Sentiment.

Gisteren hebben Billemans en ik de rechter helft van haar slaapkamer opgeruimd. Een week of 2 geleden hadden we de linker al onder handen genomen. Omdat ik wist dat een bergingsklus van Smit Tak er niks bij zou worden, hadden we het over 2 dagen uitgesmeerd. Een mens kan ook overdrijven tenslotte.

Jill slaapt onder schuine daken en onder de stukken waar je niet kunt komen, stond de zooi van jaren hoog opgestapeld. Omdat ze straks voor haar verjaardag een make-over van haar kamer wil, opperde ik de enorme opruimklus samen aan te gaan. Zelf overzag ze het niet.

Logisch ook. U wilt niet weten wat we allemaal tegenkwamen. Het is dat ik niet allergisch ben voor huisstofmijt, want anders had ik deze klus niet overleefd. Mán, wat was dit smerig om te doen. Stof van jaren, speelgoed vanaf Jills 4e jaar in Curverboxen, rieten manden, schoenendozen en tasjes. Heel erg veel tasjes. We kwamen lollystokjes tegen, koekjes die al tijdens het vorige decennium over de datum waren gegaan, oude halfvolle (halflege?) flesjes van yoghurtdrankjes, cola, groen uitgeslagen water, sokken maatje 30 (ze heeft nu 41), pakjes zakdoeken, gebruikte zakdoeken, tig knuffelbeestjes, van die prullen van spaarakties van Hema, AH en aanverwante winkels.

Er stond ook 1 box van mij. Vol met oude rapporten, tekeningen van uit de eerste klas en ander sentiment.

Ik verhuis zo ongeveer om de 3 jaar en ik sleep al 20 jaar die rommel met me mee. Ik kan me de laatste verhuizing nog wel herinneren. De loeizware verhuisdozen vol papier. Wat een crime was het om die dingen naar de 3e etage te krijgen. Hijgend als een paard heb ik ze stuk voor stuk eigenhandig naar boven gesjouwd.

In de afgelopen 4 jaar heb ik welgeteld 0 keer in de doos op de kamer van Jill gekeken. Ik heb ook 0 keer gedacht aan mijn rapport uit de 5e klas, mijn ponykampverslagjes in ponyschriftjes, mijn correspondentie met een oud buurmeisje, mijn klasgenotenboekjes van de lagere school, de tekeningen die ik maakte in de 3e klas, de geknutselde octopus van crêpepapier, mijn vaccinatieboekje en werkstukken uit een grijs verleden.

En dus -danig last hebbende van pms en bijbehorende nesteldrang en opruimwoede- heb ik alles in de papiercontainer geflikkerd. Ik leef in het heden. De zaken uit het verleden die indruk op me hebben gemaakt, die me hebben ontroerd, die zaten echt niet in die doos. Die zitten in mijn hoofd of in mijn hart.

En het zal me werkelijk jeuken dat mijn klasgenootje dat ik kende in 1985 later dierenarts wilde worden. Of dat ze het liefste macaroni at en hield van Bon Jovi. En gelukkig wilde worden. En rijk. Uiteraard. Ik hoef dat echt niet nog eens na te lezen. Nu niet, nooit niet.

Het enige dat bespaard is gebleven van mijn opruim-woede zijn mijn fotoalbums en een plakboek met mijn geboortekaartjes. Alhoewel die laatste ook op de nominatielijst staat om het veld te ruimen. Op een enkeling na, ken ik niemand uit dat boek. Roze jaren ’70 wenskaarten met “groetjes Joop en Ina” erop, maken geen enkele emotie in me los.

Ik ben 1 vat vol met emoties, echt. Maar niet op dit gebied.

32 thoughts on “Sentiment.

  1. Ik denk dat ik letterlijk een container vol papier heb weggegooid na de dood van mijn man, wat die allemaal bijhield, niet normaal gewoon. En mijn rapporten zijn toen ook weggegooid, met dochters van die leeftijd in huis had ik plots niet meer de behoefte om die nog tegen te komen. ‘k Zou niet graag hebben dat ze mij confronteerden met mijn (zeer slechte wegens veels te verliefd) resultaten van mijn 16-17jaar.

  2. Hi Kliefje,

    Ik ben zuiniger geworden op herinneringen sinds mijn ouders zijn overleden en ik ze niets meer kan vragen, maar er zijn grenzen ;-) Bovendien is het meeste bij mij keurig geordend en grijp ik regelmatig er in terug want mijn kinderen vinden plaatjes kijken heel leuk. De meeste herinneringen zijn toch van ons latere leven, want van mij bestaat er maar 1 babyfoto. Van tijd tot tijd schoon ik echter wel allerlei zaken op. Door de drukte van de laatste jaren lig ik nu 2 jaar achter met mijn foto’s…. een voornemen voor 2013 is geboren ;-)

    groetjes,

    Dorothé

  3. Opgeruimd staat netjes :-)
    Ik had altijd nog een paar grote dozen vol jeugdsentiment en kreeg na de verhuizing van mijn ouders nog meer ‘troep’. Toen vond ik het tijd voor een grote schoonmaak! Nu heb ik alles in 1 klein doosje op zolder. Ik vind het leuk om bijvoorbeeld mijn oude opstelschriften te bewaren. Als ik ooit die bestseller schrijf, is het toch leuk als ik mijn eerste werk nog heb liggen haha!

  4. Heerlijk zal dat geweest zijn en ws een zee van ruimte erbij voor Jill in haar kamer. Ik ruim benenden vaak nogal rigoreus op: op de vliering staan van mij ook nog oude agenda’s (vol met Ajax foto’s en handtekeningen)en wat schriften. Ook heb ik m’n studieboeken bewaard, al zijn die inmiddels zwaar verouderd…

  5. Eén mazzel heeft Jill wel, ze zal niet ziek worden van rommeltjes ;), ‘k Heb hier weinig jeugdsentiment behalve 2 poëziealbums (geen poeëzie te bekennen want gristelijke versjes) en een fotoboek,
    groet

  6. Hier heb ik laatst ook flink huisgehouden, en ik heb ook dingen weggegooid omdat ik eigenlijk niet wil dat mijn kinderen dat zien of lezen mocht ik onverhoopt gaan hemelen.
    Ik heb eens een boek gelezen over opruimen, en daarin stond dat er sommige spullen waren die met emotionele lijm aan ons vast zaten. Dat ging over dit soort spullen ;-)

  7. Zow, weg die ballast! Maakt je huis en hoofd een stuk lichter. Een aantal jaren geleden heb ik ’t zelfde gedaan. Mijn natuurlijke neiging is naar voren kijken. Ik kijk zelden terug. Alleen voor wat betreft mijn dochter vind ik het leuk om herinneringen op te halen. Maar in mijn hoofd, spullen doen me niet zoveel.

  8. Ik ben ook niet van het bewaren en heb al veel weggedaan. Ik heb nog wel wat dozen met spullen van vroeger, maar die zie ik alleen tijdens het opruimen. Ik heb echt nooit dat ik daar in een sentimentele bui in ga rondsnuffelen. Want inderdaad, we leven in het heden en dingen die echt verschil hebben gemaakt zitten in je hoofd. Goed bezig dus :D

  9. vrijdag is het 5 maanden geleden dat we verhuisd zijn en ter voorbereiding daarvan is er ook een hoop zooi weggegaan…wat een mens al niet opslaat…..pfff wat dat betreft was t goed dat we gingen verhuizen….de twijfelspullen zijn wel meegegaan en staan achter schuifdeuren te wachten om eventueel te worden geruimd, nu nog de zin maken om eraan te beginnen…miss iets voor de kerstvakantie
    Ik wens je een fijne week en succes met Jill’s kamer
    grtzzz Brigitte

  10. Ik ben op dat gebied heel erg makkelijk en kan heel snel en makkelijk ergens afstand van doen. Ik heb nu nog 1 doos gevuld met oude rapporten, poesie-album en briefjes van vroeger maar dat is dan ook alles. Verder heb ik de rest al jaren geleden weggegooid en dat bevalt prima…

  11. OH heerlijk he?? tijdens de pms-piek kan ik ook zoooooooo goed wegsmijten :-)
    Alleen mijn dagboeken en (liefdes)brieven kan ik niet wegdoen….alhoewel ik niet ehm weet wat de kinderen daarvan zouden vinden als ze het ooit zouden lezen.( maar waarom zouden ze dat uberhaupt willen vraag ik me dan weer af?)
    kaarten bewaar ik ook al niet…..

  12. Wat grappig. Ik ben dus juist heel erg van het jeugdsentiment. Ik las dit, zag mijn rapport voor me, en de schriftjes die ik nog heb; voelde mijn glimlach, het gewoon cliché-matig over-the-top ‘aanzwellen van mijn hart’ – kwam terug uit mijn eigen droomwereld, las dat je het weggooide en schreeuwde: Neeeeeeeee…!!!!
    Nu mantra ik voort: “Iedereen is anders, Puck, iedereen is anders… zij mist het niet, iedereen is anders, het geeft niet…”

    :-)

    Maar opruimen is heerlijk. Daar ben ik het dan weer wel mee eens.
    Heb zelf net dozen vol (letterlijk) oude voedselvoorraden de deur uit gedaan. Allemaal dingen die ik ooit, in een ‘ik eet alleen nog maar X en nooit meer wat anders’-bui, groots had ingeslagen. Tot onvermijdelijk het moment kwam dat ik alleen nog maar Y at, en alles lag te verleppen.
    Diep adem gehaald en alles weggedaan.
    Het ergste moment van opruimen vind ik wel het tussenstadium: als je de zorgvuldig gestapelde en weggepropte rotzooi hebt ‘losgewrikt’, een deel hebt uitgezocht en opgeruimd maar een deel ook nog helemaal niet. En dat je kamer er dan uitziet als een slagveld, en er geen weg terug meer is: je mòet doorgaan, om ooit nog gewoon normaal in die ruimte te kunnen functioneren..

    (Geen dramatiek verder, hier, welnee…)

  13. Ik heb ook niets meer van vroeger. Ten eerste was mijn moeder niet zo’n emotioneel mens die de schattige werkjes van dochterlief wilde bewaren. En ten tweede hecht ik er geen enkele waarde aan. Net wat je zegt, ik leef in het nu. Het enige wat ik nog heb zijn mijn studieboeken van de opleiding Z-verpleegkunde en zelfs daar kijk ik nooit meer in, dus die zullen ook wel een keer het veld ruimen.

  14. Ik bewaar best wel veel. ‘Scheelt’ dat we een ruime zolder hebben waar veel gestouwd kan worden …. Maar ik kan ook heel goed opruimen. Binnenkort toch maar weer eens die zolder op gaan dus.

  15. Hihi wat grappig, het is het tegenovergestelde van wat ik laatst bij mij schreef. Over post willen bewaren.
    Toch kun je maar beter zoals jij in het nu leven, zo’n sentimentele muts als ik sleept veel extra spullen mee.
    Blof heeft er een mooi liedje over gemaakt, het heet ‘vandaag’

  16. Ik ben niet zo opruimerig, kan vaak geen afstand doen van jeugdsentiment. Een grote zolder met veel dozen. Ooit zal ik het opruimen, ant daar wil je je kinderen niet mee belasten. Zo af en toe lijdt ik aan opruimwoede en gooi ik teveel weg naar mijn zin, maar of ik het dan later mis?? Nee hoor, dus, ik ga ook eens aan de gang! Bedankt voor de tip……

  17. Ha zuster Klivia,

    Het opruimen klinkt als het verplaatsen van een pot vis van het strand.
    Ja, een woning slipt zo rustig aan helemaal dicht.
    Regelmatig wat uit je verleden weggooien is niet zo verkeerd.
    Dus nu de klus voorbereiden, wat wil ze allemaal? oma

    ot, kan me voorstellen dat de kerstmuziek je de neus uitkomt.

  18. Heerlijk, alle kelerezooi (pardon) opruimen. Ik moet dat altijd doen als manlief niet in de buurt is, want hij kan niets weggooien. Helaas heeft hij zijn manie overgedragen aan onze dochter, want die wil ook ALLES bewaren. Maar ja….haar leven is gelukkig een stuk korter dan het onze!
    Je bent weer nuttig bezig geweest, Klief.

  19. Wow! Bewonderenswaardig dat je die spullen van vroeger hebt weg gegooid. Zelf ben ik ook niet van de bewaar, maar door het sentiment wat kleeft aan die oude rapporten, schriften etc. ben ik nog niet zo ver dat ik het kan weg gooien. Het moment komt wel, dat voorspel ik. Misschien ook doen tijdens de PMS period :-)

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s