Vriendinnenmens.

Ik ben geen vriendinnenmens. Ik ben graag alleen. Altijd al geweest. Toen ik klein was, noemde mijn moeder me niet voor niets “juffrouw lees”.

Kwamen er vriendinnetjes aan de deur vragen of ik kwam spelen, dan liet ik mijn moeder of zusje zeggen dat ik geen zin had, dat ik aan het lezen was. Ik nam niet eens de moeite om dat zélf te gaan vertellen.

Ik heb altijd maar 1 vriendin tegelijk gehad. Kwam er aan die vriendschap een einde vanwege verhuizing, verandering van school of verkering van de andere partij, dan duurde het heel even en kwam er wel weer een nieuwe ster aan het firmament.

Als volwassen mens ben ik niet anders. Mijn vrienden zijn op 1 hand te tellen en dat vind ik meer dan prima.

Af en toe heb ik een lunchdate met iemand en dat kan ik enorm waarderen. Maar stappen, weekendjes weg, naar de sauna, shoppen, cursussen doen samen of wat dies meer zij, is niet aan mij besteed. Geen haar op mijn hoofd die daar überhaupt aan denkt. Als ik vrij ben, wil ik thuis zijn, met mijn gezin.

Ik heb geen zwangerschapsgym gedaan. Omdat ik nul zin had om met een groep vrouwen puffend op de vloer te liggen. Omdat ik bij het idee alleen al om na alle bevallingen samen te komen, de maxicosy’s in een kringetje te zetten en elkaars inknip-verhalen te bespreken, uitslag en kippenvel kreeg.

Mijn oudste en dierbaarste vriendin ken ik vanaf de havo. Er was nogal wat kliekjesgedrag in die klas. Iedereen had vaste plekken en ene Arieke had bedacht dat ze tijdens die en die lessen, naast mij hoorde te zitten. Arieke kwam een ochtend wat laat en een nieuwe leerling was naast mij gaan zitten. Hoe haalde ze het in haar hoofd? Arieke was te schijterig er iets van te zeggen, mij interesseerde het niet en dus bleef Marianne waar ze was. Ik keek naast me, zag 2 enorme bungelende muzieknoten-oorbellen en hoorde een waterval aan woorden.

Ze is nooit meer weggegaan. In ieder geval zit ze diep in mijn hart ergens, altijd.

Met vlagen zie ik haar heel erg weinig de laatste jaren. Zij had -met recht- een schijthekel aan mijn ex en kwam nooit meer langs. Ze kreeg een tweeling en had het druk. Haar moeder werd ziek en ze kreeg het nog drukker.

In de tussentijd had ook ik één en ander te doen. Ik slaagde voor 2 opleidingen en scheidde.

Kwantiteit is tussen Marianne en mij nul belangrijk. Als we elkaar zien, sluit alles naadloos aan, alsof we elkaar gisteren voor het laatst zagen. Zij is eigenlijk de enige met wie het zo makkelijk gaat. Na 20 jaar kennen we elkaar echt door en door.

Ik probeer het wel eens hoor, nieuwe vriendschappen met andere vrouwen. Maar echt soepel gaat het nooit. Sowieso is het synchroniseren van beider agenda’s, vaak al een hels karwei. Dan komen nog de verschillende manieren van in het leven staan, de andere levensfases, het feit dat ik nogal principieel ben en met veel dingen niks kan… (Lees: ik ben een zeikerd.)

Van te voren ben ik stiekem al niet bereid er heel veel energie in te steken. Dingen moeten vanzelf gaan. Natuurlijk.

Als ik gedoe wil namelijk, dan spreek ik wel weer eens af met mijn ex, vader en zus.

Enig.

 

50 thoughts on “Vriendinnenmens.

  1. Een ex van mij was de beste vriend van manlief, kan je voorstellen? en ik grossierde ook al niet in vriendinnen. Gelukkig kunnen we het heul goed en onszelf, en ook met elkaar, vinden.
    groet

  2. De kwaliteit van een vriendschap is voor mij ook belangrijker dan de hoeveeheid vriendinnen die ik heb. Die kan ik namelijk op 1 hand tellen en dan houd ik nog vingers over ook.

  3. Dat is toch ook waar vriendschap om draait, dat je volledig jezelf kunt zijn en je niet hoeft te verantwoorden waarom je even geen contact hebt op genomen?
    En aantallen zijn niet belangrijk. De echt goede vriendinnen die bijna alles van me weten zijn op een hand te tellen, de rest zijn meer kennissen waar ik echt heel ander contact mee heb.

  4. Ik wel! Ik heb vriendinnen inallerlei soorten en maten. Sportvriendinnen, eetclubmeiden, hartsvriendinnen, vriendinnen-van-Curacao etc. Heerlijk! Ik ben heel trouw, de meesten ken ik langer dan 20 jaar.

  5. Kijk een gelijkgestemde, maar ik merk dat mensen toch verwachtingen hebben ondanks dat ze roepen dat ze je accepteren zoals je bent en blabla..willen ze toch wel heel graag dat je allerlei leuke vriendinnen dingen doet.

  6. Ow, wat een heerlijk onderwerp weer… en zo herkenbaar… en best een beetje een taboe. T’is niet stoer of hip om te zeggen dat je weinig vrienden hebt.

    Ik heb ook niet heel veel vriendinnen en de vriendschappen er zijn ‘koester’ ik.
    Maar wat heerlijk is het dat het me, hoe ouder ik word, ook niets kan schelen. Wat Berber schreef sluit ik me helemaal bij aan… vrienden zijn met mezelf is mijn grootste missie (samen op 1 met man en kind).

    Erg leuk om af en toe af te spreken met vriendinnen of een vriendenstel maar bijna nog leuker als ’t weer klaar is en gezellig was en ik weer heerlijk in mijn eigen huisje mijn eigen ding kan doen zonder met ander rekening te houden (klinkt wel heel egoïstisch, ben verder leuk mens hoor :-).

    Ik zeg altijd dat ik een beetje een haat/liefde verhouding heb met mensen/vrienden om me heen. Kan er niet zonder maar soms ook lastig met.

    Kliefje, wel grappig dat je baan wel heel sociaal is en je je daar voor 100% aan mensen ‘geeft’. Dat is precies hetzelfde bij mij. Misschien juist ook minder behoefte eraan omdat je in je werk al zoveel tijd en aandacht aan anderen besteed. Misschien ook niet :-)

    Fijne dag!

    1. Dat heb ik dus ook vaak. Vind het erg gezellig iemand te zien/spreken. Maar op de terugreis naar huis, valt er ook weer een last van me af. Samen terug in de trein ofzo, vind ik een crime. Ik wil dan echt even weer op mezelf zijn.

      Hier ook idem dito hoor. Ik praat en geef 30 uur per week (en dat kost me geen moeite, ik houd van mijn werk) maar thuis is de koek vaak gewoon even op.

  7. Ooit gebruikt tijdens een speech, tekst van Harrie Jekkers (Klein Orkest):

    We spreken niets af voor de volgende keer.
    Vriendschap, dat moet lopen. We zien elkaar wel weer.

  8. Heel herkenbaar…ik behoorde ook niet tot de populaire kinderen. Heb dat nooit gesnapt….
    Zulke vriendschappen zijn zeldzaam en eigenlijk zou t wel zo moeten gaan. Zelf heb ik ook zo’ n vriendin, al 22 jaar en eigenlijk heb ik nog n hartsvriendin maar sinds we verhuisd zijn hebben we alleen via fb contact….beetje jammer maar helaas. Hier heb ik nog niemand ontmoet maar kreeg vanmorgen n uitnodiging van de buurvrouw voor de verjaardag van de kleine en wie weet is dat wel n nieuw begin van n vriendschap. Net wat je zegt het moet wel vanzelf gaan zonder allerlei kronkel werk
    Fijne week x

  9. Ik ben er eigenlijk nog niet uit of ik een vriendinnenmens ben of niet. Ik ben niet van de grote groepen, meestal zijn er een paar vriendinnen in mijn leven. Heb het allemaal gehad: het sporten, de cursussen, het zwangerschapsclubje, enz. En meestal duurt een vriendschap bij mij lang. Er zijn wat dingen gebeurt waardoor de laatste jaren een paar vriendschappen verwaterd zijn en waardoor het voor mijn gevoel nu wat aan de magere kant is. Maar op dit moment heb ik even geen behoefte om nieuwe vriendschappen aan te knopen. En ik weet ook niet of het weer komt want ergens vind ik het ook wel lekker om gewoon mijn eigen gang te gaan, zonder teveel sociale verplichtingen.

      1. Nee, ik haal ze niet op, want ze zijn niet voor niets verwaterd. Ik ben er wel goed in een vriendschap in stand te houden, soms te lang besef ik de laatste tijd. Terwijl je soms uit elkaar groeit, of in een heel andere levensfase terechtkomt. In dit geval laat ik het dus gaan. En daar voel ik me prima bij :)

  10. Geen idee of ik een vriendinnenmens ben. Heb al wel ruim dertig jaar twee allerbeste vriendinnen met wie ik zo ongeveer alles deel. En al twintig jaar een ex-collegakoffievriendin waarmee ik heerlijk kan roddelen, en een fijne vriendin van ja echt waar de babygym. En o ja, eigenlijk ook nog een schoolvriendin, maar met haar ben ik gestopt toen ze transformeerde naar Jomanda. Dus misschien toch een vriendinnenmens?

  11. Ik ken heel veel mensen. Heb een handjevol vrienden, en een echte goede vriend. En ik zie mijn schoolvriend nog steeds op de zelfde manier als jij de jouwe. Ik zie iedereen die ik ken, maar ik ben ook graag thuis. Of op pad. Alleen dan wel. Het thuisfront vind dat ook niet altijd fijn, maar zo ben ik nu eenmaal.

  12. Haha, mooi slot. Ik ben ook niet iemand die veel echt hele goede vrienden heeft, zeg iedereen op straat en op het schoolplein vriendelijk gedag maar het blijft oppervlakkig. Ik interesseer me echt voor de ander, maar durf dat niet altijd te laten blijken uit angst nieuwsgierig over te komen en mezelf blootgeven daar ben ik al helemaal geen ster in. Zelfs man kent niet al mijn diepste gedachten.

  13. Ik zei toevallig dit weekend tegen een vriendin (een van die vriendinnen die hier ook op een hand te tellen zijn): “Volgens mij ben ik niet gemakt voor vriendschappen.” Ze vroeg me waarom en dat was een verdomd lastige vraag.

    Ik denk dat mijn probleem is dat ik me bij nieuwe vriendschappen er volop in stort, alles doe voor diegene en er 9 van de 10 keer misbruik van wordt gemaakt en ik de deksel vaak op mijn neus krijg. Vooral als je dan eens ‘nee’ zegt, want er zijn al verwachtingen gecreëerd.

    Ik heb dus besloten minder energie te stoppen in vriendschappen en dodelijk meer aan mezelf te denken. Diegene die echt om mij geven zoals ik ben, blijven wel over denk ik dan maar.

    Oh ja en zeker kwaliteit voor kwantiteit. Ik word kriegel van vriendschappen waarbij men steeds wil afspreken. Sterker nog; ik word er recalcitrant van en spreek dan nog minder snel af.

  14. Fieeeeeeeeuw….gezien je blogje en de commentaren; ben dus toch niet zo ‘abnormaal’ :-)
    Ik heb zelfs nog niet zo lang geleden iemand die ik al 38 jaar ken gezegd, dat we maar moeten ophouden proberen een afspraak te maken. Onze levenswijze is zo uit elkaar gegroeid en het was altijd zo’n gedoe om onze agenda’s op elkaar af te stemmen, dat de lol van uberhaubt iets afspreken er voor mij van af ging. Lekker per mail zo af en toe elkaar op de hoogte houden..bevalt prima. Gedurende elke levensfase lijk ik weer een andere goede vriendin te hebben…sta er wel voor open hoor, maar merk dat ik nieuwe mensen toch steeds vaker wat meer op afstand houdt.

  15. Ik hou van spontaniteit, dat lijkt soms nog lastig in vriendschappen. Die willen afspreken en ook regelmatig want wat stelt een vriendschap anders voor. Ik ben iemand die kan vamnavond in de auto zitten en ineens ontzettende zin hebben om even lekker te borrelen en bij te kletsen met iemand waar ik blij van wordt. Ik hou niet van afsprekenm want hoogstwaarschijnlijk heb ik die dag helemaal geen zin in mensen om mij heen en heb ik genoeg aan mezelf. Ik hou van mijn vrienden met wie het gewoon goed is, die nee durven zeggen, die het leuk vinden om me te zien maar het ook geen probleem vinden als het een tijdje niet zo is. Mijn vrienden zijn ook op 1 hand te tellen maar dat maakt niet uit. Kan ook zo maar ineens met een aantal nieuwe mensen een heel leuk contact hebben en het kan ook weer klaar zijn. Voor mij is het prima. Laten we bij elkaar zijn omdat we het leuk vinden en niet omdat het moet. Ik moet al genoeg van mezelf, waar ik nog niet eens aan voldoe. Dus ja dan moet ik daar ook even van bijkomen natuurlijk en daar heb ik veel tijd voor nodig.

  16. Een thema om eens over na te denken en wat een leuke reacties! Ik ben absoluut geen vriendinnen mens, of beter gezegd, ik kan absoluut niet tegen de verplichtingen die daar aan verbonden zijn. Ik hou wel van een gezellige babbel om de zoveel tijd, maar zet me niet onder druk, want dan ga ik lopen :-)

  17. Zo te lezen, zouden wij goede vriendinnen kunnen worden. Gelukkig echter hebben we daar beiden geen behoefte aan. :-)
    Die laatste zin: hilarisch!

  18. Hoeveel echte vrienden kan je ook hebben. Vraag me altijd af wat mensen onder vriendschap verstaan bij mensen die zeggen veel vrienden te hebben….

    1. Daar kom je achter als je hulp nodig hebt. De echte vrienden komen gelijk, al moeten ze komen kruipen en anderen die jou alleen interessant vinden, gaan met een grote boog om je heen.

  19. Ik heb welgeteld 3 echte vriendinnen en dat gaat 20, 30 jaar terug. Soms ga ik wel eens met collega’s leuke dingen doen, maar meestal heb ik daar geen behoefte aan. Ik heb ook geen behoefte aan een hele waslijst aan vriendinnen of kennissen, veel te veel verplichtingen ook.

  20. Ik sluit me helemaal aan bij Harrie Jekkers :-)

    Momenteel heb ik eigenlijk geen tijd voor die ene vriendin die er dan nog was, ik rol van de ene rechtszaak in de andere, gedoe met ex en omgangsregeling, mijn 2 kanjers die me nu meer dan nodig hebben…. ik kom amper aan mezelf toe, laat staan die vriendin….. als er dan na al die jaren geen begrip is voor het feit dat ik NU even niet kan zijn wat zij van mij verwacht…. jammer dan…

    People come into your life, for a reason, a season of a lifetime….

    En gelukkig ben ik hele goede vriendjes met mezelf..

    Liefs!

  21. nou, ik heb best wel wat vriendinnen maar zie de meeste niet zo vaak. ook ik ben graag op mezelf, en dan is er nog de job en de husband en de kids, en soms is het gewoon erg moeilijk om een keertje af te spreken. meeste vriendschappen dateren van verschillende momenten, sommige vriendinnen ken ik al van in mijn schooltijd. ‘echte’ vriendinnen zijn vriendinnen voor het leven, ook al zie ik sommige slechts een paar keer per jaar!

  22. Voor mij hoeft het vriendengedoe ook niet echt. Krijg je daar dan nog al die onverwachte verplichtingen bij, die je kan missen als kiespijn. Je moet dan maar eens een verjaardag vergeten en het is drama tot en met. Of bij die ene ga je op stap en met de andere niet.
    Nee laat me maar rustig met mezelf en gezin. Meer hoeft niet.
    Groetjes

  23. Poe hee, ik dacht dat ik een afwijking had wat vriendschappen betreft, maar blijk dan toch niet de enigste. Toch herkenbaar bij sommige bloggers. Vriendschappen met vrouwen werken voor mij niet. Soms denk je een viendin gevonden te hebben. Dan heb je het even leuk, is het dik aan en weet diegene álles over je. En daar wordt dan weer vet misbruik van gemaakt (roddel en achterklap), bah! Al een paar keer meegemaakt, voor mij geen hartsvriendin mee. De enige vriend/maat die ik heb is mijn man (tja misschien ook niet helemaal gezond, maar hij is degene waar ik 100% op kan bouwen). Aan workshops en dergelijke doe ik nooit mee, al dat gekakel van die vrouwen. Laat mij maar lekker einzelgänger zijn, wat jij? ;-)

  24. Hi Kliefje, niet lachen hoor…. maar mijn beste vriendin is eigenlijk mijn man ;-) terwijl hij in andere opzichten weer gewoon mijn partner of de vader van ons kroost is trouwens…. verder ben ik heel anders dan jij…. ik heb graag contact met allerlei mensen en soms groeit daar een vriendschap uit en soms is het een bloeiende vriendschap en soms een raar gedrocht maar dat mag ook wel van mij als ik me er maar goed bij voel…… dit is wat er allemaal naar aanleiding van jouw blogje bij me boven kwam over vriendschap.

    groetjes,

    Dorothé

    1. Das toch niet raar? Ik lach niet! Vlam is ook mijn beste vriend. Hij weet meer over me dan wie ook. Ik zal hem altijd als eerste op de hoogte brengen van zaken, mijn vrije tijd breng ik het liefste met hem door. Dat is toch vriendschap?

  25. Tja. Ik heb een drietal verschillende vriendinnen, die elkaar wel kennen, maar niet met elkaar omgaan. De een zie ik wekelijks, de andere maandelijks en de derde amper. Die wekelijkse, ken ik een jaar of tien en het is heerlijk vrijblijvend. We zien elkaar soms weken ook niet hoor.mee maandelijkse ken ik dit jaar 25 jaar, en we hebben afgesproken om ongeveer elke maand iets samen te doen, omdat het er anders niet van komt. Dus bezoeken we een concrete, een film of drinken we gewoon koffie/ wijn/ bier, al naargelang de gelegenheid. De derde ken ik 42 jaar, ze is mijn nichtje. Haar bel ik als eerste als ik in de shit zit. En zij mij. We kunnen elkaar echt maaaanden niet zien, maar dat is helemaal ok. Verder heb ik een aantal kennissen, die ik allemaal even leuk vind, maar waar ik eigenlijk iets mee wil. Prima. Zonder mijn vriendinnen zou ik het wel wat karig vinden, maar Prins, ik en de jongens, dat is uiteindelijk waar alles om draait.

    En ik heb ook geen zin in gezeik. :-)

  26. Ook ik kan m’n vriendinnen op 1 hand tellen en daar ben ik echt blij om omdat dit de meiden zijn die ik al langere tijd ken en waar ik echt een klik mee heb. Die vriendschappen zijn dan ook belangrijk voor me, ook al zie ik ze niet wekelijks/maandelijks maar dat hoeft voor mij ook niet. Het gaat om de kwaliteit als we elkaar wel zien/spreken en dat zit wel goed…

  27. Ik heb heel, heel, heel veel kennissen. En drie super vriendinnen. Daarnaast ook een aantal meiden die ik via het bloggen heb leren kennen en die zijn mij ook enorm dierbaar. Omdat ik zelf voor hun gezelschap kies. Zo lekker is dat.

  28. Ik heb welgeteld een vriendin waar ik mee kan lezen en schrijven. De ene keer zie ik haar drie keer in een week en daarna drie maanden helemaal niet. Wat jezelf al schrijft: bij het weerzien klikt alles naadloos in elkaar. En een vriendin vind ik meer dan genoeg, want ik kan het uitstekend met mezelf vinden.

  29. Je hebt einzelgängers. En het grappige is dat ze elkaar wel es treffen. Dan klikt het voor the time being geweldig. Precies goed. Alsof ze elkaars maat weten. De maat van inhoud dan, en van duur.
    Ik vind het een geweldige uitvinding. Eentje zonder gedoe.

    ;)

  30. Ha zuster Klivia,

    Het is gewoon fijn om de ruimte om je heen vrij te houden, te veel vriend(inn)en is maar niks, meestal betekend het werk. oma

  31. Ik heb ze in alle soorten en maten. Sommige zie ik af en toe, sommige iets vaker. Maar meestal niet. Druk en ook niet altijd zin erin. Maakt niet uit. Ze zijn het gewend van me.

    Love As Always
    Di Mario

  32. Eerst maar wat is een vriend voor mij? Iemand waar ik midden in de nacht aan kan bellen
    en die me dan binnenlaat, andersom precies zo.
    daar heb ik er nogal een aantal van verzamelt door de loop van de jaren ;)
    Vrienden kun je zoeken en uitkiezen he, in tegenstelling tot familie.
    Maar er zijn er maar een paar die vrijwel alles van me weten en die spreek ik vaak
    maar zelden op de koffie.
    Soms regelmatig soms tijden niet, maar het is altijd goed.
    En regelmatig bedank ik ze openlijk, voor een vriend zijn van iemand als ik ;)

  33. Hey, en dan heb je nog je blogvrienden, die mag je zeker niet vergeten. Anders zullen wij vanaf nu alles tegen elkaar gaan vertellen en we beginnen met deze avond te cammen. Dat sluit goed aan bij je volgend blogje, lol.

  34. Ik heb redelijk wat vriendinnen, maar de echte die blijven, die zijn toch wel snel te tellen. Wonderbaarlijk hoe teleurgesteld je kan zijn in mensen soms en ook wonderbaarlijk hoe je ineens niks meer tegen elkaar te zeggen hebt.
    Mijn allerbeste vriendin ken ik sinds we amper konden praten. Meer dan 40 jaar dus. Dat is zoals je omschrijft in je stukje, want tijdens onze studententijd zagen we elkaar bijna nooit, maar alles loopt weer naadloos in elkaar over. Zo is het goed.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s