Inboedel.

Na ons trouwen heeft Vlam alleen nog zijn fiets en zijn iPhone. De rest is van ondergetekende.

Dat heb ik goed gedaan, niet?

Eventueel wil ik hem wel -mocht het toch fout gaan tussen ons- een slaapzak geven. Kan hij achter in zijn auto slapen. Die mag hij trouwens ook hebben wat mij betreft. Want aangezien ik nog steeds de enige vrouw van het noordelijk halfrond ben zonder rijbewijs, heb ik daar toch niks aan. Ik ben de lulligste niet.

Flauwekul natuurlijk.

Ik ben nul materialistisch. Toen ik bij vorige relaties wegging, heb ik alleen meegenomen waar ik emotionele waarde aan hechtte, wat hoognodige zaken en was ik foetsie. Veel te druk om een nieuw leven te beginnen. Nieuwe spullen zijn te koop. Daarbij ben ik iemand die liever met een schone lei begint, zonder dingen waarbij je herinneringen hebt.

De intentie is dit keer รฉcht samen oud te worden dus ik hoop nooit aan die stomme inboedellijst toe te komen die ik de afgelopen dagen heb lopen invullen. Ik hoop onze notaris nooit meer te zien. Hooguit als we ooit nog eens samen een huis gaan kopen. Of om kleine veranderingen aan te brengen in onze inboedellijst.

Die dus -zoals ik dit blogje begon- nu vol staat met mijn naam.

Niet omdat alles wat in ons huis staat, daadwerkelijk van mij is (juist niet, Vlam had me een partij spullen toen ik hij bij ons kwam wonen, amazing. De hele kelderbox staat nog vol met dingen die niet pasten. Of ik foeilelijk vond), maar omdat Vlam een eigen bedrijf heeft en we alles veilig willen stellen. Zoals het er nu uitziet, gaat het prima. De belastingvrienden houden zich rustig, alle openstaande rekeningen zijn betaald, geen vuiltje aan de lucht. Maar je weet maar nooit wat de toekomst gaat brengen. Om daarom kunnen we ons beter maar indekken.

En dus liep ik gisteren met een lijst door ons huis te inventariseren. Elk vertrek werd aan een grondige inspectie onderworpen. Ik geloof dat ik alles wat de moeite waard is, op papier heb staan. Wat een gelul eigenlijk. Jammer dat het moet. Ik vind het zรณ niet belangrijk eigenlijk.

De achterliggende gedachten waarom ik die huwelijkse voorwaarden en testamenten echt nodig vind, is vanwege het feit dat Jill goed achtergelaten moet worden. Dat Vlam en zij in ons huis kunnen blijven wonen als ik dood mocht gaan. Dat er geen gekibbel komt over onze spullen, wie er voor Jill gaat zorgen, wie wat doet als de ander geen beslissingen meer kan maken. Ons gezin moet veilig gesteld worden. Voor zover dat kan.

Maar wat een flauwekul dat je moet gaan verzinnen wie wat erft als ooit Vlam, Jill, zijn neefjes en mijn broertje er niet meer zijn. Hoe groot is die kans?

That reminds me: nu alleen nog even allebei zwart op wit zetten hoe we onze uitvaarten geregeld willen hebben.

Ook zo’n feestelijk iets.

Dat bewaar ik maar even voor een druilerige zondag.

35 thoughts on “Inboedel.

  1. Het zijn niet de leukste dingen om te regelen voor je huwelijk maar wel erg belangrijk. Even door de zure appel heen bijten, dan kun je je daarna op de leuke dingen richten!

  2. Iets over uitvaarten hebben wij hier op de harde schijf staan, zonder wachtwoorden e.d. dus iedereen kan erbij, het fijne daarvan is dat ik bijvoorbeeld dagelijks de muziek kan aanpassen. Knieperman vind ’t niks maar wat mij betreft wordt: ’t Lijk,van Harrie Jekkers gedraaid. Beelden erachter van de grachten van Venetiรซ en klaar ben IK, (oeps daar ga ik)
    groet

    1. Ik heb alles online staan, in een profiel van Yarden. De harde schijf leek me niet handig igv crashen. Vlam moet er alleen nog even voor gaan zitten, ik heb alles zo goed als rond en geregeld. Mij maakt het ook niet uit, speel voor mijn part een stukje van “Waardenberg en de Jong” af, op mijn begrafenis. Ik zou nl wel heel graag willen, dat er gelachen wordt.

  3. Alles is bij ons geregeld , de erfenis , het huis ! Voor onze uitvaart ( oven en uitstrooiweide ) staat er geld aan de kant ! No worries dus hier voor hen !

  4. Hoho..ik heb ook geen rijbewijs he! Ik vond het ook zo ingewikkeld, wie krijgt er geld als wij met zijn allen spontaan gaan hemelen…uiteindelijk komt het bij een goed doel, als zelfs de hond er niet meer is om het te verbrassen ;-)))
    Maar verder is alles hier geregeld, de muziek voor de uitvaart, alhoewel dat nog wel eens kan wisselen bij Meneer Williams, maar hij heeft nog wel een tijdje ;-)waar en wat en hoe en wie, komt allemaal goed.
    Gaan we nu vrolijk leven ;-))toch…

  5. Steeds als ik bij anderen lees over uitvaart denk ik, o ja, dat wil ik ook nog doen en schuif het vervolgens voor me uit. Thanks voor de reminder, het staat nu op mijn te-doen-lijst.

  6. Muziek tijdens uitvaarten is gemeen. Van die gevoelige melodieen en die passende teksten. Je komt de rest van je leven niet meer los van die bijkomende herinnering aan My way, Don’t cry for me Argentina of She’s out of my life. Om er maar eens een paar te noemen. Het afscheid is al vervelend genoeg. Voor de overledene hoeft het allemaal niet meer. Die heeft alleen geweten wat er ooit gedraaid zou gaan worden. En wat dat met de aanwezigen zou gaan doen. Mijn ouders hebben de cd’s al klaar liggen met de nummers die zij heel mooi vinden. Nessun Dorma, gezongen door, hoe kan het anders, Pavarotti en nog wat van dat spul. Gemeen. Draai die nummers nu. Dan geniet je er zelf van. Dat zou je zeggen, maar dat is niet meer zo. Nu ze weten dat het de muziek voor straks is, is die beladen. Genieten lukt nu niet meer. Hoe jammer is dat.
    Nee dan laatst. De uitvaartbegeleider drukte op een knopje en er barste een partij muziek los die 1: perfect bij de dode man paste, 2: bij zo goed als alle aanwezigen een (glim)lach op het gezicht bracht en 3: leidde tot de nodige ontspanning. Ik zag handen ritmisch meebewegen op knieen en sommigen zongen mee. Als ik het bewuste nummer nu nog eens hoor krijg ik er een heel ander gevoel bij. Dan denk ik: bedankt man, dan grinnik ik en heb ik een fijne herinnering. Zo wil ik het straks ook. Dat mensen vrolijk zijn in de aanloop naar mijn crematie. Dat lijkt mij wel wat. En als er per se muziek aan te pas moet komen, dan zijn er genoeg die iets moois kunnen bedenken. T.z.t.

  7. Hier nog zo iemand die alles al geregeld heeft. Zo moet het geweldige “On my way” van Phil Collins (film Brother Bear) klinken als ik weg gereden wordt. Lijkt me helemaal goed. Man heeft zo iets van …nou je ziet maar als het mijn beurt is. Daarom ga ik eerst. Wel zo makkelijk. ๐Ÿ™‚

  8. LOL. Wat een leuke opening van je blog. Inmiddels ken ik je goed genoeg om jou daarin te herkennen. (je woorden dan, niet je daden)
    Ik vond die inventarislijst toen ook zo’n ontzettende onzin. Alsof je na een paar jaar niet al van alles veranderd hebt.
    Het belangrijkste is dat de zaken geregeld zijn die jullie samen willen en dat is dochter en jullie samen.

  9. ‘Send in the Clowns’ … dat wil mijn broer graag…. waarop mijn moeder dan weer narrig wordt, want dat is geen begravenismuziek… (dan maken we dat er toch gewoon van?)
    Het leuke is dan dat mijn vader, mijn broer en ik allemaal ‘leuke nummers’ op gaan noemen voor haar begravenis…. lol

    Ik denk dat het je rust gaat geven, nu alles juridisch dichtgetimmerd is. En dat alleen is het al meer dan waard.

    Liefs!

    p.s. voor wie is het peper en zoutstel dat je van Tante Annie hebt gekregen? ๐Ÿ˜‰ Of wordt dat tegen die tijd officieel aan de vuilnisman overhandigd?
    *steekt tong uit*

  10. Geen leuke zaken om te regelen, maar wel belangrijk, zoals je zegt. Vooral voor Jill. Mocht er onverhoopt wat gebeuren dan wil je natuurlijk niet dat niemand weet wie er voor haar gaat zorgen.

  11. Nou komen er vast genoeg druilerige zondagen aan maar echt…. wat een werk zeg… ik weet wel wat leukers denk ik ๐Ÿ˜‰ Succes!

  12. Uitvaartdingen moeten we nog steeds een keer goed op papier zetten. Voor de rest is alles wel geregeld. We zeggen wel eens tegen elkaar “als ik ineens dood neerval, dan wil ik het graag zo en zo” maar als het niet op papier staat, ben je het op zo’n moment natuurlijk allemaal straal vergeten. Maar ja, dat weet die ander dan toch niet meer…

  13. Tijdens de crematie van mijn vader kwamen we er achter dat het toch wel handig is om alles bij elkaar te hebben. We gaan dus maar een cd of dvd maken en mikken die bij de verzekeringen. Dan is alles bij elkaar.

  14. Ondanks mijn wispelturigheid weet ik zeker dat ik gecremeerd wil worden.
    Knap van me he, hihi. Mijn manneke wil zijn lichaam aan de wetenschap geven…brrrrr, maar goed; zijn wens ๐Ÿ˜‰
    Ik denk ook dat het je rust gaat geven, als alles binnenkort netjes op papier staat en je relaxed getrouwd bent ๐Ÿ™‚

  15. Goed bezig !
    Vooral om de toekomst van Jill veilig te stellen: eerste wat wij ook hebben gedaan
    toen er hier een baby in de wieg lag ๐Ÿ˜‰
    Je weet tenslotte maar nooit.
    En wat betreft een uitvaart is ook hier alles besproken
    alleen die muziek die wisselt hier ook nog wel eens.
    Kan het ze toch niet aan doen om trance te draaien ????
    ๐Ÿ˜‰

  16. Het enige wat wij voor onze dochter geregeld hebben, is dat wanneer mijn man en ik gelijktijdig komen te overlijden, dat mijn zwager en schoonzus haar in huis nemen. En dan mogen ze van ons onze gehele inboedel plus huis hebben. Zo onbelangrijk, veel spullen.

  17. Persoonlijk ga ik voor Begraaf me niet in Ermelo van Pater Moeskroen. Ik ben benieuwd hoe de mensen dat vinden. Mmmmmm, moet nog bedenken wie er voor mijn schildpadden en vissen gaat zorgen als….. Misschien wil Shirel dat tegen die tijd wel doen.

    Love As Always
    Di Mario

  18. Tja het zijn van die dingen waar je liever niet mee bezig bent…..saai. Maar wel noodzakelijk inderdaad. Als je straks ook klaar bent met die begrafenis zooi dan pak je een groot stuk chocolade en dan smul je die helemaal alleen op :-). Heb je iets om glimlachend naar uit te kijken.

  19. Tja, de vogels zullen het hoogste lied fluiten, de wind haar riedeltje door de bosjes blazen, de branding zal bruisen en bubbelen, en de koeien maar loeien. En ik, in de gloria – daar ga ik vanuit – zingend de hemel in.
    Het gesnotter van de mensen mag achterwege blijven. Evenals ‘toepasselijke ‘ liedjes of muziekstukken. En Bach en Brahms hoor ik wel aan gene zijde. Want die zijn daar al :))

  20. Ha zuster Klivia,

    Als je een beetje handig bent ontneem je hem de fiets ook nog wel.
    Maar het is verstandig om Jill verzorgt achter te laten, hopelijk zal het nooit nodig zijn.
    Spullen zijn maar spullen. oma

  21. Nou, nee, daar zou ik me dus helemaal niet mee bezig houden.
    Gewoon lekker leven, en wat komt dat komt.
    Maar ik verkeer natuurlijk ook in een andere situatie.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s