Saai!

Zo. Het vrouwtje is nu 10 nachtjes alleen thuis. Nog 7 te gaan. Poeh.

Na de eerste 4 dagen -die verschrikkelijk moeilijk waren- gaat het goed met me. Ik ben gewend aan het alleen zijn. De dagen duren niet meer zo ellenlang als dat ze in het begin duurden.

Tot en met afgelopen zaterdag was ik heel erg emotioneel en sprongen de tranen doorlopend in mijn ogen. Zelfs mijn superdeluxe Clinique anti-wallen oogcrème gaf het op. Ik zag er niet uit. Boven de 30 zou je eigenlijk nooit meer moeten huilen. Het is funest voor je looks.

Eén en ander hing denk ik wel een klein beetje samen met de oestogeendip, dus die gevoelens waren iets versterkt uiteraard. Ik vraag me af of ik minder overdreven had gereageerd als ik anders in mijn cyclus had gezeten. Waarschijnlijk wel.

Toen ik vrijdagavond Jill aan de telefoon had gehad en ophing, moest ik verschrikkelijk janken. Ik heb uren lopen snikken. Kon niet stoppen. Ik had beloofd aan Vlam dat wij later op de avond nog even zouden bellen, maar stuurde hem een sms dat ik dat niet wilde. Ik wilde even afstand, even emotioneel een time out nemen. Als ik ergens mee zit, is afstand voor mij het makkelijkste om te handelen.

Zondagmiddag hebben we uiteindelijk gebeld en dat was prima en fijn.

Maandagavond heb ik ze eventjes gezien, we hebben geskypt. Ik heb er een ontzettende hekel aan, maar Jill wilde het graag. Ze miste me een beetje en had behoefte aan wat intensiever contact. En als moeder zijnde, offer je je dan op. En dus ging ik met mijn harses voor de webcam.

Tussendoor wordt er gemaild en ge-sms’t. Ik vind één en ander een zeer suf substituut. Communiceren doe ik liever niet met hulpstukken. Ik wil graag de mensen tegenover me in de ogen kunnen kijken, aanraken.

Concluderend ben ik nog steeds van mening dat ik deze situatie niet leuk vind. Het is niet zo dat ik man en kind tot in de uiteinden van mijn zenuwen mis, maar ik denk wel heel veel aan ze. Ik ben gewoon niet compleet zonder hen. Leeg voelt het.

Heb ik ze wél om me heen dan zijn er momenten dat ik ze echt met liefde van het balkon af kan flikkeren, maar dit is het andere uiterste. Iets teveel van het goede.

Ik heb een heel andere dagindeling dan als we compleet zijn. Als ik nu uit mijn werk kom, lees ik eerst een uurtje of wat, doe ik even een powernapje. Daarna ga ik koken en eet mijn diner zittend op de bank. De tafel dekken vind ik niet nodig en zeer ongezellig. Stom, want ik heb normaliter een schurfthekel aan voor de tv eten.

Ik eet ook andere dingen ineens. Er staat voor het eerst in jaren karnemelk in de koelkast. Ik heb al een paar dagen vegetarisch gegeten. En zalm. Ik kan me niet heugen dat ik zalm klaargemaakt heb. Ben er ook helemaal niet dol op eigenlijk en ik weet ook weer waarom ik het nooit eet. Een weke smaak heeft het.

Voordeel na 1,5 week zo ongezellig alleen eten zonder wijntjes en niet nog een keertje extra opscheppen, is dat mijn capribroek weer dicht kan zonder dat ik met mijn adem ingehouden en plat op bed mijn rits moet dichtrekken.

En dus kan ik straks in een iets (maar bij lange na nog niet genoeg) afgeslankte versie een duik nemen in het zwembad van Hotel ‘La Flambée’ waar Vlam en ik de eerste nacht van mijn vakantie samen doorbrengen.

Hoe toepasselijk is die naam trouwens?

35 thoughts on “Saai!

  1. Voor de wallen niet maar misschien toch wel een keertje lekker om zo te huilen. Omgekeerd lachen zeggen ze. Het zou best wel meer versterkt zijn door de cyclus.

    Het is misschien suf maar op deze manier wel een stukje dichterbij. Je bent echt in een overlevensmodus gekomen en dan is die naam zeker toepasselijk.

    Nu dat ik alleen woon eet ik wel gewoon aan de eettafel, maar toen ik nog met Wilco was en hij was een week van huis dan at ik ook voor de buis of achter de computer. En nu toch wel wat voordelen je kan weer je capribroek dicht krijgen.

    Ik tel hard met je mee af.

  2. Aftellen dan maar.
    Het klinkt allemaal wel heel zwaar hoor… En ik snap ook heel goed dat het moeilijk is (moest vorige zomer 6 weken zonder de Amerikaan), maar wees blij dat je ze in principe elke dag om je heen hebt. Stel je voor dat jullie beiden in een ander land zouden wonen en je je liefde maar eens of 2 keer per jaar zou zien…

  3. Heel toevallig inderdaad, die naam. Zier er ook errug mooi uit!
    Je doet het supergoed en wat zal het weerzien héérlijk zijn. Houd je daar maar aan vast!

  4. Grappig, die naam. En mooi hotel. Ziet er romantisch uit 🙂
    Maar wat gaan die dagen eigenlijk snel. Voor jou ongetwijfeld niet, maar ik had niet het idee dat er alweer 10 dagen voorbij zijn. Ik zou zeggen, geniet vooral van die laatste week met je eigen dingen in je eigen ritme.
    Nog gehoepeld gisteravond of zat je buik nog te vol van de blauwe kaas?

  5. het is nu best lastig, maar misschien is dat wel eens goed zo wat afstand nemen, op die manier ga je elkaar veel minder snel als vanzelfsprekend gaan vinden, denk ik.
    én het weerzien zal een feest worden!

  6. Heej, partner in crime ;p. Het went wel een beetje hè? Alleen van de week ook wel weer even moeten snikken nadat dochter had gebeld wat dan weer nergens op slaat want ze heeft het gewoon keileuk. Maar je bent over de helft. Is het weekend een beetje gevuld met leuke dingen?

    1. Vandaag niks schokkends. Iep naar het pension brengen, even de stad in, misschien ene bioscoopje. Morgen lunchen met Evert en zondag hoop ik even naar het strand te kunnen eigenlijk.

      Ben blij dat jij ook zo’n jankpot bent 😉

  7. Ik snap het wel hoor, het lijkt allemaal erg relaxt ff rust maar ja..daarvoor heb je die figuren niet om je heen verzameld he ;-)))
    Ik ben ook wel eens een paar dagen manloos geweest, en echt dat scheelt enorm voor de lijn weet ik ,ik denk wel dat het weerzien extra leuk zal zijn ;-))))

  8. O, wat moet dit moeilijk zijn. Alsof er een stuk van je geamputeerd is. Dat je een beetje ben afgevallen is dan wel weer een fijne bijkomstigheid. En zie je wel, die paar pondjes extra zijn niet jouw schuld, maar de schuld van anderen, die té gezellig zijn 😉

  9. Als ik alleen ben ga ik juist meer eten, dus niet goed voor de toch al niet mooie lijn. Vind het ook niet leuk om langere tijd alleen te zijn. Daar ben ik geen relatie voor aangegaan. Maar, binnenkort is alles voorbij en dan is alles weer zoals vanouds. Succes met de laatste loodjes.

  10. Pffff… het lijkt me ook helemaal niets hoor, moet er niet aan denken!
    Gelukkig ben je al ruim over de helft, nog even volhouden en straks extra van elkaar genieten. 🙂

  11. Het is bijna zover dus, nog even olhouden. Ik wil trouwens ook kilo’s kwijt. Zal ik mn famille wegsturen? Of toch maar zo’n hoepel voor de taille?

  12. Je bent al over de helft, da’s wel lekker. Het lijkt me tijdens het eten ook wel het ongezelligst, normaal zit je allemaal te kwekken en zo… doe dat maar eens in je eentje….

    Hahaha, ook een manier van lijnen ja… mooi dat je capribroek weer goed zit 😀

  13. Je moet het natuurlijk zelf weten, maar om dit nou allemaal op je log te zetten.
    Als hij dit leest dan zet je hem wel onder druk he.

    Ik wens je heel veel sterkte in deze loodzware tijd.

  14. Op huilen staat gelukkig geen leeftijd, en al is het niet goed voor de wallen onder de oogleden, het is goed voor je eigen ik. Beter alles eruit dan op te stapelen en te zitten mopperen tegen de muur die niks terug zegt. Een ding weet ik zeker….de liefde heeft je goed te pakken 🙂

  15. Nog heel even! Maar zou je die capribroek niet thuislaten? Dat doet echt helemaal niets voor je, zelfs als je een maatje 36 hebt staat het niet mooi…
    Verder wel lekker genieten hoor! 🙂

  16. Ha zuster Klivia,

    al 10, time flyes.
    Meestal gaat huilen boven de 30 juist makkelijker.
    Goed uitgezocht het hotel, dat belooft wat.
    Gelukkig kan Jill wel met moerders kletsen, ookal is het digitaal.
    komende week is het hier rust, zoon (werken) en ik thuis, de rest gevlogen. oma

    Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
    Het programma kun je straks beluisteren op onze weblog en nu al op de website waar de programma’s staan: http://www.wir-3.com/ kies voor radio de BOM

  17. Mooie naam Hotel La Flambee!
    En boven je 30e moet je idd niet meer huilen, boven je 40e sowieso geen emoties meer krijgen want het verval zet in rap tempo door…
    Ik ben momenteel ook alleen thuis (met oudste die veel weg is) en geniet er juist van: rust (en minder rommel) in de keet als ik afgedraaid thuis kom. Na de vakantie duurt dat ook nog eens 2 weken omdat G en jongste nog wegblijven. Ondanks dat ik baal dat ik dan weer moet werken, probeer ik vooral de positieve kanten te zien maar mis ze natuurlijk wel…
    Nog even volhouden, je kan aftellen nu!

  18. Toepasselijke naam van het hotel inderdaad. Nog minder dan een week nu, fijn hoor! Ik hou ook echt niet van communiceren via sms/e-mail. Mijn lief is niet zo goed met woorden, IRL al niet maar het opschrijven vind ie helemaal lastig. En dat vind ik dan weer moeilijk. Sterkte nog even en voor je het weet is je huis weer (te) vol en wens je rust.. 😉

  19. “Boven de 30 zou je eigenlijk nooit meer moeten huilen. Het is funest voor je looks.” Moet je nagaan hoe het met 40plussers gaat… 1x janken en je ziet er gelijk halfdeaud uit :-S Ik probeer ’t daarom krampachtig bij glimoogjes te houden.

    Leuke hotelnaam idd 🙂 Laat je maar fijn flamberen daar straks hahahahaaahaha 🙂 (*heel hard lacht om eigen geintje* sorry). Niet lang meer!! Wat is nou een week 😉 je haalt ‘t!!

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s