Wipkip.

Wij hebben een tamme grasparkiet genaamd Iep. We hebben hem nu tweeënhalf jaar. Toen hij bij ons kwam, was hij net uit het blok zoals ze dat noemen. We konden nog niet zien of het een mannetje of een vrouwtje was, zo klein was hij nog.

De reden dat we hem zo jong wilden hebben, was omdat we hem tam wilde maken.

Dat is gelukt. Meer dan zelfs.

Hij is hondsbrutaal geworden.

Even rustig een blogje schrijven is er niet bij als hij los vliegt. Om je uit te dagen, puur voor de aandacht, vliegt hij doorlopend rakelings over je hoofd, het liefste harkt hij even met zijn poten door je haar. Zeer vervelend kan ik u zeggen. Een beestje van 40 gram dat zó het bloed onder je nagels vandaan kan halen.

Als we aan tafel zitten, landt hij net zo makkelijk in de schalen en eet eruit.

Een glaasje wijn wordt belaagd. Hij gaat gewoon op de rand zitten.

Soms is dat grappig. Soms irriteert me dat mateloos.

Uiteraard laat hij waar hij vliegt, zijn behoeftes vallen. Parkietenpoepjes zijn snel opgedroogd en niet bepaald een enorme hoeveelheid. Maar toch, het is goor. En 3 keer raden wie dat altijd mag opruimen? Het begint met een “K” en eindigt op “livia”.

Maar het irritantste vind ik toch wel dat hij overmatig last heeft van zijn hormonen. Bij gebrek aan een mevrouw Iep, leeft hij zich uit op afstandsbediening en mijn muis. Hij heeft niet voor niets de bijnaam “blauwe wipkip” gekregen. Als je hem los laat, is het eerste waar hij op afvliegt, 1 van die apparaatjes. De afstandbediening leggen we om die reden altijd onder een fleecedeken en over mijn muis gaat sinds een aantal maanden, een stoffen beursje, die zet ik als een tent er overheen. De zogenaamde “anti-wip wigwam”.

Vorige maand was ik per ongeluk vergeten mijn muis af te dekken en toen ik terugkwam van een bezoekje aan het toilet, was het leed al geschied. Meneer had geëjaculeerd over mijn muis.

U zit waarschijnlijk nu te gniffelen.

Ik werd er echt onpasselijk van.

Ik pakte voorzichtig mijn muis op, heb er een halve fles Glasex overheen gespoten, daarna voor de zekerheid nog even wat allesreiniger en met een enorme prop keukenrol al het vogelejaculaat weggeveegd.

Het liefste had ik ‘m in de vuilnisbak geflikkerd en terstond een nieuwe muis aangeschaft. Echt. Zelden zoiets goors gezien.

Sindsdien ben ik aan het nadenken over Ieps lot. Is het eigenlijk niet verschrikkelijk zielig om zo’n beestje te veroordelen tot levenslang eenzame opsluiting? Hij krijgt ontzettend veel aandacht van ons, mag elke dag uren losvliegen… Maar toch. Het hoort niet zo. Hij hoort samen te zijn met soortgenootjes. Kan ik niet beter een fijne vogelfan opzoeken waar hij bij kan gaan wonen, in een gezellige volière?

Maar ik voel me ook schuldig. Wij zijn begonnen aan het beestje en kunnen hem niet zomaar wegdoen, toch? Jill en ik hebben al verschillende huisdieren versleten, ze weggegeven aan mensen die er beter voor konden zorgen dan wij. (Want zoals iedere moeder ben ik verschillende malen erin getrapt. Cavia’s, hamsters, vissen, schildpadden… En na een paar maanden verslapte de aandacht en bleek ik degene te zijn die alle zorgtaken kreeg toebedeeld.)

Ik zit in dubio. Exit wipkip of niet?

49 thoughts on “Wipkip.

  1. Ik weet niet of vogels gevoelens van eenzaamheid kennen, eigenlijk, maar áls ze dat hebben is het misschien een gezellig idee om er een vrouwtje bij te zetten.
    Maar! Zo te lezen is dat niet wat je wil.
    Mocht je Iep toch exit doen (en ik denk dat dat is wat er gaat gebeuren), laat dat dan een goede leer zijn voor de volgende keer en neem geen diertjes meer mee naar huis. Bezint eer ge begint.

    1. Een vrouwtje erbij is einde affectie naar ons toe, dan ziet hij ons niet meer staan/zitten. Maar ik heb dan wel 2x zoveel poep om op te ruimen. Minus minder lol, dan houd je niet veel over :S

  2. Nog een parkietje erbij nemen? Kan Iep het samen gezellig hebben en is het minder ongezellig. Zoveel ruimte nemen ze niet in dus het verschil zal niet heel groot zijn, neem ik aan.

    Wel irritant inderdaad dat hij zich overal mee wilt bemoeien. Kan hij op die momenten niet gewoon in z’n kooi? Een hond stuur je in z’n mand als je aan het eten bent, die wil je er niet bij hebben. Een parkiet stuur je in z’n kooi. Zoiets?

  3. Gratis af te halen; Iep, blauwe jonge parkiet (M) (zeer tam) met torenhoog libido en dito geslachtsdrift. Iep zoekt kooi met jongedame of flexibel bejaardentehuis waar ze niet op een drolletje meer of minder kijken.

  4. Ik heb een konijn gehad (Herman) die begon mij aan te vallen in de tuin. Weg ermee.
    Ik heb een kanarie gehad(El Condor), die zong zo vreselijk hard. Weg ermee.
    Ik heb een poes gehad (PZN), die hing om de haverklap in de vitrage. Weg ermee.
    Ik heb een labradorpup gehad (Skipper) maar die was zó druk dat mijn zoon er
    bang van werd. Weg ermee.
    Het moet wel leuk blijven.
    (Dit geschreven hebbende schaam ik mij er wel een beetje voor, maar ik heb ze allemaal naar hun soortgenoten gebracht. Behalve de pup, die ging terug naar de fokker.)
    Mijn huidige hond doet het dus goed, die heb ik inmiddels al twee jaar!

  5. ‘k Dacht hetzelfde als Floor … castratie maar daarmee is de eenzaamheid van Iep niet opgelost natuurlijk.
    Dilemma, * krabt zichzelf maar eens door de haren *
    groet

  6. Moeilijk hoor, ik kan mij voorstellen dat dit niet meer leuk is. Is er ergens een mogelijkheid om hem naar toe te brengen? Een soort vogelopvang, of eens te overleggen met dierenarts, of je hier iets tegen/mee kan doen?

  7. een vriendin van mij heeft dr iets te aanwezige parkiet naar t joris gebracht, daar leeft ie nu gezellig in een volliaire met heel veel andere vogeltjes… gaat druk worden daar als ik zo het libido van iepje lees maar ergens blijven waar ie niet meer echt gewenst is lijkt me ook niet best…

  8. Ik heb nogal een heel levendige verbeelding en lag hier in een deuk, toen ik las dat hij je muis gebruikte om de liefde te bedrijven en hij dit dan ook maar wat bedruipte…Vraag me af of wipkip geen bril nodig heeft? Een muis vervangen voor een vrouwtjesparkiet…..schande, maar langst de andere kant als hij daar genoegen mee neemt…een muis kost de wereld niet en is snel vervangen..hij zijn muis, jij je muis en iedereen te vree. Je hebt dan wel de opkuis nog van de wipkip, maar dit is niet zo erg toch? Vraag me wel af, aangezien hij tam is en hij bij half wilde zou gaan vliegen, hoe dit goed zou komen? Hopelijk houdt die daar dan geen wipfeest 🙂

  9. Ik zou nooit een diier wegdoen en heb dat dus, wat voor probleem dan ook, nooit gedaan. Behalve bij de kaketoe die we ooit hadden. Het was fout om hem aan te schaffen, want het zijn groepsdieren en ze hebben heel, heel veel aandacht nodig. En dat red je niet met een uurtje per dag uit de kooi. Verder gilde hij soms zo hard dat mensen voor ons huis stil bleven staan omdat er iemand vermoord werd. Als hij de kans kreeg sloop hij alles, want kaketoe´s zijn slopers. Allemaal niet de fout van het beestje, maar van ons. Wat dachten we wel niet toen we hem kochten? Het idee dat het beestje waarschijnlijk ouder zou worden dan wij, maakte het er niet beter op.
    Het is ermee geeindigd dat we hem naar een pappegaaienopvangcentrum hebben gebracht. Daar is hij in een groep ondergebracht en daar hebben ze kooien die zo groot zijn dat ze rond kunnenvliegen. Ik denk werkelijk dat hij het daar beter heeft. En ik kan nu een telefoongesprek voeren zonder dat ze aan me vragen of ik soms in de dierentuin sta 😉
    Veel succes met je beslissing!

  10. Vogels horen dan eigenlijk ook in de vrijheid te genieten van hun hormonale uitbarstingen. 😀 Eigenlijk zou geen een beest gehouden moeten worden, maar ja, ik heb er zelf ook vier .

  11. Ik had zelf ooit Pipo, een valkparkiet. Net als Iep ook tam en horny en ook ik ergerde me aan zijn gedrag. Pipo is naar een volière gegaan, een daad uit liefde. Pipo leeft nu (nog lang en) gelukkiger en hij had al snel een nieuwe vriendin van zijn eigen soortgenoot waar hij bovenop mag.

  12. Wij hadden ooit een vreselijke (bijtende) dwergpapegaai, dat is ook het enige dier geweest dat ik heb weggegeven. De rest mocht blijven, met al hun nukken en nukjes. En poepjes 😉 Dus mijn oplossing zou zijn: een maatje voor Iep erbij. Jammer dat jullie dan minder aandacht krijgen, maar wel zo gezellig voor Iep.

  13. En een goed gesprek helpt ook niet? 😉
    Misschien werkt een plantenspuit niet alleen bij katten? Elke keer als hij iets doet wat niet mag, whoppaaa terugspuiten. Of consequent een dag de kooi in als hij weer wat heeft gedaan? Zo’n beest is tam te krijgen, dan heeft hij toch ook enige leercapaciteiten? Ik klets maar wat hoor. Wij hebben sinds een paar maand 2 katers en die zitten ook vreselijk in de pubertijd. Opvoeden is een kriem. De half uitgekauwde of nog erger, levende muizen die ze mee naar binnen slepen zijn echt verschrikkelijk ieuwww. En ik mag ze daar blijkbaar nog niet eens voor straffen want het zijn “kadootjes” of “trofeeën” voor ons (zeggen ze). Maar bij alles wat ze doen en wat niet mag, sta ik dus met de plantenspuit in de aanslag. Dan schrikken ze zich lens en na 2-3x (keer twee :-S) is het dan redelijk afgelopen… Tja. Dieren. Eigenlijk horen ze niet in een huis. Vind ik. Maar zomaar wegdoen omdat ze iets doen wat ik niet had voorzien, dat zou ik persoonlijk niet over mijn hart kunnen verkrijgen… Sterkte met wiepkiep 😛

  14. Nooit geweten dat parkieten zo’n hoog libido hadden. Kan je geen opblaasparkiet voor hem kopen? Overigens geen idee of het beestje wel beter af is als je hem weg doet. Hij is tenslotte bij jullie opgegroeid en aan jullie gewend.

      1. Lach er maar om! 😉 Wij hebben dus een nepparkiet van plastic, van de Action (kosten 1,69) met batterij die geluid maakt en zijn koppie beweegt en die wordt dus ook regelmatig belaagd :S

  15. Een vliegende drollenwerper noem ik hen ! Lieve diertjes maar een beetje irritant soms . In de natuur heeft hij geen kans te overleven .
    Volhouden of een donor vinden !

  16. En een eigen muis voor Iep? Ik wil best een inzamelingsactie houden voor afgedankte muizen, en ze dan naar jou sturen? Dan heb je voorraad (geen betere raad dan voorraad toch?)

    En anders toch maar naar de grote volière.. dat is wel gezellig ook voor Iep.

    Ik ben wel heel snel wakker van zo’n logje overigens…. ik proest nog net niet de koffie over de laptop….

    Liefs!

  17. Ieks…. een druipende muis!! Nooit geweten, weer wat geleerd. Wat ik zou doen… eh… weet ik eigenlijk niet… hoe gehecht ben je aan het beestje… Misschien een klein vrouwtje erbij… Als je ze één voor één laat vliegen is de aandacht voor jou (was bij mijn vriendin haar vogels zo)… Vliegen ze met z’n tweetjes dan zien ze je niet staan…

    Succes met meneer Iep!!

  18. Ah.. ‘mijn’ Iep – Spooky – gebruikte mijn VINGER daarvoor. Leuk aan komen vliegen, babbelen, draaien, nagels in mijn vinger en gaan met die banaan. Kl…. beest.. wat hij na een paar keer horen ook kon zeggen. Echt, te belachelijk voor woorden zo’n vliegend baaltje veren dat je eerst aanrand en dan ‘klere beest, klere beest’ roepend rond gaat vliegen. Ja, die wist wat ‘ie deed.

    Parkieten zijn groepsdieren. Maar ik wilde er absoluut geen parkiet (of god verhoede, babyparkietjes) op mijn studentenkamer bij. Spooky is dus terug naar paps en mams gegaan. Die net op aandringen van broerlief een dwergpapagaai in huis hadden gehaald. Het slagschip en het baaltje veren konden het úitstekend vinden en hebben nog lang goed samen gehad.

    Ik zeg ‘op naar een fijn thuis met andere parkieten of parkiet-achtigen’. Of je moet een grotere kooi en nog een aanwinst erbij willen nemen.

    Parkieten.. hartstikke leuk. Elders.

  19. Ah gossie. Arme Iep.
    En arme jullie. 😉
    Hoewel ook ik als beelddenker wel even moest gniffelen bij het beeld van jullie wippende kip kan ik me voorstellen dat het niet bepaald prettig is.
    Dieren zijn leuk, vooral de baby’s, maar hoe ze zich voortplanten (al dan niet noodzakelijk) wil je eigenlijk niet weten. Onze poezebeesten zijn geholpen, eigenlijk ook zielig, maar ja.

    Jammer dat er nog niet zoiets als chemische castratie voor een vogel bestaat.
    Kan hij anders niet naar het goede adres waar je hem van de zomer heen had gestuurd?
    Ik weet nog dat je daarover blogde.
    Succes!! Of moet ik zeggen: sterkte? 😉

  20. Als ik dat zo lees, zou ik hem niet houden. Maar ik ben dan ook niet gek op vogels. Lastig vraagstuk hoor. Ik kan me voorstellen dat je zo’n beestje ook niet meteen de deur uitdoet, maar zo’n situatie zoals bij jullie zou ik ook niet willen. Sterkte met de beslissing!

  21. Niet zo overdrijven hoor. Je doet alsof er hele klodders op je muis zaten, maar zijn kwakje is vast niet meer dan z’n hoopje poep. Maar goor vind ik zo’n spuitende vogel wel. 😉
    Waarom niet een vrouwtje voor hem erbij? Kan ie lekker de hele dag tortelen en dan zal ie muis en afstandsbediening niet meer tot voortplanten willen aanzetten.

  22. Vogels horen vrij, en niet in een kooi, ook al heeft die een afmeting van 30 vierkante meter.
    En een vogel alleen … tja, ik ben ook alleen maar een maatje erbij is tóch gezelliger.
    Of nie, Klief??

  23. Geweldig logje. Wees blij dat je geen enorme buldog of papegaai hebt, die scheiden veel grotere produkten af EN worden veel ouder.

    Waarom koop je geen vriendinnetje voor hem? Een paar klemmetjes op de eierstokjes erbij, anders wordt het misschien wel heel druk in huize Klivia.

  24. Hoi Kliefje,

    Wel de lusten maar niet de lasten? Waarschijnlijk wist je niet over de lasten 😉 Ik vind huisdieren niks… sorry … verder ben ik best een aardig mens. Ik kan je niets aanraden, want ik ben er nooit aan begonnen …. die dieren … ook niet toen de kindertjes me heel lief aankeken, want ik kon me wel voorstellen hoe dat zou gaan lopen. Jij zit er ondertussen maar mooi mee. Hoe staat de rest van de familiy er tegenover?

    groetjes,

    Dorothé

  25. Misschien kan Vlam een mooie minivoliere op jullie balkonnetje timmeren, die gooi je vol oude ‘muizen’ & afstandsbedieningen en voila … geen beter vogelleven dan een goed vogelleven!!!

  26. Haha… nou, met een vogeltje zou ik het wel weten.. ik zou een ander huisje voor ‘m zoeken. Ik vind een kat of hond een ander verhaal, want die hechten zich (denk ik) meer aan een baasje..
    succes met je keuze.

  27. Ha zuster Klivia,

    Ha, ha, sorry maar ik hebt erg moeten lachen om je wipkip.
    Het zijn ook groeps dieren is er geen vogel vereniging in de buurt, waar je een nieuw huisje en muisje kunt vinden.
    Zelf heb ik ze ook gehad, heel lang terug, maar minimaal twee, liefst een koppel. oma

    Ot. Je verzoekje staat genoteerd voor de volgende show.
    De shows staan allemaal op: http://www.wir-3.com/

  28. Ik gniffel helemaal niet! Lig gewoon zwaar in een deuk hier!!
    Nooit geweten dat een parkiet ook hoeveelheden zaad produceren.. volgende keer een foto???

  29. Ik heb geschaterd om je blog. Wat ben ik blij dat ik jouw blog gevonden heb! Alleen heb ik geen advies voor je. Mijn broer heeft ook een parkiet gehad en die had het niet zo op vrouwen. Als er eentje binnenstapte begon Koko te krijsen en moest er een kleedje over zijn kooi gehangen worden. Als het aanstond moest er ook een kleedje overheen anders schetterde hij boven elk geluid uit. Zo moest er ook een kleedje overheen als er visite kwam. Eind van het verhaal was dat het beest vaker met dan zonder kleed zat. Het beest was alleen te genieten als mijn broer alleen thuis was, de tv en radio uitstonden (en de stofzuiger). Dan kroelde dat beest zich een ongeluk. Het kostte een enorme partij doorzettingsvermogen maar uiteindelijk is Koko een natuurlijke dood gestorven! Sorry dat ik gniggelde…

  30. “U zit waarschijnlijk nu te gniffelen” schrijf je. Hahaha, ik lig hier he-le-maal in een deuk! Heb je blog vandaag gevonden en ben na het lezen van een aantal berichten nu al fan je! Groet, Josine

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s