Accepteren.

Kadootjes en ik zijn een lastig iets.

Ik ben sowieso niet handig in het accepteren ervan. Ik vind het al gauw teveel. ‘Dat had je echt niet hoeven doen!’ meen ik ook altijd oprecht.

Daarbij heb ik nooit iets “nodig”. Vlam zei het nog tijdens onze pré-huwelijksreis in Barcelona. Dat het zo ongeveer onmogelijk is, iets te kopen voor mij. Alles wat ik wil, regel ik zelf wel. Dat hij tijdens relaties met exen wel eens een vrouw had gewenst die minder kocht en eiste, maar dat ik het andere uiterste ben.

Dat klopt inderdaad wel.

Ik vraag me dan af wat de bedoeling is? Als ik het laatste toefje Alien in mijn nek spuit terloops verzuchten dat het wel heel erg jammer is dat mijn lievelingsluchtje op is? Wanneer mijn geurkaars zijn laatste adem uitblaast tussen neus en lippen door even melden dat het vanaf heden wel een stuk minder lekker in huis zal ruiken? Met tranen in mijn ogen naar de verlepte orchideeën blijven staren?

Vlam is net als elke andere man niet gevoelig voor hints.

Wat dán te doen?

Op mijn lege parfumflesje -dat ik dan voor de gelegenheid echt midden op het verder lege kastje heb gezet- een knalgele post-it plakken met “Ik ben leeg. Vervang mij!” ?

Hier gaan posten dat ik vanmorgen mijn laatste Rituals douchegel heb opgebruikt en dat ik toch echt absoluut binnenkort maar weer eens een nieuwe moet gaan kopen omdat het leven zonder die douchegel ondraaglijk wordt?

Ik als autonome en zelfbedruipende vrouw ga gewoon naar het winkelcentrum of bestel bij mijn vrienden van Wehkamp en Bol wat ik nodig heb. In de afgelopen 20 jaar dat ik op mijzelf woon, is dat wat ik altijd heb gedaan. Iets dat leeg of op is, vervang je. Of dat nou spaarlampen, doperwten of geparfumeerde bodylotion is.

Voor mijn verjaardag vorig jaar maakte ik een verlanglijstje, omdat zowel Vlam als Jill geen idee hadden wat me te geven. Ik zette er lekker veel op, zodat ze a) zelf konden kiezen en b) ik dan nog een soort van verrassing had. En wat deden die 2 snoodaards? Ze kochten gewoon alles dat er op dat lijstje stond. Ontzettend lief natuurlijk, maar ik als slecht ontvangende mens, voelde me een tikkie bezwaard.

Toen ik mijn zwarte laarzen nu echt moest vervangen, omdat ze na 5 winters de geest hadden gegeven, togen Vlam en ik de stad in. Ik kreeg een nieuw paar van hem. De winkel bleek een aktie te hebben: 2e paar voor de helft van de prijs. Terwijl ik zwarte laarzen paste, kwam Vlam meteen met ontzettend mooie enkellaarsjes aandraven. Deze móést ik erbij nemen.

Zo is ie. Als ik niet regelmatig ‘nee’ zeg, verdrink ik in de kadootjes. Jill ook trouwens hoor. Want ook zij komt niet bepaald iets te kort. Ontzettend lief. Maar ik trek vaak aan de rem, want niks zo erg als verwende nesten.

En nu is het bijna kerst. Maar ik ben ook eind november jarig geweest. En ben ik  -gelukkig iets minder dan vorig jaar-, gruwelijk verwend. Ik ben voorzien van alles wat ik wilde hebben.

What the hell moet ik aan ze vragen?

Is dit een luxeprobleem, of niet?

36 thoughts on “Accepteren.

  1. Echt wel.
    Ik vind het ook altijd moeilijk om verjaardagskado’s te verzinnen. Voor de Kerst staat nu op mijn lijstje: handschoenen (want de huidige zijn kapot), de Flow (koop ik normaal altijd zelf maar zo heeft mijn zoon ook een, voor hem betaalbaar, kadootje te geven) en een nieuw tekenblok (want op de huidige zit er nog maar één). Verder kom ik (nog) ff niet…

  2. Ik heb hier hetzelfde luxeprobleem. Op mijn lijstje staan ook vaak dingen als geurkaarsjes, parfum, alles (behalve de deo) van de Rituals of een verwendagje in een wellness.

  3. Als je op het moment zelf niets nodig hebt, vraag dan bonnen! Kunnen ze zelf de prijs bepalen met het budget dat ze hebben zonder ze een poot uit te draaien. Ik ben altijd erg blij als ik op m’n verjaardag bonnen (IciParis ed) krijg; mijn mascara is voor de jongens niet te betalen en als ik dan een nieuwe nodig heb, kost ie mij maar de helft! Iedereen blij!

  4. k Heb vorig jaar voor m’n verjaardag concertkaarten gehad, reuze leuk want de gulle gever(s) gaa(t)(n) ook meestal mee.
    ‘k Weet ook nooit niks te verzinnen, ja idd luxeprobleem maar als dat het enige is dan teken ik ervoor,
    groet

  5. Geef dan wat aan de straatopvang van daklozen, drop een zak hondebrokken bij het plaatselijk asiel, koop een geit voor de kinderboerderij….. je kan zoveel vragen…..en weer uitdelen. Dat is /zijn dan eens een ander ‘ritual(s) ‘ dan die die toch weer door het afvoerputje verdwijnt ;)

    Besides: je ruikt van je eigen al lekker :D

  6. Ook hier dat luxeprobleem: man en ik hebben beide geen wensen momenteel op materieel gebied. lastig als je beide deze maand jarig bent, 25 jaar getrouwd bent, misschien wel eens spontaan een kadootje voor de ander wil kopen, enz. Natuurlijk maak je mij blij met datzelfde soort dingen als jullie (luchtjes, kaarsen, enz) maar er staan er ook nog een heleboel! Weekendje weg hoeft ook echt niet want onze zakelijke reizen hebben we vaak gecombineerd met een weekje vakantie. Voor mij mogen die kadootjes voor elkaar nu even afgeschaft worden. Of zullen we elkaar symbolisch het inbouwen van een deur en ramen van ons nieuwe huis kado doen? idee! Voor jullie wens ik dat je weer aan elkaar went en Vlam snel een andere baan vindt (maar die koop je niet bij Bol!). groet

  7. Wel een beetje een luxeprobleem natuurlijk, maar wel erg herkenbaar. Ach, het is nog niet zo erg als niet kunnen beslissen met welke auto je vandaag nou eens naar de golfbaan zal rijden :-)
    Ik ben van de praktische cadeaus. Zo heb ik voor het komende halfjaar wel weer genoeg douchegel en gezichtssmeersels. Man komt ook regelmatig met een verrassing aanzetten en ik vind het nog steeds moeilijk om dat zomaar te accepteren!
    Anders vraag je ‘diensten’ van Vlam en Jill. Een lekker etentje thuis verzorgen voor jou en dat soort dingen. Kan ook eens leuk zijn.

  8. Klivia ge zit met een warempel luxeprobleem…. en hoe krijg je zo iets nu opgelost, zonder brokken maken :-)
    a) gewoon genieten van dit probleem
    b) vraag een tegoedbon voor 2013 ( als 22 december er nog is…..natuurlijk dat)
    c) vraag een geniet dag voor heel het gezin. ( tripje pretpark of zo )

    Hopelijk kom je er uit en krijg je geen luxe inzinking :-)

  9. ik vind luxe problemen net zo erg als keuze-problemen. Eerlijk gezegd lieve Klivia, vind ik het haast not-done van een ‘probleem’ te spreken. Maar ja, dat is het woord nu eenmaal.
    Klopt ;-) je hebt een luxe probleem ;-) Vraag eens een langere periode om te dure dingen, misschien helpt het?

  10. Haha, ik weet ook nooit wat ik moet vragen. Ik vraag meestal maar praktische dingen; spulletjes voor kat Chuck, een nieuwe koekenpan, etc. En je maakt me altijd blij met kaartjes voor het theater of de film, mochten ze dan echt iets niet-praktisch willen geven :P

  11. Het is echt een luxe probleem, maar hier gaat het precies hetzelfde. Als we iets nodig hebben, dan kopen we het meteen. Dus verrassingen met verjaardagen of kerst zitten er niet meer in.

  12. whahahaha ik moet soms ook echt zeggen dat ik geen cadeau wil en dat de kinderen voorlopig ook niks krijgen. Zo lief bedoeld, maar het kan ook teveel worden.
    Ik heb op pinterest gedurende het jaar een lijstje gemaakt met dingen die ik wel graag wil hebben, maar te duur vind om maar voor zo aan te schaffen. Wie weet…

  13. Tja.. wat dat betreft heb ik weer geluk. We doen niet aan kerst en sinterklaas. Wij hebben wel Chanoeka in december, maar dat is voornamelijk kleine cadeautjes voor de kinderen. En….. Dinnetje is toch 26 december jarig, dus ik kan haar een mooi luchtje geven. Meestal veel te duur, maar ja, dan zeg ik maar dat het namens de kinderen is. Die kan ze toch niets kwalijk nemen.

    Love As Always
    Di Mario

  14. Kerst doen we niet aan, Sinterklaas wel (lootjes) en dan vraag je gewoon op je briefje iets wat je eigenlijk zelf had willen kopen. Dvd serie in mijn geval. En een sjaal, maar die had ik toch beter zelf kunnen uitzoeken! Ik heb mijn man en kinders een museumjaarkaart cadeau gedaan, zodat we in verhouding heel goedkoop uitjes kunnen doen met de famille komend jaar.

  15. Soms is het weleens lekker om verwend te worden maar als je bezwaard gaat voelen, is het teveel en is het niet leuk meer. Ik weet zelf ook nooit wat ik moet vragen omdat ik inderdaad ook altijd wel zelf de dingen koop als ik ze nodig heb en er niet bij stilstaat dat het dan misschien wel een leuk kadootje zou kunnen zijn… tja…

  16. Ik heb een man die me bedelft onder de cadeaus. Bloemen, bonbons, boeken… Als ik het niet zo prettig zou vinden, zou ik zeggen dat ik er gèk van werd :-)
    Zit ie weer op de site van Wehkamp of Bol te kijken en ziet ie voor mij leuke dingen uit te zoeken. Het kllnkt een ander vast als muziek in de oren, maar op een gegeven moment heb je toch gewoon spullen genóeg?? Maar lief is t’ wel. Kind heeft ’t al net zo getroffen als ik, maar die profiteert er schaamteloos van!

  17. Ha zuster Klivia,

    Wij mannen hebben er vaak geen oog voor.
    Maar rond de sint doe ik extra mijn best.
    Een verlanlijstje moet je creatief lezen, als je alles krijgt is het niet leuk.
    Een nadeel is wel om rond de feestdagen jarig te zijn, ken het probleem. oma

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s