Flapuit.

Plusminus half 11, in de rij bij AH word ik allereerst schaamteloos gepasseerd door 2 zeventig plussers die gewoon op slinkse wijze voorpiepen. Ze doen net of ze me niet zien en frommelen hun in bejaardecamouflagekleuren gehulde lichamen tussen mij en de boodschappenband.

Ik besluit er vandaag een keertje niks van te zeggen. Ik ben hartstikke rustig, geen spatje stress te bekennen. Ik hoef deze week door ziekte van mijn werkgever ineens maar 7 uurtjes te werken, verdeeld over 2 dagen. Er is eergisteren een aanzienlijk bedrag gestort op Vlams rekening waardoor alle nijpende rekeningen zijn betaald en vrijdag ga ik weer voor het eerst naar Ank, om mijn EMDR af te maken.

Mij krijgen ze niet gek.

Tot er een vrouw achter me komt staan, die begint met haar karretje tegen mijn kont aan te rijden. Zonder excuus te maken.

Daarna gaat ze luidkeels lopen klagen in het luchtledige. Met een soort Ilse de Lange-achtige snik in haar stem. Ze haalt daarmee het bloed onder mijn nagels vandaan, echt. Ik heb een hekel aan mensen met zo’n snik. En aan mensen die te langzaam praten, want daar word ik nerveus van. Dan wil ik zinnen afmaken, naar de climax toe, ze de woorden uit de mond trekken.

Ok. Ilse. Daar was ik.

Alles duurt uiteraard véél te lang. En wat belachelijk dat er maar 2 kassa’s open zijn (voor haar staan alleen die 2 linke bejaarden en ik, moet iedereen dan zijn/haar eigen kassa?) en zo kan ze toch nooit om half 12 op het schoolplein staan (ze heeft nog een uur en een kwartier! Waar the hell is dat schoolplein? Terschelling? En daarbij: was dan PVD eerder van huis gegaan als je zo in tijdnood zit. Of AH daar iets aan kan doen?)

Dan hoor ik een diepe zucht en schiet ze ineens naar rechts. Ze sluit aan bij de mandjeskassa.

Waar ook echt heel groot ‘mandjeskassa’ boven staat. Hoe duidelijk wil je het hebben?

Ik wens haar intern succes toe.

Inderdaad wordt ze linea recta weer teruggewezen naar de rij waar ik nu mijn boodschappen op de band sta te laden.

Weer datzelfde gezeik. Lang, druk, te weinig tijd, zeur, steun, kreun…

Nog een duw tegen mij aan.

Ineens gaat er een andere kassa open.

Ze stuift naar links. Snijdt andere mensen gewoon af.

Tegen de tijd dat die 2e kassamevrouw zit, de toegangscodes heeft ingetoetst en de eerste boodschap wordt gescand, sta ik al te pinnen.

We lopen tegelijk naar buiten.

Ik ben sneller dan zij en als ik de straat al uit fiets, is zij nog bezig haar boodschappen in haar fietstassen te frommelen.

Wat liep ze nou te stressen om niks?

Muts.

Ik zou zó graag gewoon eens een dag tegen iedereen willen zeggen wat ik denk. Gewoon eruit floepen wat er opborrelt in mijn hoofd.

Zonder consequenties graag. Want dan zou ik naar alle waarschijnlijkheid in elkaar gemept worden.

37 thoughts on “Flapuit.

  1. Bloedje irritant maar ik kom niet meer bij ondertussen! ‘bejaardecamouflagekleuren gehulde lichamen’ en de snik van Ilse de Lange… heerlijk omschrijf je het weer.
    Soms doe ik het gewoon: lekker ontremt verbaal incontinent zijn… moet je ook eens proberen 😉

  2. Wat een problemen met boodschappen doen. Ik zorg er juist voor dat ik alle tijd heb, zodat ik heerlijk kan genieten van dit soort mensen en fratsen. Nee hoor. Met twee kinderen tijdens het winkelen moet je nooit haast hebben.

    Love As Always
    Di Mario

    1. Kan me je ergernis voorstellen. Ik heb het vaak dat er mensen bij de kassa op hun dooie gemak boodschappen staan te sorteren en in kratten, tassen en dozen staan te doen. 2 meter verder is er een inpaktafel en sta je niemand in de weg. Geen winkelier of bediende die er wat van durft te zeggen, want het is een klant en dus koning. Intussen groeit de rij aan en kan niemand verder….
      Blij te horen dat je zorgen wat minder zijn geworden Zuster. En een tip: koop wat tegen zonnebrand, want de geruchten gaan dat je vanaf het weekend je daarmee lekker in kan laten smeren door Vlam.

  3. Zucht, té herkenbaar. Ik zeg er nog wel eens wat van, vooral zo’n karretje in m’n bilnaad kan ik niet waarderen, net als mensen die van achteren uit de rij naar voren schieten om bij een net geopende kassa de spullen op de band te kunnen gooien. Vaak is echter een boze blik al genoeg, mijn ogen schijnen vuur te spuwen als ik dat doe, handig wapen 😉

  4. Haha, wat ontzettend herkenbaar. Zielig zijn ze hè, de mensen die als er een nieuwe kassa wordt geopend snel hun karretje naar voren wurmen. Aangezien ik tegenwoordig zeeën van tijd heb kan het me niet meer schelen. Stiekem lach ik ze gewoon uit.

  5. ideaal hier bij Aldi als er een extra kassa opengaat zegt de cassiére dat de mevrouw met die zwarte jas (of wat dan ook) naar die kassa mag…en iedereen houdt zich er aan
    en deze week bij de apotheek, een meneer wachtte toch zeker al 5 minuten…zuchten en steunen en halfhard zeggen dat het een schande is, dat wachten…in de hoop dat iedereen het met hem eens is…nee dus. ik geniet van dit soort mensen…
    geweldig dat de financiën er nu beter voorstaan en je naar Ank kunt

    Berber

  6. Know the dwaling! Soms flap ik t er mompelend uit , soms ook niet…vorige week stond er ook zo’ n ongeduldige oude man achter me, openlijk rassistisch naar 3 indiaanse mensen voor me
    …kon me amper inhouden…is soms moeilijk vlak voor mijn tijd van de maand.

  7. Zo herkenbaar, dus mijn bloeddruk schiet alleen al bij het lezen omhoog. Dat karretje in je achterbenen gebeurt heel vaak en ik kan daar bloedlink om worden. Ik kijk dan meestal boos om, maar dit soort mensen zijn doof en blind tegelijk en doen het meestal minimaal drie keer. Waar ik me ook aan irriteer zijn de ouders die heel hard een gesprek met een kind voeren, op infantiele toon waarbij ze alles wat hun kind zegt herhalen. Waarschijnlijk met de bedoeling te laten zien wat een voorbeeldige ouder ze zijn. En ja, mensen die als laatste in de rij staan en wegstuiven naar een net geopende kassa, terwijl het me toch niet meer dan normaal lijkt dat je mensen die langer in de rij staan voorlaat.
    Haha, en als ik dit teruglees, denk ik ook: mens, maak je niet druk. Maar het is ook verveling. Wanneer je in de rij staat, moet je de tijd nu eenmaal even doden 🙂
    Ik hoop dat je je Zengevoel weer te pakken hebt. Fijn dat de boel er momenteel wat beter voorstaat!

  8. Jammer dat er van die oogefokte mensen zijn. Wat win je nu werkelijk qua tijd? En al die energie die zo’n vrouw steekt in mopperen en negativiteit… zonde.

    Ik heb ook een hekel aan mensen die te dicht op me staan in de rij maar ik ga gewoon voor mijn eigen winkelwagen staan.

  9. Aaaaargh! Zulke mensen zou ik graag even een rondje over de boodschappenband jagen 🙂

    En dan dat geklets achter je, alsof ze hopen dat je je omdraait en beaamt wat ze zeggen. Hel liefst zou ik me dan omdraaien en dan keihard “Stel je niet zo aan” roepen. Maar ja, ik heb niet zoveel zin in eventuele consequenties…

  10. Hey wat super dat er weer wat financiele ruimte is! Wat zul je opgelucht zijn daarover.
    Tja.. boodschappen doen is ook niet mijn ding. Over tien minuten ga ik maar weer…
    fijne dag! Succes met de EMDR.

  11. Geld binnen en deze week veel vrije tijd. Hopelijk heb je deze week een paar keer het rijk alleen, dan kan het wel eens een topweek voor je worden.

  12. Whoehaha! Beeldend geschreven! Ik heb precies hetzelfde als jij en zie daarom altijd op tegen het boodschappen doen. Heel waarschijnlijk staat ook de irritatie van mijn gezicht te lezen. Zo één keer in de maand wordt het nog een graadje erger en bats ik het liefst zo’n irritant iemand voor zijn of haar hoofd (maar dat doe ik dan maar niet want daar ben ik niet a-sociaal genoeg voor). Het meest irritante wat ik meemaakte: een vrouw van mijn leeftijd stond achter mij in de rij bij de kassa. Dáár weer achter stond een hulpbehoevend arm oud vrouwtje (maar niet heus…). Toen vroeg de vrouw van mijn leeftijd: ‘ach mevrouw, wilt u deze oude dame even voorlaten? Ze heeft echt niet zoveel boodschappen!’ De oude dame werd naar voren geloodst en terwijl deze grijnsde verschenen er twee hoorntjes op d’r hoofd. Ik was te verbouwereerd om er iets van te zeggen, maar wilde ondertussen wel de haren van de vrouw van mijn leeftijd uit d’r hoofd trekken!
    *komt weer tot rust*
    Maar heel fijn voor je dat er weer wat verbetering zit in jullie financiële situatie 🙂
    Suc6 vrijdag bij Ank!

  13. Deze morgen kreeg ik nog zo’n snert kar tegen achterkant gedrukt. De ” o, sorry” kwam al snel gevolgd door mijn vurig blik. Het pijnlijk moment krijg ik achter de kiezen, omdat het geduldig wachten blijkbaar voor sommigen te lastig is. Hoe ouder ze zijn hoe minder geduld is ook zo iets en ik dacht dat deze net tijd te over hadden…
    Groetjes.

  14. Rete irritant inderdaad, net als kinderen die in een winkelwagen voor je zitten en dan bewust heel hard tegen je eigen winkelwagen aan trappen en de ouder zegt er dan helemaal niets van.
    Van zuchten en steunen moet ik ook niets hebben, soms zeg ik er inderdaad iets van, maar meestal denk ik: ach gewoon zielig.
    Ik ben blij dat er wat financiële ruimte is gekomen, dat maakt het ook weer wat zonniger, geniet van je week.

  15. Als ik zo’n kar tegen mijn achterste aan krijg kijk ik eerst en de tweede keer duw ik hem met mijn achterste terug, met een beetje kracht. En als dat nog niet helpt op luide toon vragen of ze misschien door me heen willen. Mijn Amsterdamse aard komt dan naar boven.

  16. Wat goed dat je naar EMDR gaat! Heb je haar aanbod geaccepteerd of hebben jullie voldoende gestort gekregen?
    En weet je, soms doe ik dat gewoon. Zeggen wat er in me op komt; men verstaat me hier toch niet. Ideaal! 😉

  17. Tja, mutsen heb je ja.

    Maar ik ben ook heeeeel ongeduldig hoor, zeker in de supermarkt (hoewel de AH toch altijd wel een van de betere is?!) Dus wat dat betreft zou ik ook graag eens wat vaker zeggen wat in me opkomt, haha. Maar gelukkig ben ik daar te beschaafd voor, ook om mensen met mijn karretje voor hun kont te rijden 🙂

  18. Waarom zou je zo druk maken om anderen en er dan ook nog een blog over schrijven. Valt voor mij in dezelfde categorie “stressen om niks” die jij noemt.
    Je gaat er wel erg snel vanuit dat mensen express tegen jou aan rijden met hun karretje enzo. Ook een kwestie van instelling denk ik, ik heb het namelijk nooit. Je kunt ook vriendelijk achterom kijken en dan krijg je toch meestal gewoon een sorry.

  19. Dat is zoals mensen in de file! Met te toeteren en te roepen vanuit je raampje, schiet die file niet op hoor.

    Maar zo van die dames in een winkel…. goh, daar word ik toch ook soms mottig van!!!! En dan moet ik ook vaak het puntje van mijn tong afbijten om niets te zeggen. Halve trouwboek zei vroeger vaak (nu is het scherpe wat minder): “Ge gaat eens aan slaag geraken hoor, door er zo dingen uit te floepen!” 🙂 En soms is het toch nog sterker dan mezelf!!! 😉

  20. Het is dat je dat laatste zei… ik heb het namelijk één keer gedaan, iets eruit floepen, toen iemand me bijna van mijn sokken fietste omdat ze in de haast aan de andere kant van de weg ging fietsen zonder te kijken. Daar heb ik spijt van gehad, want die vrouw mikte haar fiets met kind en al op de grond (ja echt!) en zou me wel even in elkaar slaan. Het is dat m’n ex met een vriend van hem langs kwam en er tussen sprong en meldde dat ze van me af moest blijven, anders was ik nog een paar weken blauw geweest. Echt waar, ik zeg nooit meer iets. Hoop ik. Ex en mijn vriend hopen het ook, anders blijven ze me beschermen 😉

    Wat niet wegneemt dat dit soort types gewoon enorm vervelend zijn.

  21. whoehahaha ………….zie het helemaal voor me 😉
    En die oudjes he, zijn zeker net zo aso als de jeugd en sommige nog erger 😉
    Fijn meid dat je financien op orde zijn nu dat geeft lucht!!!
    Geniet er van !!

  22. Ha zuster Klivia,

    Je zou zo consult kunnen houden, tijdens je niet gewerkte uren in de suup.
    Zelfs ouderen kunnen je nog aanvliegen, dus je moet altijd oppassen, stress en suup gaat altijd samen zo zijn de winkels ingericht(ing). oma

    ot, heb mijn Avamys binnen, lux flesje :), ga het proberen, maar heb vertrouwen in je advies.

  23. Ik merk dat ik, hoe ouder ik word, hoe minder ik mijn mond lijk te houden. Misschien word ik wel ooit zo’n voorbijstekende oude zeur… Spaar me daarvan!

  24. |Zo herkenbaar beschreven! Ik wil nog weleens iemand met een mandje met weinig boodschappen voor laten gaan maar als ze het gaan eisen dan zijn ze bij mij aan het verkeerde adres en mogen ze netjes achter me blijven staan…

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s