Sam?

Ik eet en/of drink regelmatig een hapje buiten de deur met anderen dan mijn eigen gezin. Soms wordt er getrakteerd door deze of gene, maar meestal gaat de rekening gewoon door de helft. Sam sam zonder op te letten wie wat heeft genomen.

Ik let eigenlijk nooit op wie wat genuttigd heeft. Of hoeveel. Als iemand anders trakteert, ben ik bescheiden en zal nooit het duurste gerecht nemen, ook al is dat waar ik het meeste zin in zou hebben. Ik vind dat onbeschoft. Uitgenast zelfs.

Ik heb een ontzettende hekel aan uitgenaste mensen.

Iedereen die regelmatig in een kroeg komt/kwam kent ze wel, die barparasieten. Mensen die normaal een biertje nemen, maar als jij betaalt, ineens aan de Bacardi cola gaan. Of tegen de tijd dat zij aan de beurt zijn om een rondje te geven, ineens met een flutsmoesje er vandoor gaan.

U weet het al: ik ben een groot liefhebster van wijn en alhoewel ik heel goed het verschil proef tussen kwalitatief goeie wijn en de wat -eh- mindere, zal ik iemand nooit op kosten jagen en vind ik een huiswijntje altijd meer dan prima. Als ik zélf voor het zeggen heb, vind ik het leuker om een flesje wijn van de kaart te kiezen. Uit eten gaan is wat mij betreft een bijzonder moment altijd, het heeft hoe dat ook iets feestelijks, speciaals en een flesje wijn dat dan aan tafel wordt opengemaakt, maakt het af.

Laatst waren we uit eten en Vlam koos een fles Pinot Noir uit van 22 euro. Uit een fles wijn haal je 6 glazen wijn. De Pinot kostte dus omgerekend 3,66 per glas. Een beetje wijn in een restaurant kost 4 euro. Dus als je 6 glazen huiswijn drinkt, ben je 24 euro kwijt. Waar hebben we het over?

Halverwege de avond werd er een in mijn optiek enigszins lullige opmerking gemaakt over dat de rekening wel aardig op zou lopen, want Vlam en ik zaten van die dure wijn te drinken. Ik heb er op dat moment niks van gezegd ondanks dat het me danig in het verkeerde keelgat schoot. Je kunt van alles van Vlam en mij vinden, maar we zijn altijd gul naar mensen toe, als je bij ons eet, ontbreekt het je aan niks, alles kan en mag. We kopen waarvan we weten dat de ander het waardeert, leggen onze gasten altijd in de watten. We zijn op geen enkel front uitgekookt.

We hadden van te voren afgesproken dat we de rekening zouden delen.

Toen we uit het restaurant weggingen, betaalde Vlam met zijn pasje. Ik meldde onze tafelgenoten dat ik mijn rekeningnummer wel zou doormailen, voor hun deel van de nota.

Dus toen ik dat van de week deed, heb ik alle tapas opgeteld, door 5 gedeeld en onze tafelgenoten keurig 2/5 berekend. De drankjes heb ik gespecificeerd en het correcte bedrag meegedeeld.

Helemaal niks voor mij om dat te doen. Normaal had ik het zo gelaten en was de volledige rekening voor ons geweest. Maar wie kinderachtig doet, kinderachtigheid ontmoet. Of zoiets.

48 thoughts on “Sam?

  1. Dat is inderdaad erg jammer! Je mag toch wel gezellig hebben en genieten? Zo’n opmerking halverwege de avond verpest de boel én jullie krijgen de kans niet om níet kinderachtig te doen… Zonde!

  2. Het meest vreselijk van ‘geld-gedoe’ bij een etentje is de nare bijsmaak – vaak achteraf. En nog even iets anders: ‘uitgenast’. Dat is lang geleden dat ik dat woord las. ‘Nassen’ in ’t Antwerps dialect betekent ‘lekker eten’. Toevallig hé …

  3. Wat een gezever. Blijft jammer dit soort dingen. Ik heb liever het idee dat mensen denken, die betaald altijd meer dan dat ze denken, hij profiteerd altijd. En als je tijdens een etentje je je al druk gaat maken om de rekening dan moet je in ververvolg maar bij de hema gaan eten.

    Love As Always
    Di Mario

  4. Wat een lullige opmerking over die fles wijn. Dan is de sfeer toch ook meteen naar zijn grootje? Maar je hebt het goed opgelost. Zou wel eens willen weten hoe ze keken toen ze de gespecificeerde rekening kregen.

  5. Hi Kliefje,

    Het is net of er tegenwoordig allemaal veel spastischer op geld wordt gereageerd. Soms betrap ik mezelf er ook op, maar ik laat me niet kennen natuurlijk 😉

    groetjes,

    Dorothé

  6. Hoi Klivia,
    Recentelijk per toeval bij je terecht gekomen en blijven hangen en nu dus een eerste reactie.
    Ik heb hier ook zo’n hekel aan! Vind het ook leuk om het anderen naar de zin te maken en kijk als ik een etentje geef niet op een cent; en mag wel zeggen dat ik restaurant waardig kook ( word hierin bevestigd door anderen) Als we dan met derden in een restaurant gaan eten weet ik ook altijd, ook op een blinde kaart, het duurste te kiezen. Ik bied dan ook meestal aan om ieder zijn deel te betalen, de een vindt dat niet nodig terwijl een ander hier graag op in gaat!
    Meerijden is ook zo iets: ik vraag nooit om brnzinegeld als ik ergens heen rijd uit de gedachte van alleen zou ik ook gegaan zijn; alleen weet ik nu dus niet hoe ik mijn collega die al 3 jaar meerijdt ( 40 km enkele reis) zover krijg dat ze wel meebetaald. Nog nooit zelfs maar een dankjewel of een bos bloemen gekregen! Nou weet ik wel dat ik het zelf zover heb laten komen maar toch….
    Groetjes,
    Sylvia

    1. Hoi, welkom 🙂 Leuk dat je reageert. Ik zou tóch dat gesprek aangaan met je collega. Zeggen dat ook bij jou de crisis toeslaat en dat je eerlijk gezegd het niet meer dan redelijk vindt dat ze vanaf NU mee gaat betalen. Doen hoor! Wat een hork die collega van jou zeg! :S

      1. Ik ben er bijna over uit dat ik na de feestdagen zeg dat ze niet meer mee kan rijden omdat ik sowieso ook mijn vrijheid terug wil in mijn gaan en staan. Voel me af en toe echt een taxi!
        Dank voor je steuntje in de rug.

  7. Wat een kul-opmerking over die wijn, kunnen zeker niet rekenen hoeveel gemiddeld een drankje in een restaurant is en hoeveel er uit een fles gaan.

    Maar het geeft inderdaad een vervelend nasmaakje, en ik moest wel lachen dat je de drankjes apart hebt uitgerekend 🙂

    Groetjes Puck

    1. Zeker hoor, het zijn lieve mensen. Ik heb mezelf het puntje van de tong afgebeten en ben er dus later op teruggekomen. Degene om wie het gaat zit niet lekker in het vel momenteel, ik gooi het daar maar op. Nieuwe ronde, nieuwe kansen nog maar een keer.

  8. Ik snap zo’n opmerking eigenlijk wel, zuster. Zulke dingen bespreek je toch al bij het bestellen? Dan kan iedereen daar op dat moment op reageren, kun jij je rekensommetje vertellen, kunnen je tafelgenoten daar mee instemmen of niet, en hoeft er verderop bij het eten niet lullig over gedaan te worden. Niet iedereen is hetzelfde en niet iedereen drinkt evenveel en niet iedereen is even gecharmeerd van een fles wijn en dat heeft in mijn optiek niets te maken met hoe jij je gasten verwent als ze bij jou zijn.

  9. Dit was een persoon die mij heeeeel goed kent, al jaren. Die hoef ik niks uit te leggen of mezelf naartoe te verantwoorden. Vind ik. Die zou moeten weten dat ik niet profiteer van hem/haar. Dat alles eerlijk gaat.

  10. En daarom ga ik niet met een groep uit eten. Maar dan ben ik, eerlijk toegegeven, van de krenterige kant. Ik vind het namelijk niet leuk als ik maar één glas neem en een ander drie. Ik neem niet voor niets maar één, denk ik dan. Omgekeerd lijkt het me meer dan logisch dat als ik meer drink dan de ander, ik ook meer betaal. Maar om dit gedoe niet te hebben, eet ik liever thuis met vrienden. Dan mogen ze eten en drinken wat ze willen en dan kan ik zelf kiezen of ik de spullen haal bij AH of Lidl.
    In Spanje krijg je in een restaurant gewoon een fles wijn erbij, zit bij de menuprijs. Maar ja, daar kost een fles ook echt geen drol!

  11. Oh wat bekrompen zeg! Daar kan ik ook helemaal niks mee! Ik ben ook echt van de samsam en betaal bij een duurder drankje liever te veel dan te weinig. Altijd bang dat het tussen ons in komt te staan, gelukkig nog nooit gebeurd.

  12. Ik moet eerlijk zeggen dat het bij mij aan het gezelschap ligt. Bij familie of vrienden zul je me daar niet over horen, maar heb ik gezamenlijk etentje met mensen die ik verder niet heel goed ken (komt nog wel eens voor met zusterstudieverenigingen ofzo) en dan wordt door mijn buurman het ene biertje na het andere weggegoten, dan voel ik niet echt de behoefte om daar mijn zuurverdiende euro’s voor op tafel te leggen, dan maar krenterig 😉

      1. Ik heb overigens wel één vriendin die echt altijd de duurste gerechten op de kaart pakt en er dan ook een goede wijn bij pakt. Vrij ironisch, aangezien ik ooit eens voor zes vriendinnen een heel diner in elkaar heb gedraaid en daarvoor 5 euro p.p. vroeg na berekening van de kosten, echt een schijntje, want ik had goed op reclames enzo gelet, we zijn tenslotte allemaal student. Kreeg ik de volgende ochtend een mailtje terug of ik ‘die kosten dan meer kon specificeren’, want ‘ze zag dat geld eigenlijk niet terug op tafel’. Wauw, ik was echt witheet! Het is uiteindelijk uitgepraat, maar sindsdien betaalt zij maar mooi zelf voor d’r garnalen en betaal ik mijn simpele sateetje, ik geef geen euro te veel meer aan d’r uit..

          1. Het is verder altijd heel gezellig en gelukkig komt het geld-aspect maar weinig terug, maar zoiets legt toch een beetje een smet op de vriendschap. Jammer, want het is eigenlijk helemaal niet nodig. Goede blog 😉

  13. Als we” gaan eten met vrienden wordt alles in twee gedeeld , is er een eter meer tja daar wordt nooit over geluld met onze vrienden . In de kroeg als er iemand trakteert is het voor een pils , wie wat duurder neemt , krijgt dit op de plus som op zijn rekening ! Nooit geen gelul achteraf .
    Zuster je leert ze snel kennen hoor die (wij zeggen pezewevers of ijzerbijters ) mensen ! Die krijgen maar een keer de kans .
    En als wij eens zouden gaan eten mag je de pinot noir zelfs helemaal opdrinken … je m’on fou ! (Dan komen de tongen meer los … hahaha)

  14. Hallo,
    Zit al een poosje mee te lezen op je blog. Het leest lekker weg, en het zijn herkenbare situatie’s.

    Wilde hier toch even een reactie op geven.
    Wij zijn altijd heel simpel, zijn we met een vriend van ons weg (single) dan betalen wij de rekening en geeft hij vaak gewoon een contant bedrag terug. Hoeveel dat is ligt meestal een beetje aan hoe duur alles was en hoeveel geld hij op zak heeft. Wij doen hier totaal niet moeilijk over. Wij delen ook alles, (zijn/waren beide gigantische rokers), en delen onze sigaretten ook heel gul uit, zelfs aan mensen waar we nooit wat van terug krijgen.
    Totdat ik op een geven moment in de situatie kwam dat onze sigaretten op waren, ik aan mijn zuster vroeg of ik er één van haar mocht (wij geven ook haar altijd gewoon) en ze gewoon nee zegt. Sindsdien zijn we naar haar toe een stuk moeilijker.
    Het is met haar altijd moeilijk geweest, rekeningen worden tot op de cent nauwkeurig berekend, ze zal nooit zomaar iets voor je betalen. Heel lastig is dat, vooral omdat wij zelf wel zo zijn.

    Liefs, sara

  15. wat kunnen mensen moeilijk doen. gewoon de rekening door de helft en wie wat gegeten heeft, daar maken wij geen puntvan. gewoon bestellen wat je lekker vindt. sorry, type met 1 hand vanwege een gebroken schouder dus geen hoofdletters…

  16. Hey Zuster, zelf ben ik nog van de ‘oude’ stempel en daarmee wil ik zeggen dat ik altijd alles betaal als ik met een dame ga uit eten. (zou mij dit nu veel dates opleveren?)
    Neem je volgende keer toch gewoon een Pétrus-flesje dat je dan gezamenlijk deelt.

  17. Wij hadden ook zulke vrienden. Met de nadruk op hadden 😉
    Zo jammer, want nu blijft dit toch hangen na wat een gezellig etentje had kunnen zijn.

  18. Ik ga ook liever niet met een grote groep uit eten, tenzij er de afspraak is gemaakt dat ieder voor zich betaald. Ooit eens meegemaakt dat ik, terwijl ik alleen 2 spa rood en een pizza gegeten had, ( ik ben geen grote eter, dan zit ik echt vol ) mee moest betalen aan dure voor-, hoofd- en nagerechten, met de bijpassende wijnen. Dat heb ik dus geweigerd. Werd ik raar op aangekeken, dus ik ga liever niet meer mee.

  19. Jammer dat het weer zo moet aflopen. De volgende keer denk je weer 10x na voordat je met dezelfde mensen uit eten gaat. Maar als ze jou een oor proberen aan te naaien, heb je gelijk dat je het zo oplost. Iemand die zich gedraagt als een kleuter, moet je ook maar behandelen als een kleuter. Maar het blijft jammer…

  20. Ik ben normaal ook gewoon van alles delen en dan kijk ik ook niet wie hoeveel heeft genomen, laat staan hoe duur alles is. Ik weet dat ik vaak duurder uit ben omdat ik altijd de bob ben maar het zij zo. Maar als er zo kinderachtig wordt gereageerd dan zou ik ze met gelijke munt weer terugpakken en inderdaad de rekening gespecificeerd aanleveren…

  21. Volgens mij kennen ze jou toch niet zo goed als je zelf denkt. Ik zou aan die opmerking niet zo zwaar tillen, denk ik. Ik zou gewoon antwoorden dat ze zich niet ongerust hoeven maken, dat het niet mijn bedoeling is om hen mee te laten betalen voor de wijn en vervolgens zou ik er fijntjes aan toevoegen dat ze me toch beter zouden moeten kennen dan dat.

    Als we met vrienden op restaurant gaan worden de kosten meestal gedeeld. Maar als wij beduidend meer (duurder) geconsumeerd hebben, sta ik erop om ook meer te betalen, zelfs al vinden de vrienden in kwestie dat niet nodig. Dat houdt het beste stand.

    Als student ben ik ooit mee uit eten geweest met de dienst waar ik stage liep. Vooraf was afgesproken dat ieder zijn eigen eten zou betalen. Ik had het heel bescheiden gehouden, geen dessert genomen omdat me dat te duur uitkwam. Doch uiteindelijk werd beslist om de kosten te delen. Nu moet je weten dat ik heel graag eet, zeker een zoetigheidje achteraf en dat het niet gemakkelijk voor me was om het toetje over te slaan. Ik vond het dus verschrikkelijk dat ik mee moest betalen voor anderen, die al werkten en dus zeker meer middelen hadden dan ik. Ik vond het echter nog erger dat mijn stagebegeleidster het gewoon liet gebeuren. Ze gaf tov mij wel aan dat ze het niet fair vond, maar deed er niets mee. Zelf was ik niet assertief genoeg om te reageren, maar het is me altijd bijgebleven en daarom wil ik niet dat iemand het gevoel heeft dat hij/zij moet voor mij moet opdraaien.

    Zo gaan we elke zondag met een aantal mensen joggen en erna wat drinken en dan betaalt ieder voor zich. Er is ooit gesproken om pot te maken, zelf was ik daar geen voorstander van. Ik zou er nochtans alle ‘belang’ bij hebben, want ik ga bijna altijd mee (in tegenstelling tot anderen) en drink bijna altijd iets duurders. Maar er zijn mensen bij die het financieel minder goed hebben, die telkens al dan niet toevallig een goedkoop drankje bestellen en ik wil absoluut niet dat zij voor mijn drankje moeten meebetalen. Omdat het vaak ook niet gemakkelijk is om in groep te zeggen dat je liever apart afrekent, heb ik er echt een punt van gemaakt en de anderen overtuigd om akkoord te gaan om apart af te rekenen, niet voor mezelf (want zoals reeds eerder gesteld zou ik zelf ‘voordeliger’ uitkomen met een pot) maar voor diegenen voor wie het een heikel punt is, maar die het zelf niet durven aankaarten. Mijn ervaring als student heeft me daar gevoelig voor gemaakt. Inmiddels zijn we het zo gewoon en ieder drinkt gewoon wat ie lekker vindt zonder dat de ander er voor-of nadeel aan ondervindt.

    Ja, Kliefje, je blogje brengt wat teweeg hè.

  22. Dat zou de allerlaatste keer zijn dat ik met dat soort lui uit eten ga. Het zegt namelijk ook iets over hun pietluttige houding en gedrag. Dus zullen ze misschien over wel veel meer dingen lullig kunnen doen. Ik vind het fideel van Vlam dat hij de rekening heeft gepind. Nu maar hopen dat jullie dat geld nog terugkrijgen.

  23. Ha zuster Klivia,

    Het zijn soms mensen waar je het helemaal niet van vewacht, maar opeens de drang van proviteren niet kunnen onderdrukken.
    Ja, zo heb ik ook wel eens iemand op die manier zijn vet gegeven, het is toch even de spiegel voor houden. oma

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s