/zij denkt nodig te hebben zonder zich te hoeven verantwoorden of iets dergelijks. In jullie geval zou ik inderdaad een gezamenlijke rekening openen waar ieder zijn deel opstort. Dan is het probleem opgelost toch?

  14. Natuurlijk dat de lasten verdeeld moeten worden, en natuurlijk dat je een stuk baas wil zijn over een eigen deel van je geld. Dat ene hoop gedoe lijkt me maar niks hoor !
    Na een leven met een echtgenoot die elke euro tweemaal omdraaide en het liefst nog in 4 beet vooraleer die uit te geven voor ons, wil ik me nooit meer moeten verantwoorden over een cent die ik uitgeef. Geen man moet mij nog financieel onderhouden, maar omgekeerd zal zeker ook nooit het geval zijn.
    Beroepsmisvormd als boekhouder heb ik mijn zaakjes goed op een rij, hier is geld voor plezier, leven en toekomst. Ik moet financieel geen bokkesprongen doen, maar wij hebben niets tekort ook, en dat geeft een enorme vrijheid !

  15. In mijn huwelijk hadden we alles op een hoop, we deden beide geen rare dingen met geld, en er was genoeg.

    Nu betaalt mijn vriend de hypotheek, de levensverzekering en dan is zijn geld op. Ik betaal verder alles. We doen zuinig, das verder geen probleem. In november stopt de KA van zijn zoon, en dan kan hij wat meer bijdragen.
    Is het probleem echt het geld, of jouw onafhankelijkheid, en dat je nu in de financiële problemen zit waar je zelf niks aan kunt verbeteren?

    Succes, Marijke

    1. Geld staat in dit geval ook voor onafhankelijkheid. Samen zorg dragen voor het gezamenlijke huishouden is gelijkheid, iets dat ik nastreef op elk gebied. Ik wil over dit banale onderwerp geen woorden krijgen. Het is het me niet waard. Het moet na 14 maanden samenwonen gewoon goed geregeld worden. Of zeg ik nou iets raars of veeleisends?

  16. Ik vind het geen banaal onderwerp. Geld staat ergens voor. Ik kan me jouw gevoel zo goed voorstellen. Er klopt iets niet. Het is niet gelijkwaardig, Jij wordt ongewild in een soort moederrol geduwd en hij gedraagt zich onvolwassen. Je wilt een man, en geen kind waar je voor moet zorgen. Toch?

    Sterkte, het is niet gemakkelijk, dit.
    (ik ken een dergelijke situatie ook, in mijn familie)

    Liesbeth

    1. Onvolwassen vind ik het niet. Wel enigszins onbegrijpelijk juist omdat ik het al zo vaak heb aangegeven. Als ik andersom weet dat voor hem iets zeer belangrijk is, doe ik mijn stinkende best dat te veranderen of aan te passen of te regelen. Ik verwacht dat eigenlijk stiekem wel terug.

      1. Ik vermoed dat hij het wel anders zou willen, maar niet weet hoe, met zijn onregelmatige inkomen (hoe deed hij dat eigenlijk toen hij nog alleen woonde?) Het is dus gedeeltelijk ook onvermogen (denk ik). Maar anderzijds: waar een wil is, daar moet toch ook een weg te vinden zijn? Onderhandelen, zou ik zeggen, net zo lang totdat jullie een oplossing gevonden hebben waar je allebei vrede mee hebt. En geld is wél belangrijk, en je zeurt níet!

        Groetjes,
        Liesbeth

  17. Als ik je wensen lees zou ik ervoor kiezen om eerst te kijken wat de vaste lasten zijn en de gezamenlijke lasten (bv boodschappen). Dat zou ik delen door 2 en allebei op een gezamenlijke rekening laten zetten. Daarnaast heeft dan ieder zijn eigen rekening.
    Wij hebben alles samen, man maakt zich helemaal niet druk over de financiën omdat het al jaren ‘loopt’.

  18. Wij hebben aparte rekeningen, maar het is bij ons thuis totaal onbelangrijk wie wat binnenbrengt. Op z´n tijd lopen we ook rustig met elkaars passen te zwaaien (mocht een van onze rekeningen leeg zijn) Als we de rekeningen maar kunnen betalen en het liefst nog wat leuke dingen kunnen doen. We vragen allebei geen toestemming om iets te kopen, of het moet om een heel hoog bedrag gaan. Het is bij ons niet heel erg geordend en met regeltjes, we doen eigenlijk maar wat. En dat gaat al heel lang goed!

  19. Wij zitten een beetje in hetzelfde schuitje… Vriendlief betaald nu alle vaste laten (het is ook zijn koophuis) en ik betaal de boodschappen en alle overige uitgaves. Tot nu toe is er nog geen discussie geweest. Maar ik wil het ook anders. Ik denk dat we ook een gezamelijke rekening gaan openen waar we ieder een bedrag op storten voor de vaste lasten. Ik wil wel m’n eigen rekening houden.
    In de relatie met m’n (overleden) man, hadden we ook ieder een eigen rekening. Het huurhuis stond op mijn naam en ik betaalde alle vaste laten. Hij betaalde van zijn uitkering de boodschappen en z’n eigen ziekenfonds en telefoonrekening. Dat ging prima, maar als ik nou was overleden ipv hij, dan had hij echt een probleem gehad, want hij zou niet bij mijn rekening kunnen…

  20. mijn manlief betaalt mij een x bedrag permaand, voor de vaste lasten, hypotheek, en huiselijke verzekeringen zeg maar ( de helft dus) ik betaal dus die andere helft en ip alles voor de(alle) kinderen (kleding, school, sport,etc) manlief doet meestal de weekboodschappen, ik haal doordeweeks het opgegane/onmisbare bij, beide houden we ongeveer evenveel”” eigen”” geld over , beide sparen we op eigen spaar rekening,naar eigen inzicht.
    Ons ehm uitgangspunt ongeveer was dat laatste, dat we beide evenveel “eigen” geld over zouden willen houden. Heeft een van ons bijzondere kosten, denk aan bv grote beurt aan eigen auto( we hebben beide een auto) dan is er soms een financiele schenking van de een aan de ander :-) .

  21. Ik ben twee jaar geleden bij mijn man ingetrokken, heb momenteel geen inkomen en de nullijn van mijn spaargeld komt in zicht. Zo langzamerhand krijg ik de kriebels hoe het straks verder moet als we van zijn salaris moeten gaan leven. Ik heb zelf ook altijd mijn boontjes gedopt en de ‘afhankelijkheid’ hangt als het Zwaard van Damocles boven mijn hoofd (nou ja, das ietsjes overdreven…maar toch…)

  22. hier ging vanaf de eerste dag alles in één pot, en mijn vrouw trekt zich de financiën aan. ik kan niet serieus met geld omgaan.
    blijkbaar heb je er moeite mee, ik denk dat je zoiets zo snel mogelijk moet uitklaren en een oplossing zoeken, maar ik zou het ook niet direct weten. maar ik vrees dat zoiets echt voor serieuze problemen tussen jullie kan zorgen!
    mijn dochters vriend is ook zelfstandig en ik denk dat ze elk hun rekening hebben en daarnaast een gezamenlijke voor de lopende kosten ook.

  23. wij zijn al gehuwd sinds 1982 en waren voordien al 6 jaar samen. aanvankelijk ging ik niet uit werken (kindjes kopen namelijk) en verdiende ik dus niet. we hadden al van in den beginne een gezamelijke rekening en wederhelft heeft daar nooit een probleem over gemaakt. ik werk nu al geruime tijd deeltijds en breng nu ook wat centjes binnen, maar manlief blijft de grootste kostwinner. we hebben nog steeds 1 gezamalijke rekening, maar ik doe heel bewust aankopen en doe nooit zotte uitgaven. bovendien bespreken we alles samen wat grote uitgaven betreft.
    maar ieder moet dat voor zich uitmaken. mijn zoon woont nu reeds 2 jaar samen, en zij hebben elk hun eigen rekening en 1 rekening waar ze elk eenzelfde deel op storten voor de gemeenschappelijke uitgaven (huishuur, eten).

    1. Nou, Hlde, laat ik nu in precies (echt precíés) dezelfde situatie zitten! Ook in 1982 getrouwd, ook 6 jaar samengewoond, en de rest komt ook precies overeen. Toevallig!! En wij zijn beiden content met de situatie, mijn man en ik. Jullie ook, zo te lezen~!

      Liesbeth

  24. Soms denk ik ook weleens dat het hier niet zo `eerlijk` is geregeld hahha..partner betaal een x bedrag per maand was de afspraak. Leuk een man die ZZP’er is, maar niet altijd. Waardoor hij soms maanden niets betaald. Ik betaal de vaste lasten en hij de uitjes en de grote boodschappen(als er wat over is), . Eind van de maand hou ik ook amper wat over om zelf van te genieten. Als ik wat minder sta op me rekening en hij heeft het geld, stort hij wat bij. Maar uitgeven? Hooo maar… ik wil niet zijn centen gaan verbrassen..Uiteindelijk redden we het goed zo,maar zou het toch liever ook anders zien. Een gezamelijke rekening is niet eens zo een gek idee dan ,ik druf er niet eens over te beginnen hier thuis :) ! Hij vind het wel goed gaan zo geloof ik

  25. Vanwege het feit dat vlam zzp”er is,raad ik je aan om geen en/of rekening te openen op jullie beider naam.
    Dit kan namelijk in de toekomst vergaande gevolgen voor je hebben

      1. Als jij net vakantiegeld hebt gekregen en salaris en de belastingdienst legt beslag op de en/of rekening omdat vlam achterstand heeft bij de belastingdienst bijvoorbeeld,ben jij je geld kwijt

        1. Ja precies. Maar ik zou sowieso op mijn eigen rekening mijn salaris ed gestort willen hebben, ongeacht of er een gezamenlijke is. En belastingpartner worden van een ZZP-er lijkt me niet handig, dus neen dank u ;)

  26. wij werken allebei en hebben een eigen rekening.
    ieder koopt voor zich wat hij/zij nodig heeft en over grote aankopen of investeringen beslissen we samen na onderleg.

  27. Hier heb ik in het verleden ook veel moeite mee gehad. Mijn oplossing was een gezamenlijke rekening waar ieder een (gelijk of naar ratio) bedrag op stort. Hiervan worden alle gezamenlijke boodschappen/cadeautjes e.d. gekocht (bv. ieder 300 p.mnd) Daarnaast gewoon lekker je eigen rekening houden zodat je zelf kunt bepalen als jij vindt dat je een paar mooie schoenen verdient, dat je niet het gevoel hebt dat je dat zou moeten overleggen. Terwijl het je eigen zuurverdiende geld is. Rotonderwerp in een relatie. Geld. Zo’n boompje in de tuin zou heerlijk zijn!

  28. Hier hebben we het uiteindelijk wel op een hoop gegooid.
    We begonnen met een gezamenlijke rekening waar we naar rato op stortten. Aangezien mijn deel altijd kleiner zal blijven dan dat van S en hij een zeer coulante houding heeft tav geld hebben hebben we dat veranderd toen we geregistreerd partners werden. 1 Huishouden, 1 pot. Ik moest daar in het begin ook even over slikken. Want idd, het eerste paar schoenen voelde toch een beetje raar. Inmiddels niet meer. ;-)
    Zijn redenatie is dat we allebei evenveel bijdragen en dat niet alles in geld valt af te wegen. Dat hij toevallig meer geld binnenbrengt dan ik is nou eenmaal zo. Maar door mij krijgt hij ook die kans. Sinds ik het zo ben gaan bekijken kan ik daar zelf ook achter staan.
    Succes met het zoeken naar een formule die voor jullie werkt. Het zou zonde zijn als zoiets stoms als geld zoveel leuks zo wegnemen.

  29. Herkenbaar. Dat verhaal van die 90 jarige (ik heb veel familie van die generatie, dat was anders. Ik vind het wel stom om daar nog steeds onvrede me te hebben trouwens. Het was zo, bij vrijwel iedereen. Als je er toen niets aan kon doen, accepteer het dan. Zeker nu.)

    Ik snap wat je bedoelt met delen én het vasthouden van je eigen deel van het geld. Dat ik niet scheef hoef te kijken als hij zijn vakantiegeld opmaakt aan speelgoed terwijl ik sparen wil voor iets groots voor mezelf.

    Vroeger had ik (bij een ander) één huishoudrekening waar we allebei op stortten en van betaalden. Later bij deze man deden we naar draagkracht de grote vaste lasten zoals hypotheek een grote aanschaffen. Verder rommelden we wat met uitgaan en boodschappen, geen zin om dat uit te rekenen op de cent. En nu verdien ik opeens véél minder dan man en betaalt hij veel meer. Terwijl hij toch ook weer meer overhoudt voor zichzelf. Beetje dubbel soms.

    EIgenlijk is het wel slim om eea vast te leggen / goed af te spreken, voor als het even niet meer zo gezellig en vanzelf gaat.

  30. Geld is hier nooit een issue, omdat we de luxe hebben er geen zorgen over te hebben. We hebben heel veel rekeningen, voor alle kinderen een gewone én een spaarrekening (dat maakt 6) en voor onszelf een hypotheekrekening, een spaarrekening, en 2 gezamenlijke rekeningen. Eentje staat er op mijn naam en de rest op die van ons samen. Van de rekening die op mijn naam staat (en waar dus mijn salaris op komt) koop ik alle kleding, cadeautjes en extraatjes behalve vakanties. Ik vind het heel overzichtelijk, maar er zijn mensen die er gek van zouden worden, zoveel rekeningen.

  31. Wij hebben ieder onze eigen rekening waar onze salarissen op gestort worden. Toen we samen gingen wonen (in mijn woning) hebben we een gezamelijke rekening geopend. We hadden besloten dat we ieder de helft van alle kosten zouden betalen. Een deel van de vaste lasten werd van mijn rekening betaald. De helft van de kosten werd door mijn vriend op de gezamelijke rekening gestort en ik stortte de helft (minus de vaste lasten die van mijn rekening betaald werden) Kwamen we tekort op de gezamelijke rekening, dan stortten we allebei een gelijk bedrag bij.

    Maar ons inkomen was niet gelijk, dus verdeling was niet naar rato. Op een gegeven moment hebben we besloten dat recht te trekken. Dit door ieder een gelijk bedrag aan ‘zakgeld’ op de eigen rekening te laten staan en de rest op de gezamelijke rekening te storten. Sparen gingen we toen dus ook vanaf de gezamelijke rekening doen, van hetgeen wat er daar over bleef.

    Nu we getrouwd zijn en samen een huis gekocht hebben, is dit eigenlijk niet veranderd. Er wordt nog steeds salaris op onze eigen rekeningen ontvangen en we hebben ieder een bedrag aan zakgeld waarmee we b.v. cadeautjes voor elkaar kunnen kopen. En als het een groot cadeau is, dan doen we dat van de gezamelijke rekening in overleg.

    O ja, ik hou de administratie bij en manlief vindt dat wel best. Ik bespreek het regelmatig, hij zou het zelf ook kunnen, maar voelt zich niet geroepen. En gelukkig vind ik het niet erg om te doen ;-)

    Succes en sterkte met de besprekingen ;-)

    Greetz,
    Jacqueline.

  32. Wij hebben twee en/of rekeningen en we betalen allebei een deel van de vaste lasten. Misschien is een aparte rekening waarop jullie allebei een vast bedrag storten inderdaad geen slecht idee.

  33. Wij begonnen met ‘ieder de helft van de kosten’, wat toen nog eerlijk was omdat we min of meer hetzelfde verdienden. Daarna is manlief ineens veel meer gaan verdienen en toen ging het wringen omdat ik bijna niks meer overhield en zo.
    Dus hebben we het toen omgedraaid: van de grote bubs krijgen we ieder een vast bedrag op onze eigen rekening. Dat kunnen we uitgeven naar eigen gelieven – want ook ik ben állergisch voor reacties als ‘alweer een paar schoenen?’. En ik wil niet tegen hem hoeven te zeggen ‘eh… die jazzcd’s he.. daar hadden we een rekening van moeten betalen..’.

    De grote bubs gaat naar een gemeenschappelijke rekening waar vervolgens alle gemeenschappelijke dingen van betaald worden. Er is ook een gemeenschappelijke spaarrekening. En toen ik stopte met werken vanwege die kindjes en zo, toen is er voor mij nog een aparte ‘voor later, als ik oud ben en er geen AOW meer is’rekening geopend waar elke maand geld op wordt ingelegd ter hoogte van mijn pensioensvoorziening ten tijde van werk.

    Oh, en ik beheer alle rekeningen. Ook die van hem ;-)
    Eens in het half jaar zet ik hem achter de computer, laat hem de spread-sheet zien met het overzicht van alle vaste en variabele lasten – om daarna samen te kijken of het allemaal nog een beetje naar wens gaat en of er zaken zijn die anders kunnen of moeten. Zo zijn er achterstanden ingelopen, zijn er schulden afgelost, zijn er voortijdige hypotheekaflossingen gedaan en is bijvoorbeeld het bedrag dat we op de lopende rekening als buffer aanhouden hoger geworden toen bleek dat het inkomen ineens wat ging fluctueren. Want ik hou er niet van als rekeningen niet betaald (kunnen) worden en wil niet voor elk wissewasje geld overboeken van spaar- naar betaalrekening.

    Nou ja, we doen het nu al een jaar of 13 zo naar volle, beider, tevredenheid. Geen discussies over geld, schoenen of jazz-cd’s hier. En autonomie over eigen centjes, cadeautjes en besteding. Ik kan het iedereen aanraden ;-)

  34. Ha zuster Klivia,

    Blijkbaar was het heel normaal, mijn moeder werd ook van de lagere school gehaald om te dienen.
    Doorleren was voor jongens en dat vond mijn schoonmoeder ook niet fijn.
    Hier is een geld pot, gaat prima, weet nooit wat er gebeurd. :)). oma

  35. De keuze van vlam om zzp-er te zijn/blijven is voor zijn rekening zou je denken. Maar uit jouw reacties krijg ik de indruk dat jij heel veel rekening houdt met zijn onregelmatige inkomen. Waarom moet jij dit opvangen? Omdat jij wel met geld kunt omgaan? Als hij een eigen woning zou hebben en zelf de boodschappen zou moeten betalen, zou hij ook moeten zorgen voor voldoende inkomen om zijn kosten te dekken. Ik zou zeggen: kostgeld. En niet teveel laten poffen. Bijbeunen in de schoonmaakbranche, krantenwijk whatever.
    Jullie probleem lijkt me wel een van de lastigste relatieproblemen, succes hiermee!

    1. Dat klopt. Ik heb voor hem gekozen met zijn ZZP-er zijnde en de bijbehorende ellende (want dat vind ik het bij tijd en wijle). Over die keuze heb ik voor eea serieus begon te worden goed nagedacht. Nu, na 2 jaar, ben ik het idd soms heel erg zat. Dat weet Vlam ook. Het enige niet leuke aan hem vind ik zijn baan en de zorgen die dat meebrengt. Ik weet ook niet goed hoe ik er mee moet omgaan. Nu, 14 maanden en vele gesprekken later, wordt het tijd om hout te gaan zagen. Duidelijke afspraken maken. Dat gaan we ook doen hebben we afgesproken. Komt wel goed. Ik heb er alle vertrouwen in iig.

  36. Is hier ook lang een punt van ergernis geweest. Er was een tijd dat ik heel veel had en hij minder, toen betaalde ik praktisch alles. Toen kwam er een tijd dat ik veel minder had dan hij en toen betaalde ik nóg praktisch alles. Dat beviel me nou niet echt goed. Ik wil ook mijn eigen geld. Ik heb eigen rekekeningen, hij ook. We hebben geen gemeenschappelijke rekening, ondanks het getrouwd zijn. Ik heb de gegevens van zijn rekening en als ik weer eens wat blutter ben, doe ik de geldpot open en graai met 2 handen eruit wat ik denk nodig te hebben. Dat gaat dan in mijn geldpot. Oftewel: ik boek gewoon (behoorlijke) bedragen van zijn rekening naar de mijne op momenten dat het mij zint of ik het nodig heb. En verder gooien we alle bedragen op alle rekening af en toe op één hoop, tellen we hoeveel we nu samen hebben en dan gaan we eens een frisse duik nemen in ons geld. Wij Dagoberts. ^^

  37. Hier worden alle inkomsten gestort op 1 rekening, hiervan gaat een deel naar een boodschappen rekening en wat we (als we) aan het einde v/d maand overhouden gaat naar de spaarrekening. Ergens halverwege de maand bekijken we de stand van geldzaken zodat we inzichtelijk houden hoe we er voor staan. Bij vrienden om ons heen hoor ik ook veel gemopper en gekift over geldzaken. Wij hebben er eigenlijk nooit gedoe over gehad. Gaat al jaren prima zo.

  38. Samen wonen is samen delen is mijn mening. Alles op één gezamelijke rekening en éen beheerder van t geld. Mijn echtgenoot is een man van weinig hobbies, als hij wat nodig heeft kan hij het pakken, over grote uitgaven overleggen we.

  39. Op het eind van de maand een eindbalans maken en wat te kort is betaald door de ene gewoon laten aanpassen. Of na iedere maand de balans delen door twee en elk zijn deel betalen.
    Hier is het enige inkomen dit van mij dus is het roeien met wat ik heb.

  40. Tja, ik ben dus sinds twee jaar compleet afhankelijk. Maar ook als ik niet was gestopt met werken, hij verdiende een paar keer meer dan ik, en daar keken we nooit naar. Voordat we naar Engeland verhuisden en hij een lucratieve carrière switch deed verdiende ik meer.
    Ik moet zeggen, het went heel snel, zelf geen inkomen hebben. Ik zorg voor onze drie kinderen, was zijn kleren, doe feitelijk het hele huishouden en krijg daarvoor de helft van zijn salaris. Ik moet eerlijk zeggen dat het gewoon voelt als mijn geld. Of nee, als ons geld, net zoals altijd. Ik moet ook eerlijk zeggen dat we nooit zoveel hebben nagedacht over geld. Toen we gingen samenwonen hebben we meteen een gemeenschappelijke rekening geopend voor huishoudgeld. We verdeelden alle kosten zoals vaste lasten en boodschappen eerlijk. Ik geloof dat we in het begin eigen uitgaven als kleding gescheiden hadden maar het liep al gauw door elkaar, we maakten er al snel een zootje van door gewoon om de beurt te betalen. Sinds we getrouwd zijn hebben we altijd een enkele rekening gehad waarop alles binnenkomt en uitgaat.

    Als je geen zin hebt om zoals wij alles op een hoop te gooien kan ik die constructie van ons vroeger aanbevelen. Dus een huishoudrekening waar je allebei een bedrag op stort dat samen genoeg is voor vaste lasten en boodschappen etc. Als een van de twee minder verdient kun je overeen komen dat die in verhouding bijdraagt. Persoonlijke dingen doet ieder dan voor zich. DIt is lijkt me de meest eerlijke manier. Je kunt dan alleen nog bakkeleien over hoeveel beiden moeten storten elke maand, maar het is in ieder geval helder.

  41. Op dit moment betaald mijn vent de vaste lasten. En van mijn rekening doen we de rest…daar gaan de boodschappen af en etentjes etc etc. Ik denk dat je wel een goed punt hebt vwb beetje structuur in de financieen. Als hij bij jou is ingetrokken is het wel logisch dat alle lasten al van jou rekening afgingen..Het zou een goede oplossing zijn als hij een deel – in welke verhouding dan ook – overmaakt naar jou. Iedere maand…op een vaste dag. Dan weet jij waar je aan toe bent. Nu lijkt het er een beetje op dat jij voor leuke dingen afhankelijk bent van zijn pasje..en dat lijkt mij geen lekker gevoel. Ik ben benieuwd voor welke oplossing je kiest.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s