Wittebroodsweken.

Daar kan ik kort over zijn, die hebben we dus niet. We hebben 2 wittebroodsdagen gehad waarvan ik er eentje nog moest werken ook. Vandaag ben ik wel vrij. Ik kon dus enigszins op het gemakkie opstaan met Vlam. Even samen koffie drinken, ontbijtje, en hem uitzwaaien.

En nu zit mijn versbakken echtgenoot de aankomende 2 weken wederom 1100 kilometer bij me vandaan. De dag voor mijn verjaardag komt hij weer naar huis. Het plan is dan dat ze 2 weken thuis blijven, er moeten luiken voor het huis gemaakt worden en dat kunnen ze net zo goed in Nederland doen.

Anyway: suf weer dat ie weg is.

Aan de andere kant is er de optie dat hij thuis is én niks verdient. Geheid dat dat ruzie in  de tent geeft.

En dus zat er niks anders op dan ‘m maar weer te laten gaan.

Raar dus, hoe het bij ons gaat.

Maar daar moet ik inmiddels aan gewend zijn. Niks gaat hier gemiddeld.

Zo zijn we begonnen met onze huwelijksreis, zonder getrouwd te zijn. Vlam heeft een dochter van 12 gekregen. Op onze huwelijksdag (maandag) was er geen fatsoenlijk restaurant geopend en hebben we ons etentje zaterdag al gehad. De ringen werden ook die dag gewisseld. Nou ja: Jill en ik kregen een ring, voor Vlam had ik een leren armband aan de binnenkant laten graveren. Toen we maandag uit het stadhuis kwamen en naar Delft reden om daar -op Jills verzoek- de Nieuwe Kerk te beklimmen, was deze nog niet open. We namen ergens koffie en appeltaart ter overbrugging. Toen we om 11 uur de kerk binnenliepen, bleek de toren die dag gesloten te zijn, vanwege schoonmaakwerkzaamheden. PVD! Hoe vaak wordt die toren überhaupt gereinigd? Eens in de 100 jaar? De appeltaart viel nogal zwaar op de maag, dus we skipten de geplande lunch. We bezochten een tuincentrum en zaten einde van de middag aan een enorme schaal bittergarnituur en een flesje witte wijn. Gewoon thuis, op de bank, in onze huispakken. Hoe feestelijk wil je het hebben?

Tijdens de “plechtigheid” op het stadhuis, blokkeerde uiteraard precies op dat moment mijn Samsung Galaxy en om die reden hebben we alleen wat vage, korrelige foto’s van “ons moment” die genomen zijn met de iPhone van Vlam die inmiddels zo ongeveer in het streekmuseum thuishoort.

Concluderend was er geen jurk, geen boeket, geen feest, geen taart, geen bruidsmeisjes, hebben we een redelijk suffe huwelijksdag gehad en ben ik amper bekomen van het feit dat ik een getrouwde vrouw ben, nú al weer onbestorven weduwe.

Gelukkig hebben we de foto’s nog.

O nee. Zelfs dat niet :S

Liefde. Die is er wel. Op afstand dan hè?

48 thoughts on “Wittebroodsweken.

  1. Hi Kliefje,

    Gelukkig is het belangrijkste wel gelukt …. en als je het leuk/goed kunt hebben op zo’n gewone dag als maandag dan kun je ook de maandagen van het huwelijk wel aan. Maar ik zou binnenkort toch weer eens even een zondag of andere feestdag inlassen.

    groetjes,

    Dorothé

  2. Ik teer nu 32 jaar op liefde en geloof me, dat is genoeg (niet die 32 jaar natuurlijk!). Daar leef ik op en voor, dat houdt me op de been en de rest is bijzaak. Metallica knalt daarover met “Nothing else matters”. En zo is het maar net. Dat zit dus wel goed zou ik zeggen.

  3. Hahaha, foto’s… als je mijn trouwfoto’s ziet herken je manlief niet meer, want die heeft nu kort grijs haar in plaats van lang krullend zwart haar en is nu minstens 30 kilo zwaarder (hij was een spriet… iets tè sprieterig)… en ik… ik ben wel herkenbaar (ben nu wel wat lichter en minstens 40 centimeter korter haar)… maar die jurk maakt mij onherkenbaar, hahaha. Dus… eh… als de kids die foto’s zien kijken ze vertwijfeld naar ons, hahaha 😀

  4. Dag ‘getrouwde-vrouw-met echtgenoot-op-1100-km’. Proficiat met alle grote gebeurtenissen van de afgelopen dagen. Voor Vlam worden het dus witte-stokbroodweken zonder zijn Klief. En aftellen voordat hij weer thuis is, ben je ondertussen wel gewend. Groet uit Mozambique

  5. All you need is love, ratadatadaaaa 🙂 Het belangrijkste is goed gegaan, dus ach nou ja… wat mij meer zorgen baart: een Samsung Galaxy die ermee ophoudt? Yikes… Oh enne, normaal is saai. Toevallig.

  6. ONbestorven Weduwe denk ik/hoop ik dan toch!
    Wel kaal hoor dat hij nu alweer wegmoest! Maargoed hopenlijk kun je nog even teren op het gevoel, wat er volgens mij ondanks alle gekkigheden wel was toch??(of ben ik nu te romantisch en projecteer ik dat op jou?)

  7. Misschien veel geens… maar je hebt er wel veel wels ervoor terug gekregen. Een man, een vader voor je kind en jullie met zijn drietjes. Dat telt veel zwaarder door dan al het andere. Jammer dat Vlam weer 14 dagen weg is. Van de andere kant komt er nu wel geld binnen. Ook belangrijk.

  8. Ik vind het heel mooi begin van jullie huwelijk, ’t is net het echte leven en het is duidelijk dat jullie dat prima afgaat. dat geeft vertrouwen in de toekomst, toch?

  9. Troost u…de beste herinneringen die je kunt hebben zitten tussen de ribben 🙂 en een overheerlijk feest en massa’s foto’s kunnen daar niks aan verranderen. Op ons huwelijksfeest was het wel spaghetti… en foto’s van een pollaroid camera… van die foto’s die je er moet uittrekken en na drie minuten zie je resultaat….het was er naar ook 😦
    Maar die dingen zijn verwaarloosbaar … Wat telt is de liefde die er is en de mooie momenten die nog komen moeten 🙂 Hou jullie goed, groetjes

  10. Tja, wat is er nu belangrijk? Eigenlijk wel sympathieker dan zo’n twee jaar van te voren geplande bruiloft met paarden-koetsjes en zo’n jurk waar je een hypotheek voor moet afsluiten. Maar wel jammer dat ie gelijk weer zo ver weg moest…

  11. Raar??? Nee hoor, alleen maar anders.. Lekker heel anders dan anderen
    Oftewel, Kliefje, Vlam en Jill ’s Style 🙂

    Vandaag nog lekker op de bank dus met een boek en pot thee… lekker

    Liefs!

  12. Gelukkig heb je ons (je Kliviafanclub) ook nog. Wij bieden iedere dag opnieuw een luisterend oor, geven vaak wijze raad waar nodig, en een schouder om op uit te huilen ;p.
    P.S. I don’t Swallow is serieus de lekkerste tot nu toe.

  13. Het ‘ja’ zeggen en de handtekening zijn het belangrijkst, de rest is zwaar overschat. En zo niet-gemiddeld staat vast garant voor een gelukkig huwelijk… is althans mijn ervaring.
    Wij trouwden ook heel klein, op een woensdagochtend in het kleinste saaie kamertje. Wel een minitaartje thuis en ’s avonds uit eten. Maar die dag begon mijn zwangerschapsmisselijkheid plotseling, in alle hevigheid en die hield maanden aan. Niks consumeren van het huwelijk, niks romantisch gedoe, niks huwelijksreis (die hadden we toch al niet gepland), gewoon supersaai thuis boven de wc en in bed hangen. En we houden nog steeds van elkaar 🙂

  14. Foto’s? Niet nodig! Heb ze nooit meer bekeken daarna. Was geen leuke dag. Had het graag gedaan zoals jullie hebben gedaan. Lekker samen. Lijkt me geweldig. Jammer dat Vlam weer weg moest, maar het is voor een goed doel. Toch?

  15. Ha zuster klivia,

    Je conclusie is wel goed, beter wat om handen hebben, dan elkaar in de haren vliegen.
    Samen gezellig na genieten met een bitterballetje is toch ook gezellig, scheelt je zo en zo een hele klimpartij.
    ook al is het begin matig van je huwelijk verlopen, dan kan de rest alleen nog maar meevallen. oma

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s