Resumerend.

In mijn hoofd suddert één en ander nog even na. Het zal u niet verbazen dat daar nog veelvuldig het hele trouwgebeuren voorbij komt.

(Ik kan er ook onmogelijk níét aan denken, want ik voel mijn ring de hele dag zitten ;))

3 keer raden waar het blogje van vandaag grotendeels over gaat? Als u het al zat bent, klikt u maar weg. Misschien gaat het volgende week wel weer over andere zaken. Nu nog even niet. Waar het hoofd van vol is, loopt het beeldscherm over tenslotte.

Resumerend kan ik zeggen dat alles is gegaan zoals wij zelf dat wilden. Niemand erbij, geen partijtjes en andere zogenaamde feestelijkheden.

Ik merk dat er mensen zijn die daar -erg jammer voor hen- helemaal niks mee kunnen. Zich gepasseerd voelen, teleurgesteld zijn, geen idee welke negatieve emoties nog meer aan de orde komen.

Zo hebben de ouders van Vlam niets van zich laten horen. Vlam mailde puur uit beleefdheid vlak na ons ‘ja-zeggen’ een fotootje van ons met de tekst dat we man en vrouw waren en daar kwam een summiere reactie op terug. Dat was alles.

Pas de dag na onze trouwdag, toen Vlam zelf zijn ouders belde om door te geven wanneer en hoe laat ze gisteren weer in Frankrijk zouden zijn, feliciteerde zijn moeder hem (mij niet.) Ze wilde naar mijn schoonzus geld overmaken zodat zij een bos bloemen voor ons kon kopen. Vlam bedankte voor de eer. Ten eerste was het een dag te laat, iets van mosterd na de maaltijd. Daarbij: moet een boeketje bot gedrag compenseren? Een zeecontainer vol bloemen zou in dit geval wat mij betreft nog niet genoeg zijn.

Blijkbaar is één en ander erfelijk want Vlams broer heeft a) niet naar ons gebeld en b) toen hij me gistermorgen zag toen hij Vlam op kwam halen, mij niet gefeliciteerd. Ik liep nog rond in mijn nachtjapon en bedsokken en er werd alleen gekscherend gezegd ‘Is dat je trouwjurk?’. Hij kreeg het niet door zijn strot om zijn broer of mij zijn gelukswensen over te brengen. Hoe bot ben je dan?

Vlam is de enige die die botte-DNA dans is ontsprongen. Ik snap werkelijk niet hoe hij zo enorm attent en empathisch is opgedroogd. Maar dat is weer een ander verhaal.

Gelukkig was de rest wél lief en attent. We zijn werkelijk overladen met ansichtkaarten (grotendeels van collega-bloggers. Waarvoor bij deze nog allemaal mijn dank. Ik vond het geweldig, echt), e-mailtjes, sms’jes, telefoontjes en berichten op Facebook. Toen we allebei tegelijkertijd op FB onze status veranderden van ‘heeft een relatie’ in ‘is getrouwd’, stroomden de gelukswensen binnen. Heel bijzonder.

Overigens was mijn blogje van gisteren helegaar niet sip hoor. Ik ben er inmiddels wel aan gewend dat dingen hier vaak anders gaan dan gepland.

En dat Vlam weg is, vind ik kleute. Maar minstens net zo waardeloos als de vorige keer. Ik vind het niet waardelozer omdat we nu pas getrouwd zijn. Ik geef geen fluit om die zogenaamde wittebroodsweken.

Vlam vroeg zich overigens gisteren af, na het lezen van mijn blog, wat het eigenlijk waren, wittebroodsweken.

Ik legde uit dat het de 6 weken na je huwelijk waren waarin mensen het verse bruidspaar met rust moeten laten, waarin man en vrouw veel samen moeten zijn, elkaar aandacht moeten geven, moeten genieten van elkaar, veel tijd in bed door moeten brengen en leuke dingen horen te doen.

‘O, maar dat doen wij al 2,5 jaar…’ zei hij.

En zo is het maar net.

Op naar nóg 40 wittebroodsjaren.

42 thoughts on “Resumerend.

  1. Wat een droge, leuke humor heeft Vlam toch ook!
    Je zou bijna zeggen dat het geen echte broers zijn, als je jou zo hoort. Wat een verschillen zeg! Ronduit onbeschoft dat hij jou niet heeft gefeliciteerd, maar een flauwe opmerking maakt. Het is volgens mij echt niet teveel gevraagd om iemand te feliciteren.

    Vanaf vandaag zitten we overigens in hetzelfde schuitje… Gedeelde smart, toch? 😉

  2. Het is soms onbegrijpelijk hoe andere mensen in elkaar zitten en reageren op zoiets. Mijn tweede huwelijk voltrok zich ook in het geheim…ik heb op aardig wat teentjes getrapt hierdoor. Soit.
    Je kunt het niet iedereen naar de zin maken. Gelukkig hebben jullie het beleefd zoals jullie wilden. Dat is genoeg.

  3. Meer dan onbeschoft zeg, dat gedrag van je schoonfamilie. Wel iets van je eigen familie gehoord, dat zou wel attent zijn ook al was niemand erbij. Het is tenslotte jullie keus om het zo te doen; ik snap dan niet dat mensen dan zo beledigd zijn dat ze helemaal maar niet feliciteren… Als ik, om wat voor reden dan ook, ook nog eens zou trouwens, zou ik het precies zo doen.

  4. Er lopen wat botteriken rond op onze aardkloot, ’t liefst ga ‘k daar ook met een grote boog omheen.
    Maar als het dan ook nog eens indirect familie is?
    Meis, trek het je niet aan, (moet ‘k nòdig zeggen) jullie hebben precies gedaan zoals jullie dat graag wilden,
    groet

  5. Hi Kliefje,

    Er is zo’n uitspraak ‘wat je aandacht geeft groeit’ dus ik zou wel weten waar ik me dan op zou focussen: botte familie versus al het andere.

    groetjes,

    Dorothé

  6. De familie, die zal het nu vermoedelijk ook niet meer leren. Nu, je weet wat zij waard zijn en je weet wat jullie waard zijn. Het blijft vervelend en lastig (en misschien nog meer voor Vlam), maar het zet dingen wel in het juiste perspectief. Concentreer je maar op de juiste personen: deze die het wel goed menen.
    Enneh: proficiat. Ah, dat zei ik vermoedelijk al. 😉

  7. Heerlijk die humor van Vlam en jou…. 🙂

    Gelukkig maar dat Vlam de horken-dans is ontsprongen…. (vast bijzondere genen doorgekregen van zijn Opklap-bet-overgrootmoeder of zo)

    Liefs!

  8. Gewoon in gedachten houden dat de mensen met het hart op de juiste plaats jullie WEL gefeliciteerd hebben, voor alle andere zou ik niet wakker liggen (lompe boeren zijn het !)

  9. Heel herkenbaar weer… Ik zeg altijd: Man is het witte schaap uit een zwarte schapenfamilie. Hij wist niet wat hem overkwam toen hij in onze familie terecht kwam! Hij heeft geen (biologische) broers of zusters, maar ik vraag me wel eens af hoe die zouden zijn opgedroogd.

  10. Feit dat zij hem feliciteert met jou e jou niet met hem zou betekenen dat ze jou wel een goede kandidaat vindt, toch? En verder, ach, haal je schouders op ( ik heb die andere, iets bottere uitdrukking even gedelete…. )

  11. Blijkbaar is het woordje “Gefeliciteerd” loodzwaar. Jammer hoor, maar ze verpesten het voor zichzelf. Gelukkig zitten ze ver weg 😀

  12. Waarom voelen mensen zich toch altijd zo snel achtergesteld? Hier ook hoor, heb ik iemand niet direct gebeld na de bevalling, maar pas 3 uur daarna, kon er gelijk geen gefeliciteerd meer van af, want diegene voelde zich niet belangrijk genoeg. Come on!!!! In ieder geval, ga lekker genieten van je witte broodsweken (en jaren) want het is jullie gegund. Lekker niets van aantrekken, het is jouw/jullie geluk! Liefs

  13. Haha, ik wilde al schrijven, is Vlam niet van de melkboer of geadopteerd ofzo?!? Gelukkig is hij de dans ontsprongen, man wat kunnen sommige mensen toch horken zijn! Leven en laten leven, al begrijp ik dat dat lastig is,aangezien het schoonfamilie betreft. Wat Maris al schrijft: jullie geluk (en hun gemis)!

  14. Gelukkig was je niet sip 😉 – alhoewel je het hier wel van zou worden, maar dat zijn ze niet waard. Pfa. Stumpers.

    Nog een week en 5 (of vertel ik me nu?) dagen tot terugkeer – ja, het blijft waardeloos als ze weg zijn.

  15. Mijn man is ook de dans ontsprongen maar dan op het gebied van arrogantie en het hoog in de bol hebben.
    En nee, ik ben je verhalen over je huwelijk nog niet zat, dus blog maar gerust door.

  16. Botten zijn voor honden 🙂 Ik herken er wel wat in, aangezien onze bruiloft ook “heel bescheiden was”. En de eigenlijke definitie van wittebroodsweken kende ik ook nog niet. ZES weken??? allejezus, dan hebben wij toch echt 5 weken en 5 dagen gemist van dat geheel… en echt herinneren wat er in die andere 2 dagen gebeurde kan ik me ook niet meer :-S Lekker genieten van het jullie en de honden rustig aan hun botten laten kluiven. Kump goe. X

  17. Om gelukkig te zijn heb je die botte mensen zeker niet nodig. Dus laat het niet aan je hart komen. Er zijn nu eenmaal mensen die het nodig vinden om zo te doen om hun eigen ego te strelen ( vermoed ik)
    En wittebroodsweken…ik dacht dat dit iets was voor superrijken 🙂 kon ik me toch niet permitteren

  18. Ha zuster Klivia,

    Trouwens de echte zuster Klivia is gisteren overleden.
    Ach de ring is even wennen, hier zijn de scherpe randjes er ook al af.
    Als er wat te halen valt staat men wel vooraan.
    Als er niets wordt gedaan of men is niet uitgenodigd is er teleurstelling.
    Je hebt het lekker op de manier gedaan die jullie het beste vonden, daar moeten ze het maar mee doen. oma

  19. ja, je moet het natuurlijk helemaal zelf weten. Maar als mensen een gebaar maken kan je dat aannemen als gebaar ook, zoals met die bloemen. Niet al te zwaar aan tillen. Vind ik dan he.

  20. Wat ben je toch een wereldwijf met een wereldvent , met een prachtdochter 😉
    Meissie doen wat je moet doen zoals jullie denken te moeten doen!!!
    En de rug op met andere meningen 😉
    Onderhand ruime ervaring aan het opbouwen haha.
    Geniet met je maten en niet met mate!
    want zij die jou het geluk gunnen doen dat ook echt wel een dag later
    en zij die jullie echt kennen zouden begrijpen!

    XXXXXXXXXXXXx

  21. Wij zijn ook heel sober getrouwd, ouders, grootouders, zussen en broers en dat was het. Wij hoeven al die tralala niet. Het is heel spijtig dat veel mensen hier geen begrip voor kunnen opbrengen. Trouwen is iets intiems en iedereen moet vrij zijn dat te vieren op zijn manier. Het gaat tenslotte om jullie geluk. Bij deze hartelijk gefeliciteerd. En ik ben er zeker van dat de rest vroeg of laat wel bijdraait.

    1. Van mij hoeven ze niet bij te draaien. Het moment van feliciteren is al ruimschoots voorbij. Dat blijft hangen, dat begrijp je? Het is niet de eerste keer dat dingen niet prettig gaan bij ze. Dom van ze, want ze zorgen voor steeds meer afstand tussen ons.

  22. Wat ontzettend jammer dat er zo lauw gereageerd word door bepaalde mensen.
    Maar ach.. zolang jullie maar gelukkkig samen zijn, en als je na 2,5 jaar nog steeds in de wittebroodsweken-flow zit.. perfect toch! 😉

  23. Een beetje late reactie … Raar is een understatement. Diep triest vind ik het hoor. Onvoorstelbaar zulke mensen. Zullen zich wel gepasseerd voelen en dat dingen niet gaan zoals zij dat graag zouden zien. Gelukkig hebben jullie genoeg aan elkaar zo te lezen voor wat betreft gelukkig zijn met z’n drieetjes!

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s