Snijden.

Ik geloof dat snijden het nieuwe anorexia is onder de pubers van Nederland?

Er zijn er inmiddels 3 in onze omgeving die deze bijzonder nare hobby hebben.

Jill kwam voor de vakantie redelijk van slag naar me toe en liet me foto’s zien van Medley, een klasgenootje dat met een mesje “dik, vet en lelijk” in haar bovenbenen had gekrast.

Ze had dat even op Instagram geplaatst en in een groepsapp verstuurd.

Toen Jill haar vroeg waarom, was het antwoord “omdat het kan”. (Mán wat heb ik een pesthekel aan dat zinnetje. Maar dat is weer een heel ander blog.)

Jill is een kind dat erg begaan is met anderen en heeft geprobeerd door te vragen, maar er kwam verder niks uit. Het betreffende meisje heeft een hekel aan haar nieuwe stiefvader, er zijn wat milde strubbelingen thuis (in welk puberhoudend huis niet?) maar verder geen noemenswaardige ellende.

Bij een ander snijdend meisje dat ik ken, is er helemaal niks aan de hand. Ze komt uit het meest stabiele gezin dat ik ken. Vader en moeder happy samen, al tig jaar, geen ruzies, ze wordt behoorlijk vrij gelaten, ziet er erg leuk uit, doet het goed op school, ogenschijnlijk echt helemaal niks aan het handje.

Ook niet als je het de ouders vraagt.

Voor de vakantie hebben we nog een heel gesprek met de hen gehad, ze waren volledig verbouwereerd. Hun dochter? Wat? Ik was net zo van slag erover. Eenmaal thuisgekomen hebben Vlam en ik het er uitgebreid over gesproken. Hoe gaan we dit probleem aanpakken, hoe vertellen we het Jill?

Dat hoefde dus niet meer, omdat ze zelf met die foto kwam en dat een mooie brug sloeg naar wat we al aan haar wilden laten weten.

Ook al wandelende, heb ik er met Jill al menig gesprek over gevoerd. Ze zegt het niet te snappen, begrijpt niet dat iemand het zichzelf aan kan doen, zegt (terecht) dat je littekens krijgt en dat die er ook nog zitten als je later groot bent. Ze snapt echt niet dat iemand zichzelf moedwillig lelijk maakt.

Ik ook niet.

Ik kan alleen maar hopen dat ze deze mening blijft houden en niet besmet raakt.

In de tussentijd proberen we er maar luchtig over te doen en grapjes over te maken. Ik weet het anders ook niet…

Medley zou een souvenir meenemen van vakantie en Jill zou ook wat voor haar kopen in Spanje. We liepen in een grote bazaar waar van alles te koop was. Van waaiers tot oorbellen, kruiden, magneetjes voor op de koelkast, weet ik veel. Ik hield een zakmesje omhoog met ‘Costa Brava’ op het heft. “Zou dit niks zijn voor haar?” opperde ik, met een knipoog.

Gelukkig moest Jill er ook om gniffelen.

48 thoughts on “Snijden.

  1. niets nieuws onder de zon. In de jaren 80 heb ik ook zulke gevallen gezien. Meestal heeft het te maken met haat, vooral zichzelf haten en geen uitlaatklep vinden voor die gevoelens. Tieners maken nu eenmaal veel lawaai, maar echt iets zeggen over zichzelf en hun gevoelens is voor hen niet zo simpel. Komt daarbij de situatie thuis en dan kan er iets knappen in dat kopje. Snijden is daar een gevolg van.

  2. Ik schrik daar echt van… bij mijn Oudste zoon zitten 2 meisjes in de klas (die verder vol jongens zit) en één van die meisjes deed dat ook (ik weet niet of ze het nu nog doet) Mijn zoon was helemaal ontdaan toen hij het ontdekte… Dat doe je toch niet?!?!?! het was een oprechte vraag met een toon van verbijstering….

    Die grap met dat mesje, had van mij kunnen zijn… Zo zwartgallig maar ergens toch humor …

  3. Toen ik studeerde zat er ook een meisje bij ons die het deed. In tegenstelling tot de meiden die jij beschrijft, had zij duidelijk wel psychische problemen. Ik denk niet dat ik er anders nog mee in aanraking gekomen ben. Ook de pubers nog niet, voor zover ik weet. Ik hoop maar dat het niet overwaait naar alhier.
    (en dat mopje, ja, dat zou ik ook durven. Waarop mijn kinderen meestal geshockeerd reageren, al ga ik er van uit dat ze dat vooral voor de vorm doen).

  4. ‘k Weet eigenlijk niet of dit “puberteitsvirus” alleen in Nederland rondwaart…maar ’t is ernstig, heel ernstig! Niet te begrijpen als je er niet mee besmet bent en heel moeilijk te begeleiden!

    Misschien dat ze ooit de boosdoener in het DNA kunnen vinden en die dan kunnen isoleren.

  5. Ik denk dat social media er erg mee heeft te maken. Want het is niet alleen snijden, maar eerst snijden en vervolgens delen met de wereld. En ja, ik heb het ook al een paar keer gezien in onze omgeving. Het is lastig om te onderscheiden of je te maken hebt met iemand die van iets teveel drama houdt of dat het om een serieus probleem gaat.

  6. Oh wat erg! Ik heb ’t wel eens gezien met honderden krassen op de onderarmen… maar teksten snijden… bahbah… Gelukkig denk Jill er net zo over als jullie, hopelijk blijft dat ook zo. Het lijkt me serieus moeilijk om nu jong te zijn… je hoort en ziet zoveel rare dingen bij de jeugd.

  7. Ik vind het erg als je je eigen lichaam verminkt. Wat denk je van al die “over”getatoueerde mensen? Vreselijk vind ik het.!!
    (NB er zijn ook jongens/jonge mannen die snijden; dat heeft meestal een psychische oorzaak.

    1. De middelste heeft ook een vriendinnetje die zich snijdt, als het uit is met haar vriendje of als ze ..of als ze..Regelmatig belt ze dan de middelste op om al haar drama (lees vriendjes) uit te storten over de middelste.
      Wij zijn er achter gekomen doordat de middelste het boek, de eenzaamheid van de priemgetallen wilde lezen om haar vriendinnetje beter te begrijpen.
      Gelukkig heeft de middelste totaal geen belangstelling voor snijden die vindt dat allemaal maar eng en raar !

  8. Onbegrijpelijk ja. Je weet soms echt niet wat er zich afspeelt in die hoofden. Gelukkig is jouw dochter redelijk down-to-earth en hopelijk blijft dat zo, maar je ziet soms kinderen ontsporen in de pubertijd. Ik liep gister tegen het twitteraccount van mijn ex-stiefzoon aan…de honden lusten er geen brood van wat hij allemaal tweet. Vloeken, ruzie zoeken, porno hier, seks daar, haren zwart geverfd…vreselijk. Blij dat ik daar vanaf ben 🙂

  9. Hoe komen ze erop he? een paar jaar geleden was het ‘speed’ wat in grote getale op scholen werd verhandeld en waarvan enorm veel kinderen een verslaving opliepen. Jammer toch he? Pubers zijn tijdelijk ontoerekeningsvatbaar denk ik, doen dingen waar ze later veel spijt van krijgen.

  10. Goed dat je dit thema durft “aan te snijden” 😉
    Ik heb zelf heel lange tijd aan automutilatie gedaan, gelukkig zonder blijvende zichtbare schade. Ook ik kom ook uit een goed en gelukkig gezin én toch ben ik gaan snijden. Waarom? Door een onvermogen om mijn emoties en gevoelens onder woorden te brengen. Pas op latere leeftijd kreeg ik de diagnose autisme spectrum stoornis. Automutilatie afschilderen als pubergedrag vind ik gevaarlijk en ook met 1 gesprek kom je er echt niet achter waarom iemand zichzelf opzettelijk pijn doet. Ik kan maar 1 raad geven als er iemand in je omgeving aan automutilatie doet, verwijs die persoon door naar professionele hulpverlening!

  11. Snijden is wellicht het nieuwe anorexia, maar ik vind snijden en het in een groepsfoto zetten toch wel weer van een heel ander kaliber. Snijders schamen zich over het algemeen voor hun gedrag, als ze er publiekelijk voor uitkomen dat ze snijden en het letterlijk in de groep gooien, denk ik dat er een veel ziekere geest achter gaat dan je durft te vermoeden. En dat is mijn mening, met alle respect voor ouders van kinderen die snijden. Waarom een kind zoiets doet? De thuis-situatie kan nog zo stabiel zijn, snijden, net als anorexia overigens, geeft een gevoel van controle.

  12. Niks aan de hand? Lijkt mij dat zo’n persoontje op zn minst een aardig minderwaardigheidcomplex heeft en in het geval van Medley zichzelf dus o.a. te dik vet en lelijk vindt. Misschien of thuis of op school ook nog eens dat wordt ingewreven…hoop dat ze snel de juiste hulp krijgt.

  13. Als je zoiets doet dan heb je natuurlijk per definitie een psychisch probleem, waar het vandaan komt is nu eenmaal vaak heel onduidelijk. Uit een perfect gezinnetje? Zegt me niets. Iedereen speelt en huichelt gewoonlijk dat het fantastisch gaat. Het is duidelijk een roep om hulp. “Omdat het kan”, dat zeg je om maar wat te zeggen, omdat je geen antwoord weet. Mensen met psychische problemen weten vaak zelf niet hoe ze er aan komen, dat is misschien wel het grootste probleem. Het heeft bij mij 25 jaar geduurd voordat ik er achter kwam wat mij in de problemen heeft gebracht….

  14. Ik denk dat vaak ook meespeelt dat ze het zien en horen van anderen en het dan zelf ook gaan doen, al zit in de basis al iets verkeerd dat ze het uberhaupt overwegen en daar moet dus iets worden gedaan

  15. Ik heb mijn zoon ook betrapt, hij had allerlei namen in zijn arm gekrast,…..je kan je niet geloven welk gevoel je dan je overvalt,…..en toen besefte ik dat zijn gedrag een uiting was van een emotioneel probleem incl. dat krassen, heb hulp ingeschakeld en hout vasthouden, ik heb het gevoel dat hij aan het openbloeien is,……en dat veranderen van school ook een goede zet was,…maar het is nog maar het begin, we houden onze ogen en oren open!!!

  16. Heftig hoor. Heb er zelf geen ervaring mee, en dat wil ik ook graag zo houden. Mijn oudste dochter is echter wel gesloten. Dus wellicht een idee om het onderwerp ook eens voorzichtig ‘aan te snijden’. Of leg ik haar dan juist wat in de schoot? Want dat kan ook natuurlijk… Hoop toch dat ze ooit eens wat meer open wordt, voordat er zich echt wat voordoet. Probeer het altijd al duidelijk te maken: wees eerlijk; zég het, als er wat is; praat erover, met wie dan ook; vergeet niet: je kunt altijd bij ons terecht… maar ja. Het is moeilijk hoor, je gevoelens uiten…

  17. ik weet het niet,
    na al de jaren psy ken ik wel enkele gevallen persoonlijk, en wat me opvalt is dat deze mensen zich rot schamen dat ze dit doen, en achteraf vergaan ze van het schuldgevoel. dus heb ik wel wat dubbel gevoel als ik lees over openbare bekentenissen en foto’s en zo….
    al weet je nooit wat in iemand ’s hoofd echt omgaat.

  18. Wij hadden hier ook een zoon die zich sneed of kerfde in de onderarmen… Meestal doen ze dit om hun gevoelens waar ze geen blijf mee weten en waarvan ze denken pijn te hebben te overtreffen met kerven of snijden… Het probleem is dat ze niet begrijpen dat het probleem blijft en de littekens ook. Zo zitten ze in een cirkel van gevoelens en kerven… Ooit maakte ik de opmerking dat ik me er niet boos in ging maken, maar dat hij wel moest zien dat hij nog vel overhad om zijn drukke hobby van kerven verder te zetten… Kort nadien is hij ermee gestopt. Was het de psychiatrische instelling of mijn opmerking die het hem deden of beiden, ik weet het niet, maar de littekens verraden nog steeds die tijd van ellende…

  19. De tijd dat ik zelf puber was is lang geleden, mijn kinderen zijn nog niet zover. Ik weet wel dat het gebeurt, maar begrijp het echt helemaal niet, kan me er niets bij voorstellen. Bij anorexia ook niet trouwens. Loverboys. Om maar eens wat ellendige nieuwgheden te noemen. Maar hoop wel dat het onze kinderen daar allemaal slim/nuchter/sterk/goed geinformeerd/eh.. genoeg voor zullen zin om daar niet aan mee te doen.

  20. Hi Kliefje,

    Er zijn vele redenen waarom mensen doen wat ze doen…. dat is echt een dooddoener, maar wel waar. Sinds ik zelf pubers heb kijk ik nog wel steeds vreemd op van zaken, maar ik weet ook dat het allemaal mogelijk is, ook al denk je nog zo dat iets in je eigen stabiele gezin toch niet nodig is. Ik denk dat door de berichtgeving erover en de aandacht ervoor pubers wel eerder dingen doen die niet in ons opkwam omdat we van het bestaan niet eens wisten. Maar dat ze het toch doen, soms zelfs puur voor de kick, voor de aandacht, geeft wel aan dat er eea mis is. Heel lastig om mee om te gaan, vooral niet generaliseren, niet negeren en niet dramatiseren. En humor helpt 😉

    groetjes,

    Dorothé

  21. Is het +/- 15 jaar geleden ook niet een tijdje mode geweest dat pubers zich op een zichtbare plek verwondden op een dusdanige manier dat er een opvallend litteken van overbleef? Is toen ook weer vrij snel gestopt en hopelijk gaat dat nu ook gebeuren. Dit is je reinste aanstellerij en aandachttrekkerij, welke sufferd ‘schrijft’ nou in z’n been.
    Bij mensen die geestelijk in de knoei zitten en automutileren vind ik het een heel ander verhaal.

  22. Weet van dochter van kennissen van vrienden dat zij dit deed, later bleek dat hier een heleboel onverwerkt adoptieleed achter zat. Jammer, ze was een bloedmooie meid.

  23. Triest…terwijl je gewoon kan proberen te praten. Maar het is nu eenmaal zo dat het niet aan iedereen gegeven is en het dan op een andere manier uit. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat het hier nooit voor zal vallen, maar zeg, nooit, nooit.

  24. Vorm van aandacht vragen? Ik hoop dat dit aan mijn kids voorbij gaat. Hopelijk komt er ook een soort van waarschuwing via social media dat dit NOT DONE is. En dat zinnetje: ‘omdat het kan’ …v r e s e l ij k !!

  25. Dat is nogal heftig als je dat doet uit haat naar jezelf, is er nog een verklaring voor.
    maar zomaar bewust jezelf verminken gaat wel erg ver, maar Suske noemde het al, het is niet alleen van nu. Hans

  26. Moeilijk hoor.
    Maar alleen ‘omdat het kan’? En het dan delen in een groep? Naar mijn idee zit daar meer achter.

    Ik ken wel mensen die hebben gesneden, maar dat was dan vanwege psychische redenen en het niet weten wat anders te moeten doen.

  27. Heerlijk, die zwarte humor van je. ❤

    Maar inderdaad een afschuwelijke 'trend'..!
    Complete woorden in je eigen lichaam krassen… oei oei. Het kunnen zulke gemene, levenslange littekens worden..! En anders wel in je ziel: lijkt me niet dat je ooit zult kunnen vergeten dat je jezelf dit hebt aangedaan. Zo'n zelfhaat, of schreeuw om aandacht, of beiden. Ik krijg daar kippevel van, wanneer ik me dat alleen al probeer voor te stellen.

    Merk je er in de praktijk waar je werkt ook meer van, of komen jongeren niet zo heel snel bij de huisarts na een zelfverwonding..? Tenzij ze door de ouders meegesleurd worden, misschien. 😦

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s