Geheim.

Ik kan Mrs T begrijpen dat ze het stom vindt dat we de datum van ons huwelijk geheim houden. Ik snap best dat veel mensen ons graag een kaartje willen sturen of ons willen feliciteren op de dag zelf.

Dat zou ik zelf ook best heel leuk vinden, het zal het allemaal een extra feestelijk tintje geven. Iedereen vindt aandacht leuk. Ik ben daar geen uitzondering op.

Maar de reden waarom we ons trouwen toch liever geheim houden, is omdat we nu al merken dat er heel veel mensen stiekem tóch iets willen doen aan/met ons huwelijk.

Ik moet er niet aan denken dat we ineens een lunch aangeboden krijgen die dag. Verplicht die middag met mensen aan tafel zitten waar we geen zin in hebben. Dat we bij het verlaten van het stadhuis ineens een rijstgooiend familielid treffen. Vriendjes van Vlam die met allerlei leuke vrijgezellenavondplannen komen.

Als we een hele blije Zonnatura familie waren waar alles gezellig en lachen en leuk en lol was, zouden we misschien er iets meer mee doen. Ik zou er geen enkel probleem mee hebben om dan bijvoorbeeld ergens een mooi groot huis te huren voor een lang weekend en allerlei mensen uit te nodigen daar naartoe te komen en gezellig te blijven eten en slapen. Er schuilt onder dit ogenschijnlijk koelbloedige mens ergens heus wel een romanticus. En ik ben niet allergisch voor mensen en gezelligheid.

Helaas is het zo dat er nogal gezeik binnen beide families is. Er is zoveel gebeurd en gezegd dat het contact met een aantal verwaterd is, dat het met weer een ander ronduit onaardig is en met een derde is er gebroken. Er zijn vrienden die met stomme mensen een relatie hebben, die je echt niet op je feestje wilt hebben.

Nodig je de 1 wél uit en de ander niet, dan levert dat gezeik op. Dan voelen mensen zich gepasseerd.

Dus dan maar lekker met zijn drietjes. Want het draait tenslotte om ons, en niet om al die andere mensen.

Er zijn mensen helaas toch nog figuren die ondanks onze wensen van alles proberen.

Zo vroeg mijn werkgever of hij mijn jurk mocht betalen. Na 7 jaar zou je verwachten dat hij me wel zou kennen. Ik in een trouwjurk? Whoehahaha! Daarbij: we gaan gewoon als onszelf die dag, binnen 5 minuten staan we weer buiten namelijk. Daarbij 2: als we geen feest geven, kun je ook geen grote cadeaus accepteren, is mijn mening. Ik zou me daar erg ongemakkelijk bij voelen.

Een goeie vriend van Vlam (die nota bene zelf pas 2 jaar na dato Vlam vertelde stiekem getrouwd te zijn in het buitenland) wilde graag getuige zijn. Vlam ging meteen twijfelen. Maar na enig overleg bleek dat hij het alleen zou doen om die vriend een plezier te doen. Niet omdat hij het zelf per se zou willen. Nee dus. Niks mensen die we kennen mee naar het stadhuis. Ik heb eergisteren 34 euro overgemaakt naar de gemeente, zodat zij zorgen voor getuigen van hun kant.

Er zijn ook mensen die het niet begrijpen. Trouwen moet toch feestelijk zijn? Het moet toch de mooiste dag van je leven zijn?

Voor ons is het allemaal feestelijk en spannend en speciaal. We denken er tig keer per dag aan, praten erover. We gaan in de herfstvakantie naar Barcelona en dat wordt gewoon onze pré-huwelijksreis.

Ik denk dat je wel aan ons kunt overlaten dat we er iets speciaals van maken. Gewoon op onze eigen manier.

Mag dat alsjeblieft ook?

71 thoughts on “Geheim.

  1. Wij hebben het precies zo gedaan, 24 jaar geleden. Geen familie, geen vrienden, alleen 2 (speciale) getuigen en met zn 4-en aan de koffie en (bruids)taart en ’s avonds samen (zonder getuigen) lekker gegeten.
    En het commentaar? Hun probleem, niet het onze.
    En volgend jaar 25 jaar vieren doen we ook weer samen.

    Alvast een hele mooie dag toegewenst met zn 3-en!

    Berber

  2. grooooooooot gelijk. Hier om dezelfde redenen een soortgelijk iets maar beetje ‘groter’ (enkel de ouders en onze zussen met aanhang en kinderen, in totaal 19 mensen). lekker uit eten ‘s-middags en klaar. Voor de rest gewoon in de tuin gezetenen en champagne gezopen. helemaal goed). echt, doe t zoals jullie willen en vooralniet anders. Jullie dag met jullie invulling. dus: groooooot gelijk!!!

  3. Je hebt helemaal gelijk, Klief. Mijn tweede huwelijk (in 1999) heb ik alleen met een stel vrienden gesloten. Wij waren elkaars getuigen want zij trouwden destijds ook. Na de voltrekkeing hebben we de “Wij zijn getrouwd”-kaarten gepost en hebben we er een leuke dag van gemaakt. Helemaal zoals wij wilden, zonder ons te moeten aanpassen aan wie dan ook.

  4. Dat zouden meer mensen moeten doen. Alleen ‘op de belangrijkste dag van je leven’ eraan denken hoe je het zelf wilt hebben. Dus eruit met dat grote feest. Ik moet er niet aan denken zeg.

    Love As Always
    Di Mari

    1. Yep. Al die mensen die het groots vieren, moeten dat ook lekker zelf weten. Zelf kan ik zeggen dat ik een aantal dagvullende bruiloften heb mee mogen maken als gast, en daar werd ik niet blij van. Om 10 uur ’s morgens aanwezig zijn en ’s nachts laat naar je bed. Kapot was ik er van. Heel de dag chit chat met mensen die je niet kent, hangen, wachten tot de foto’s gemaakt zijn etc. Blegh…

  5. ’t Is jullie dag en jullie mogen bepalen. Hier ooit ook bijna gelijk, wij zaten zelfs nog op ’t horloge te kijken vanwege bijna eindigende parkeertijd :) en een boete was wel het laatste waar we op zaten te wachten.
    groet

  6. Hi Kliefje,

    Wij zijn ook in besloten kring getrouwd. Wij hebben zelfs aan de ambtenaar laten weten dat we op een speech geen prijs stelden. Dat was lastig voor hem, maar wij wilden geen cliché. Daarna zijn we naar de kroeg gegaan en hebben daar een alternatieve huwelijksinzeging gevierd met een verhaal van De Kleine Prins als leidraad. Ik heb er nu nog steeds een goed gevoel bij. Maar ik heb wel problemen gehad met bepaalde familieleden achteraf. Je moet ‘de dag van je leven’ toch echt zelf kunnen doen en laten wat je echt wilt.

    groetjes,

    Dorothé

  7. iedereen doet wat hij wilt en anderen hebben daar geen zaken mee. Jammer genoeg ligt zoiets heel gevoelig bij sommige mensen en die willen dan niet begrijpen dat je het zo wilt.

  8. Diegenen die er zo een bombastisch gedoe (jurk, feest, diner,…) vergeten dikwijls de essentie van heel die dag. Jullie gaan trouwen, fantastisch toch dat jullie dat zo blij met jullie drietjes doen !

  9. Het is heel persoonlijk. Zoals we hier zeggen ieder hun eigen ding. Wij hoeven bijvoorbeeld helemaal niet te trouwen voor ons voegt het weinig meer toe.

    Een hele fijne dag !

  10. Ja zeker hoor. En alle vertrouwen dat jullie een top dag hebben. Wij zijn zelf in heel klein commitee getrouwd omdat we gedoe hadden met schoonouders. We waren in totaal met 10 man. Met dit kleine groepje lekker gevierd en gegeten, Ik heb alleen spijt dat we geen mooie foto hebben laten maken bij een fotograaf. Ach wat maakt het verder ook uit. Het budget van de bruiloft hebben we lekker met z’n tweetjes uitgegeven tijdens onze huwelijksreis naar Florida. Toen we weg waren ontving iedereen de kaart dat we getrouwd waren. Daar kregen we hele leuke reacties op en gelukkig maar een paar zure.
    Hoewel schoonpa woedend was en aan iedereen vertelde dat je zo geen huwelijk kon starten zijn we inmiddels 15 jaar verder (en twee kids). Schoonpa is niet meer onder ons en met de rest van de familie is nu weer goed maar ik heb nog steeds geen behoefte om iets groot te vieren. Toen we 12.5 jaar getrouwd waren zijn we lekker een weekendje weg geweest eigenlijk 2x omdat we samen naar Madrid zijn gegaan en een weekendje weg met kids en mijn ouders. Supergezellig (ja idd 3 dagen fris).

  11. Zelf ben ik 3 weken geleden in stilte getrouwd. We hebben echt tegen niemand verteld wanneer we gingen trouwen, de kinderen hoorden pas ’s morgens dat ze niet naar school hoefden.
    Mijn vriendin wilde vorig jaar ook in stilte trouwen ( het was haar 4de huwelijk ) maar ze had toch de datum verteld aan een vriend, en als “verrassing” stond dus de hele familie te wachten toen ze uit het stadhuis kwamen, en moesten ze ineens naar een cafe met de hele meute, waar ze totaal niet op gerekend hadden, en ook echt geen zin in hadden.
    Echt consequent zijn dus, absoluut niet vertellen.

    Verder wens ik je een prachtige dag.

  12. Groot gelijk! Zo is en blijft het jullie dag. Het idee dat er ineens juist die mensen op de trap van het stadhuis jullie staan op te wachten die je er nou net niet bij wilde hebben….

  13. Natuurlijk mag je zoiets op je eigen manier vieren, dat is je goed recht! Neemt niet weg dat ik mensen wel begrijp dat ze het jammer vinden omdat ze het zelf graag anders zouden zien. Maar het is jullie huwelijk! Ik vind het overigens wel ontroerend dat je werkgever je jurk wil betalen. Ik begrijp dat je geen jurk gaat dragen, maar het gebaar an sich vind ik mooi.

  14. Natuurlijk vier je zo’n dag zoals je zelf wilt. Maar uit persoonlijke ervaring weet ik dat het pijnlijk kan zijn voor je naasten om wel te weten dat er getrouwd gaat worden, maar er niet welkom bij te zijn.

    1. Gelukkig maken we dus geen onderscheid en is er niemand bij. Als mensen dus echt goed hun gevoelens gaan analyseren, komen ze tot de ontdekking dat het geen kwestie is van “niet welkom zijn”. Tenminste: als je een weldenkend mens bent ;)

      1. Ook als er niemand bij mag zijn, kan het weldenkende mensen aan het denken zetten of zij bij de categorie ‘die wil ik er niet bij hebben’ horen, of dat zij niet welkom zijn omdat er geen onderscheid kan worden gemaakt. Beschadigend kan het zeker zijn, juist bij weldenkenden. Het wordt helemaal lastig als je kort daarna wel mee mag delen in verdrietige zaken. Gevoelens van anderen analyseren en daar voor hen een conclusie aan verbinden..?

        1. De “grap” is, dat de mensen die zich gepasseerd zouden kunnen gaan voelen, er ook nooit zijn als er idd verdrietige zaken aan de orde zouden zijn. De mensen die het echter wél begrijpen dat we dit zo willen, die zijn er wél tijdens moeilijke tijden (geweest). Is er een probleem, zouden mensen zich gepasseerd voelen, dan kan ik daar wel mee leven.

          1. Jammer dat jij dit zo hebt ervaren in je leven. Gelukkig heb ik steun en liefde van familie en vrienden in goede en in slechte tijden. In mijn geval liet mijn zus, met wie ik een heel goede band heb, uitgebreid weten wanneer, waar, hoe laat en met wie ze ging trouwen. En er werd uitgebreid over de voorbereidingen gepraat maar er mocht niemand bij zijn. Dat leidde bij mij tot onrust. Vooral omdat ze niet duidelijk heeft willen maken waarom niet. Met alles wat zich voor en na haar huwelijk heeft afgespeeld, ben ik zeker altijd voor haar geweest. Ik heb ervoor gekozen deze afwijzing om in haar blijdschap te delen, te laten gaan. En stuur elk jaar een kaartje op hun trouwdag. Ik snap niet dat iemand wel uitgebreid praat over het aanstaande huwelijk, dus wel die aandacht wil, maar er niemand bij wil hebben. Ik had er zelf meer vrede mee gehad om achteraf te horen dat ze was getrouwd. Maar uiteraard maakt iedereen hierin zijn eigen keuze!

            1. Ik vond eerlijk gezegd je eerste en tweede reactie wat fel. Nu snap ik de boosheid daarachter, je hebt er een zeer teleurstellende ervaring mee. Als ik je kan geruststellen: wij bespreken met niemand onze trouwdag, verwachten niet dat mensen meeleven en vervolgens niet “mogen” komen. Als mensen een kaartje willen sturen, helemaal leuk. Maar als ze het niet doen: ook goed. Ik ken mensen die ook “stiekem” zijn getrouwd en die krijgen van mij niet elk jaar een kaartje: ik ben gek. Ze wilden toch geen aandacht eraan schenken? Misschoen zou jij er ook mee moeten stoppen als het je zo tegen de borst stuit? ;)

  15. En of dat mag ! Mijn tweede huwelijk helemaal gedaan zoals ik dat wilde naar mijn familie en vrienden toe en mijn man hoe hij het wilde met de zijne. Er waren zelfs mensen die verkozen weg te blijven, omdat het niet ging zoals zij dat gedacht hadden. Hun probleem. Fantastische dag gehad, omdat het helemaal ONZE dag was :-)
    Nu ruim acht jaar later, moet ik nog steeds iets van een trouwalbum maken (wil dat dat ook niet zo’n standaard boek wordt). Heb er dus geen haast mee, omdat ik nog altijd teer op de fantastische herinneringen :-)
    Je geeft trouwens wel steeds meer hints weg he…het is in ieder geval na de herfstvakantie. Hihihi

  16. ik begrijp het heel goed, niks moeten, je mag van iedere dag er één maken zoals jij dat wilt inclusief en misschien juist wel je trouwdag.

    kaarten en knuffels kunnen altijd vind ik, dus ook na de trouwdag

  17. Begrijp t helemaal, wij hebben t 36 jaar geleden ook zo gedaan. Viel niet in goede aarde. Jammer, met 12 en een half een jaar een groot feest ter compensatie gegeven. Wij vonden t prima zo! Lekker doen, waar je je goed bij voelt.

  18. Doe die dag waar jullie je goed bij voelen, hoe jammer anderen dat misschien ook vinden. Wij zijn ook heel klein getrouwd. We waren met z’n 8en. Het was voor mij de tweede keer en ik had al zo’n grote bruiloft gehad, die achteraf gezien vooral voelt als een grote poppenkast. De tweede keer draaide het niet meer om anderen, maar om ons en onze liefde voor elkaar. Dat is waar het uiteindelijk om gaat!
    Achteraf gezien vind ik het zelf soms wel jammer hoor, dat we het zo klein hebben gehouden, maar op dat moment was het prima. Misschien geven we nog eens een feestje als we 12,5 jaar getrouwd zijn. En een trouwjurk? Die had ik ook niet. Was toch ook niet praktisch eind november in regen en kou ;-)
    Ik kijk uit naar de foto’s van jullie mooie dag!

  19. Natuurlijk mag je zelf weten hoe je je dag invult.
    Alleen met je gedachte over de cadeaus kan ik niet uit de voeten,
    Je geeft/krijgt toch een cadeau aan iemand om de persoon? En niet om het feest.

    1. Deels eens. Het gaat om de mens, niet om de gelegenheid. Maar ik wil geen dure kadootjes aannemen omdat we er zelf niks aan willen doen. Aandacht prima, felicitaties, helemaal leuk. Maar meer niet. De verbintenis an sich is mooi voor ons, niet alles er omheen.

  20. Zelf had ik een vrij traditionele bruiloft, enerzijds om een beetje aan de verwachtingen te voldoen, maar anderzijds omdat we zelf van feesten houden met alles erop en eraan. Zoals je zelf reeds aangeeft, zijn er dan mensen op je feest met wie je weinig feeling hebt, maar dat heb ik me niet aangetrokken, ik heb toch genoten van ‘onze’ dag.
    Ieder moet dit op zijn eigen manier invullen, voor je naasten vind ik het misschien wel jammer, maar als de familierelaties niet optimaal zijn, kan ik het heel goed begrijpen.
    Zelfs ben ik meer het type ‘alles voor de lieve vrede’, maar ik heb stiekem wel bewondering voor mensen die gewoon hun ding doen.

    Grz
    Joke

    PS Volgens mij zet je ons op het verkeerde spoor en is het tripje naar Barcelona jullie huwelijksreis.
    PS Oh ja, alvast een dikke proficiat!!

  21. Mijn 2e huwelijk ging ook precies zoals wij wilden. Alleen broers en zussen (voor zover die aanwezig wilden zijn) en ouders. Ohwja…een paar goede vrienden. Dus niet al onze vrienden.
    We liepen naar het stadhuis, gingen terug naar ons eigen huis en aten taart en dronken champagne, verder had mijn schoonmoeder voor ons allen gekookt, wij serveerden nog een dessert en dat was het.
    Rond een uur of 21:00 was iedereen foetsie konden wij samen nog even heel romantisch doen en de volgende ochtend gingen we met de meiden op huwelijksreis.
    En ik heb zoveel commentaar gehad op onze uitnodiging, een geprint A4-tje… poeh poeh…
    Ik snap sowieso niet waarom mensen zich uberhaupt met anderen bemoeien. Alsof je een waarde kunt geven aan een uitnodiging. Of je je dan niet gewenst voelt. Bizar!!
    De wereld zou er een stuk beter utizien als mensen respecteren wat anderen doen en laten. En zich er in ieder geval ook niet mee bemoeien.
    Het is toch van de knotse dat JIJ je moet/gaat verantwoorden voor zaken die jouw priveleven betreffen?
    tsssssssssskkkk….

  22. Verstandig en tegelijkertijd ook stoer dat jullie gewoon doen waar jullie jezelf het prettigst bij voelen.
    P.S. Maar wij als trouwe lezers krijgen toch wel datum, tijd en plaats van de gebeurtenis door. Kunnen we misschien nog een mooie sketch instuderen.

  23. Trouwen doe je met je ventje en niet met de helft van de familie, die er dan ook wat dan ook van verwacht. Jullie dag, jullie invulling en laat de rest voor wat het is. Jullie moeten hem herinneren als “die” dag en niet die dag waarin het fout liep of waarin je dingen moest, die je echt niet wou. ‘k wens je gewoon een superdag toe en laat de eerste huwelijkse kus een smakkert zijn van jewelste…die geef je maar één keer he! Tenslotte een voorbeeld voor Jill hoe het moet op die dag :-)

  24. Ik heb toen wij trouwden, inmiddels 17 jaar geleden, ook mijn eisen gesteld. Voor mij was dit de tweede keer, maar voor mijn man niet.
    Hij wilde graag een feest en alle poespas erbij. Ik ben meegegaan in diverse dingen, zoals inderdaad een feest, maar een besloten feest.
    Absoluut geen receptie. Moest er niet aan denken om pootjes op te houden.
    De gasten die wel kwamen hebben ons natuurlijk gefeliciteerd, maar verder helemaal niemand. Dat vond ik een verademing.
    Wij waren er allebei naderhand heel tevreden over en daar gaat het om. Wat jullie willen en niet wat anderen willen.

  25. Heb je nog behoefte aan mosterd?

    Het is jullie dag, en als je op (wat de mooiste dag van je leven zou moeten zijn) niet eens mag doen wat jullie zouden willen….

    Geniet van jullie dag!
    Liefs

  26. Het is jullie dag en die vullen jullie in zoals jullie willen en met wie jullie willen. Daar heeft verder niemand anders wat mee te maken. Misschien is dat moeilijk te accepteren voor sommige mensen, maar dat is dan maar jammer voor hen. ;)

  27. Wij hebben het net zo gedaan, alleen was het bij ons verplicht om eigen getuigen mee te nemen dus mijn zus en zwager waren er bij. We stonden binnen 8 minuten weer buiten en hebben toen de kaarten op de bus gedaan. Niet iedereen vond het leuk maar het was voor ons allebei het 2e huwelijk. 1 van de kinderen heeft pdd-nos en wilde niet aanwezig zijn, ik wilde niet dat er 1 van de 5 kinderen ontbrak, dus dan helemaal geen kinderen. Verder is er veel gedoe in de familie van mijn man dus als de 1 komt, komt de ander niet. We hebben geen foto’ s, geen trouwboekje, geen trouwringen ( wel een tattoo) en hebben toch een leuke dag gehad.

  28. Lekker doen zoals jullie het zelf graag willen. Een paar foto’s laten maken door 1 van de aanwezige ambtenaren is wel weer leuk. Wij zijn ook in het geheim getrouwd met getuigen van de gemeente. De bode was zo vriendelijk om met ons toestel een paar foto’s te schieten. Binnen het kwartier liepen we weer het stadhuis uit. Het was gegaan zoals wij het graag wilden.

  29. Hohoho, zo bedoelde ik dat stom helemaal niet (meer zo, van ik wil het weten want ik wil een kaartje sturen, that’s all). ;-) Iedereen moet feesten op de manier dat het hem/haar goed dunkt. Als dingen lastig zijn, dan is het denk ik zelfs beter om heel duidelijk te zijn. Voor alle betrokkenen. Enne: ik weet zeker dat jullie dag perfect wordt!

  30. “Hou je poot stijf Klief, doen wat jullie zelf willen”!!!

    En Barcelona…. Wat een heerlijk vooruitzicht!
    Met die kaartjes komt het wel goed, je verteld ons vast wel dat jullie een heerlijk dag hebben gehad eerders
    ‘-)

  31. Je hebt gelijk dat je het op je eigen manier wilt doen. En wat je niet wilt, vriendelijk afwimpelt. Lijkt me prima.

    Toch kun je het ook als een compliment beschouwen dat mensen blijkbaar met jullie meeleven, zich betrokken voelen, dat het hen iets kan schelen.

    Jouw werkgever, bijvoorbeeld: wat lief dat hij aanbiedt je jurk te bekostigen. Natuurlijk zeg je nee, maar it’s the thought that counts, vind je niet? Ik vind het een heel charmant gebaar.

    Nou, maak er een hele mooie dag van. Zonder pottekijkers!
    groetjes,
    Liesbeth

  32. Het zou niet best zijn als (wat veel mensen zeggen) je huwelijksdag de mooiste dag van je leven zou zijn, alles wat daarna komt lijkt dan de moeite niet meer waard. Vreemd toch?! Ik geef jullie groot gelijk om ’t lekker op je eigen manier te doen! Geniet lekker van alle voorpret!

  33. Natuurlijk mogen jullie doen wat je zelf wilt. Voor mij had een trouwerij ook niet gehoeven, maar ik wilde mijn partner niet teleurstellen. Als je je helemaal zou laten leiden door wat andere mensen van je willen. Kan je maar beter niemand meer kennen toch?
    Geniet er samen van, dat is het aller belangrijkste!

  34. Oh jullie gaan naar Barcelona!!!!!! Een pracht stad!!!
    En het is jullie huwelijk, het gaat om jullie! En niet om familie, vrienden, vage kennissen,buren,
    Gewoon doen wat voor jullie goed voelt en geniet er van!

  35. Het gaat om jullie en niet om de familie, vrienden en collega’s. Je hoeft nu alleen maar te denken aan wat jullie leuk en gezellig vinden. Lekker ongecompliceerd lijkt mij.

    Al mensen daar moeilijk over gaan doen ligt dat meer aan hun dan aan jullie, want als ze jullie goed zouden kennen, zouden ze zoiets waarschijnlijk wel verwachten… Ik sta niet verbaasd te kijken dat jullie het zo willen doen eerlijk gezegd :) en zo lang ken ik je niet… nog niet in eens irl…

  36. Groot gelijk: een verrassing van jullie kant.
    En nu gaan mensen gokken natuurlijk welke datum het zou kunnen zijn LOL
    meid je trouwt voor praktica , logica want houden van je vlam doe je dus…………
    ben erg benieuwd naar de reacties achteraf ;)
    Alvast van harte wanneer het ook maar moge zijn!

  37. Ha zuster Klivia,

    Je hebt gelijk om het op jullie manier te doen, dat hoort men ook de respecteren.
    Ik wens je veel plezier op je pré en op je after gedeelte.
    Visite en Vis, wij hebben ooit ook een lang weekend moeten door brengen met … eigenlijk was het een grote tegenvaller.
    Een dag kan soms al te lang zijn.
    ot, Zelf heb ik geen opdringerige vriend, wel een onhandige buurvrouw. oma

  38. Groot gelijk hoor. Je trouwt voor jezelf, niet voor anderen en je moet het daarom ook lekker op de manier doen waar jullie je prettig bij voelen. Maaruh… wanneer gingen jullie ook alweer trouwen ;-)

  39. Heerlijk toch dat je dit zelf kan indelen. Wij wilde wel familie erbij, maar we wilden niet een hele dag gevuld met allerlei stomme activiteiten om de familie te vermaken. We zijn toen in de avond getrouwd, om 19:00, in de winter. Dus lekker donker buiten, allemaal kaarsjes aan, gezellig en knus. Natuurlijk waren er genoeg mensen aan het klagen, want 19:00 wat een stomme tijd is dat volgens hen. Maar dat boeide ons niet, ze zijn niet namelijk niet verplicht om te komen.

  40. Nou, ik kan me best voorstellen dat jullie het geheim willen houden. En voor de mensen die dat onbegrijpelijk vinden: ’t Is toch jullie trouwdag? Ik moet er niet aan denken dat ik meegesleurd zou moeten worden naar een vrijgezellenfeestje…
    En een kaartje kunnen ze ook best achteraf sturen. Ik wens jullie een gezellige trouwdag die geheel naar jullie wens verloopt ;-)

  41. Je hebt groot gelijk. Het is jullie dag en die vullen jullie in op je eigen manier en niet de manier waarvan andere mensen denken dat het moet. Gezeik krijg je toch wel, maar liever niet op de dag zelf, toch? Nee, maak er met z’n drietjes een leuke dag van en geniet van elkaar, zo is het ook bedoeld.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s