Twijfels.

Toen we net terug waren van onze vakantie, schreef Vlam op Facebook ‘Het was vervelend, gelukkig weer terug, slecht gegeten, waardeloos weer, veel te weinig wijn, twee weken bijkomen in Nederland en dan moet ik weer! Life is hard!’

Dat schoot mij nogal in het verkeerde keelgat. Mijn grootste angst is namelijk dat hij Frankrijk ooit boven mij gaat stellen. Dat verhuizen naar het land waar hij zo van houdt, verkiest boven een leven met Jill en mij. Dat hij het stiekem leuker vindt om daar te zijn nu, dan bij mij in Nederland.

Opmerkingen van bijvoorbeeld een familielid van hem: ‘Vlam gaat zeker na de vakantie weer snel terug? Je weet dat Frankrijk trekt. Dat hou jij toch niet tegen’, helpen niet echt mee. Ik heb er niet op gereageerd, maar stiekem was ik behoorlijk pissig. Ik vond het een beetje onder de gordel ook. Iemand zo op zijn zwakke plek pakken.

Vlam kan nog 68 keer tegen me zeggen dat mijn gedachtes op niks zijn gebaseerd, alleen op mijn eigen onzekerheid. Het helpt geen ene reet kan ik u zeggen. Ja, misschien heel even, op het moment zelf, dat het besproken werd. Maar na een poosje sluipt het er toch weer in, dat nare onzekere gevoel.

Enige uitleg: Vlam is namelijk nogal van de gekke op Frankrijk, heeft er al eerder gewoond en wil graag terug. Vanaf het moment dat we elkaar kennen, is mij bekend dat ie ooit hier weg wil.

Toen ik hem net leerde kennen vond ik hem leuk maar meer ook niet. Ik dacht er niet serieus over na wat dat eventueel zou kunnen betekenen voor mij. Eerst maar eens zien waar het schip zou stranden. Ik ben nou eenmaal niet de koningin van de vaste relaties. Mannen en ik gaan niet zo lang samen over het algemeen.

Maar voor ik er erg in had, was ik hartstikke gek op hem en zaten we alle dagen bij elkaar. En zijn zijn dromen ook verweven in mijn leven.

Vlam is iemand die als eerste exemplaar matcht op intellectueel niveau. Ik bedoel deze zin niet denigrerend of arrogant: maar ik ben best slim. Bij vorige vriendjes was vaak al snel een gapend intellectueel gat te vinden. Ik irriteerde me er op een gegeven moment aan dat we niet op hetzelfde level zaten. Daarbij ben ik best heel ad rem en daar kunnen veel mannen niks mee. Als ik niet lekker in mijn vel zit (wat regelmatig gebeurt want ik ben een emotioneel mens) ben ik niet de leukste vrouw om om je heen te hebben. Vlam gaat daar gelukkig prima mee om, hij gaat gewoon nergens op in. Want dat zou alleen maar olie op het vuur gooien zijn en dan zou de boel zomaar om niks kunnen escaleren. We hebben lol. We delen veel interesses. Hij en Jill zijn heel leuk samen.

Waar ik naar toe ga: wij zouden best wel eens heel lang samen kunnen blijven. Na bijna 2,5 jaar heb ik niet het idee dat het een aflopende zaak is, maar dat we eigenlijk nog steeds in een stijgende lijn zitten. Waar ik naar toe ga 2: ik hou van hem en het interesseert me eigenlijk niet waar we samen zijn, al is dat op een hutje op de hei. Al is dat Frankrijk.

De afgelopen vakantie hebben we het er een paar keer over gehad, verhuizen. Ooit. Misschien.

Ik sta daar dus niet negatief tegenover. Op een paar voorwaarden. Niet nu. We hebben namelijk nog wat achterstanden weg te werken. Zonder reserves alle schepen achter je verbranden is het domste wat je kunt doen. Ik wil ook ons testament voor elkaar hebben en alles geregeld hebben op papier. Ik wil ook goeie afspraken maken: in een samenlevingscontract hebben staan dat -in het ergste geval, als we het niet zouden redden samen- dat we elkaar beloven, de ander te helpen met het opstarten van een nieuw leven.

Dat is nog niet aan de orde voorlopig.

Sinds we elkaar kennen gebeurt er van alles en gaat het niet echt kabbelend hier. Eerst maar eens wat stabiliteit en continuïteit. En dan zien we wel weer verder.

Maar alsjeblieft nu nog even niet. Dat ‘Vive la France’.

35 thoughts on “Twijfels.

  1. Die indruk kreeg ik ook, na wat Di Mario schrijft, dat Vlam blij was om terug in NL te zijn.
    Hoe denkt hij eigenlijk zelf dan…over welke termijn hij evt naar Frankrijk wil verhuizen?

  2. Komt tijd, komt raad. Wel goed dat je voorwaarden stelt aan een eventuele verhuizing, helemaal als je het land uit wilt. Wanneer Vlam jouw vlam blijft, zal Vlam natuurlijk nooit zomaar zijn biezen pakken en voorgoed naar France vertrekken.

  3. Er nzijn altijd nog twee (of drie met Jill erbij) die dat besluit zullen nemen. En dan nog zit je er niet en is er gemoeg wen- en voorbereidingstijd. Het vooruitzicht om bv. over 10 jaar in Frankrijk te wonen is ook niet zo slecht lijkt me.

  4. Ik heb veel afgereisd , een jaar mooi gewoond aan de Lake District . Enorm plezier gehad ! Maar was heel blij hier weer te mogen zijn ! In een ander land wonen , is heel leuk maar toch anders ! Ben heel blij weer in Vlaanderen thuis te zijn , waar ik hoor !

  5. Dromen hebben of daadwerkelijk je dromen waarmaken zijn twee verschillende dingen. Ik neem aan dat Vlam niet ‘zomaar’ even afscheid van jou en Jill neemt.. Vooral niet als je/jullie erover aan het denken zijn om Vlam als voogd aan te wijzen.. mocht hij niet zeker zijn over zijn toekomst met jou en Jill, zou hij hier niet mee akkoord gaan, toch? Snap je onzekerhied.. gewoon erover blijven praten.. komt goed!
    *knuffel*

    1. Dat zou ik zelf ook het prettigste vinden. Over een jaar of 5-6 als ze gaat studeren ofzo. Kan ze in ons huis blijven en wij de hort op. Jill is nl ook een zeer belangrijke factor en heeft net zo goed als wij medezeggenschap in alles.

  6. Gelukkig hebben Man en ik samen die droom…. ooit ooit ooit gaan we wonen op Curacao. Daar wonen namelijk mijn lieve broer en schoonzus en wij zijn mega-verliefd geworden op het eiland. Maar jongste hier nog maar 13…. dus nog even wachten. En die onzekerheid? Helaas herkenbaar…. zelfs na 21 jaar.

  7. Wijze woorden van mijn vriendin Carpe Diem en ik kan niet anders dan me hierbij aansluiten. Tot nu toe is het toekomstmuziek en als hij op hetzelfde intellectuele niveau zit dan jij, dan zal hij niks anders kunnen dan je gelijk geven om eerst hier alles op orde te hebben voordat de eventuele reis naar la France gaat beginnen. En tuurlijk is het lastig als hij enthousiast terugkomt uit Frankrijk, maar eventuele twijfels op dat moment komen eerder voort uit je eigen onzekerheid dan dat hij er iets meer mee bedoelt.
    Relax Klief, komt allemaal goed.

  8. Aaaaahh, er zit een beer op je weg!! Kst, weg jij! *jaagt beer weg met knuppel en armgebaren en boos gezicht * Laat d’r met rust, het is al lastig zat, dat leven met een man op afstand.

    Zo, Klief, die is weg. Diep ademhalen, in gedachten Vlam even stevig knuffelen en aan het werk. Hoe lang ook alweer totdat hij even thuis is?

  9. ….ik erger me ook aan mensen die niet zo slim zijn. Domheid irriteert me! Ook ik ben adrem en to the point! Geniet van hetgeen je nu hebt (leuke dochter en lieve vriend) en begin te klimmen aan de voet van de berg!!!

  10. Lastig… Ik weet niet hoe jij bent, maar ik ben nogal honkvast en vind het een hele stap om naar een stad 10 km verderop te verhuizen. Maar ja, je grote liefde laat je ook niet lopen toch? Geldt ook voor hem natuurlijk, dus dat is ook een goede reden om niet naar la douce france te gaan…

  11. Al jaren grappen manlief en ik dat we ooit nog eens gaan verhuizen naar Frankrijk want wij houden zo van dat land. Of misschien toch naar Noorwegen want het is er zo overweldigend mooi. Maar diep in ons hart weten we dat het er toch nooit van gaat komen, dus blijft het bij dromen en dat is ook leuk. Ik begrijp dat bij jullie de plannen toch wel wat serieuzer zijn.
    Ennuh wat heb je nu aan bovenstaand praatje, eigenlijk niks maar ik wens je veel wijsheid :-).

  12. Tussen iets zeggen en iets schrijven zit soms een hemelsgroot verschil. Ook kleur je nog al graag iets je zinnen op Facebook. Dus zou ik er niet lopen op piekeren…
    En zoals je zegt ” zonder reserve en alles geregeld te hebben, is weglopen met de verbrande schepen in het zog” Maar is het wel dat, wat ie verkiest boven jou en Jill? Een land ruilen voor de dame uit je dromen???
    ‘k weet niet of dromen van iets niet mag, maar of het daarom ook uitgevoerd wordt?
    Vraag het hem op de man af en het helpt je wel van je onzekerheid af.

  13. ahaaa Zuster, wat een mooie log. Veel dingen waar ik op zou willen reageren, heel veel, eigenlijk. Wat mij is opgevallen na 6.5 jaar huwelijk (of samenlevingscontract of eeuwige trouw beloofd op een A4-tje) en 3.5 jaar leven in Frankrijk; Nederlanders willen zo graag eerst van alles van te voren dicht timmeren, zeker weten in de toekomst, verzekerd hebben. Zuster_Klivia, het is niet lullig bedoeld, maar het werkt niet. je ‘niet nu’ is een onderbuik-gevoel, dat wèl werkt en waaraan je heel erg veel belang mag hechten!!! Ook het je niet al te lang kunnen of willen hechten aan 1 persoon is me erg herkenbaar, maar dan nog, je kunt er geen heilig huisje op bouwen. Het leven leeft jou en niet andersom. Blijf bij je hart en zo ook eerlijk naar Vlam toe. Probeer alsjeblieft schijt te hebben aan die steken onder de gordel, aan de mensen die maar denken en een bek een douw geven, die denken jou te kennen en je onderbuik-gevoel te begrijpen, MIS, dat kunnen ze niet.
    Zoals je uit mijn antwoord op kan maken (op mijn log) misschien…. Blijf jij :-), het zal je goed doen, met of zonder Vlam. En het maakt inderdaad niet uit waar je leeft als je met de liefde van je leven samen bent, maar ook dat heeft zijn keerzijde.
    ‘Just Be’ een nummer van DJ Tiësto, waar menigeen mee zou spotten, maar de tekst is indrukwekkend en zo waar dat in welke dip of situatie ik ook zit, ik kan me eraan vasthouden. Maak je niet druk, zolang je bij jezelf blijft zal het allemaal wel loslopen en eindig je niet zomaar in FR met Vlam.. 🙂

    1. Ik heb een aantal achillespezen en dan kan ik tig keer tegen mezelf zeggen dat ik iets me niet aan moet trekken, maar dat lukt me dan niet. Laten lullen gaat in veel gevallen op, niet altijd helaas. Ik blijf ook zeker mij en maak alles bespreekbaar hier. Dingen tegen mijn zin in doen, heb ik jarenlang gedaan, die tijd is voorbij. En die zekerheden: niks mis mee, in mijn optiek. Voor zover mogelijk bouw ik die wel in ja. De tijd van onbezonnenheid en bij de dag leven is geweest. Ik heb een dochter nu, voor wie ik zorg moet dragen.

  14. Ha zuster Klivia,

    Dan voel je toch de hete Frankrijk adem in je nek, zeker als vlam besmet is met het France virus.
    Misschien wel een optie om samen de stap te nemen, maar dat is aan jullie drieën. oma

  15. Ik moet er niet aan denken om te emigreren, niets voor mij. Ik zou zo’n heimwee krijgen dat het voor manlief niet leuk meer zou zijn. Want die wil wel graag. Het maakt hem niet uit waarheen, als het er maar warm is. Ik vind het leuk voor twee weken en dan weer naar huis.

  16. Ja, niet teveel toestanden tegelijk, ik kan me dat wel voorstellen. Ook moeilijk, als twee dingen die niets met elkaar te maken hebben (land en relatie) misschien tegen elkaar in gaan. Heel moeilijke afweging.

  17. En wéér die herkenning… En dan niet alleen qua adremheid en mannen enzo. Ik ben alleen al wel een stapje verder. In mijn geval niet Frankrijk maar Oostenrijk, waar ik inmiddels alweer 5 jaar zit… Alles geprobeerd om dat maar te vergeten maar in ’t achterhoofd wist ik ‘t: ooit wil hij terug… Ach. Tja. Alles went, ook een land waar je eigenlijk liever niet heen wou behalve dan voor vakanties enzo. Komt goed ^^

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s