Onderdanen.

Gisteren heb ik een bezoekje aan de pedicure gebracht. Ik ga zo eens per half jaar. In de lente, als  al mijn peeptoes me al roepen omdat ze naar buiten willen. En een keertje tussendoor. Want zelfs bedekt met sok en schoeisel, moeten je onderdanen er wel een beetje appetijtelijk uitzien tenslotte.

Vroeger -toen ik in de horeca werkte- ging ik elke 6 weken. Niet voor de leuk of lekker, maar uit pure noodzaak. Voeten hebben aardig wat te verduren als je er 70 uur in de week op loopt en staat. Nu loop ik stukken minder, maar af en toe een pedicure is écht geen overbodige luxe. Iedereen zou het zo nu en dan moeten doen. Ik zie in mijn werk de meest afgrijselijke voeten voorbij komen. Bij het gros van de mensen lijkt het wel alsof de verzorging van hun lichaam ophoudt, ter hoogte van de enkels. Zelfs de meest charmante vrouwen, hebben vaak afschuwelijk verwaarloosde voeten met schimmelnagels, scheuren in de hielen en te lange teennagels. Ik snap dat niet.

Terug naar mijn voeten.

Ik vind het VRE-SE-LIJK als iets of iemand aan mijn voeten zit. De pedicure was dan ook niet echt een uitje waar ik me op verheugde. Ik bezoek nog liever de tandarts, of laat een uitstrijkje maken.

Om die reden slaap ik ook altijd met sokken aan, ik kan niet tegen het gevoel van stof tegen mijn naakte voeten. Al vallen de mussen dood van het dak, die sokken blijven aan. Naakt met bedsokken. Ik heb er al heel wat commentaar op gekregen. Terecht. Ook voetjevrijen is niet aan mij besteed. Maar het ergste was wel toen een vroeger manspersoon in “de hitte van de strijd” mijn teen in zijn mond stopte. He’s lucky he’s still alive.

In ieder geval: bij de pedicure kroop ik dan ook steeds hoger de stoel in tot ie op was, ik kon niet verder. Ik had mijn armen stijf over elkaar en zat volledig gespannen de behandeling te ondergaan. Dat gerasp aan de onderkant van je voeten, de ijzeren haakjes die vrolijk onder je nagels worden geschoven. Horror! Het kippenvel (niet het goede soort) stond op mijn rug. Aansluitend was er nog een kleine voetmassage die zogenaamd ontspannend zou moeten zijn. Ik ben -denk ik- nog meer ontspannen als ik in een sloot met krokodillen zou moeten zwemmen. De pedicure-mevrouw vermaande me dan ook. ‘Ontspan nou maar gewoon, wat is hier nou niet lekker aan?’ Eh? Alles?

En toen ik het pand verliet, kreeg ik en passant ook nog even op mijn flikker. Of ik podologisch verantwoorde schoenen aan wilde trekken voortaan? Met een goed voetbed en hakken van maximaal 1 (!) centimeter hoog. Ik beloofde beterschap maar meende er uiteraard geen fluit van.

Mijn lijden heeft wel tot ongekende resultaten geleid. Mijn poezelige voetjes zijn weer helemaal fris en fruitig.

En o ja, beste mevrouw de pedicure: u vindt het zeker niet goed dat ik zo dadelijk mijn huis verlaat op deze? ↓

hakken

47 thoughts on “Onderdanen.

  1. Nou, liever een voetmassage dan zwemmen tussen de krokodillen hoor! Maar wat een killer heels! Ik ken iemand die al zo lang op zulke hakken loopt, dat ze niet meer gewoon op platte schoenen kan lopen… je bent gewaarschuwd 🙂

  2. Wat erg dat je hier niet van genieten kan, mogen we ruilen? Mijn voeten behoren tot mijn erogene zone (zeg ik dat hardop?) Heerlijk vind ik het als ze gemasseerd worden of gewoon gekieteld: is geniet ervan en het mag uren duren. Erop sabbelen doe ik zelf wel als ik dat nodig vind (niet dus) en een ander hoeft dat ook niet te proberen, dat vink’ niet zo nodig…
    Ik heb trouwens makkelijke voeten. Ik raps en knip zelf en in de zomer mogen ze buiten spelen met een vrolijke kleur op de nagels. Jouw pedicure zou blij met me zijn denk ik, want op hakken lopen kan ik niet als ze hoger dan 4 cm zijn, dan breek ik op m’n enkels af..

  3. Gave schoenen Kliefje! Ik wou dat ik erop kon lopen. Zelf ga ik trouwens regelmatig naar de pedicure die dan hoofdschuddend kijkt naar welke nagel ik nu weer kwijt ben geraakt door rennen of klimmen 😉

    groetjes,

    Dorothé

  4. ik probeerde alles en blijf alles proberen, maar mijn voeten zijn de allerlelijkste onderdelen van mij; knobbel-bobbeltenen, anti-hoge-hakken-maat, 3 flinke correcties per voet, schimmel-of-kalknagels, geen idee, maar geen normale nagel op mijn kleine tenen meer, ik kan niet tegen uitsteeksels van teennagels, eelt en 1 hamerteen. Maar ze werken en doen wat ze moeten doen; mij dragen.

  5. ‘Je voeten zijn je trouwste onderdanen,’ aldus de arts waar mijn moeder mee werkt. Ik probeer er dan ook goed op te passen. Pedicures zijn voor mij niet echt nodig, maar voor mij houdt de verzorging niet op bij m’n enkels.
    Podologisch verantwoord schoeisel komt er alleen niet in hier, nog lange niet!

  6. Maar kom Kliefje, wat is er nu fijner dan ’s winters je voeten warmen aan je wederhelft ?
    Niet tegen aanrakingen aan je voeten kunnen, maar ze dan wel molesteren met zo een high heels, raar ben jij ! 🙂

  7. Mooie schoenen!

    Voor mij was een eerste bezoek aan de pedicure en vervolg om de acht weken ook pure noodzaak, ik kon vanwege mijn heupje niet meer bij mijn voeten. Nu het niet meer hoeft ga ik wel nog steeds om de acht weken, ik vind het heerlijk. Slapen met sokken aan doe ik ook, maar dat is meer omdat ik vrijwel altijd koude voeten heb 😦

  8. Ieeek! Aan je teen sabbelen …die heb je na dat voorval hoogstwaarschijnlijk meteen de deur gewezen?! : )
    Ik heb zelf de lelijkste tenen die er bestaan, bij mij dus ook geen ‘open teentje’ of slipper in het openbaar – had te korte acchilespezen waardoor ik als kind op m’n tenen liep, die zijn er krom van gaan groeien. Ik vind voeten dan ook het lelijkst aan (menig maar zeker aan mijn) lichaam.
    En stoere hakken hoor!

  9. Ieks… gerasp en ijzeren haakjes… Ik hoop dat ik doordat ik mijn voeten niet vergeet 🙂 voorlopig ver bij de pedicure vandaan blijf.

    Ik snap best wel dat 11cm hakken (de meeste schoenen in mijn kast hebben die hoogte) niet elke dag goed is en úren lang erop op rondrennen ook niet, maar om nou elke dag op podologische schoenen te moeten lopen… daar krijg ik nou de koude rillingen van…

    Groetjes Puck

  10. De voetjes verzorg ik lekker zelf ( zolang dit nog kan) maar veel werk is daar dan ook niet aan 🙂 knippen, vijlen, raspen en nog wat afschuren en kees is klaar. De nagels hebben wat last van mijn psoriasis, maar dat is dan maar zo. In de winter doe ik ook warme sokken aan en van zodra het kan blote voetjes. Lakens of dekens die zwaar wegen vliegen er af, daar kan ik dan niet tegen. Die voeten moeten vrij zijn 🙂 De enigste die aan mijn voeten zit is Timmy…onze Maltezer. Die kruipt onder de lakens en gaat stiefvast op zoek achter die voeten van mij 🙂 ja honden zijn een appart ras.
    Groetjes en verzorg die voetjes:-)
    Ps Die benen zien er goed uit, alsook die schoentjes 🙂

  11. Ow Klief, ik moet toch altijd zo lachen om je blogs! En ik herken je pedicure-trauma, heb ik ook. Ik zit nog nèt niet steeds stompzinnig te giechelen maar ik kronkel zo ongeveer wel alle kanten op in die stoel. Brrrrrrrrr.

  12. Ik ga ook regelmatig naar de pedicure, ik lijd aan chronisch eelt, al sinds ik een jaar of 20 ben. Heel irritant , en verder mijn voetenfobie …heb ik ooit eens over geblogd.
    Iemand die zo maar aan mijn voeten zit.——–> daar is de deur!

  13. Ik ga ook regelmatig, vanwege mijn eelt. In het begin zat ik ook zo ongeveer tegen het plaffond, maar dat is nu wel iets minder, blijkbaar went het toch een beetje als je regelmatig gaat..
    Enne van mij mag je ook niet naar buiten met die schoenen vandaag, veel te koud 🙂

  14. Ik ga iedere zes weken naar de pedicure uit noodzaak. Over het algemeen vind ik het wel lekker, behalve als ze met de frees het beetje eelt weg haalt. Dan word ik helemaal gek. Maar die massage daarna, heeeeerlijk.

  15. Wauw…dat je daar op kunt lopen. Mijn moeder zei vroeger altijd tegen mij: “Loop nou eens op schoenen met hakken, dat staat zo elegant.” Nou, als je mij ziet wiebelen is het verre van elegant. Het is meer strompelen.
    Apart, je anti-relatie met je voeten. Ik ga nooit naar de pedicure, maar vind het wel prettig als mijn dochter mijn teennagels lakt. Maar je hebt je kranig gedragen! En adviezen opvolgen is ook niet mijn ding 😉

  16. Ha zuster Klivia,

    Je onderdanen zijn erg belangrijk, ze dragen je de hele dag.
    Je hebt gevoelige voeten, moet je maar niet alles vertellen aan ze.
    Pedicure is een vak apart, gelukkig kietelt die van mij niet.
    Maar je kunt ze weer showen aan Vlam. oma

    Ot. Je verzoekje is gedraaid in de show.
    Het programma kun je straks beluisteren op onze weblog en nu al op de website waar de programma’s staan: http://www.wir-3.com/ kies voor radio de BOM

  17. wauw wat een gave schoenen!!! Zulke hoge hakken zijn aan mij niet besteed hoor, zeker in dit jaargetijde niet, te koud….en met een pup die steeds uit moet en al die modder, daarbij zijn ze HOOG!!!! ….. maaaaaaar GAAAAAAAAAAAF!!
    En idd die gruwelijke eeltige kloven- snap ik ook niet hoor, beetje smeren doet wonderen, even voor het slapengaan wat vettige creme, en zouden die kloven dan niet pijnlijk zijn vraag ik me vaak af? zo zien ze er namelijk wel uit.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s