Uitgeraasd.

Pas geleden sprak ik 2 mensen, die samen geen relatie hebben, los van elkaar, die al 20+ jaar bij hun (eerste) partner zijn en die alle twee aangaven wel eens het idee te hebben wat gemist te hebben.

Ze hadden wat meer willen feesten, wat minder jong al aan zo’n vaste relatie willen beginnen. Ze hadden het gevoel dat er meer moest zijn, dat ze vergelijkende warenonderzoeken hadden moeten uitvoeren alvorens zich te binden aan 1 persoon. Een beetje zo’n Doe Maar-achtig gevoel. Het ‘Is dit alles? (oehoehoe)’ gevoel.

Ik vraag me af wat beter is? Zijn mensen die niet meteen al jong in het huwelijksbootje zijn gestapt, al vroeg een serieus leven zijn begonnen, in hun relatie nou écht gelukkiger? Spettert het daar meer? Is het minder gezapig of sleurderig?

Ik heb behoorlijk lopen feesten, zag het soms 6 dagen in de week licht worden. Was meestal de laatste die de kroeg uit gezet werd verliet, als de tl verlichting allang aan, en de muziek allang uit waren.

Harddrugs heb ik nooit gebruikt, de rest heb ik allemaal wel uitgebreid uitgeprobeerd. En nog een keer, voor de zekerheid.

Ik spuug(de) ook niet in een drankje. De keren dat ik te diep in het glaasje heb gekeken, zijn ontelbaar. Vaten en vaten wijn heb ik gedronken. Hele boomgaarden aan apfelkorn. Fusten bier. Tropische stranden vol kokospalmen aan piña colada. U ziet het plaatje wel voor u denk ik.

Ik ben ook niet echt nog steeds samen met mijn eerste liefde. Ook op dat vlak heb ik alle soorten en maten en smaken en kleuren wel uitgeprobeerd. Ik heb wel een paar mannen versleten. Mijn relatierecord tot nu toe, is 2,5 jaar. Langer dan dat heb ik het nog nooit volgehouden met iemand. Ik heb ooit eens 1,5 jaar samengewoond. En ik ben 1 jaar en 5 maanden getrouwd geweest. Jill kent haar vader niet. Ergo: ik heb er een best zootje van gemaakt.

Vlam is nog erger geweest dan ik. Minstens in het kwadraat. Op alle bovengenoemde gebieden.

Vlam heeft geen kinderen. Tenminste, niet dat we weten. Misschien staat vandaag of morgen die flapdrol van ‘Spoorloos‘ wel ineens op de stoep. Wie weet? Het zou zomaar kunnen met zijn bewogen leven. ‘Trrrrringggg! Goedemorgen meneer. Bent u Vlam? Ja? Dan denk ik dat u even beter kunt gaan zitten… Ziet u dat busje daar staan, in de straat? Met al die zwaaiende puisterige pubers?’

Ik heb geen idee of wij samenblijven tot aan ‘Huize Avondrood’. De intentie is er absoluut. (Mits dat horrorscenario van dat busje van hierboven werkelijkheid wordt uiteraard.) Het voordeel van op latere leeftijd een relatie krijgen, is dat je in ieder geval heel erg goed weet wat je wél en wat je vooral ook niet wilt. Van mijn kant kan ik zeggen dat Vlam op de meeste punten ‘voldoet’ aan mijn wensenlijstje.

An de andere kant, als je al vanaf jong samen bent, groei en ontwikkel je (denk ik) samen een bepaalde kant op.

Het resultaat is volgens mij gelijk.

Uiteindelijk eindigt elke relatie hetzelfde.

Samen lekker iets te dikkig op de bank, onder een fleecedekentje, al lezend of Studio Sport kijken. Alleen nog maar zondagochtendseks.

En wat is daar mis mee?

46 thoughts on “Uitgeraasd.

  1. Daar is inderdaad niks mis mee ! En het uitgaansleven van Ollie kan in twee verdeeld worden , de “wild side ” en de “Dark side” , gelukkig heb ik TV dan ontmoet ! maar … ik heb het gehad !

  2. Hoop toch wel dat mijn relatie niet zo eindigt op de bank onder een fleecedekentje op een zondagochtend (…) maar iets sprankelender blijft hoor! Ciao!

  3. Ik ben van de lange relaties, ik hoop altijd dat het de ene is waar ik mee samen leef ;-)Heb ik mij wel eens in vergist. Ook ik heb heel dol gedaan, en lekker geleefd.
    Ik vind het prettig om iemand bij mij te hebben waarmee ik door bergen en dalen kan gaan, dat kenmerkt voor mij wel een relatie.
    Als ik maar niet eindig op een camping , zoals ik maandagavond zag in we vertrekken bijna, allemaal in uini fleece vest en dezelfde grijze koppies ;-)

  4. Niks mis mee! Op een gegeven moment ben je toch ook een beetje uitgespeeld, moet je volwassen worden. Ik heb zat gefeest, gedronken en gerotzooid. Getrouwd geweest en weer gescheiden. En nu toch heerlijk ‘saai’ huisje, boompje, kindjes. Ik ben gelukkig zo, Man ook. Zolang je denk ik maar op hetzelfde niveau zit qua wat je wil in je relatie. Als de een nog volop zoekt naar spanning terwijl de ander gewoon rust wil, loopt het sneller stuk.

  5. Ik ben van de lange relaties. Heb twee huwelijken achter de rug, één van 7 jaar en één van 9 jaar. Mijn 1e huwelijk voltrok zich toen ik 19 jaar was. Achteraf gezien vind ik dat veel te vroeg. We kregen een soort broer-zus-relatie.
    Na de scheiding van mijn 2e man en wat ‘losse flodders’ heb ik ook geleerd wat ik wel en niet wil in een relatie. De balans en rust heb ik gevonden met mijn huidige man. Ik hoop zo dat ik met hem onder dat dekentje oud mag worden. Drie keer is hopelijk scheepsrecht (maar ik raad het niemand aan hoor, scheiden).

  6. Getrouwd geweest en gescheiden. Nu weer gescheiden maar niet uit elkaar, we hebben een LAT relatie, omgekeerde wereld. Op zich kijk ik nooit op die manier terug, wat beter had gekund of niet. Maar ik denk wel dat een langdurige relatie beter is, samen oud worden. Het is net of het tegenwoordig nooit goed is en altijd anders willen. Lukt het even niet dan hup gewoon ermee stoppen. (in sommige relatie kan het niet anders, door geweld lichamelijk of geestelijk)

    Je kan zoveel boodschappen doen, overal aan proeven, maar nooit is het echt bevredigend.
    Voor mijn is stabiliteit toch best belangrijk, de rust en niet overal en alles najagen. En ook in een langdurige relatie ben je vrij en dan bedoel ik niet met jan en iedereen, maar er is zoveel meer te halen uit het leven. Wat je kan doen in een langdurige relatie.

  7. ik heb zowat mijn hele jeugd ingehaald in 2 rebelse jaren na een eerste huwelijk (waarvan het huwelijksfeest zowat langer duurde dan het huwelijk zelf), veel tijd voor slapen was er dus niet :-)
    toen liep ik gelukkig mijn madam tegen het lijf, anders was het verkeerd afgelopen.
    we zijn nu +30 jaar samen. of dat beter is dan korte relaties weet ik niet, misschien en waarschijnlijk houden nieuwe relaties je jonger, is er sowieso minder sleur maar daarvoor heb je dan andere dingen in de plaats: een soort (h)echte vriendschap, een echte soulmate in alle betekenissen van het woord, een soort eenheid…
    maar zoals ik zei, ik weet niet wat best is, een en ander heeft waarschijnlijk ook te maken met het groene gras…..

  8. Leuk stuk! Ik heb nog nooit een vaste relatie gehad en hoewel ik daardoor soms wel eens aan mezelf twijfel (vinden mannen me wel leuk? ben ik wel gemaakt voor een relatie?), besef ik toch altijd weer hoe gehecht ik ben aan m’n vrijheid als een man te dichtbij komt. Ik vind het voor nu toch belangrijker om lekker m’n eigen ding te kunnen doen, in de kroeg rustig rond te kunnen kijken of er iets leuks rondloopt die avond en m’n eigen planning te kunnen maken zonder dat daarbij een man op m’n lip zit. Niet dat ik echt een feestbeest ben, maar toch.. Dat fleecedekentje en alleen zondagochtendseks komen nog wel, eerst maar eens van mijn studententijd genieten ;-)

    1. Ik was pas 22 ofzo toen ik iets verkering-achtigs kreeg. Daarvoor was mijn record 6 weken. Er is niks mis met je. Als je iemand tegenkomt waar je niet nerveus van wordt als ie veel om je heen is en waar je jezelf kunt zijn, dan gaat eea vanzelf. Mark my words (zei dit ouwe, wijze hek ;))

  9. Ik denk dat vooral het vermogen om tevreden te zijn heel erg belangrijk is. Tevreden zijn met wat je hebt en daar moeite voor doen. Uiteraard niet ten koste van alles, maar er ook niet mee kappen als er een scheet dwars zit. Ik heb gevochten voor mijn ex-man, maar was veel te jong om dat echt vol te houden.Gelukkig maar. ;-)

  10. Tja… ik weet niet wat “beter” is. Ik heb voor mijn huidige relatie 2 langere relaties gehad. Een van ± 5 jaar en een van ruim 6 jaar. De eerste was een vergissing, en na 3,5 jaar samen te hebben gewoond was heel duidelijk dat we niet op dezelfde lijn/niveau zaten. Nr.2, als hij er nog was geweest zag m’n leven er nu heel anders uit. Daar wilde ik oud mee worden, daar wilde ik kindjes mee krijgen, etc… Maar helaas, het lot heeft anders beslist.
    En nu, nu ben ik weer ruim 1,5 jaar met m’n huidige partner. Opnieuw beginnen is toch lastiger als je al wat ‘ervaring’ hebt, en wat ouder bent.. Je moet weer aan andere gewoontes wennen, elkaars meningen en ideeen weer ontdekken… Weer beginnen met opbouwen…

  11. Het is net wat voor type je bent als jonkie… sommige zijn als ze jong zijn gewoon al verantwoordelijke, weten ze wat ze willen en koersen een vaste koers… en dat is dan niet vaak type party-animal met feesten en geen vaste verkering (oeh… klinkt dat effe straf zeg)… Ik zit er een beetje tussenin… niet zo “wild” als jij en ook niet zo verantwoordelijk als die andere types… Heb ik toch in mijn persoonlijkheid een grijs (gemiddeld) gebied… Hahaha, normaal nogal een zwart-wit type… moet ik eens aan manlief vertellen… die rolt denk ik onder de tafel :D

  12. Ik heb een vaste relatie vanaf mijn 21e (dus nu al 21 jaar een vaste relatie). Tussen mijn 17e en 21e heb ik aardig wat gefeest en vriendjes versleten, dus voor mijn gevoel ben ik helemaal niks tekort gekomen. Tja het is hoe je er zelf in staat, denk ik.

  13. erg leuk stukje tekst!
    Mijn eerste relatie duurde 5,5 jaar ik was toen 17( samenwonen) geen feestjes enz.. Nu ben ik 28 in een relatie van bijna 6 jaar. Ik heb voor mijn gevoel wel wat gemist toen, maar ben happy zoals het nu is. Zelfs met de zondag ochtenden onder de fleecedeken ;-)

  14. Leuk stukje! Ik ben nog te jong voor relaties van +20 jaar, veel te jong zelfs. :-)
    maar ik herken me wel in je ‘jonge ik’.
    Ik zie het ook vaak licht worden, ik hou ervan uren op café te zitten. Alles waar alcohol in zit, gaat er vlotjes binnen. Experimenteren moet kunnen. En qua relaties, mijn langste relatie, tot nu toe, duurde vier maand. Ook niet echt om over naar huis te schrijven.
    Maar ik amuseer me rot, en ik heb nog tijd genoeg voor huisje, boompje, bankje en zondagseks!

  15. Heb intens van mijn jonge jaren genoten en kijk er dus ook met veel plezier op terug. Was wel een beetje wild en onbezonnen maar het kon ook echt erger. Ben al 20+ jaren bij mijn lief en hoop hier nog 20 jaar bij aan te plakken. We zijn samen een soort van opgegroeid/ontwikkeld zoals jij het zo pakkend omschrijft.

  16. Tja, ik was een keurig meisje, strak gehouden door m’n ouders en weinig tot niets in het rond gekeken. Nu al jáááren getrouwd en soms denk ik idd soms dat ik wel het één en ander gemist heb… (ik voel een blogje opkomen, maar wil ik wel open gooien wat ik nu voel en denk…?)

  17. Tot anderhalf jaar geleden had ik nog nooit een vriend gehad, wel wat aan gerommeld. Een feestganger was ik ook niet, flink stappen deed en doe ik ook nooit.
    Ik was een beetje als Sylvia, begon me af te vragen of er iets mis met me was. Ik kreeg het ook altijd benauwd als mannen dichterbij probeerden te komen.
    Inmiddels heb ik al weer ruim 1,5 jaar verkering, en woon ik 1 jaar samen. Iets wat ik nooit verwacht had!

    En zoals het nu gaat, mag het nog wel even doorgaan van mij :)

  18. Ik ben trouw en ga ook voor de lange relatie. We zitten al braaf met fleecedekentje op de bank. Maar voor de broodnodige afwisseling mogen we wel ieder onze eigen hobby, vrienden en dagen vrij, los van elkaar. Want ik kan me heel goed voorstellen dat zo’n vrouw depressief wordt als man opeens na 50 jaar hard en veel buitenshuis werken opeens op de bank (op haar lip) komt zitten en dan opeens alles beter weet.

  19. Zolang jullie allebei daar tevreden mee zijn is er helemaal niets mis met dat fleecedekentje (en de zondagochtendseks). ;)
    Ik heb ook een tijdje flink “geraasd” en werd toen ik daar wel klaar mee was (ongepland) zwanger. En dat was prima. En in de tijd dat ik nog aan ’t rondrazen en -feesten was, daar heb ik best goede herinneringen aan. Ook veel domme dingen gedaan, maar daar wel weer van geleerd. :)

  20. Volgende maand ben ik precies 29 jaar getrouwd en ik ben volgende week 47 dus ik was pas 18 toen ik het er op waagde. Meer uit noodzaak dan uit echte liefde, maar ik wou haar met alle macht uit dat gezin halen. Nu na bijna 29 jaar en 6 kinderen later heb ik veel moeten missen en dat beseffen we beiden, maar wij hebben iets unieks dat een ander dan niet heeft. Beiden zouden het nu wel anders doen, maar de boot is aan het varen en we maken ervan wat we kunnen. Onze denk wijze was als de kinderen vroeg uitgetrokken, wij nog een mooie oude dag zouden hebben…maar het lijf heeft andere bedoelingen. Nu zeggen wij ook geniet van de jonge jaren, die pakken ze dan niet meer af!

  21. Man en ik zijn samen sinds we 17 waren (!!) Moet zeggen dat we samen wild zijn geweest en
    alles gedaan hebben wat door onze ouders en God verboden werd (dat was in de jaren 60 van de vorige eeuw bijna alles) We hebben nog steeds ’n geweldige relatie en dat al meer dan 45 jaar!

  22. ik ben het met Smurf eens, er bestaat geen wondermiddel of wat dan ook om een relatie te laten slagen. Gewoon elke dag genieten en zien wat er komt !

  23. Ha zuster Klivia,

    Een relatie is natuurlijk heel persoonlijk, een impuls.
    Ik ben zelf niet zo wild geweest, maar dat is ook per mens verschillend, maakt het wel spannender. oma

  24. Oeh… oeh oeh oeh… herkenning… *slik*. Dat gevoel… iets gemist te hebben… wij zijn dit jaar 25 jaar bij elkaar… een kwart eeuw!! griebels. Niet getrouwd, dat pas sinds 4 jaar maar toch echt wel samen. En ik heb idd dat gevoel… Ik wijt het meer aan hormoondingesen, midlifecrisisachtige stoornissen etc. maar ik leef er momenteel wel een beetje naar. Ach. Komt goed. Huize Avondrood is al geboekt…

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s