Kloof.

Gisteren mailde ik mijn broertje toch maar eens waarom hij Vlam nog niet had gefeliciteerd met ons aanstaande huwelijk? Was het namelijk andersom geweest, dan had ik op zijn minst al een leuke e-card die kant opgedaan. Er moest iets aan de hand zijn.

Ik schaam(de) me eerlijk gezegd ook naar Vlam toe, voor mijn eigen familie. Ook al heb je je redenen om niet blij te zijn met ons huwelijk, dan nog breng je mijns inziens het fatsoen op, de betrokkenen te feliciteren. Dat hoeft niet uitbundig, mag ook gewoon een simpel sms’je zijn. Maar helemaal niks, vind ik dus heel raar. Je laat je dan wel heel erg kennen.

Bij navraag bleek er inderdaad iets loos te zijn. Mijn broertje voelde zich gepasseerd. Hij baalde van de afstand die de laatste jaren tussen ons ontstaan is. Voelde zich aan de kant geschoven en verdrietig.

Het klopt dat onze relatie is veranderd, maar dat betekent niet dat ik minder van hem houd. Hij is na Vlam en Jill nog steeds degene om wie ik het meeste geef. Vanaf dat hij geboren is, is er een bijzondere band tussen ons. Twee handen op één buik. Ik heb hem benoemd tot executeur van mijn testament. Als Vlam en ik er niet meer zouden zijn, is hij degene die mijn belangen en mijn dierbaarste bezit Jill mag behartigen.

Voor ik Vlam leerde kennen, was ik inderdaad vaker bij hem dan tegenwoordig. Maar toen was hij getrouwd (niet erg gelukkig ook) met iemand die veel nachtdiensten draaide. Hij woonde op een uurtje treinen van ons en hij had een heuse logeerkamer die van alle gemakken was voorzien.

Nu woont hij samen met iemand met wie hij wél een fijne relatie heeft en normale diensten draait. Hij woont op 3 uur treinen en ze hebben geen logeerkamer. Ik heb er een schurfthekel aan om op een opblaasmatras in iemands woonkamer te slapen. Sorry, maar ik vind dat niet ontspannend. Ze hebben een kat die de hele nacht om te hoofd danst, iedereen die naar het toilet moet, komt langs mij, ik vind het vervelend om om 11 uur iedereen naar bed te sturen omdat ik per se wil slapen. Kortom: ik blijf liever niet logeren. Maar even op 1 dag heen en weer (6 uur reizen) is ook niet te doen.

En daarbij: ik heb sowieso niet zo heel erg meer de behoefte elk weekend de hort op te gaan. Ik ben liever in eigen huis met eigen man en kind. Samen een beetje uitslapen, samen uitgebreid ontbijten, gezellig samen douchen, boodschapjes doen, koken, lekker lang tafelen en dan zondag weer hetzelfde ritueel. En nu, de laatste maanden met Vlam die steeds 1100 kilometer van me vandaan zit, al helemaal.

Ik begrijp heel erg goed dat mijn broertje het verdrietig maakt dat we elkaar minder zien. Ik mis de tijd die we samen hadden ook wel eens. De gesprekken die we hadden zijn tegenwoordig met onze partners toch heel anders.

Maar om die reden zijn zwager niet feliciteren? Neh… Dat gaat er bij mij niet in. Ik vind dat echt heel erg kinderachtig.

En wat kan Vlam er aan doen?

52 thoughts on “Kloof.

  1. Dat is inderdaad niet netjes, hij zou beter moeten weten. Jammer dat hij niet eerder verteld heeft hoe hij zich voelde, dan kon er tenminste naar een oplossing gezocht worden; waar een wil is, is een weg.

  2. Oeh lastig. Kan me voorstellen dat hij het vervelend vind dat de band (of in ieder geval het contact) tussen jullie zo veranderd is, maar als ik het zo hoor heeft dat alles met jullie situaties te maken, en niet per se met Vlam.. Flauw hoor dat hij hem niet feliciteert!

  3. hij leeft duidelijk in het verleden wat jullie relatie broer-zus betreft en kan het heden niet accepteren. Da’s jammer want zo maakt hij onbewust veel kapot. Hopelijk gaan zijn ogen nu wat open.

    1. Ik ga hem vanavond bellen. We hebben een livedate voor zaterdag. Ik weet nog niet of ik daar zin in heb. Het is een weekend dat Vlam er is en ik heb eerlijk gezegd geen zin om dat te laten vergallen.

  4. Jammer dattie zich dan zo ‘gepasseerd’ voelt en niet eens blij kan zijn voor z’n ‘grote zus’. ’t Zou toch eeuwig zonde zijn om zo’n broer-zus relatie te laten verwateren.’k Hoop voor jullie dattie het nu weer helder ziet,
    groet

  5. Zuster, mag ik even van de gelegenheid gebruik maken en u een beetje op uw donder geven? Achter het gedrag van broertje gaat naar alle waarschijnlijkheid een diepe wens schuil en die wens heeft met liefde en verbondenheid met jou te maken. Niet iets om verongelijkt over te doen, lijkt me, maar eerder een mogelijkheid om creatief te zijn en naar alternatieven te zoeken om elkaar toch te zien. En och, feliciteren kan altijd nog.

    1. Lieve LMLEW: u mag me altijd op mijn donder geven. Ik snap de hele gedachtengang erachter, ik begrijp heel egr goed zijn hang naar liefde aan aandacht. We lijken nl op elkaar 😉 Maar om nou je eigen zwager te negeren? Een sms’je kost niks. Zet je er overheen. Uiteraard volgt er nog een goed gesprek.

  6. Ik vind het een beetje raar dat je verwacht dat mensen je al feliciteren voordat je getrouwd bent. Als je eenmaal getrouwd bent, dan is dat logisch, maar van te voren? Het zal wel aan mij liggen, maar verwacht je niet teveel? Had je het niet beter helemaal stil kunnen houden, en pas van de daken kunnen schreeuwen ( terecht) als het achter de rug is. Nu weten mensen misschien hun houding niet te bepalen. Ik heb van een broer ook helemaal niets gehoord, nadat wij 4 weken geleden getrouwd zijn, maar ik verwachtte ook niets.

    En de relatie met je broer, hebben zij wel een auto dat ze wat makkelijker jouw kant op kunnen komen? Zolang in het OV zitten is niet te doen op 1 dag.
    Marijke

    1. Als iemand je laat weten dat zhij gaat trouwen, dan zou jij niks terug zeggen? Iemand niet feliciteren? Dat vind ik een beetje raar eigenlijk. Op zijn minst kun je blij zijn voor iemand toch? Zij hebben idd een auto ja.

  7. Praat erover met je broer. Dat hij nog steeds een bijzondere plek in jouw hart heeft. Niet alleen omdat jullie samen zijn opgegroeid en de band er HOORT te zijn, nee, “gewoon” oomdat je van hem houdt. Dat je teleurgesteld bent dat jullie broer-zus relatie op een lager pitje is komen te staan. Maar van iemand houden wil toch niet zeggen dat je hem/haar daar elk weekend voor moet zien? Dat is geen liefde, dat is verplichting.
    De band die jullie als broer/zus hebben gehad geldt voor de rest van jullie leven. Maar het is onzin te verwachten dat die band zo door blijft gaan. Iedereen vliegt uit om een eigen nest te vormen. Praat een keertje met ‘m onder vier ogen. Als ie echt zo gek op je is, zal hij je begrijpen en Vlam alsnog feliciteren. Ik wens het je toe!

  8. Oei best moeilijk. Maar waarom is de band nu precies zo verwaterd? De afstand in kilometers lijkt me niet echt het probleem maar meer dat jullie nu ieder een eigen gelukkig leven hebben. Misschien kun je na een goed gesprek de band weer herstellen? Daarbij hoef je elkaar toch niet iedere week te zien. Wel jammer dat het zo gelopen is en ook een beetje flauw van je broer.

  9. Ik begrijp dat bij allebei jullie privéleven flink is veranderd…. en dat is toch alleen maar fijn. Ook logisch dat er dan wat meer veranderd, ook het aanwaai-gedrag. Zeker als je drie uur moet treinen/bussen heen en ook weer terug. Als hij je mist, kan hij zelf toch ook wel in de telefoon klimmen, hoeft hij toch ècht niet voor te wachten eer jij de trein pakt en in de woonkamer op zo’n luchtramp te slaapt.

    Een broer en zus relatie moet net als in welke relatie dan ook van beide kanten komen… dus misschien moet hij zelf eens in de tuut stappen of… zijn eigen bed opofferen… (kan broertje best hebben toch)… ik zou het namelijk gewoon doen als ik wist dat mijn zus het een ramp op zo’n luchtding vind….

  10. Even een kaartje sturen of laten weten is het minste, doe ik ook bij mensen die ik niet mag dat is gewoon beleefdheid.

    Wel jammer natuurlijk dat jullie wat minder tijd voor elkaar hebben, door partners en fysieke afstand. Skypen? (-; Het gaat natuurlijk wel een beetje zo, dat je mindewr tijd hebt als je in het bezit bent van een partner, maar ja…

  11. Ik merk ook dat als je beiden ouder wordt, je allebei een eigen leven opbouwt, er gewoon minder tijd overblijft voor elkaar. Wat je schrijft klopt gewoon; je deelt nu veel meer met je eigen manneke (en hij met zijn vrouw). We hebben afgesproken elkaar op de hoogte te houden per mail, facebook, sms en als de een behoefte heeft aan contact ff te bellen. Tegelijkertijd wetend, dat als het echt nodig is, we er voor elkaar zijn.
    Heb dat gesprek wat jij gaat houden ook gehad; duidelijk maken dat je echt nog heel veel om hem geeft, maar dat hij moet accepteren dat jullie allebei ook een eigen leven hebben.
    Succes!

  12. Ik begrijp hem alhoewel het kinderachtig is om niet te reageren. Het ‘grote mensen’ leven brengt nu eenmaal met zich mee dat jullie elkaar niet meer vaak zien. Jullie wonen zover uit elkaar. Heb je hem wel gebeld om het nieuws te vertellen?

  13. Ach, hij mag er van alles van vinden en van alles voelen. Daar kan hij niets aan doen. Jammer in dit geheel is dat hij niets laat horen. Hij kan het ook uit zichzelf ter sprake brengen. Je bent tenslotte niet zomaar iemand.

  14. zo zie je maar weer dat er altijd 2 kanten aan een verhaal zitten.
    Straf hem niet te hard Zuster, gevoelens voel je nu eenmaal zoals ze zijn.
    Tuurlijk eerder aan de bel trekken had hij ook eerder kunnen doen, jij hem misschien bij jou uitnodigen het weekend had ook gekund…

    Lief zijn voor elkaar, pas er op!

    ‘-)

    1. Ik straf helemaal niet. Maar ik mag me toch wel een beetje generen voor zijn gedrag naar Vlam toe? Hij heeft hem nooit iets misdaan. Hoe niet welkom wil je iemand zichzelf laten voelen?

  15. Wat rot voor vlam en jou…maar die kon naar mijn inziens toch al heel lang zelf eens de telefoon genoemen hebben om te luisteren hoe het met jou en de rest gaat??? Al moest het met de tamtam er zijn manieren genoeg om dit te doen….Er nu mee voor de deur staan vind ik heeeeel flauw. Zo vergroot je de kloof alleen maar meer en meer. Tenslotte moet die ook maar inzien dat drie uur treinen geen klein bier is en overnachten niet zo gemakkelijk als je zelf een gezinnetje hebt. Middelen genoeg om elkaar te horen de dag van vandaag, maar er zijn ook middelen genoeg om iemand down te krijgen blijkbaar…

  16. Ik begrijp dat je het niet leuk vindt maar wat mij vooral opvalt is dat jij je t.o.v. Vlam geneert voor de reactie van je broer. Dat bevreemdt mij ! Daar kun je immers niets aan doen. Kijk, dat je je min of meer verantwoordelijk voelt voor Jill’s gedrag kan ik me nog voorstellen, dat is nog een kind en door jou opgevoed.

    1. Het slaat ook nergens op en Vlam neemt mij uiteraard niets kwalijk. Maar ik vind de manier waarop mijn familie met bepaalde zaken omgaat, niet de schoonheidsprijs verdienen. Ik voel me toch min of meer verantwoordelijk voor hun gedrag naar hem toe.

  17. Nou gelukkig is zijn familie ook niet perfect dat scheelt 🙂
    Ik vind je wel een beetje streng naar je broer toe, jij hebt hem toch gesproken over jullie huwelijk toen heeft hij waarschijnlijk gefelicteerd gezegd, geld dat niet voor jou en vlam dan? Ik zou er niet eens opkomen om de andere partner apart te feliciteren. (tenminste niet met een voorgenomen huwelijk straks na het huwelijk zelf verwacht je op zijn minst een kaart (en kado voor jullie beiden uiteraard)
    En verder, jij neemt broer kwalijk dat hij niet gezegd heeft dat er wat is, moet dat dan altijd meteen? Ik zeg meestal wel wat er is wanneer ik me ergens druk over maak maar wacht daar vaak even mee, gewoon omdat ik na even afwachten, wat afstand nemen vaak de zaken al een stuk minder heftig zie. Wanneer iemand voordat ik er zelf over begint naar vraagt zal ik eerlijk antwoorden, maar dan vind ik niet dat ik iets misdaan heb door er niet onmiddelijk over te beginnen, ik heb voor dat soort dingen even tijd nodig.
    En de enige reden dat hem iets dwars zit is omdat hij je mist, waarschijnlijk omdat hij zo veel van je houd, ik zou zeggen geef hem zaterdag een lekkere knuffel (of gaan jullie niet zo met elkaar om dat is per familie verschillend) zeg dat jij liever hebt dat hij het meteen zegt, plan alvast een paar afspraken, en maak er een gezellige dag van. Of denk ik nu te makkelijk?

    1. Nope. Ik ben dan wel samen met hem, maar we zijn geen gezamenlijk wezen toch? Ik vind een berichtje naar beide mensen toe wel zo netjes eerlijk gezegd. Als Vlam jarig zou zijn, word ik toch ook niet als enige gefeliciteerd? Ik ben niet boos op hem, ik vind het wel kinderachtig dat hij niks naar Vlam laat weten, alsof hij het hem kwalijk neemt dat wij minder contact hebben. Wat verwacht mijn broertje dan van Vlam? Hoe denk je dat hij zich voelt? Zo te worden gepasseerd?

      1. Nou ja, ik lees alleen maar hoe je het hiet opschrijft ken de conext niet, en reageer vanuit mijn eigen kader,in iedere familie/groep mensen heerst een andere mores, in mijn kringetje zou het niet feliciteren van de andere partner geen problemen opleveren…. Jij kunt natuurlijk het beste beoordelen of het in de relatie die jij met je broer hebt normaal is of niet. Op mij kwam het iig niet zo groot over.
        Verder denk ik niet dat je wanneer je een koppel bent een gezamenlijk wezen bent, maar ga ik er wel van uit dat partners zoveel met elkaar spreken dat “het wel doorkomt” moet ik er wel bij zeggen dat ik dan meestal zoiets zeg als “wat leuk gefeliciteerd ook voor Piet”

  18. Heb zelf n broer in t uiterste zuiden wonen, wij zijn daar al 44 jaar weg, toch gaan wij regelmatig naar hem toe, heb altijd gezegd als er iets mis is sta ik dezelfde avond bij je op de stoep. Met de auto bijna 3 uur reizen met de trein nog langer, allemaalop 1 dag te doen. Je bent gebroken maar doe t met liefde, nu is hij sinds 4 maanden zwaar ziek, afwachten hoe t allemaal gaat lopen, ben toch blij dat we zo n open band hebben, maak n goede beslissing.liefs

    1. Ik zie mijn broertje ook regelmatig. Niet zo vaak als vroeger, maar toch. Liefde heeft mijns inziens niets te maken met kwantiteit, maar kwaliteit. Dat zit goed tussen ons. Maar door onze eigen drukke levens en andere prioriteiten, is het even minder nu. Dat lijkt me een heel gezonde situatie.

  19. Blaas je de boel niet een beetje op? Maak je daarmee de relatie tussen jou en je broer niet moeizamer dan nodig zou zijn?
    Is het echt zo vreselijk dat hij jouw partner niet feliciteert? Ik vraag me nl. af of mijn eigen broers dat zouden doen, als ik in zo’n situatie zou zitten (huwelijk aankondigen, en in stilte willen trouwen). Ik denk het niet! Misschien zouden ze achteraf nog een kaartje sturen, maar niet van tevoren feliciteren. Ze zouden niet eens op het idee komen! terwijl het bovenste beste mensen zijn met wie ik het over het algemeen goed kan vinden.

    Als ik in de positie zou zitten van jouw broer, met een zus die van me eist dat ik haar wederhelft feliciteer en anders zwaar teleurgesteld is, zou ik me in de hoek gedrukt en klem gezet voelen. Niet prettig! Je kunt niet eisen dat jouw familie jouw partner met open armen ontvangt. Dat zijn dingen die moeten groeien in de tijd.

    Sterkte met het gesprek en wees een beetje aardig tegen hem, raad ik je aan. Heeft hij nodig…

    Liesbeth

  20. Hoi,

    Ik lees je blog altijd graag en heb nog nooit gereageerd, maar er is iets dat mij verbaast.

    Je gaat trouwen zonder vrienden en familie, op eigen wijze zogezegd, maar je hebt wel allerlei verwachtigen hoe mensen zouden moeten reageren. Is dat niet wat dubbel? En onduidelijk?

    Het lijkt bijna of je toch wel op iets feestelijkere wijze wil trouwen.

    Hartelijke groet,

    Jacqueline

    1. Haha, nee, echt niet. Ik vind dit prima. De meeste mensen van mijn irl weten niet dat we gaan trouwen. Maar er zijn mensen die ik wél ingelicht heb, omdat ik weet dat ze anders teleurgesteld zouden zijn. Ik vind iemand feliciteren niet alleen wel zo netjes, maar ook getuigen van interesse. Er is meer dan alleen deze ene onattentheid. Maar dat spreek ik vanavond wel uit naar hem toe, das niet voor hier.

    1. Nee, dat vind en zie ik anders. Vlam is een los van mij functionerend iemand. Ik feliciteer toch ook niet alleen mijn broertje als zijn vriendin jarig is??

  21. Als hij je wel had gefeliciteerd had je gedacht dat er niks aan de hand was.
    Nou, via internet kan je heel goed contakt houden, logeren vind ik op zich weer overdreven.

  22. Ik vind het een beetje overdreven eerlijk gezegd…hij heeft jou tóch gefeliciteerd. Het lijkt mij logisch dat hij Vlam feliciteerd zodra hij hem weer voor het eerst irl ziet, aanstaande zaterdag dus.

    Waarschijnlijk verwachten mensen niet dat het zo belangrijk voor jullie is, omdat jullie het in stilte doen.

    Volgens mij had je het beter helemaal geheim kunnen houden, dan had je ook niet zoveel verwachtingen gehad…

    Succes met het telefoongesprek met je broer!

  23. Ha zuster Klivia,

    Een felicitatie is een kleine moeite om spontaan te doen.
    Maar ik heb nu je stukje gelezen en denk dat je broer nog aan de nieuwe situatie moet wenen.
    Andere kant, merk ik zelf ook, we zijn allemaal wat individualistisch geworden. oma

    ot, Dank je voor je compliment, heb het in het verleden ook al eens geprobeerd om af te vallen maar dat is toen ook mislukt.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s