Parttime.

Ik werk 30 uur in de week. Maan- dins- en woensdagen van 8 tot 16 uur, donderdag alleen de ochtend. Vrijdagen ben ik vrij. Uren die ik maak met nascholingen, praktijkavonden en overwerk, kan ik wegschrijven in die donderdagmiddag. Soms stop ik klokslag 12 uur, soms ga ik wat langer door. Ik begin ’s morgens ook zeker 20 minuten te vroeg dus op die manier werk ik ook weer bijna anderhalf uur extra.

De ochtenden vliegen altijd voorbij.

Tussen 8 en 9 uur mogen mensen zonder afspraak bij me binnenwandelen voor suikerprikjes, bloeddruk meten, hechtingen verwijderen, oren uitspuiten en andere dingen die niet zo veel tijd in beslag nemen.

Vanaf 9 uur werk ik alleen op afspraak. Ik bezoek dan ook (bejaarde) mensen thuis voor allerlei medische handelingen, maar ook voor puur sociale bezoekjes. Er is heel erg veel eenzaamheid onder de oudere mensch. Tussen de bedrijven door verzorg ik ook het grootste gedeelte van de administratie en ben ik ‘hoofd e-mail’. Dat laatste is mij wel toevertrouwd, ik heb van mijn hobby mijn werk gemaakt, zeg maar. Per dag stuur ik een mailtje of 60-80 denk ik. Patiënten kunnen medicatie bestellen, mij korte medische vragen stellen, labuitslagen opvragen en wijzigingen in hun persoonsgegevens doormailen.

Ik heb echt een hele leuke baan met veel afwisseling. En misschien nog wel het belangrijkste voor een eigenwijs en autonoom figuur als ik, ik heb héél veel vrijheid. Mijn werkgever controleert niks, bemoeit zich niet met mijn bezigheden, vertrouwt me alles toe en zal nooit vragen stellen over mijn prestaties of waar ik me bevind.

Nadeel is dat ik mijn werk met 2 vingers in mijn neus doe, fluitend. Ik ben na bijna 7 jaar in deze praktijk zo vertrouwd met alles, dat er weinig uitdaging meer is. Daarbij ben ik iemand die zeer snel werk en alles nét even wat efficiënter doe dan de ander. Waar mijn collega een uur over doet, heb ik in een half uurtje voor elkaar.

De laatste 2 jaar heb ik dankzij haar wél de tijd gehad alle achterstand weg te werken. Want toen ik hier kwam werken, was het een enorme puinhoop. Mijn voorgangster had een inbouwkast tot haar beschikking en flikkerde alle administratie daarin. Toen ik er kwam werken, trok ik die deur open en -serieus- de inhoud viel er gewoon uit. Ik kreeg een golf van papier over me heen. Ruim 6 jaar achterstallige post, dossiers en specialistenbrieven. Er lagen enveloppen in die niet geopend waren met daarin dossiers van mensen die allang weer vertrokken waren. Het heeft me maanden gekost om al die dingen uit te zoeken en te traceren waar de betreffende mensen naar toe verhuisd waren zodat ik alles na kon zenden. Jaren en jaren heb ik er over gedaan tussen alle drukke dagelijkse bezigheden, alle brieven over te typen. Monnikenwerk was het.

En nu ben ik sinds een half jaartje klaar. Ik ben volledig bij.

En ik verveel me.

Ik blog tussen de bedrijven door, beantwoord mijn mail, check mijn Facebook. Ik voel me er enorm schuldig over naar mijn werkgever toe.

Als ik alles langzamer zou doen, kan ik het makkelijk over een werkweek uitsmeren. Maar dat is niet de aard van dit razendsnelle beestje. Alles moet ‘hop, hop, hop’. Zou ik dat moeten/kunnen aanpakken?

Ik zit al een poosje te dubben wat ik moet doen. Ergens anders gaan werken is geen optie. Ik heb zo veel vrijheid, dat vind ik nooit meer. Daarbij heb ik recht op 5 weken vakantie maar heb er daadwerkelijk zeker 8, elk jaar. De eerste periode van een nieuwe baan is altijd spannend. Daarna heb je het trucje onder de knie en slaat ook daar de ‘sleur’ toe.

Minder werken dan? Een extra middagje vrij? Zodat ik minder tijd overhoud om alles af te krijgen. Ik twijfel. Een uurtje of 3 minder werken elke week kost me wel geld. Wat als Vlam weer langdurig thuis komt te zitten? Dan hebben we elke euro nodig…

En zo tobben wij voort.

Hoeveel werkt u eigenlijk? Naar alle tevredenheid ook?

42 thoughts on “Parttime.

  1. Jeetje, ik vind het bijna eng hoe herkenbaar dit is. Ik had het letterlijk zo kunnen schrijven! Alleen dan in een andere sector. Ik heb dit gevoel bij elke baan gehad. De uitdaging is altijd (ook bij andere dingen dan werk) maar van korte duur. Daarna is het inderdaad met twee vingers in de neus en ogen dicht. Nu ik als zzp’er werk heb ik voor het eerst dat gevoel niet meer en dat is heel fijn. Het zzp’schap is, zoals je van Vlam weet, best pittig, maar het gevoel van uitdaging en vrijheid wint het vooralsnog van de onzekere kant.
    Uren minderen heb ik ook wel eens gedaan, maar dat is inderdaad ook weer jammer van het geld. Ik weet zo snel geen oplossing voor je helaas. Een nieuwe baan lijkt me geen goeie, zeker niet me je therapie voor de boeg. Dan heb je denk ik even genoeg aan je hoofd. Wie weet hoe je je daarna voelt, misschien als een geheel nieuwe Kliefje met een compleet nieuw, ander toekomstbeeld!

  2. Het kon mijn verhaal zijn, behalve dat mijn werkgever denkt het allemaal beter te weten maar hij kan nog geen aangifte verzorgen,
    Laat ‘k het zo stellen: ik kom niet echt moe van m’n werk
    groet

  3. Hi Kliefje,

    Je kunt je uitdaging ook zoeken in dingen naast je werk en daar iets nieuws zoeken, bijv in de sociale sfeer als buddy, coach, contactpersoon van bijv. aidspatient, bijstandmoeder met pubers, voor asielzoekers. Maar dat moet je maar liggen natuurlijk. Of leer iets heel ingewikkelds zoals kantklossen of ………. Blijf vooral doen waar je goed in bent, want dat geeft toch meer voldoening dan je denkt. Maar een gezonde doses frustratie en tegenslag op ander gebied kan een welkome levensuitdaging zijn …. al is het maar om over te bloggen 😉

    groetjes,

    Dorothé

  4. 24 uur verdeeld over ma, di en do. En nu nog geen sleur, maar dat gaat vast komen als ik dit wat lager doe. Het is wel een heel leuke baan en dat is die vn jou ook zo te lezen.
    Is een bijscholing van het een of ander geen idee? Dan kun je weer extra taken doen en zo. En dan over een jaartje of wat weer iets? Of echtt iets heel anders, boekhouden bv. kun jelater ook de financiele kant van de zaak doen.
    Succes!

    1. Ik volg regelmatig nascholingen. Ik kan erbij gaan leren, maar dan zou dat de GGZ kant opgaan en das echt niet wat me boeit. Of stoppen met roken spreekuren gaan draaien, niet mijn kopje thee ook. Ik denk daar uiteraard ook vaak over na, over bijleren.

  5. Alarm! Dit riekt naar stilstaand water en je weet dat dat ongelooflijk kan gaan stinken. Dat wordt roeren dus.
    Misschien is het tijd om aan een uitdagende , niet al te eenvoudige opleiding te beginnen? Wellicht dat je werkgever iets wil bijdragen aan de studiekosten, mits de studie in het verlengde ligt vd praktijk natuurlijk. Medicijnen bijvoorbeeld, of diëtetiek. Onderzoek de mogelijkheden van parttime studies en ga een nieuwe uitdaging aan als je t werkelijk zo akelig vindt om je een beetje te vervelen op je werk. Of gooi het roer radicaal om: Speur naar banen die je wel wat lijken en begin met solliciteren. Misschien kom je er door actief bezig te zijn met weggaan wel achter dat je helemaal niet weg wíl…

  6. Ik ben altijd de eerste en de laatste , al bijna 35 jaar ! Maar een voordeel , ik moet bijna nooit de baan op uitgenomen , studie’s , nieuwe ontwikkelingen of zakenrelaties . Sta tussen bazen en klanten in , ook besturen van gemeente of provincie moet ik behandelen. De werven moeten hun producten hebben voor de arbeiders toekomen ! Als iedereen bediend is , de status rapporten invullen en dan kan ik naar huis !
    Ik verdien heel goed mijn boterham , doe het graag en heb heel veel vrijheid , werk graag alleen ! Mijn bazen weten dat en als het heel druk is komen / mogen ze niet in mijn buurt komen ! Alles wordt opgelost , dat weten ze ! Ook hier blog ik om mijn zenuwen (ben een zenuwachtig persoon) af te werken . Ze volgen ook het blunderboek !

  7. Ik kan hier nog niet over meepraten, maar het is wel herkenbaar voor mij, heb het gevoel wel tijdens bijbaantjes gehad. M’n moeder werkt ook in de zorg en had het op een gegeven moment wel gehad. Ze heeft zich gespecialiseerd in voeding. Gewoon door een jaar lang een cursus te volgen. Ze vindt het heel leuk dat ze nu een breder advies kan geven aan patiënten.
    Misschien ook iets voor jou?

  8. Ik ben al een tijd op zoek naar werk, maar in Drenthe liggen de administratieve banen niet voor het oprapen. In de bouw en de zorg overigens wel maar daar ben ik niet voor geschoold. Omscholen naar de zorg wil ik niet, ik ben veel te emotioneel.
    Na de vakantie ga ik beginnen met een pilot voor een schrijfclub. Ik droom dat dat ergens naartoe groeit waar ik iets mee kan verdienen. Wat is er nou mooier dan je boterham verdienen met je hobby?

      1. Ja, vijf inmiddels. Niet veel maar genoeg om te beginnen. De pilot is drie keer. Hoe het daarna gaat: geen idee. Het is een begin, nietwaar? Voorlopig wil ik er op vertrouwen dat het gaat lukken (sprak ze zichzelf bemoedigend toe 😉 )

  9. Ik zou er een opleiding bij gaan pakken. En het toch even bespreekbaar maken, want niets is zo dodelijk als verveling op het werk hoe tevreden je verder ook bent. Ervaring.. En wie weet, misschien wil werkgever wel iets waar jij heel erg happy van gaat worden.

  10. Als je dan je werk wel leuk vind, dat heft een hoop op. Ik zit ook vaak tijdens werk te bloggen, te mailen, en zelfs te zoeken naar een andere baan.
    Ik heb ten eerste te weinig te doen, en ten tweede vind ik het hier gewoon niet leuk.. Dus ja…
    Minder werken zou ik niet doen.. je snijd alleen jezelf daarmee in de vingers door minder loon te accepteren voor hetzelfde werk… Maar wat ik hier in de reacties ook gelezen heb: je zult dadelijk genoeg aan jezelf hebben, ga je nu niet al te veel up je hals halen…
    Succes! 😉

  11. Hoeveel ik werk is bij mij eerder hoe weinig ik werk. Ik had vroeger een zeer drukke baan op een accountantkantoor, werkte soms weken meer dan 50 uur, daarnaast thuis nog het huishouden want ik had niet bepaald een ‘nieuwe’ man. Op 31/12/2009 heb ik mijn werkend bestaan achter me gelaten, de staat in België onderhoudt zijn weduwen goed (met het bedrag dat ik minder ging verdienen kon ik mijn diesel nog niet betalen naar het werk)
    Omdat pas 40 zijn en ganser dagen thuiszijn ook niet altijd je dat is, vul ik nu mijn dagen met vrijwilligerswerk, en voor het eerst ook met genieten van het leven (ik heb het moeten leren hoor)

  12. Allereerst: herkenning! Ik moet een uitdaging hebben, een project om mijn tanden in te zetten. Dan ben ik op zijn best, dan werk ik productief. Anders raak ik afgeleid, ga ik Facebooken, met collega’s babbelen etc.

    Wat ik me afvraag: heb je dit ook op je werk aangegeven? Want dat kan helpen. Ik heb dat gedaan toen ik onlangs van manager wisselde en dat is heel positief opgenomen. Hij is echt aan het kijken waar hij mij optimaal in kan zetten en waar we allebei gelukkig van worden.

    Wat betreft mezelf: ik ben fulltime (36 uur) werknemer en parttime ondernemer. Een pittige combi, maar waar ik wel van geniet. Na veel getwijfel twee jaar terug naar de KvK gestapt voor een eigen (fotografie)bedrijf. Hobby liep uit de hand, er kwamen aanvragen binnen en waarom dan niet profiteren van alle voordelen die je ook geniet als onderneming…? (aftrek kosten enzo) Dat ging alleen wat beter dan ik ooit had gehoopt en dus is het een drukke bedoening.

    Niet zo goed dat ik mijn baan er voor op kan zeggen, dat dan weer niet. En ik zou het niet eens willen: ik ben een control freak en moet weten wat er eind van de maand op mijn rekening komt. En ik ben kostwinner, te risicovol. Daarnaast: ik vind mijn werk echt leuk, mijn collega’s, het (media)bedrijf.

    Ik ben blij dat ik dat laatste weer kan zeggen, want vorig jaar waren er situaties waardoor ik echt ongelukkig naar mijn werk ging, waardoor ik buiten de deur solliciteerde etc. Nu is er heel veel veranderd, rust gekomen en heb weer mijn draai gevonden. En dat is beter voor me, want alles waar ik ongelukkig in werd op werk, ging ik compenseren met nog meer doen voor eigen bedrijf. Niet handig, want je werkt jezelf over de kop.

    Alleen die uitdaging… Er was even rust na een hectische periode, en dat was fijn. Maar nu wil ik een uitdaging. Ben nu alles voor vakantie aan het afronden en heb niet enorm veel werk. Maar er lijkt verandering aan te komen en ik denk dat ik dan 100% happy ben als werknemer en 100% happy als ondernemer. En die twee versterken elkaar, dus dat is mooi!

  13. Ik herken dit ook, ik kan mij ook mateloos ergeren aan collega’s die dingen niet in 1 keer snappen, voor het nieuwe schooljaar staat er een opleiding gepland, met angst en vrees kijk ik die al tegemoet. Het gaat op zijn elfendertigste en moet wel 10 keer uitgelegd worden. In mijn hoofd heb ik dan al 10 keer een lijstje gemaakt met boodschappen, vier een blog bedacht…alleen ik heb gemerkt dat ik het iedere keer weer tegenkom.
    Dus kies ik voor de voordelen van de baan, die net als bij jou uit veel vakantie bestaat, geen wisselende diensten, er helemaal geroutineerd in zitten.
    Zoek een uitdaging er naast, dat is wat ik mezelf heb geleerd. Dat maakt er veel energie naar die uitdaging gaat waardoor ik met gewone energie mijn baan blijft doen…;-)

  14. (Onhline) cursusje erbij onder werktijd? Of voer een nieuw spreekuur in voor je patienten, verdiep je in nieuwe medische technieken. Vraag of je werkgever betaalt voor geleverd werk in plaats van aanwezige uren. Schilder de praktijkruimte in dé kleuren van 2013? Pfff. Ondertussen begrijp ik heel goed dat je je kunt gaan vervelen op je werk.

  15. Een goede vijf jaar geleden, ik was toen 51, bood mijn baas mij aan mijn functie beschikbaar te stellen aan iemand met een andere achtergrond/opleiding en eervol ontslagen te worden uit de Rijksdienst. In mijn inkomsten zou tot mijn pensionering worden voorzien. Even rekenen leerde mij dat ik met die inkomsten goed rond kon komen. Sindsdien ben ik huisman, tuinman, klusjesman, thuiskok en sinds twee jaar ook opa. Ik geniet van elke dag.

  16. Ha Zuster Klivia,

    Ik herken je manier van werken, is ook de aard van het beestje en daar voel je je goed bij.
    Ook jij zult meemaken dat men je manier en snelheid niet kan bij houden.
    De vrijheid en ruimte in je werk maakt je ook productiever, dus……. als je iets anders zou gaan doen is dat een hot item.
    Dat is mij meerdere keren opgebroken, dat men je gaat betuttelen en nog erger voor je gaat denken, brrr verschrikkelijk.
    Klink misschien wel behoudend, maar het kan zijn dat je jezelf onder werktijd gaat specialiseren in iets wat nu opkomt in de zorg, problemen waar men nu niet zo goed mee omgaat.
    Is misschien ook een uitdaging om te gaan doen.
    Wens je een wijs overdenken, want zonder muntjes staat elk huishouden stil, en jij wilt niet afhankelijk zijn, en zeker je hand niet ophouden. oma

  17. Ik heb het hierboven al meer gelezen maar ik zou er ook iets naast proberen te doen. En het zou mooi zijn als dat binnen de baas zijn tijd kan. Bijscholing, of opleiding of inderdaad iets van Buddy. Ik vermoed dat het werk wat je nu doet bij alle andere praktijken hetzelfde zal zijn, Alleen nu heb je alles mooi voor elkaar en ook gezien de lange vakantie’s. Sleur komt iedereen wel tegen in zijn werk, en leuk is dat zeker niet. Ik weet alleen niet of je dat zo veranderen kan.
    Succes in ieder geval!

  18. Ik denk dat dit toch ook wel een luxe is dat valt te waarderen (wat je ook vast doet). Want hoeveel mensen werken zich wel niet helemaal over de kop of lopen op hun werk altijd achter de feiten aan? En hoeveel mensen gaan er wel niet met lood in hun schoenen naar hun werk? Wat niet wegneemt dat het logisch is dat je zin heb in andere uitdagingen. Maar wie weet wat de toekomst brengt!

  19. Te gehaast leven is ook niet goed hoor…Een taakje bijzoeken en de andere taken ietsje kalmer aanpakken? Een patiënten folder maken vol met info. Er zijn dingen genoeg die mensen soms zouden moeten weten, maar gewoon verkeerd inzien. Ik ben er zeker van dat je er wel uitkomt. Natuurlijk moet je de vrijheid kunnen krijgen om zo iets te doen.

  20. Ik werk zo’n 16-20 u per week. verdeeld over alle dagen behalve woensdag. Doe mijn werk ook met vier (!) vingers in mijn neus. Maar…. heb 12 weken vakantie per jaar, krijg goed betaald en heb een vast contract, woon 5 minuten van mijn werk en ben elke middag vrij. Handig als je 3 kinderen hebt die heel veel sporten, een man die een veeleisende job heeft en 150 km verderop werkt en dus laat thuis is. Kortom, ik laat het even zo.

    Ik zou in jouw geval een cursus gaan doen of een studie. Succes met de beslissing!

  21. Volgens mij moet je je eerst afvragen waarom je alles altijd hup-hup klaar wilt hebben. Ik heb ook die neiging, maar ben er inmiddels achter dat dat een hoge prijs kan hebben voor jezelf. Dus misschien is het verstandig dat éérst te bekijken.
    Pas als je zeker weet dat dát het probleem niet is, zou je natuurlijk ook met je werkgever kunnen praten. Ik denk niet dat er veel werkgevers zijn die het erg zullen vinden als je om meer werk komt vragen (eerder minder). Wie weet heeft hij/zij wel een heel goed idee om je uren wat meer op te vullen?

    Ikzelf werk normaal gesproken 16 uur, maar ben nu sinds een week weer rustig aan het opbouwen na twee maanden ziekteverlof (burn-out). Ik werk nu twee keer twee uur, is alweer heel wat, haha!

  22. Ik werk 30 uur per week, maar dat zijn geen vaste dagen. Ik moet aan ongeveer 15 nachten per maand komen, dan zit ik goed. Ik heb ’s nachts ook alle vrijheid en dat bevalt me wel evenals de verantwoordelijkheid. Ik hoop dit nog jaren te kunnen doen. Ik kan mijn eigen tijd indelen, als het werk maar gedaan wordt en wie kan dat nu zeggen tegenwoordig?

  23. Werk 24 uur per week waarbij ik vrij veel vrijheid heb om te gaan wanneer het mij uitkomt,
    moet alleen wel gedaan worden 😉 Het snelle Jelle verhaal begrijp ik helemaal,
    bij mij kom ik altijd wel iets tegen wat er dan nog bij gedaan kan worden dat scheelt.
    Draai mijn eigen huishouden, woon naast mijn moeder, zit in een bestuur, en freubel graag.
    Genoeg te doen dus.
    Misschien is een site bijv. Zusteronline iets voor jou?
    Waarbij je dan alle info verwerkt zoals bijvoorbeeld in de folders staan over ziektes
    klachten symptomen e.d.?
    Merk dat ik vrij snel op het net ga zoeken naar dingen maar kom dan op de meest erge forums
    waar ik snel kippevel van krijg 😉
    Je bent goed met woorden, en weet duidelijk uit te leggen wat je wilt zeggen.
    Met alle info die jij hebt en alle ervaring zou het misschien wel een perfect medium zijn
    je kennis te delen.
    Heel veel succes met het bedenken!

  24. Ik werk 41 uur en een kwartier, tot november, dan moet ik 30, tot april, dan moet ik weer 41 uur en een kwartier.
    Mijn 26 ATV dagen zijn me afgepakt, en in 2015 hebben ze geen schilders meer in dienst.

    Kortom, een hoop onzekerheid, weinig zeggenschap, en nee, dat is niet naar mijn zin.
    Maar ik stap niet zomaar op. Ik drink de gifbeker tot de laatste druppel leeg.

  25. Ik herken dit. Heb het aagegeven en krijg nu een ander takenpakket. Gewoon gevraagd om wat ik graag wilde. Ik weet niet of dit voor jou een optie is. Ik werk overigens 25 uur over 4 dagen, 2 halve dagen.

  26. goshie zeg, wat sta ik achter met het lezen van jullie logjes. ben de laatste tijd wel actief geweest in blogland, maar dan vooral op mijn andere blog (mijn reisfotoblog) en daar wat fotoblogs bekeken. nu wordt het dus hoog tijd om hier weer eens bij te benen!
    ik werk gemiddeld 25 uur per week: afwisselend een week van 23 u, de andere week 27 u (dit komt omdat ik 1 zaterdagvoormiddag op 2 werk). ik doe mijn job heel graag, heb veel voldoening en vind het nooit saai (ik ben apothekeres en werk in een apotheek). kom ook erg goed overeen met mijn 2 collega’s, dus de werksfeer zit helemaal snor!

  27. Sinds een paar maanden werk ik 90%, dus de ene week 40 uur en de andere week 32 op een groot kantoor als secretaresse en daarnaast ben ik begonnen met m’n massagepraktijk waar ik ’s avonds tussen 19.00-22.00 uur masseer en op zaterdag (lig aan ’t aantal clienten natuurlijk hoe druk ik daarmee ben, heel wisselend nog). Als dit wat gaat lopen hoop ik te gaan minderen op kantoor want m’n hart ligt meer bij het masseren en dat vooral de mensen met een goed gevoel naar huis te laten gaan, daar word ik zelf ook erg blij van.
    Jouw job lijkt me ook erg interessant en afwisselend! Maar als je je gaat vervelen, moet je zeker zorgen dat er weer een nieuwe uitdaging komt (in je huidige job). Klinkt namelijk erg fijn, de vrijheid die je er hebt!

  28. Ik lig achter zie ik, leuk, een paar nieuwe logjes lezen 🙂
    Ik werk 40 uur per week en doe daarnaast een master (12 lesuren per week, vele uren meer aan lezen van artikelen en presentaties en papers). Dit is teveel en ik denk erover de situatie te veranderen, of wel mijn baan opzeggen en volledig op de studie storten (duurt maar een jaar) of een part time baan zoeken.
    Ik herken je frustratie wel; ik werk ook onder mijn niveau omdat het moeilijk is een baan in mijn vakgebied te vinden (hopelijk brengt de master daar verandering in), en verveel me vaak. Voordeel van mijn studie is dat ik vaak aan papers werk wanneer ik me verveel op kantoor 😉 Misschien ook iets voor jou?

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s