Kilootjes.

Voor de herfstvakantie ging in het plaatselijke verzorgingshuis in om wat oude van dagen te prikken.

De eerste was één van mijn lievelingsmensen. Een vrouw van rond de 80 die helaas getroffen is door Alzheimer.

Ik klopte op de openstaande voordeur, stapte de woonkamer in van de dementerende bejaarde dame en zette me schrap voor dat wat ik ging zien. De laatste keer dat ik er was, was een half jaar geleden en toen was ze zó in de war dat ze opendeed met een verwilderde blik, gekleed in slechts onderbroek en bh en ze herkende me niet.

Ik verwachtte er nu niet veel beters van.

Ik had het mis. Ze zat op de bank, keurig in een mantelpakje met haar parels, ze keek me aan en had een buitengewoon helder moment. Ze gilde helemaal blij ‘Kliviaaaah! Wat ontzettend leuk je te zien! Wat lang geleden’. Om er vervolgens in één adem enigszins beschuldigend achteraan te zeggen ‘Je bent dikker geworden’.

Het mens is zo gek als een bos uien, maar ziet wél dat ik ben aangekomen.

Nou ja zeg.

Maar ze heeft gelijk. Ik ben vergeleken met een jaar of 2 geleden aardig aangekomen. Er is teveel mij momenteel.

Vorige maand trok ik het leren jasje aan dat ik ook droeg op de avond dat Vlam en ik ons eerste afspraakje hadden. Toen kon ie makkelijk dicht. Nu alleen als ik niet adem. En dan nog zie ik eruit als een rolmops.

Ik heb geen idee hoeveel ik ben gegroeid omdat ik me nooit weeg. Daar doe ik niet aan. De laatste keer was denk ik in 1999.

Ik voel zelf wel als ik aangekomen ben. Is het weer zover dat ik op bed moet gaan liggen om mijn broek dicht te kunnen krijgen, dan las ik een paar balansweekjes in. Doordeweeks geen wijn, mager beleg op mijn brood en dan sla ik de koeken op mijn werk over. Maar nu met Vlam samen, is er niet tegenaan te balansen op de één of andere manier.

Ik geef toe dat we ons het eerste jaar samenwonen ernstig misdragen hebben. Als Vlam thuis kwam uit zijn werk even een paar Tucjes, een glaasje wijn. Doordeweeks ook regelmatig een flesje bij het diner. Niet alleen de vis zwom in Huize Klivia. Uiteraard schepten we allebei gezellig nog een 2e of 3e keer op en gingen de pannen leeg.

Dat doen we dus allang niet meer. Doordeweeks wordt er niet gedronken. Door mij dan tenminste. Wat Vlam doet, dat weet ik niet, want sinds half juli is ie er vaker niet, dan wel.

Ik houd me er streng aan, aan dat anti drankbeleid. Daarbij kook ik tegenwoordig afgepast eten, wok en gril ik veel, eet geen boter, geen room, gebruik nooit suiker in thee en koffie, drink geen frisdranken, snoep zelden…

Ik verdenk mij ervan dat ik te weinig eet en daardoor op de spaarstand sta. Als ik zie wat ik mijn patiënten adviseer om op een dag te eten, ik kom daar bij lang na niet aan.

Ach: typisch gevalletje “de beste stuurlui staan aan wal”.

Gelukkig is er een pact gesloten onder de bejaarden van deze stad om mij af te laten vallen. Ik fietste met dikke wind tegen, in de miezer naar weer een andere dame toe, die pak ‘m beet 6 kilometer van de praktijk vandaan woont. Ze deed open, ik vertelde dat ik voor de griepprik kwam en zei zei doodleuk: ‘Oh, heel lief van je hoor Klief, maar ik denk dat ik dit jaar maar eens een jaartje oversla…’

36 thoughts on “Kilootjes.

  1. Herkenbaar. Ik schreef zelf ook al meerdere malen over mijn steeds zwaarder wordende, doch goddelijke 😉 lijf.
    Van mij krijg je geen adviezen (ik weet zelf niet eens hoe ik ze er af moet krijgen), ik wens je alleen veel succes!

  2. ‘k Heb geen adviezen en ‘k wil je niet ook nog flauw maken maar ’t is echt leeftijd, je hebt er die graatmager worden, wij horen bij het andere deel waarvan niet alleen de dijen uitdijen.
    Paleoën, misschien?
    Iig mocht je minder Klief om je innerlijk willen hebben, heul veul succes!
    groet

  3. Hi Kliefje,

    Ik snap het wel, dan heeft Vlam meer Klief om van te houden. Verder ken ik bijna geen dames die geen kilootje kwijt willen. Mijn advies is … de motor aanzetten… meer bewegen dus om uit die spaarstand te komen, maar dan niet tanken na afloop, behalve water en een appel 😉

    groetjes,

    Dorothé

  4. Gezond eten, en zeker niet met mate, sinds ik de hormoonfactor heb gelezen ben ik helemaal blij met wat ik eet. En of ik afval, geen idee, heb alleen al veel meer energie..alhoewel gisteren zie een collega, hee jij bent afgevallen!
    En vooral vreselijk veel genieten van alles hoor!!

  5. Dat van die spaarstand zou wel eens kunnen kloppen. Meer groente en fruit, mevroi, bewegen doe je al genoeg 😉

    En je vooral niet druk maken. Behalve over die kin dan, dat zou ik ook vreselijk vinden, ha haha.

  6. Mij lukt het ook niet, dat afvallen. Onze lichamen zijn veel te goed om “in te slaan” voor slechtere tijden en houden veel te veel “extra’s” vast. Wat kunnen we daar nou aan doen??(hongersnood?! brrrrr).

  7. Jaaaaaaaa…die kin, dat stoort mij ook het meeste. Brrrrrr
    En ook ik moet helaas melden, dat het ineens na een bepaalde leeftijd allemaal wat makkelijker en sneller ging vastplakken; WUHUU !

  8. Hoe gek is een bos uien????? 😉
    Er is een groepje vrouwen die met het maken van een foto als grap allemaal de hand onder de kin houden. Was een leuke foto toen je eenmaal begreep waarom ze dat deden.

  9. Goed zo, die bejaarden houden je scherp! (-;

    En ja, ook teveel kilo’s Mammalien. Soms heb ik een balansdagje, met veel wilskracht. Maar veel te vaak niet-balansdagjes waarin ik helemaal doorsla… zucht…

  10. Ja godelijk leven doet de weegschaal nadien met twee tongen spreken … of met andere woorden ” wil de tweede afstappen aub” 🙂 Ook al vecht ik met de kilo’s die er de laatste jaren gretig aankwamen, ook al vroeg ik ze niet. Dus nu is het ook maar een bordje met niet al te veel op en geen prik of zo iets. In de middag mijn twee dieet koekjes en een chocomelk. Vlees eet ik niet zo veel, maar groentjes des te meer. Maar de pillen en mijn schildklier werken tegen, dus is het vechten tegen een kraan dat niet wil sluiten blijkbaar.

  11. Stomme kilo’s! M’n moeder is gewichtsconsulente en adviseert cliënten altijd wel genoeg calorieën te blijven eten omdat je lichaam anders juist gewicht gaat vasthouden omdat de reserves bij te weinig calorieën te snel op gaan. Maar goed, dat is geen nieuws voor jou! Ik hoop dat je de juiste balans kunt vinden, je patiënten helpen je in ieder geval wast een beetje op weg 😉

  12. Hier is er chronisch teveel van mij. Ah wel, bekijk ’t van de upside: is er ook een heeeele hoop meer mij om van te houden. Ik doe m’n best. En meer (of minder) wordt ’t niet. Succes meid…

  13. Manlief doet hier de meeste boodschappen en die komt regelmatig met wat lekkers thuis. “Dat lust je wel dacht ik” zegt hij dan. Geen wonder dat ook bij mij de kilootjes er aan komen. En aan sporten doe ik niet, ik beweeg al genoeg op mijn werk.

  14. ‘Zo gek als een bos uien’ Haha! Ik verkeer in de gelukkige omstandigheid dat ik dus nooit aan kom, en ik hou net zoveel van lekker eten en een wijntje als jij. Mensen vinden dat hoogst irritant, maar ja, wat kan ik eraan doen:-)

  15. Gieren om de laatste zin !!
    Eh als je gaat delen in je kilootjes mag ik er dan een paar??
    Een paar hoor niet meer 😉
    Dank je voor je reactie, lief van je!

  16. Ken je het gezegde: “wie vrijt met zin, wordt er dik tegenin”? Op een gegeven moment stabiliseert dat en val je weer af. Ik weet niet of dat met leeftijd te maken heeft.
    Lees al een poosje met plezier je logjes
    Lidy

  17. Ha zuster Klivia,

    Niet wegen is fout hoor, daar was ik ook mee gestopt.
    Nu sla ik wel eens een keertje over, maar liever niet.
    Het zit er eerder aan dan eraf.
    De dame is niet gek, ze hebben best hun heldere momenten.
    sterkte met je balans dagen. oma

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s