Terugblikken.

Vlam en ik kennen elkaar bijna 3 jaar en ik moet daarom de laatste dagen veel denken aan de tijd dat we net begonnen te daten.

“Iets” met “iemand” beginnen als je een kind hebt is best lastig kan ik u zeggen. Niks ongedwongen en doen waar je zin in hebt. Je moet rekening houden met een ander, je inhouden, je moet meedenken en soms nogal de rem erop gooien.

Ik herinner me dan ook nog heel goed de avond voordat Jill en ik voor het eerst samen naar het huis van Vlam gingen.

Ik legde uit waarom we er naartoe gingen (omdat ik hem beter wil leren kennen en omdat het me gezellig leek). Daarop kreeg ik een verwijt: je bent tóch verliefd op hem. Eerst zei je van niet. Je hebt gelogen!

Ik beaamde dat dat eerst niet was, maar dat ik hem inmiddels inderdaad leuker dan gewoon leuk vond en dat ik daar niks aan kon doen. Het was nou eenmaal zo.

Jill was bang dat we zouden gaan verhuizen. Ik stelde haar gerust dat dat absoluut niet het geval was. We bleven wonen waar we zaten, verliefd of niet.

Ik vertelde wie er allemaal kwamen. Ik zei haar hoe zijn huis eruit zag. Dat er een fiets in zijn keuken stond. Dat hij een schilderij had van een vrouw met blote borsten (daar hebben we samen om gegniffeld).

En als klap op de vuurpijl vertelde ik haar dat we bleven logeren. Om de simpele reden dat ik geen zin had om ‘s avonds laat nog terug te reizen met bus en trein. Jill opperde dan toch gewoon een taxi te nemen? Ik vond dat prima. Als zij betaalde. Toen werd het stil.

‘Ok dan’, zei ze. ‘Als ik maar wel een schoon bed krijg. En hoeveel slaapkamers heeft ie? En waar slaap jij dan? En heeft hij wel eens zijn T-shirt in zijn broek? (Want dat is voor nerds namelijk.) En of hij ook een bril ophad ‘s morgens?’

Tuurlijk slaap je in een vers verschoond bed. En nee, hij heeft geen bril. En ik slaap bij hem in bed (ik kreeg een boze blik) en als hij zijn shirt in zijn broek doet, ruk ik dat eruit, zei ik.

Weer samen gniffelen.

‘Lekker ding’, zei ik, ‘Het wordt vast gezellig. Hij heeft appelsap voor je gekocht, en drop. En er komen allemaal andere kinderen en we nemen mijn netbook mee, jouw DS, je tekenspullen… Komt goed. Echt.’

En of het goed gekomen is.

Sinds begin november zijn die 2 officieel vader en dochter.

Die beslissing heeft Jill zelf genomen zonder enige druk van ons. We hebben haar uitgelegd wat de opties waren en ze wilde zelf erkend worden als Vlams kind. Met kanttekening dat ze haar eigen achternaam mocht houden en geen ‘papa’ hoeft ze zeggen tegen hem.

Het is mooi om die 2 samen te zien. Het gaat zo makkelijk, zo natuurlijk. Daar ben ik zo ontzettend blij mee, dat wilt u niet weten.

50 thoughts on “Terugblikken.

  1. Goedemorgen Zuster,
    Heerlijk dat een sceptisch kind helemaal om kan gaan voor iemand! Vlam is tenslotte toch zomaar tussen jullie twee- eenheid gekomen. Ik heb dit zelf als kind ook meegemaakt maar had wel moeite om “die man” te accepteren ondanks het feit dat ik mijn biologische vader niet zag.
    Werkze vandaag,
    Groetjes,
    Sylvia

  2. Dat zijn leuke herinneringen :))
    En n compliment dat ze vlam als vader heeft gekozen.
    Mooie, hartverwarmende post
    Lieve groet Brigitte

  3. Wat een mooi logje en warm logje. Voor jou natuurlijk heel spannend, vooral als de verliefdheid gekomen is. Dan is de vraag hoe en wat met Jill en Vlam, wat je zelf schrijf dat het niet zomaar allemaal gaat. Ik ben blij voor jullie dat het zo uitgepakt heeft

  4. terug een relatie beginnen met kinderen moet inderdaad niet zo simpel zijn. In vele gevallen gebeurt het omgekeerde. Maar gelukkig voor jullie is alles goed gekomen.

  5. “dat wilt u niet weten”….schrijf je. Nou dat wil ik best wel weten want dat klinkt warm, vertrouwelijk en gelukkig. Dus daarom: …”en ze leefden nog lang en gelukkig allemaal samen….”

  6. Prachtig…. het blijft een prachtig mooi verhaal…. Jullie hebben daar met zijn drie zo jullie eigen weg in gevonden!

    ” je bent tóch verliefd op hem. Eerst zei je van niet. Je hebt gelogen!” ….

    2 jaar na de scheiding, er komt een ‘vriend’ van mij koffiedrinken en eten, geen man waar ik verliefd op was of zou worden, maar iemand met wie ik al heel lang gewoon lekker kon praten.
    Oudste bleef steeds maar in de buurt, zat naast me op de bank (en dan echt heel erg naast me, met zijn heup tegen de mijne) Hij straalde ook alleen maar uit ‘dit is MIJN mama, en je blijft van haar af!’
    Toen ik hem die avond naar bed bracht vroeg hij me heel angstig of ik verliefd was op deze man, en of deze man ook zo gemeen en boos was….. Ik kon hem geruststellen, mama was niet verliefd, deze man kwam echt alleen maar koffiedrinken, gezellig mee-eten en hij zou niet blijven slapen, echt heus waar niet….

    Ik heb me aan de ene kant verbaasd om de vragen die de jongens stelden, maar ook me heel erg voorgehouden heel eerlijk te antwoorden, kort maar wel eerlijk. Wat dat aangaat krijgen mijn jongens eerlijkere en directere antwoorden dan bijvoorbeeld mijn ouders… mijn jongens weten precies hoe dat zit met mama… (en dat vindt oma dan weer helemaal niet leuk, maar dat is dan jammer)

    Jill en jij en Vlam…. jullie kregen alle drie de hoofdprijs… Heerlijk!

  7. Wat een héérlijk stukje!
    Herken het heel erg! Ben ook heel blij dat mijn dochters mijn vriend hebben geaccepteerd! Kan natuurlijk ook heel anders uitpakken, daar ben ik me heel erg van bewust ;)
    Heel veel geluk nog met z’n drietjes :D

    1. Met mijn ex was het een ramp. Ik kon niet overweg met zijn dochter en de voltallige schoonfamilie die daar weer achter stond, hij vond Jill niks en vice versa… Het heeft heel veel stress gegeven, kan ik je zeggen. Niet leuk :(

  8. Ik heb er hier eentje die op moederdag de bedenking maakte dat ik, vermits ik mams/paps tegelijk ben, ook wel een cadeautje zou verdienen op vaderdag. Direct erna zei ze dat ze dat cadeautje eigenlijk ook aan mijn (niet inwonende) vriend kon geven, ik heb het hem nog niet verteld, maar ik ben ter plaatse gesmolten …
    Ik vind het zo fijn om weer (ook al is het deeltijds) een compleet gezin te hebben. Ik kan dus heel goed begrijpen hoe jij je in jouw situatie voelt !

  9. Hi Kliefje,

    Behalve dat het gewoon heel fijn is dat het zo goed gaat, vind ik het ook een mooi voorbeeld dat dingen ook goed kunnen komen als je het een kans geeft. Dat hebben jullie alle drie gedaan. Dat zegt iets over jullie! Heerlijke blog om te lezen in tijden waarin de krant etc. vol staat van economische rampspoed, familiedrama’s met een slechte afloop en nog meer ellende.

    groetjes,

    Dorothé

  10. Dat is geweldig toch? Dat jouw nieuwe vriendje ook zomaar inens een vader voor je kind is… Twee in een. Stel he voor dat de nieuwkomer maar een van de twee rollen goed gad vervuld…

  11. En dit vind ik dan weer heel fijn voor je allemaal! Fijn dat je het geluk gevonden hebt, en met jou je dochter. En ik lees je stukjes met veel plezier, dat wilde ik je nog even meegeven:)

  12. Haha nou inderdaad, mijn nerd heeft ook wel eens zijn t-shirt in zijn broek ;-)
    Gelukkig is het allemaal goed gekomen, ik kan me voorstellen dat het allemaal net even wat moeilijker is als je met een kind rekening moet houden.

  13. oh lief blog zeg, hier hebben mijn oudsten ook meer met hun stiefvader dan met hun eigen vader, en ik ben ook zo blij/dankbaar dat het tussen mijn kindren en hun stiefvader klikt.(anders had ik denk ik , niet voor hem gekozen)
    Nooit zeggen ze tegen hem, ook in ruzietjes niet, het verwijt dat hij hun vader niet is en daarom geen recht van spreken tegen hen heeft. Wat ik echt bijzonder vind, want met pubers kan het soms behoorlijk knetteren ;-)

  14. Als ik maar geen papa hoef te zeggen. Mooi toch, waar kinderen allemaal al niet waarde aan hechten he. Maar goed dat je haar zo ‘volwassen’ begeleidt naar het volwassen worden.

    Love As Always
    Di Mario

  15. Leuk om te lezen. En ik ben blij dat ik niet de enige ben die mijn kind serieus nam toen hij kleiner was. Eerlijkheid en openheid zijn alles vind ik.

  16. Er was eens een stiefvader …
    Je hoort wel eens andere verhalen over stiefvaders, wat fijn dat het tussen Jill en Vlam zo klikt! Dat maakt het ook voor jou stukken prettiger.
    En ze leefden nog lang en gelukkig ;-)

  17. Helemaal goed en net zoals jij vlam hebt gekozen, heeft zij hem in haar eigen tempo mogen kiezen. Wat fijn voor iedereen. En wat zal vlam zich vereerd gevoeld hebben! Dat is heel speciaal.

  18. Mooi om af en toe even terug te denken hoe het ook allemaal ooit weer is begonnen. En leuk om te lezen dat het tussen Vlam en Jill ook zo goed klikt, zoiets is toch afwachten maar als je elkaar de ruimte geeft, dan komt het vaak wel goed…

  19. Ha zuster Klivia,

    een mooie terug blik, en lof voor Jill.
    Ze moet toch dingen verwerken en toch pittige beslissingen nemen, ze is een sterke meid.
    Gelukkig is het nu koek en ei. oma

  20. Drie jaar in een notedop, en wat is het toch menselijk allemaal he. De liefde is best interessant, en volgens mij loopt het nu dus wel lekker.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s