Beren.

Poeh. Maandag alweer. Ben ik er al klaar voor? Semi geloof ik.

Het is geen kommer en kwel hier thuis, maar echt leuk is ook anders.

Inmiddels is er al een paar maanden geen geld van Vlams kant gekomen. Hij heeft zat verdiend, er staan nog weet ik hoeveel facturen open naar zijn opdrachtgevers. Maar betaald zijn ze nog niet. Zij hebben geen geld, dus moeten wij ook wachten.

Daarbij is hij redelijk vaak thuis de laatste tijd en zitten we mijns inziens teveel op elkaars lip. Ik wil geen man die thuis zit als ik uit mijn werk kom, ik wil er eentje die lekker bezig is en zijn ding doet.

Deze man hier wil dat zelf ook heel graag en is elke keer als hij gebeld wordt dat de volgende dag niks te doen is, zwaar teleurgesteld.

Hij heeft wat familieleden die r/naar doen en ook dat zit ‘m dwars.

Er moeten vandaag wat vervelende dingetjes worden afgehandeld met onze belastingvrienden die er ook inhakken.

Ergo: hij piekert zich suf en ligt halve nachten wakker.

Ik pieker ook, maar doe dat met vlagen. Dan gaat het weer een paar dagen wat beter, daalt alles, relativeer ik alles tot aan de grond gelijk, en dan ineens zijn ze er weer, die beren.

Dan vraag ik me dingen af als: wat nou als ik morgen dood ga? Hoe is hij -zoals het nu gaat-, van plan Jill te onderhouden?

Of wat als hij een ernstige ziekte krijgt, of een ongeluk en helemaal niet meer kan werken? In zijn geval is geen werken, geen geld. Een verzekering heeft hij niet meer. Die dingen kosten 5-600 euro per maand en is in de tussentijd natuurlijk allang opgezegd, bij gebrek aan inkomsten.

Ik weet dat bovenstaande zaken HE-LE-MAAL nergens op slaan en dat ik mezelf er alleen maar gek mee maak. Maar feit is dat ze zo nu en dan opploppen in dat hoofd van mij en daar zeer hardnekkig blijven zitten. Kloppend, pulserend.

En als je dan ook nog iets teveel samen bent, zoals wij de laatste weken, dan geeft dat gewoon wel eens spanning. En dan roepen we rare, kwetsende dingen en vergeten we inderdaad wat we ook alweer zo leuk vinden aan elkaar. Dan ziet hij alleen maar een zeikende vrouw en ik een man die me belemmert in heel veel opzichten.

Er is in basis bijna niks wat ik niet leuk vind aan hem, maar de externe ruis die Vlam met zich meebrengt, de onzekerheid, de zorgen, die ervaar ik als zeer vervelend. (Understatement.)

We doen echt ons best het gezellig en leuk te houden en meestal lukt dat ook prima.

Soms even wat minder.

En om alle bovenstaande redenen ben ik niet mijn sprankelende zelf.

Ik ga deze week proberen het bloggen weer op te pakken omdat ik gewoon álles weer wil zoals het was, maar vergeef het me als ik a) weleens zeik en b) als ik stiekem toch ineens halverwege de week afhaak, bij gebrek aan inspiratie.

Ok?

66 thoughts on “Beren.

  1. Focus je voor je blog wat meer op je dagelijkse “verwonderingen” en wat minder op je dagelijkse “beslommeringen” … misschien geeft je dat een dagelijkse boost.

    Een warme Afrikaanse ochtendgroet

  2. Och Kliefje, het is zo herkenbaar! Dat verdomde zzp-schap ook. En dan nog jouw beren erbij. Ik zit nu weer in een betere tijd en neem me dan ook voor als het weer minder gaat, dat ik me ook niet meer zo druk ga maken. Want uiteindelijk valt het altijd nog best mee en is het meer dat ik me ontzettend druk maak om de toekomst, wat vaak onnodig is. Maar ja, dat puntje en dat paaltje hè.
    Ik vind het wel een goede tip van Koen. Je haalt dan misschien ook weer wat lol uit het schrijven!

  3. Goh Klief, je bent net een echt mens! Ik lees liever hier waarin je ook al je beslommeringen beschrijft dan op blogs waar altijd alleen maar louter geluk wordt rondgekraaid. Dít is het echte leven, ik weet er alles van. Fijn dat je dit ook met ons deelt en natuurlijk hoop ik dat voor jou/jullie snel andere tijden aanbreken. X

  4. Vertel mij wat! ‘k Werk in de bouw en Knieperman ook maar ’t heeft niks over, hoewel met de vernieuwde 6% regeling zou je denken….
    sterkte

  5. Zuster, dat u hier terug komt, is dus omdat u wil dat alles weer gaat zoals het altijd ging. Dat riekt eerder naar koppigheid dan naar zin, zo van joedelahoechei ik ga eens lekker iets schrijven hier. Weet u, dingen veranderen onderweg, of u dat nou wil of niet. Het is de kunst om zo soepel mogelijk mee te bewegen, ook kanten op die je niet kent.

    1. Ik ben al een poosje “soepel” aan het meebewegen op van alles wat ik niet prettig vind, de rek is er ietwat uit. Niet gek, me dunkt. De dingen die ik wél kan beïnvloeden, die wel door kunnen gaan, wil ik ook per se. Wat is er mis met een stukje koppigheid? Er is wel zin, absoluut. Maar het is momenteel zó druk in het hoofd, dat de leuke dingen een beetje worden weggedrukt en lastig hun weg naar woorden voor dit blog vinden.

  6. Hang on! Gewoon je stoïcijns je eigen structuur vasthouden. Nergens voor verontschuldigen. En de vragen die je jezelf stelt zijn hele goede vragen: het is belangrijk om te weten als er iets gebeurt hoe je dochter zich gaat redden. Voor mij is dat ook de kernvraag in mijn leven, de rest bouw ik er omheen. Ook al is dat misschien niet altijd perfect, maar dat je het doet om voor je nageslacht te zorgen en dat is behoorlijk motiverend (een rotdag op je werk? Dan denk ik dan toch maar even aan de loonstrook, helpt meteen). Is er geen uitzicht op een simpele baan in loondienst ergens (fabriek, zorg)? Het maakt bijna niet uit waar. Maar het levert een beetje geld op, een verzekering en jullie zitten niet op elkaars lip.

    Niet piekeren, keuzes maken en zorgen dat je genoeg slaap krijgt….

  7. Geld, de grote struikelblok bij velen. Ook ik denk soms van ‘wat als’, ook al is het soms maar in de zin van ‘wat als de wasmachine stuk gaat’ (hoewel ik dat van het ziek worden ook zeker heb). Een mens moet maar hopen dat het allemaal niet zal gebeuren, dat ziek worden en zo. Hopelijk wordt er snel betaald en kan het leven weer zijn gewone gang gaan. Gewoon gewoon kabbelend, dat apprecieert een mens pas als het ongewoon wordt. Veel moed.

  8. Ik weet niet wat ik hierop moet zeggen. Alleen dat het getij altijd weer keert…..Schrale troost, I know. En dat met money…ik verdien hier het geld; de echtgenoot heeft weer wat om handen, maar een loon komt er niet uit (dat geeft belastingvoordeel). Ik zou graag wat minder willen werken, maar dat zit er niet in.

  9. Lieve Klief,
    Het probleem van het onderhoud van Jill is relatief simpel op te lossen met overlijdensrisicodekking op je leven voor rond de honderd euro per jaar. Dat is geen lange termijn oplossing, maar geeft in geval van omvallen Vlam de tijd om orde op zaken te stellen.
    Die beer kan je makkelijk aan ;-)

    groet, Cleo

    1. Dank voor je tip, ik heb inmiddels een mail gestuurd naar onze verzekeringsvrouw wat de kosten en mogelijkheden daarvan zijn. Het is idd een korte termijn oplossing. En daarbij: weer extra kosten die elke maand van mijn loon af gaan en momenteel niet handig uitkomen :S

      1. Laat die verzekeringsmevrouw dan ook even bekijken of jij binnen je pensioenregeling een [solide] nabestaandenpensioen opbouwt. (of zelf via mijnpensioenoverzicht.nl)
        Mocht je voortijdig gaan hemelen – klopt af – dan zorgt dit partnerpensioen voor een uitkering aan Vlam. Dat bedrag hoef je dan natuurlijk weer niet te verzekeren met een ORV.

        .

        1. Dat kan niet, we hebben in de huwelijkse voorwaarden gekozen voor koude uitsluiting gezien Vlams eigen zaak en het volledig afschermen van ons huis + inboedel voor eventuele schuldeisers. We zijn financieel volledig gescheiden, ook wbt een eventueel pensioen.

          1. Ah, duidelijk. Ook geen finaal verrekenbeding opgenomen begrijp ik? Soms wordt dat toegevoegd waardoor er bij overlijden wordt gedaan alsof jullie wel in gemeenschap waren getrouwd. Dat zou kunnen schelen.

            groeten, Cleo

        2. Zie nu dat ik een andere naam erboven heb staan, maar ik ben het nog steeds ;-) Beetje sneu anders om onder een andere naam op mijn eigen berichten te reageren….

  10. Hi Kliefje,

    Toi toi met alles, probeer niet teveel energie te verliezen aan dingen waar je toch niks aan kunt doen. Je hebt alles nodig om rechtop te blijven.

    groetjes,

    Dorothé

  11. Ben het met Koen eens lieve Klivia. De rek hier is er, zoals je inmiddels ook wel weet, al lang uit. Dat weerhoudt ons er beide niet van iedere dag de anti-beren-bril op te zetten.
    Kijk vooral wat je wel hebt, laat de angst en die externe ruis (zeer herkenbaar, noem ik de adem die een individu nodig heeft en gevormd wordt door binnen vs buiten) wel bestaan zoals ze zijn, maar transformeer die negativiteit. Geldzorgen zijn killing, je weet wie het zegt, maar er staat tegenover dat je met je liefde ook weet dat dit niet eeuwig blijft.
    liefs

  12. Ik denk dat heel veel mensen zich hier in meer of mindere mate wel in kunnen herkennen. Ook bij ons schommelen de inkomsten nogal en is het elke maand weer passen en meten. Voordeel bij ons is, is dat we boven de winkel wonen en ik altijd al gewend ben geweest dat vriendlief dus veel thuis is en dat het ons daardoor niet benauwd…
    Probeer samen wel de basis in de gaten te houden, dat je elkaar in beginsel dus heel erg leuk vindt… Sterkte!

  13. Kwetsbaar durven /kunnen zijn is moeilijk, maar werkt o zo bevrijdend.
    En cliché maar waar: angst is een slechte raadgever. Dus stoppen met die doemgedachtes. Je bent meer waard dan negatieve gedachtes. En dat is Vlam ook.

      1. Yep, I know dat het lastig is. Daarom ben ik ook blij dat er vrienden zijn die me dan even een hart onder de riem steken. En hetzelfde zeggen / in mijn oor blazen of in mijn gezicht toeteren. In je up redt je het niet altijd. Zo te zien aan de vele reacties zijn er een hoop die met je meedenken en goeie dingen/tips geven. Maar uiteindelijk ben je wel de baas over je gedachtes. En als je gedachtes de baas worden over jou is het pas écht riskant.

  14. Ik heb ook ‘geleukt’ omdat ik heel hard “JA!” wil roepen op jouw “OK?”. Ja!! Je mag zeiken. Ik herken een hoop in jullie… Mijn eerste gedachte was – hoe fout ook – die van: “zit niks anders op, gewoon niet doodgaan” maar da’s ook zo zinloos… De tip van Cleo hierboven is een goeie. Dit zijn zaken die wij hier ook niet geweldig geregeld hebben… Soms zit ik dan ook wel eens met de handen in het haar en denk “Jemig, wat als…” maar als je alleen maar in wat-als-gevallen denkt, leef je ook niet meer. Times will change. Knuffel voor jou!! x

    1. Wat als-en komen uiteraard alleen maar voor in tijden van disbalans. Op zich zijn het wel goeie vragen, want waarom zaken niet waterdicht regelen? Ik draaf er ook niet in door, maar ze zijn er soms wel. Het is na maanden gezeik soms lastig de lol en luchtigheid te blijven inzien van alles.

      1. Ja… is ook lastig. Ik zie er momenteel ook de lol even niet meer van in, van dat hele levensgedoe hoor. Maar dat komt wel weer (hoop ik). En waterdicht regelen, daar ben ik niet zo heul goed in geloof ik :-S Sterkte ermee, lieve Klief.

  15. Vervelende toestanden allemaal. Probeer, waar mogelijk zoveel mogelijk leuke dingen te doen/ondernemen die geen geld kosten. Heb jij vriendinnen? Neem er eentje in vertrouwen. Een goeie vraagt je dan een keertje te eten (alleen) of gaat met je naar de bios of whatever. Iets voor jou om je hart te kunnen luchten en er even uit te zijn. Good luck meis.

  16. ja, ik begrijp het helemaal hoor, dat onbehagelijk sfeertje waarin jij je bevindt. stress, onmacht, vertwijfeling, onzekerheid….. Toch wens ik je moed en af en toe een zonnestraal en hoop samen met jou dat het eens betert! Liefs, Hilde

  17. Gooi het er maar lekker uit op je blog. Ik hou van eerlijke schrijfsel, helemaal puur zonder halleluja erbij. Ik snap je zorgen wel. Zelf kan ik er ook eindeloos over nadenken hoe het moet als er iets met mijn lief gebeurt. Financieel is dat nog wel ingedekt, maar hoe moet het praktisch gezien?

  18. Heel lang geleden in soortgelijke situatie verkeerd ! Ik ben toen met de fakturen, die ik nog betaald moest krijgen, naar de SD van onze gemeente gegaan en heb een bedrag gekregen dat ik terug moest betalen toen de fakturen werden betaald. Zoiets zal niet voor elk wissewasje kunnen maar als het om huur, vaste lasten en/of, dokterskosten gaat zijn ze meestl wel bereid te helpen. Zo ben je iig voor noodgevallen verzekerd dus daar zou ik me niet al te druk om maken. En verder…..idd in slechtere tijden begint het gepieker ver dingen waar je op dat moment niks aan kan doen. Lijstje maken en bewaren voor goede tijden! Sterkte!

  19. Deal! Gewoon bloggen oppakken als je zin hebt: een uitstekende afleiding/uitlaatklep. Er hoeven niet alleen vrolijke verhalen op iemands blog staan. Er is een verschil tussen “functioneel” zeiken of elke dag ouwehoeren alsof de lezer de klaagmuur is. Maak van je hart maar een moordkuil. Ik stalk je toch wel ;-)
    Soms helpt doemdenken wel. Als je het allerergste kunt oplossen (bv de tips over de overlijdensverz.) dan levert dat je toch iets op.
    Hou je taai, Klief. Je bent een wijf met ballen. Maar zelfs die mogen “zeuren”
    Liefs Kakel

  20. een relatie, een gezin vergt veel energie. Als er dan nog negatieve dingen in huis rondwaren zoals geldzorgen, geen werk, enz. zorgt dit ervoor dat er niet veel tijd en energie overblijft om je te ontspannen of in dit geval te bloggen.
    Zorg goed voor jezelf en zelfs een wijf met ballen zoals hierboven genoemd, dient op tijd en stond tot rust te komen.

  21. Kan Vlam op vrije dagen niet achter zijn geld aanbellen? Soms is er wel geld maar wordt er zo lang mogelijk gewacht met betalen. De vragende/zeurende schuldeisers worden dan eerst betaald omdat het weer gezeur scheelt.
    Misschien helpt het bellen ook niet maar dan hebben jullie wel alles geprobeerd.

  22. Ok!

    Het is niet gek hoor, kan me best voorstellen dat het even wat minder is allemaal onder deze omstandigheden. Die beren, die ken ik ook. Overdag als de zon schijnt is het makkelijk negeren/relativeren, maar ze komen net zo hard weer terug.

    Sterkte! En blijf van elkaar houden :-)

  23. Cleo heeft al goed de best gedaan om je wat op te vrolijken met nuttige tips, Hopelijk heb je er iets aan. En verder mag je hier gewoon zijn wie je bent hoor.

    Love As Always
    Di Mario

  24. Erover praten zou misschien ook wat wolken wegnemen. Er goed idee van Cleo van die overlijdensrisico, maar hoe zit het dan met de maandelijkse vaste lasten. Die moeten toch ook betaald worden. Ik begrijp dat je je zorgen maakt.

  25. Een dikke smakkerd hier.
    Het is gewoon echt balen als van alles zo tegen zit en je met zo´n berenwaas voor je ogen zit waarvan je ook niet weet hoe je die weg krijgt.
    xx

  26. Het leven kan soms rare bokkesprongen maken he…
    Het idee dat je leven zonder je eigen wil een andere wending neemt. Van zekerheid naar vraagtekens en onzekerheid… Het sterkt je wel, maar je moet er eerst door en dit is het vervelende aan levenslessen. Het is gemakkelijk gezegd en zeker van uit deze stoel, dat je het allemaal niet zo hard mag laten sudderen en in je opnemen. Maar jij zit even later terug de eindjes aan elkaar te knopen. Ik ken dit gevoel meer dan me lief is en weet verdomd wat het is. Je komt er wel en zeker weten dat je er met zijn drieën er sterker uitkomt dan voorheen.
    Dikke knuffel en hou je goed ;-)

  27. Ik vind je blog zzzzaaallliiiggg om te lezen! Juist omdat je het lef hebt om te schrijven over het leven zoals het is, met zijn mooie en minder mooie tijden. Maar het aller leukst vind ik je eerlijkheid, zo zouden er meer mensen moeten zijn!
    Veel sterkte in deze moeilijke tijd!

  28. Er is al zoveel gezegd hier, ik weet niet of ik daar iets aan toe kan voegen. Mag ik je dan een virtuele knuffel geven, zeggen dat ik aan je denk en dat ik hoop dat die stomme beren gauw richting Blijdorp, Artis of waar dan ook verdwijnen? Liefs

  29. Ik hoop echt dat het een keer mee gaat zitten voor jullie, dit is ook niet wat jullie voor ogen hadden.
    En wat dat bloggen betreft, we zien wel wat er komt of niet. Het is tenslotte geen verplichting.
    Sterkte in ieder geval en dat geldt voor jullie alle drie.

  30. Gedeelde smart is halve smart! Stort alles hier maar uit, dan kunnen we je steunen. Jouw eerlijke en open manier van schrijven is juist bewonderenswaardig, ga zo door zuster! In voor en tegenspoed :) x

  31. Ha zuster Klivia,

    Het van je afschrijven is al een hele opluchting.
    De tijden voor een ZZPer zijn niet makkelijk.
    Maar ga niet zitten broeden wat er allemaal wel niet fout kan gaan, dan heb je geen leven meer.
    Maar we nemen je niets kwalijk, de economie is net de winter, het wil maar niet verbeteren. oma

  32. ja, dat bepaal je zelf he, jouw log.
    Het leven is met ups en downs en het merendeel daar tussenin.
    En zo gaan we van week naar week, maand naar maand, jaar naar jaar en woppa.

  33. Pfff, van het een komt het ander. Soort sneeuwbal effect. Geen loon, geen geld, minder eten, minder drank, ja en dan is er wat loos. Och, het lost zich wel op maar men moet geduldig zijn. Jullie hebben elkaar nog.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s