Zelfgekozen.

Een jaar of 12 geleden was ik op bezoek bij mijn inmiddels overleden oma. Ze vroeg me hoe het met me ging. Ik vertelde daar dat ik moe was. Dat ik het best zwaar vond om in mijn uppie een baby te hebben.

‘Jij wilde zo nodig alleen een kind krijgen’ was haar fijngevoelige antwoord.

Bon.

Uitgeluld.

Ik denk dat wanneer ik abortus had laten uitvoeren, ik haar zwaar gereformeerde huis niet meer was ingekomen, maar dat is een andere discussie.

Zelf vind ik dat wanneer je niet echt interesse hebt in hoe het daadwerkelijk gaat met de ander, je beter niks kunt vragen. Houd dan lekker je mond, sociaal wenselijk gedrag, is niet iets waar ik op zit te wachten.

Maar waar ik echt over nadacht is dit: het is gewoon zo dat je vaak ergens voor kiest, maar dat je van te voren niet de consequenties kunt overzien. Het zou pvd wat zijn als je alles kunt voorspellen. Dan had ik huisarts Klivia geweest en had ik een aardige kudde schaapjes op het droge gehad, om maar wat te noemen.

Anyway… Maar is het dan ook zo dat als je een keuze hebt gemaakt, die soms tegenvalt, soms zwaarder is dan je had kunnen bedenken, je daar af en toe niet op mag terugkomen, of over mag “zeuren”? Moet je dan je mond houden en heel streng voor jezelf zijn en als een mantra blijven herhalen dat dit je eigen, vrije keuze was?

Iemand vroeg me laatst of ik spijt had van mijn relatie met Vlam? Omdat we best wel veel financieel gezeik hebben door zijn baan als ZPP-er en het zeer wisselende inkomstenpatroon?

Ik ga niet doen alsof het hier alleen maar rozengeur en maneschijn is. Er zijn hier best wel eens irritaties. Er zijn momenten dat ik hem vervloek. Door zijn zeer matige inkomsten de laatste maanden, kan ik bepaalde zaken niet doen. Word ik belemmerd in mijn zelfverworven vrijheden.

Ik kan momenteel niet verder met mijn EMDR bijvoorbeeld. Die sessies gaan van mijn eigen risico af én ik ontvang een factuur voor een eigen bijdrage. Ik zou heel graag weer mediteerlessen gaan volgen bij mijn oude juf. Zelfde verhaal: geen geld voor.

Verder is gelijkwaardigheid binnen een relatie, op elk gebied, essentieel voor mij. Ik baal er met vlagen van dat de vaste lasten nu alweer maanden op mijn bordje komen. Ik wil alles eerlijk delen.

Tuurlijk vraag ik me wel eens af waar where the hell ik aan begonnen ben.

Is dat raar? Of onaardig? Of kil?

Ik denk het niet.

Het niet hebben van geld en het ook niet weten wanneer het bijgeschreven gaat worden op je rekening, geeft spanning. Zeker als het al zo lang duurt als hier.

Lijkt me persoonlijk niet heel gek.

Maar ik houd nog net zoveel van hem als een jaar geleden en ik doe mijn stinkende best deze relatie tot een onverdeeld succes te maken. Tot de dood ons scheidt bij voorkeur.

Dus spijt hebben? Nee. Never.

De relatieweegschaal helt nog steeds zwaar over naar de positieve kant. Geen zorgen mensen.

48 thoughts on “Zelfgekozen.

  1. Toch kunnen zorgen ook een enorme stempel drukken op een relatie, maar als de basis goed is doek je idd niet zomaar op. Je kiest voor elkaar en daar horen ook minder goede tijden bij. (ik weet er alles van) Ik vind je een tof wijf, er zouden er meer moeten zijn zoals jij…

    1. Tell me about it. Ik heb ook wel gesprekken hoor, met Vlam. Waarin ik me serieus (en heel eerlijk) afvraag of en hoelang ik dit nog volhoud, ik kan me nl goed voorstellen dat dit ooit ons de genadeslag gaat geven.

      Thanks! Dito! 😉

  2. Het spreekwoord ‘geld maakt niet gelukkig’, draai ‘k dan ook meestal om. Je kan wel stokongelukkig zijn als er nergens geld voor is.
    En heul eerlijk ‘k ben blij dat Knieperman, nu tijdelijk weer zonder baan, geen zelfstandige is, hoezeer het uwv er ook op aandringt,
    groet

  3. Gedeeltelijk herken ik je verhaal wel en snap ik goed dat je baalt en even niet meer weet hoe en wat alles verder moet. Zeker als het financieel niet over houdt. Dat kan zo’n impact hebben op een relatie hebben. En zolang de positieve dagen & momenten de meerderheid hebben moet je je daar aan vast houden en komt het allemaal wel goed (en zo niet, dan toch).
    Hier is het financieel dan wel niet zo onzeker, maar we willen hier niet nog 10 jaar blijven wonen. Vraag is dan waar we heen gaan, waar we beiden kunnen werken, etc…

    1. Het is erger dan “niet overhouden”, we gaan elke maand verder de shit in zolang er geen geld van zijn kant komt. Gisteren kwam ik thuis en er lagen weer dikke rekeningen van de belastingdienst. Ik kan je zeggen dat je dan heel even heel gek wordt.

      Jullie situatie is ook shit. Die onzekerheid zou mij ook wat doen 😦

      1. Dan is het nog erger, sorry. 😦
        En onze situatie is dan echt niet zo shit hoor, vergeleken met jullie. Wij hoeven ons eigenlijk geen zorgen te maken over de rekeningen. Valt onze situatie bij in het niet.
        Knuffel voor jullie!

  4. Ik kan het me wel voorstellen dat je het vervelend vind dat dat geld niet aan het eind van de maand standaard op de rekening wordt bijgeschreven. Mij zou het ook hoogst irriteren.

    Love As Always
    Di Mario

  5. Je kent dat gedichtje van Toon Hermans toch…..
    ‘ze zeggen dat geluk niet te koop is…. maar geld doet wonderen …. vooral als het een hoop is…’
    Hier nog geen dreiging maar 3 buurmannen in de straat zijn al weer zonder werk, minstens 3 andere hebben een nieuwe baan…. het arbeidsleven is zo onzeker geworden. Weet ook niet of manlief zijn werk blijft houden. Zelf zoek ik me suf maar kom ook niet aan de bak.
    BTW als je de belastingdienst en dat soort instanties belt zijn er vaak wel regelingen voor gespreide betalingen te treffen. Even slikken misschien maar het geeft wel een beetje lucht.

    groetjes,

    Doroth

  6. Ik hou er niet van wanneer mensen zeggen dat je ergens voor gekozen hebt, DUS niet mag zeuren. Niets is namelijk alleen maar positief, waar je ook voor kiest. En ieder mens heeft het recht om te zeuren. Zolang je daar niet in doorschiet, natuurlijk.
    Financiële problemen hakken er goed in. Liefde is een basis, maar ook het huishouden dat het liefst zonder al te grote problemen moet draaien. Hoop dat het tij voor jullie binnenkort zal keren!

  7. Onzin dat je niet mag zeuren, dat zou lekker zijn, een keus baseer je 9 van de 10 keer niet op de mindere dingen.
    “Ik houd van jou, vooral als je heel ziek gaat worden en ik lekker voor je kan zorgen,en je salaris naar beneden keldert en ik houd nog meer van je als we elke week bij de dokter kunnen zitten…”geen mens denkt daaraan als je verliefd wordt,en maar goed ook anders zouden er geen relaties ontstaan maar zwaar r**k is het wel voor jullie.
    Hoop dat het goed komt!

  8. Hoewel ik best wel een goed loon heb, houd ik als alleenwonende moeder toch zelden iets over aan het eind van de maand (tenzij dat fameuze stuk maand aan het eind van mijn loon). Daarom heb ik nog geen spijt van mijn beslissing om bij mijn ex weg te gaan, het is gewoon lastig soms. Maar ik red het wel, dan maar met wat minder. Als je het soms amper kan redden, dan kan ik geloven dat jullie het soms ontzettend zwaar hebben.
    Ik ben een voorstander van geen spijt hebben. Niet omdat het niet mag, maar omdat het je toch niet verder vooruit helpt om spijt te hebben van beslissingen. Je eventjes wentelen in zelfmedelijden en spijt, tot daar aan toe, maar er steeds op terug komen duwt je alleen maar achteruit en nooit vooruit. Verkeerde beslissingen moet je proberen om te keren zodat ze positief worden. Dat gaat niet altijd, dat weet ik ook, maar negativisme helpt zeker niemand vooruit. Jullie lijken mij, wat dat betreft, de goede ingesteldheid te hebben.
    Ik denk trouwens niet dat ‘spijt’ opgaat voor dingen die op je weg komen en waar je geen vat op hebt, zoals ontslagen worden omwille van crisis. Daar heb je niet zelf over beslist.

  9. Wat moet ik zeggen? Ik vind het wel altijd stoer zoals jij eerlijk en open je gevoelens en meningen naar de buitenwereld blogt. Dat ten eerste. En verder ben ik blij dat het nog steeds overwegend goed gaat tussen jullie… Hoop dat het over een tijdje op inkomstengebied ook weer beter zal gaan.

  10. Dat we altijd maar positief zouden moeten zijn en niet mogen klagen of zeuren vind ik zo’n onzin. Ja, ik weet uit ervaring dat het soms zwaar is om in je eentje een kind op te voeden en daar klaag ik soms steen en been over. Dat lucht namelijk ontzettend op.

  11. sounds familiar,
    ooit zijn ook wij onze relatie begonnen en gaan samenwonen met welgeteld 125€ (is wel +30jaar geleden) en een matras. bij vrienden de zolders gaan afstruinen voor meubels…van nergens geen inkomen dat eerste jaar (ik zou niet meer weten hoe we dat klaargespeeld hebben).
    en we mochten ook niks zeggen, want: wie zijn gat verbrandt….
    alleen ellende en miserie hebben is doenbaar, met twee is veel erger, want dan komt het schuldgevoel en verantwoordelijkheidszin mee kijken.
    nu denk ik, of mag ik graag denken dat we er als partners sterker uitgekomen zijn,
    ik hoop van harte dat het bij jullie ook zo zal zijn!
    ha, waar ik ook aan moet denken: ik deed mijn werk dus heel graag, echt, was een soort hobby van me, en iedereen wist dat. en net daardoor mocht ik nooit eens iets zeggen als: “’t was lastig vandaag” of het was direct van” hoe, ik dacht dat je het zo graag deed”…..

  12. Ik zeg altijd zo; Op het moment dat je een keuze maakt, is het op dat moment voor jou de juiste keuze. Dat het leven geen simpel recht pad is, moge iedereen ondertussen duidelijk zijn. En dan kan het best gebeuren, dat een tijd later een eerder gemaakte keuze niet meer juist is voor je. Wat je ook doet, het moet wel goed blijven voelen en anders gewoon een nieuwe keuze maken en daar dan weer vol voor gaan 😉
    Dan nog het feit dat wij vrouwen toch altijd van wispelturigheid worden beticht…nou, dan maak ik daar graag gebruik van, hihihi

  13. Ah, dit lijkt op wat ik te horen kreeg ‘je bent zo negatief, is er nog wel wat leuks’ – terwijl ik gewoon stoom aan het afblazen ben om vervolgens blijmoedig mijn schouders weer ergens onder te zetten. Jij praat. Jij uit je. Niet iedereen kan dat in de juiste context plaatsen. Zolang jij, Vlam en dochterlief dat wel kunnen is er niks aan de hand – los van de inhoud waaróver je praat, want geldzorgen.. praat me er niet van. Killing op de langere termijn.
    Dat je nooit zou mogen ‘klagen’ over eigengemaakte keuzes is een heel vermoeiend standpunt van mensen die er nog niet tegen aan gelopen zijn dat de door hen gemaakte keuzes hier en daar wat rafelrandjes opleveren. Of die graag zelf zich zouden willen uiten maar dat niet kunnen of mogen van zichzelf. Of die gewoon even hun afkeuring naar jou toe willen uiten (wat gaap je, ben je lui? Nee, ik ben moe. Goh, waarvan dan? Tja, je wilde ze zelf he, die kinderen – eh.. sorry? Waar in deze uitwisseling vroeg ik om een dergelijke kat?!)

    Ik klaag me gek over mijn kinderen – volgens anderen he, ik vind het zelf nogal meevallen, de dagelijkse werkelijkheid is vele malen erger ha ha ha – maar ga voor ze door het vuur. Mensen die me echt kennen, of de moeite nemen even verder te kijken, hebben dat door en nemen mijn praten voor wat het is: stoom afblazen zodat.. (zie boven). Met mensen die mijn antwoorden misbruiken om hun eigen mening ‘ns lekker kenbaar te maken ben ik vrij snel klaar, dan schakel ik terug naar de oppervlakkig-vriendelijke antwoorden. Jammer als het om familie gaat, daar verwacht je toch wat meer/anders/beters van, maar soms is het niet anders.

    Blijf jij maar lekker praten, da’s vele malen beter.
    Enne ik kan me heeeeeeel goed voorstellen dat je bij tijd en wijle dacht ‘help’, toen, in den beginne. Het is ook niet niks, die verantwoordelijkheid voor een ander persoon(tje). En al helemaal niet in je eentje. Petje af dus!

    1. Stom is dat niet? Dat er mensen zijn die niet snappen wat het verschil is tussen ontluchten en écht zeiken. En mensen hoeven ook niet meteen met een tip of truc te komen. Luister gewoon, ben er voor die iemand. Klaar.

  14. Ontzettend herkenbaar!! Ik heb zelf mijn best gedaan financieel onafhankelijk te zijn en dat is gelukt! maar ik trok wel altijd mannen aan die qua financieel er ontzettend slecht voor stonden. Ik was student en betaalde de vaste lasten etc.

    Toen was daar mijn grote liefde, hij muzikant en kapper. Ik studeerde af en hij verloor zijn baan als kapper omdat zijn baas met pensioen ging. Ik wilde eigenlijk doorstuderen, maar ja ik had al een hbo en kon doen wat ik leuk vond. Bij hem kwam het aanbod om een eigen zaak te starten. IK cijferde mezelf weg en zei ga jij dat maar lekker doen schatje, we komen er wel. Omdat je natuurlijk ook nog helemaal niet overziet wat de eventuele gevolgen zijn

    GODVERDOMME we zijn echt 5 financiële klote jaren tegemoet gegaan. We leefde van mijn inkomsten en er kwam nauwelijks iets binnen, Of het ons sterker heeft gemaakt, nee dat geloof ik niet, we waren al sterk daarom zijn we er doorheen gekomen. Maar men wat heb ik soms gevloekt en gehuild. Had ik het zelf allemaal goed voor elkaar schoot ik er eigenlijk geen flikker mee op. De zaak is weg en we hebben een restschuld, mijn man is klusjesman en ik hulpverlener. Maar ik ben blij!! Gelijkwaardigheid daar knapt een mens van op.

    En trouwens vroeger kon je gewoon ook met veel minder toe, koste de verzekering gewoon nog 26 euro en waren de boodschappen en alles goedkoper, kreeg je nog huursubsidie e.d maar als je er net boven zit krijg je niets. Maar mij krijgen ze niet zomaar klein!

    Waar ik ook aan moest denken bij het lezen van je blog dat mensen ook heel vaak vragen alles goed? Soms denk ik, zal ik eens gewoon zeggen; “nee het gaat verschrikkelijk: en dan in huilen uitbarsten. Niet dat ik mij zo voel hoor, maar dat lokt zo een vraag bij mij uit. Omdat je eigenlijk alleen maar ja of nee kan zeggen en verder niets en het liefst ja hoor alles goed. Heeft iedereen zich weer voorbeeldig en met fatsoen gedragen

    en nu weer snel aan de schoonmaak

    1. Dat sterker maken vind ik ook zo’n gelul. Je bent het idd allebei al en je accepteert dat wat op je pad komt, zet je schouders eronder. Wat moet je anders doen?

      Dat janken doe ik dus gewoon als ik er zin in heb. Mijn werkgever schrok zich rot maandag 😉

      1. Moet je ook gewoon doen. Positiviteit vind ik op een bepaalde manier gewoon onzin, zo zit het leven niet in elkaar. Het is yin yan. je moet zo nu en dan gewoon even janken of vloeken, dat houdt de boel in evenwicht!

        1. eerlijk gezegd geloof ik wel in dat sterker worden. je wordt gewoon harder door alle miserie en tegenslagen. en leer je prioriteiten kennen. later merk je dan flauwe strubbelingen nauwelijks op, strubbelingen waarvoor anderen misschien uit elkaar gaan.

          1. Het klopt dat je eelt op je ziel krijgt op een gegeven moment, dat ben ik 100% met je eens. Maar dat je relatie sterker wordt als je ellende meemaakt? Ik denk eerder dat het sneller een serieuzere kant opgaat, dat je anders langer onbekommerd kunt genieten van elkaar. Ik vind het persoonlijk erg jammer dat wij van de ene in de andere “put” komen. Had graag nog een poosje geflierefluit van en met elkaar.

            1. ha, maar ik kan je maar al te best volgen, daar niet van! is zeg ook niet dat ik eerder voor een “ellende-leertijd” (of hoe moet ik het zeggen?) zou kiezen, zeker niet.
              in mijn leven zijn veel dingen voorgevallen die ik liever niet meegemaakt had, waarvoor ik zelf nooit zou kiezen, maar achteraf ben ik toch blij dat ik ze meegemaakt heb. begrijp je een beetje?

          2. ik geloof wel dat je zelf sterker kan worden van dingen die je meemaakt, hangt ook wel van je karakter af denk ik hoor! Ik bedoel de ene maakt van alles mee en gaat er echt mee dood, blijft slachtoffer van zijn leven en de andere maakt het mee, baalt, huilt en krabbelt op, bekijkt de rest schade en maakt daar keuzes in, om zijn leven weer te sturen en bij de hand te pakken. Maar samen sterker worden, ik denk dat je al sterk bent als je samen door dingen heen komt, dat de basis van een stel al sterk is omdat je het anders als stel niet red

  15. Zelfgekozen is wel een heel gemakkelijke opmerking. Soms kun je alleen maar kiezen uit slecht of nog slechter. Of zoals jij toen je voor Vlam koos ook zijn mindere leuke kanten er gratis bij kreeg.

  16. Dit is wat je noemt een geld dip… Dagen over en geld op…
    Geen extra of je zit nog vroeger op droog zaat ( zoals wij dit hier benoemen) Die tas koffie op het terrasje kan er nu niet af en andere dingen nog minder. Wat je vroeger deed als onbezonnen en normaal is gewoon tijdelijk weg, maar het belemmert je wel in je eigen ik zijn. Ook al is Vlam nu een stuk van je leven, toch hoor je nog een eigen stuk ik te hebben. En hier vreet een mol ongelooflijk veel aan. Begrijp je best, jammer genoeg.
    Zat deze morgen nog mijn budget te doen en zit al aan meer dan 250 euro medische onkosten waar we niks meer van zien. Weg. Geld die anders eens voor een terrasje, of een leuk vest of zo iets kon dienen. Iedere maand zit het zo en dit vreet gewoon aan een mens. Hier is maar één inkomen en hebben nog geluk bij een ongeluk dat we een kind hebben die recht heeft op verhoogde kinderbijslag. Anders zaten we hier al heel lang in het rood.
    Maar we kunnen nog alles betalen en daar ben ik fier en trots op.
    Groetjes

  17. Heb ik wat gemist en werkt hij niet meer bij die wijnhandel? Ik dacht dat hij nu een vast inkomen had?
    Ben blij dat mijn wederhelft de ‘financiele gelijkwaardigheid’ niet hoog in het vaandel heeft, sterker nog, het interesseert hem geen zier. Anders waren we 24 jaar geleden niet eens getrouwd:-)
    Maar ik begrijp heel goed jouw frustratie hierover, het is zwaar om het financieel niet breed te hebben, zeker als je belangrijke dingen, zoals die jij nu noemt, op je verlanglijstje hebt staan.
    Sterkte ermee en ik hoop dat je gauw ergens een prijs wint!

  18. Goed zeg, iemand die gewoon de waarheid durft te zeggen! En dat wat jij hardop durft te zeggen is waarschijnlijk datgene waardoor ik de stap niet durf te nemen (al was het voor jou vast geen heel bewuste keuze) een kindje in je up is vast en zeker regelmatig heel zwaar.
    En ook voor wat betreft ‘dat het niet altijd een feestje is’ zo’n relatie, regelmatig geldgebrek en meer van die dingen. Ik kan het alleen maar bijzonder waarderen als iemand (jij in dit geval) wél eerlijk voor uitkomt dat dat niet altijd makkelijk is. Maar cliché; diepe dalen … hoge bergen?! Dat wens ik je dan maar, dat je regelmatig ook mag genieten bovenop die berg mét vlam en dochter!

  19. Lieve Klief, geld maakt niet gelukkig maar het is wel makkelijk als je er wat extra van hebt liggen is mijn ervaring. En natuurlijk legt dat een druk op je relatie. En geloof me ik spreek uit ervaring helaas. Ik wens je veel sterkte en wijsheid en een financieel meevallertje zou ik jou in dit geval van harte gunnen. Liefs Ria

  20. Ha zuster Klivia,

    Geld is het smeermiddel van onze maatschappij, zonder loopt de zaak vast.
    Wees blij dat je voor je kind hebt gekozen, je doet het in deze toch heel goed.
    En de rest ook wel. oma

  21. Nou Klief
    de eerste de beste die alleen altijd maar positief is en in de gloria
    woont ws in een kasteeltje en wordt straks koning 😉
    Maar ben het wel met je eens,
    zodra je verteld dat je er wel eens goed ziek van bent
    dat vinden mensen niet leuk , willen ze niet horen.
    Het is trouwens wel altijd goed voor het aantal lezers op een blog
    heb ik gemerkt, de aantallen schieten omhoog als je een keert flink uithaalt 😉
    Maar ja, daar doen we het niet voor natuurlijk 😉
    JIJ bent tenminste eerlijk en open en hoop werkelijk dat je dat ook blijft !
    xxxxxxxxxxx

  22. ja, vragen hoe het met iemand is en dan supersnel iets goeds terugzeggen, daar heb ik wel moeite mee.
    Het gevolg is dan dat ik bot overkom, maar evengoed, het is wel mijn mening.

    ja, een relatie is niks voor me, teveel gezeik en gedoe.

  23. Wat simpel om te zeggen dat je ergens voor gekozen hebt. Alsof het leven een lang, recht pad is met wegwijzers: !)makkelijk begaanbare weg 2)weg met hobbels 3)onbegaanbaar pad.
    Ik vind dat je goed bezig bent. Je stelt je goed op wat betreft het aanpakken van de problemen en zit niet bij de pakken neer. Wees niet te streng voor jezelf, zuster. Dat verdien je niet!

  24. “Zelf vind ik dat wanneer je niet echt interesse hebt in hoe het daadwerkelijk gaat met de ander, je beter niks kunt vragen. Houd dan lekker je mond, sociaal wenselijk gedrag, is niet iets waar ik op zit te wachten.” HELEMAAL waar!

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s