Verleden.

Er zijn zaken waarover ik niet graag praat met Vlam. Niet veel, maar ze zijn er wel.

Zo vind ik het vervelend om exen te bespreken. Hij weet dat ik samengewoond heb toen ik plusminus 20 was, hij weet dat ik een voetbalelftal (of wat) aan vriendjes heb versleten, hij weet dat ik eerder getrouwd ben geweest.

Gelukkig is Vlam zelf niet bepaald een onbeschreven blad op dat gebied. Erger nog: we zouden als er een exen-feestje zou worden georganiseerd de HMH moeten afhuren in verband met de enorme kudde dames. Daarover was hij eerlijk vanaf het begin. Net als ik.

Maar in detail treden over zijn en mijn eerdere relaties hoeft voor mij niet. Het interesseert me niet eerlijk gezegd.

Zelf vind ik het een tikkie gênant om over mijn exen te praten. Met name degene met wie ik getrouwd ben geweest. Ik begrijp achteraf gezien niet waarom ik bepaalde zaken nog zo lang heb door laten gaan. Waarom ik in vredesnaam ben verhuisd, alles heb opgegeven nadat ik na die ene vreselijke avond eigenlijk al had moeten weten dat één en ander nogal gedoemd te mislukken was. Ik had kunnen inschatten wat voor vlees ik in de kuip had. Het rotte soort.

Inmiddels ben ik emotioneel een heel stuk geëvolueerd  is mijn zelfvertrouwen veel groter dan toen en als ik nú in dezelfde situatie zou belanden als in 2004, dan had ik meteen rechtsomkeert gemaakt en er een dikke, vette streep onder gezet. Had ik niet zo met me laten sollen.

Ik ken Vlam nu bijna 3 jaar en er zijn nog steeds heel veel zaken die ik gewoon liever voor me houd. Zo had hij ook nog nooit een foto van mijn ex gezien, alhoewel ik hier wel een paar albums heb liggen waar hij in staat. Weggooien vond ik raar, omdat Jill er toch ook in voorkwam. Maar het liefste had ik ze in de container geflikkerd eerlijk gezegd. Ik ben erg rigoureus in bepaalde zaken, ik ban sommige dingen liefst letterlijk uit mijn leven.

Foto’s, daar waren we. Ik dwaal weer eens af.

Ineens was daar vorige week een moment dat we het hadden over fotoalbums en ik pakte precies dát album waar de schaarse foto’s van mijn trouwdag in zaten.

En Vlam zag mij, kussend met mijn ex.

En dat voelde nogal ongemakkelijk. Zeer gênant zelfs.

Alsof ik vreemdging ofzo.

Ik weet dat iedereen een verleden heeft, ik heb geen spijt van zaken, er is geen spoortje negativiteit meer in me te vinden ten aanzien van die vervelende periode, ik denk zelden meer aan het insekt mijn ex en tóch is dit een stukje dat ik liever doodzwijg en begraaf als het al eens ter sprake komt. Erger nog: ik voel me er erg ongemakkelijk onder.

Misschien omdat ik mezelf helemaal niet meer herken in de persoon die ik toen was? Soms voelt het namelijk alsof ik alles vanaf de zijlijn beleeft heb, alsof ik het niet was, maar iemand anders.

Raar is dat.

40 thoughts on “Verleden.

  1. wat wil je ? vanaf een bepaalde leeftijd heeft iedereen een verleden. Ik ben 21 jaar getrouwd en moest het tot een scheiding komen zal de vrouw die ik ontmoet ook een verleden hebben. Moeten we elkaar dan beoordelen op ons verleden of het doodzwijngen. Wat als haar ex een goede (ex)vriend van me zou zijn ? Allemaal dingen die het niet makkelijker maken. En dan nog te zwijgen over kinderen en eventuele kleinkinderen die deel uitmaken van het verleden..
    Zulke dingen kun je volgens mij beter niet onder de mat vegen,

  2. Je verleden heeft je gevormd tot de persoon die je nu bent. Dat je niet altijd blij bent met dat verleden is logisch, maar Klief, je bent er een prachtig mens door geworden!

  3. Ik kan me er wel wat bij voorstellen. Je leven is een stuk leuker nu, waarom terugkijken? En dat dat gênant voelt…. da’s toch niet zo gek, ik vind dat nogal empathisch.

  4. Helemaal niet raar, of ik ben ook raar dan misschien. Je bent nu gewoon een ander, volwassener, gebalanceerder mens. Ik heb hetzelfde (inclusief fotoalbums van een eerder huwelijk, ergens ver weg verstopt op zolder). Het leven gaat zoals het gaat en spijt hebben of wat dan ook heeft geen zin, maar als ik aan sommige dingen of keuzes terug denk…. ajajaj! Zoals inderdaad een ex-man waarvan ik al voor het jawoord had kunnen weten dat het niets zou worden. Mijn huidige ikje zou ook nooit ja hebben gezegd. Maar aan de andere kant zou dat ikje van nu niet zijn wie ze is zonder al die ‘ervaringen’, hoe dom/stom/genant ook. En jij zou ook niet deze Kliefje zijn zonder jouw rugzak vol verkeerde én goede beslissingen.

  5. Zoals je nu bent komt door alles wat je hebt meegemaakt in je leven. Daar horen dus ook die elftallen bij. Je moet maar zo denken. Was het trouwens inclusief wisselspelers ;-)

    Love As Always
    Di Mario

  6. Door het insect waardeer je nu Vlam meer. Althans, zo kijk ik op mijn “foute” vriendje terug. Altijd maar de positieve dingen blijven zoeken, maar ik herken me zonder meer in je verhaal. Je hebt er in elk geval van geleerd om voor jezelf te kiezen!

  7. Wat een ander verleden hebben jij en ik achter de rug. Jij zoals hierboven omschreven, en ik al bijna 27 jaar getrouwd (en 33 jaar samen) met dezelfde manspersoon die ik nog steeds niet kan missen. Wel heb ik voor die tijd ook precies een elftal uitgeprobeerd waarvan er sommige ook nog in mijn fotoalbum zitten. Enkele daarvan loop ik nog regelmatig tegen het lijf in het dorp en maak dan een gezellig babbeltje. Dus deze keer weinig herkenbaars in jouw schrijfsel. Wel mooi/goed/interessant om te lezen. En inderdaad je bent er denk ik alleen maar een beter mens van geworden.

  8. Ik vind dat je wel heel hard oordeelt over jezelf, je ging de relatie met de beste intenties aan, en dat je “blind”was voor bepaalde tekenen in het begin, was niet per definitie dom of wat dan ook, maar meer dat vlam gewoonweg nog niet in de buurt was, want die had vast alles laten verbleken ;-)

  9. *na lange tijd weer meegelezen te hebben is het weer tijd voor een reactie. Wilt geen lurker zijn*

    Zo herkenbaar. Ook ik heb weinig behoefde om over mijn ex man te praten of over het elftal. En dan al helemaal niet met foto’s erbij. Achteraf denk ik ook wel eens ‘wat heeft mijn bezielt toen de tijd’ maar ja het is nu eenmaal zo gelopen, toen stond ik blijkbaar anders in het leven met weinig zelfrespect. Blijkbaar!

  10. Dat gevoel dat je een ander was, dat is niet gek denk ik. Is in zekere zin ook wel een beetje.

    Zowel hij als ik hebben een relatie achter de rug, en heowel het inderdaad soms een beetje balanceren is en proberen geen jaloerse gevoelens op te wekken, hebben we het daar gewoon over en bekijken we foto’s. Met mijn ex zijn we bevriend geweest, verjaardagen, geboortes, en bruilioft en (helaas) crematie samen bezocht… Van zijn kant was het zijn ex die niets met ons te maken wilde hebben meer. Ook best. Maar Hij heeft haar ring nog wel, en we praten gewoon over zijn leven zoals dat toen was.

    Kan me voorstellen dat het anders is als je met een creep getrouwd was en een nare tijd hebt gehad.

    1. Jaloers ben ik totaal niet omdat ik de leukste ben ;) Ik vind het gewoon niks toevoegen, om van elkaars exen op de hoogte te zijn. Ik was een heel ander mens in mijn verleden, hij ook. Wrs als we elkaar 10 jaar geleden waren tegengekomen, waren we niet eens op elkaar gevallen.

      1. Ben ik niet helemaal met je eens. Niet tot in de diepste details, maar het was een stuk van het leven ooit vroeger, net als dat je weten wilt hoe hij op de kleuterschool was, waarom hij voor die ene foute studie gekozen heeft, hoe zijn ouders waren (ook al wil je er nooit meer heen misschien, of wel). Het zegt wel iets over iemand, ook al is dat verleden en is hij nu een ander persoon.

  11. Als je niet over je exen wilt praten dan doe je dat niet. Niemand kan je dwingen om daarover te praten. Het ligt in het verleden en lekker laten liggen. Foto boeken wegstoppen of ritueel verbranden. Alleen de foto’s die je dierbaar zijn eruit halen en apart opbergen.

  12. Ik heb ze wel allemaal weggefl… Die bruiloft ooit hoef ik niet meer te zien. Datgene wat ik wel wil weten zit wel in mijn geheugen.

    1. Haha :) Ik zit er ook sterk over te denken, na vorige week. Ik heb met heel veel schoon schip gemaakt en waarom niet met dit? Waarom zou ik ze bewaren? Ik ga nooit met weemoed terug zitten denken, zal nooit de behoefte gaan voelen om eens lekker in terug in het verleden te gaan. Daarvoor durf ik mijn handen in het vuur te steken… Jill eruit halen en de rest de container in.

  13. Ik heb ook een ex die ik liever vergeet. Helaas, ik heb er kinderen van gekregen, dan kom je er niet heel makkelijk vanaf. Soms herken ik karakter trekken van deze vreselijke man in een van de meisjes. Dat is ook helemaal niet lollig.

  14. Ik zou daar ook niet zo makkelijk over praten hoor. En ik zou het ook niet leuk vinden om de verhalen over exen van mijn partner te horen. Zou me daar echt ongemakkelijk onder voelen.
    Wat in de reacties al eerder geschreven werd: vanaf een bepaalde leeftijd heb je een verleden waartoe ook expartners behoren.

  15. Je ex is toch ook Jills verwekker? Ik begrijp dat zij nu absoluut geen interesse in hem heeft, maar het lijkt me toch goed om wat foto’s van hem en haar uit die tijd te bewaren. Waarom? Voor als ze ooit daar wel behoefte aan heeft. Dan kunnen weggegooide foto’s niet meer teruggehaald worden. Ik ken mn verwekker niet maar denk er af en toe wel over. Heb dus geen foto’s, niet eens een naam, maar zou het fijn gevonden hebben als ik iets had. Had ik altijd zelf nog de boel weg kunnen kiepen! Dus een aantal foto’s in een aparte enveloppe doen en dichtplakken voor Jill? Verder wordt een mens toch door zn hele leven heen gevormd door zn ervaringen? Ik ben blij dat ik niet meer die 20-jarige ben! Zelfs niet als ik mn grijze haren en die rimpels en wallen zie ;) van nu!

      1. Fli….. dan die foto’s maar weg! Als die ex geen positieve rol heeft gespeeld, kan hij beter uit beeld blijven. En dat potje ervan gemaakt hebben….zeker ook met een ;) Het is de vraag wie er een potje van heeft gemaakt!

  16. Jij bent net als iedereen, gevormd door het verleden, (klinkt idioot zwaar), anders was je nooit zover gekomen.
    Dat er genante momenten of daden tussen zitten, het zij zo, ook dat herkennen we allemaal, jawel ‘k ook :)
    groet

  17. Sorry Kliefje, maar ik ben nog gelukkig getrouwd met mijn eerste en hopelijk enige man, maar over mijn vriendjes van daarvoor praat ik ook niet hoor….. too embarrassing

    groetjes,

    Dorothé

  18. Je bent wie je bent, en je verleden hoort erbij. Maar het heeft je gemaakt tot wie je nu bent en dat is volgens mij wel tot een vrouw die nu weet wat ze wilt. En we hebben allemaal onze trekjes en problemen, maar je bent wel “iemand!”

    En kijk me je afhuren van je zaal, ken ik er een zaal bij in Amsterdam waar ik ook eens kan gaan kijken qua optredes/etc… als we daar zijn!

  19. Soms maak je verkeerde keuzes in je leven. Begrijpelijk ook dat het bekijken van foto’s van je ex ongemakkelijk voelt. Aan de andere kant is het een deel van je leven geweest die –als het goed is- is afgesloten. Nou ja, we zien je in ieder geval niet terug in een uitzending van ‘Memories’ waarin je op zoek gaat naar een nooit vergeten ex ;-)

  20. Heel herkenbaar hoor… ik heb hiervoor ook dik 4 jaar samengewoond met mijn ex en kan me soms gewoon niet voorstellen dat dat zo is geweest. Het lijkt zo lang geleden en het voelt ook alsof ik toen een compleet ander mens was…

  21. Ik herken niet dat genânte gevoel als ik of we het over exen hebben, maar ik denk dat dat met name komt omdat al die exen in mijn/onze tienertijd afspeelde en dat eigenlijk niet veel voorstelde… gewoon “een vriendje” of in Manliefs geval “een vriendinnetje”. Ik ken manlief vanaf mijn 19e… dus… we waren nogal groen, hahaha.

    Jij ziet je Ex echt als de grootste stommiteit/blunder/keus, dus ik denk dat het dát is wat het genânt maakt, want het zou je nu niet gebeuren om met zo’n portret een relatie aan te gaan.

    Gelukkig ben je nu helemaal happy met Vlam (en Jil natuurlijk)… enneh ik zag de kiek van gisteren lekker in het zonnetje genieten jullie van elkaar… TOP :)

    Groetjes Puck

  22. Ha zuster Klivia,

    tja een verleden hebben we allemaal ongeacht je leeftijd, de een wat bewogener dan de ander.
    Als je weet waar je aan toe bent van elkaar, hoef je toch niet alle details te weten.
    Vraag me af of het je gelukkiger maakt als je alles zo precies moet weten. oma

  23. wat geweest is is geweest, dingen die gebeurd zijn kan je niet veranderen, en ik begrijp maar al te goed dat je dat boekje liefst gesloten houdt. we moeten vooruit kijken. ook ik ban negatieve ervaringen/belevenissen liefst uit mijn geheugen. ik heb wel geen verleden van ex-en of ex-vriendjes, maar iedereen maakt wel iets mee in zijn leven waarvan hij wou dat het liever niet was gebeurd. ik trek mijn les en voorts komt een slechte ervaring nog zelden ter sprake. case closed is dat bij mij!
    hartelijke groet, Hlde

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s