Junk

Acht jaar geleden schreef ik een webpagina, die als volgt begon:“Ik ben verslaafd aan nicotine.” Ik heb mezelf dus nooit voor de gek gehouden. Ik wist precies waarom ik ooit een hartinfarct heb gehad en waarom ik nog steeds pillen slik die mijn bloeddruk op peil moeten houden en waarom ik lijd aan vaatvernauwing. Ik ben een junk, die als voordeel heeft dat het verslavende product niet illegaal is – waardoor de prijs niet kunstmatig wordt opgedreven – dus redelijk betaalbaar blijft.

Anders dan iemand die aan heroïne verslaafd is, kon ik mijn verslaving nog steeds combineren met een tamelijk normaal sociaal bestaan, al werd ik meer en meer als een paria beschouwd en behandeld. Gelukkig zit ik zo in elkaar dat ik daarmee wel kon leven.

Ik miste het roken het meeste in de trein en in de kroeg. Ik ben gek op reizen met de trein. Zeven dagen per jaar doe ik dat een hele dag met die vrijreizenkaartjes die bij mijn voordeelurenkaart horen. Ik heb dan altijd een boek bij me, maar zo af en toe kijk ik ook naar de omgeving waar ik doorheen rijd. Daar hoorde een sigaret bij. Als ik op een trein, of een bus, of een tram wacht en er weinig anders te doen was. stak ik een sigaret op.

Mijn kroegbezoek beperkte zich de laatste jaren tot tijden dat het mooi weer was en gelegenheden met een terras. Mijn favoriete kroeg in Amsterdam – de Engelse Reet in de Begijnensteeg, vlakbij het Begijnhof – heb ik al jaren niet bezocht, want ook daar wordt het rookverbod gehandhaafd. Ik vind het altijd wat merkwaardig aandoen als ik horecapersoneel, dat door het rookverbod beschermd moet worden, voor de deur van een etablissement staat te roken.

Ik gebruik hierboven de verleden tijd, alsof ik niet meer verslaafd ben. Dat ben ik nog wel degelijk en dat zal nog wel enige tijd duren. Ik heb intussen 27 dagen niet gerookt en durf er nu vanuit te gaan dat het me gaat lukken dat te continueren. Ik hoop dat ik niet van ‘bekeerling’ ‘zendeling’ wordt en het roken te vuur en te zwaard ga bestrijden. Ik ga niet alle asbakken de deur uit doen. Wie bij mij op bezoek komt mag een rokertje opsteken als zhij dat wil.

Dit is de laatste keer dat ik hier over mijn stoppen-met-roken schrijf. Veel dank voor alle steunbetuigingen die ik ook hier mocht lezen.

Evert

14 thoughts on “Junk

  1. Je mag best een beetje anti worden hoor (het is nl ook zooi), als je het maar niet gaan overdrijven. Idd zijn dat soort mensen héél erg vervelend, die zijn vergeten dat ze het zelf ook jarenlang hebben gedaan.

    Leuk je volgende week rookloos te zien, zal wel even wennen zijn. Ik heb nog nooit iemand ontmoet die zoveel rookte als jij nl 😉

    Had ik al gezegd dat ik trots op je ben?

  2. Anti worden is ook een soort van zelfbescherming: als je maar vaak genoeg verkondigt dat het allemaal zo enorm slecht en smerig is ‘durf’ je niet en hopelijk ook nooit meer een sigaret op te steken. Van mij mag je over je stoppen-met-roken blijven schrijven: hoe meer mensen je verhaal lezen, hoe beter, toch?

  3. …….het fanatiek anti-roken zijn heeft bij mij jaren geduurd. …volgend mij heeft het te maken met jalouzie :-). Jaloers zijn op de mensen die gewoon doorrookten…… zonder schuldgevoel tov zichzelf of van hun naasten…….

  4. Al blijf je erover schrijven! Helemaal prima. Het is gewoons superstoer dat je het doet en je er vanaf blijft! Ik ben ook met grote regelmaat nog blij dat ik nu al 1,5 jaar niet meer rook. De omzet van kledingzaken is wel gestegen, ik pas m’n oude broeken niet meer 😦 … maar zelfs dat mag de pret niet drukken! Fijne zondag!

  5. Oh bah! Ik heb zelf ook gerookt, maar roken in de trein, daar kon ik maar niet aan wennen. Wat een smerige, aangekoekte as-lucht hing er altijd in zo’n rookcoupé zeg! Ik kwam er uit mezelf nooit, hooguit als ik met iemand reisde die dat wel graag wilde, maar ik werd steevast misselijk. Inmiddels alweer tien jaar rook-vrij en hier in huis is geen enkele asbak te vinden. Rokers worden zonder pardon naar het balkon gedirigeerd. Ik vind het gewoon stinken en in mijn eigen huis heb ik daar helegaar geen behoefte aan.

    Maar goed: knap, dat je gestopt bent. Als je nu nog heel even doorzet, ben je er vast vanaf!

  6. Ik heb een hele tijd een werkkamer met je gedeeld dus ik heb van nabij meegemaakt hoe jij denken, roken en je toetsenbord bedienen (o nee, we deden het toen nog met tiepmachines) afwisselde. Ik mag ernstig hopen dat je vermogen tot denken en (nu wel) je toetsenbord bedienen onaangetast blijft. Vast wel. Prima resultaat zover, volhouden svp en maar weer eens tot ziens zou ik zeggen.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s