Kwetsen

Een blog publiceren is niet geheel zonder risico’s. Je kent waarschijnlijk wel enkele van je lezers, maar het aantal gebruikers van het wereldwijde web is legio en je weet maar nooit wie de teksten die jij produceert zal lezen. Het is dus zeer wel mogelijk dat je, hoe ongewild ook, iemand kwetst. Je geeft een mening die diametraal staat tegenover die van een lezer, die zich daardoor aangevallen voelt. Of je maakt een grap over iets waarvan een ander meent dat je daarover nooit een grap mag maken. Neem bijvoorbeeld kanker. Mijn vrouw is, op relatief lage leeftijd, aan kanker overleden, dus neem maar rustig van me aan dat ik niet voortdurend luchtigjes doe over kanker. Ik erger me aan mensen die het woord ‘kanker’ vooral gedachteloos als krachtterm gebruiken. (Dat geldt overigens ook voor ‘tering’ en ‘tyfus’. Er zijn immers prima ‘onschuldige’ krachttermen als ‘shit’ en ‘fuck”.)

Kanker is een serieuze zaak en ik ben van mening dat je over serieuze zaken
grappen mag maken. Toen ik net was gestopt met roken, sliep ik slecht, dus ik zat vaak midden in de nacht naar de tv te kijken. Zo kwam ik, al zappend, bij FoxLife, terecht bij de serie ‘The Big C’. De C staat voor ‘cancer’. Hoofdpersoon is Cathy, een vrouw van begin veertig die te horen krijgen dat ze een terminale kanker heeft. Let wel: ‘The Big C’ is een comedy. De bedoeling is dat je er, van tijd tot tijd, om lacht. En dat deed ik. Er komen nog meer leuke personen in de serie voor. De overbuurvrouw van Cathy, met wie ze bevriend raakt en die aanvankelijk de enige is aan wie ze vertelt dat ze kanker heeft, heeft een beginnende Alzheimer en schiet zichzelf door het hoofd. De man van Cathy (die wat meer in het huishouden gaat doen en zich daarom haar ‘canciërge’ noemt), krijgt een hartinfarct en heeft een bijna-doodervaring. De vrolijkheid, kortom, is niet van de lucht.

Over smaak hoef je niet te twisten, maar je mag er best over discussiëren. Ik kan me best voorstellen dat iedereen de humor van kanker kan inzien. Ik weet als dagelijkse blogger ook dat je niet bij iedere tekst de moeite kunt nemen te bedenken of je mogelijkerwijs een toevallige lezer voor het hoofd stoot. Dan schrijf je nooit meer iets. Misschien heb ik met het voorgaande bij deze of gene wel onwelkome gevoelens losgemaakt. Het zij zo. Daar moeten we dan maar eens over praten.

Evert

18 thoughts on “Kwetsen

  1. Hi Evert,

    Vaak kunnen mensen met humor de ellende – in welke vorm dan ook – beter aan. Ik heb ervaren dat ze soms harde grappen kunnen maken erover, maar dat wil nog niet zeggen dat een ander dat zo maar mag doen. Ik pas altijd wel op dat ik niet zomaar meedoe/lach met iets.

    groetjes,

    Dorothé

  2. Amen. Ik heb iemand die overal een grap over maakt, ook over vervelende zaken. Het ontlucht. Haalt de druk er af. Ik neem mezelf overigens ook regelmatig in de maling, niks zo lekker als zelfspot. Ik ben recentelijk ontvriend op FB omdat iemand mijn grappen niet kon waarderen. Tsja… That’s me en net als jij ben ik er nooit op uit om mensen persoonlijk te raken. Over smaak valt niet te twisten. Over wat humor is, ook niet.

  3. Als verpleegkundige die te maken krijgt met kinderen en dood weet ik uit ervaring dat je wel moet lachen om serieuze zaken anders houd je het niet vol. Betekent uiteraard niet dat ik die combinatie nou lachwekkend vind, integendeel….

  4. Amen. Big like. Ik schijn ook wel eens mensen te kwetsen met mn schrijfsels, so be it. Kunnen we over praten idd. En ik hou me steevast bij de onschuldige krachttermen die jij noemt. Serieuze zaken zijn er om van tijd tot tijd met humor bestrooid te worden anders ga je aan de serieusiteit ten onder… prima stuk Evert!!

  5. Ja mee eens. Ik vind het ook altijd lastig op mijn blog hoor, je probeert toch rekening te houden met alles wat je schrijft dat je niemand kwetst, maar soms gebeurt het toch, ook al is het niet de bedoeling. Uiteindelijk kan je nooit iedereen pleasen en tevreden houden, dat is gewoonweg onmogelijk. Maar goed, mensen kiezen er vrijwillig voor om dit te lezen, dus als het ze niet aanstaat gaan ze toch weer lekker weg :) Gewoon schrijven wat je wil hoor!

  6. Ben het helemaal met je eens. Toch publiceer ik regelmatig blogjes niet omdat ik (niet) weet wie er meelezen en sommige zaken niet wil delen met die perso(o)n(en). Misschien wordt het tijd dat ik me wat minder aan anderen stoor…

  7. Humor blijft belangrijk en zelfs (in sommige gevallen) kan men humor over kanker maken zoalng het maar goed bedoeld is. Voorbeeldje Jochem Myjer is een jaar uit de roulatie geweest wegens een tumor in zijn nek. In zijn nieuwe show komt hij hier als een rode draad in het programma op terug. Zo nu en dan ligt de zaal blauw van het lachen en een ander moment zit iedereen met tranen in zijn ogen.Goede en functionele humor dus in mijn ogen.

  8. Ik heb zwartgallige en cynische humor, maar om nou de draak te steken met mensen die kanker hebben, gaat me te ver. En – echt waar! – ik heb nog nooit een blog gelezen bij iemand die daar anders over denkt. Die zou ik subiet van mijn blogroll gehaald hebben. Je hebt humor en humor. Jammer dan, als mijn humor niet de jouwe is.

  9. Mocht ik een droge eikel zijn en van mijn humor afstappen, zou het leven voor mij onbeschrijfelijk onleefbaar zijn. Zelfs mijn graad van zelfspot nu en dan moet men er maar bij nemen en van alles maak ik een grap… zelf over de dood. Ik heb net als iedereen wel iemand verloren, maar om daar over te blijven lullen…. het leven gaat door en liever met een lach dan met een ijskoud rot humeur. Prima stuk trouwens

  10. ik kan in feite met alles lachen, ook al weet ik dat het soms niet hoort of dat het gevaarlijk kan zijn zoals die cartoons over de profeet etc etc, maar ik ben op dat gebied vooral tegen censuur.
    Wie geeft je op den duur nog toestemming om te lachen ?

  11. ja, soms kan de één beter tegen iets dan een ander, en op welk moment speelt ook allemaal mee.
    Ik heb dat ook, sommige humor kan ik erg waarderen, maar soms heb ik daar geen trek in.

    En mensen mogen zeggen wat ze vinden hoor, niks mis mee, altijd jezelf uiten!

  12. Ik vind dat humor altijd kan. Ik heb mensen in een deuk zien liggen tijdens een begrafenis en dat vond ik helemaal gepast. Waar ik vind dat je moet stoppen is wanneer je merkt dat iemand er geen zin in heeft.
    Ik ben trouwens altijd heel voorzichtig op mijn blog. Maar waarom? Geen idee. Ik heb gewoon geen zin om allerlei dingen over me heen te krijgen, denk ik.

  13. Lachen inderdaad zoveel mogelijk! Relativeren die hap.Heerlijk ook om met mensen te kunnen lachen, en gezamenlijk de humor delen. Ik bedoel huilen doen we ook genoeg toch.

  14. Het is voor sommige ook hoe lang het geleden is. Niet dat het voor jou minder moeilijk is om je verdriet te verwerken. Begrijp me niet verkeerd. Maar ik kan me voorstellen dat je nu wel om de humor kan lachen, maar dat je dat vlak na het overlijden van je vrouw niet kon.

    Love As Always
    Di Mario

  15. Wat een subliem stuk !
    Ik blog ook , en ik blog voor mezelf en de mensen die willen weten hoe het met me gaat.
    En trek me geen biet aan van wie er mee zouden kunnen lezen want heb er ijskoud bij staan:
    MIJN blog MIJN vierkante meter , betreden op eigen risico ;)
    En humor hoe zwartgallig dan ook, heeft mij altijd overeind gehouden
    zelfs toen eega kanker kreeg, maar kan het ook niet hebben dat jeugd
    het te pas en te onpas gebruikt.
    Onze pubers ook niet en komen daardoor regelmatig in conflict met andere pubers
    omdat zij de impact kennen.

    Veel stof tot nadenken Evert dank je wel ;)

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s