Uppie.

pipo
Vlam heet de aankomende 2-3 weken Pipo en ik ben weer eens onbestorven weduwe.

Hij zit namelijk ergens in Zuid Limburg in een bovenstaande wagen.

En ik ben gewoon in de Randstad.

Hij heeft daar een aardige klus, die goed betaalt. Maar elke dag even 2 uur (zonder files) heen en weer rijden, was gewoon geen optie. Daarbij ben je een vermogen aan benzine kwijt. Dat kan hij beter besteden aan accommodatie daar. Ik zou er niet aan moeten denken dat ie na een lange dag werken, dat takkeneind naar huis moest komen. Even eten en vervolgens naar bed omdat ie om 5 uur de wekker moet zetten.

Na enig speurwerk, vond ik bovenstaand mini bed & breakfast-achtige toestand.

Leek mij persoonlijk leuker om na je werk nog even lekker buiten te kunnen zitten, een biertje te doen, beetje staren naar de wijngaarden en bijkomen, dan in een goedkoop hotel te moeten bivakkeren, in je te krappe, ongezellige kamer, op je éénpersoonsbed te moeten zitten, turend naar de tv.

Vlam vond dat ook en de wagens (één voor hem, één voor zijn collega) werden geboekt.

Hij kan mee-eten tegen een geringe vergoeding op het terrein zelf, maar de eigenaar kent veel mensen, waar hij ook zo kan aanschuiven. Voor Vlam -die in tegenstelling tot zijn echtgenote- wel houdt van een stevig potje ouwehoeren met vreemde mensen, erg gezellig.

Ook qua smaak en vitamines is het beter: een paar weken lang fastfood of een schnitzel met friet in “eetcafé De Snee” is ook niet erg aanlokkelijk.

Gistermorgen is hij vertrokken, vanavond weer terug. En dan gaat hij maandagmorgen vroeg weer die kant op, om vrijdagavond thuis te komen. En dat 2 of 3 weken lang.

Vorig jaar was hij een half jaartje van huis en zag ik hem eens in de 12 dagen.

Daar vond ik op zijn zachtst gezegd geen reet aan.

Het was saai en de oppervlakkigheid sloop erin. Mailen en sms’en is handig, maar het zijn niet bepaald diepgaande gesprekken. En als je elkaar niet elke dag ziet, is het ook zo dat je de dagen dat je wél samen bent, per se leuk hebben en dat kan nou eenmaal niet altijd. Soms heb je issues, soms voel je je niet lekker. En dan toch de sfeer goed willen hebben, wordt dan heel erg geforceerd.

Deze situatie vind ik prima.

Tuurlijk heb ik ‘m liever thuis. Gezellig samen eten, samen gaan slapen, wakker worden, bijkletsen na een werkdag.

Maar ik weet dat het voor korte tijd is.

En heel eerlijk vind ik het ook niet erg als ik de aankomende weken niet mee hoef te genieten van DWDD en/of René van der Gijp. Ik hoef geen schoenen meer op te ruimen. Ik hoef niet doorlopend zijn stoel aan te schuiven en zijn kleding op te hangen.

En ik kan ongegeneerd diagonaal in bed gaan liggen en winden laten onder het dekbed.

Hoe zalig is dat?

48 thoughts on “Uppie.

      1. voilà, zo simpel kan het leven zijn: “het moet, dus maken we er het beste van”.
        btw, hier nog altijd van hetzelfde hé, een half mljn werklozen, schoonzoon vind geen werknemers genoeg, moet werk afzeggen!

  1. zalig toch!
    ik ben enkele jaren van maandag tot donderdag/vrijdag in en rond parijs gaan werken, heel alleen, slapen in de vrachtwagen en werken met de boorwagen.
    toen mijn madam stopte met werken en de kleinen oud genoeg was om voor zichzelf te zorgen ging ze nu en dan mee, een zalige tijd! iedere week was precies vakantie!
    soms 24/7 samen, soms elkaar dagen/wekenlang niet zien…fantastisch!

  2. Je hebt dat weer op zijn Zusters opgelost en geregeld en beredeneerd :-))
    ‘Onbestorven Weduwe’… heerlijk!

    Maar leuk die Pipowagens, en mee-eten.. het is net vakantie :-)
    Sommige dingen lopen nou eenmaal zo, en als het geld heel erg nodig is, dan zet je even de schouders eronder. Het is niet leuk, maar het leven is nou eenmaal niet altijd leuk, soms moet je ook wel eens dingen doen omdat het nodig is en niet omdat het leuk is.
    (waarom moet alles tegenwoordig maar ‘leuk’ zijn?, weet iemand dat?)

  3. Dat heb je maar mooi geregeld. Beter en gezonder. Een grote klus wat weer lekker verdiend. Mooi dat je probeert de voordelen ervan in te zien, om het jezelf makkelijker te maken. De weken vliegen voorbij, dat scheelt.

  4. Hahahaha dat laatste ook, van die winden. Klief toch :P Maaruh, ja alleen zijn heeft ook voordelen. Probeer die maar te zien, dat maakt het wat dragelijker :) Sterkte.

    Ps. ik vroeg me vannacht ineens af (ja vraag me niet waarom ik ’s nachts, in bed, aan jou denk haha). Jij hebt een pseudonaam, je man heet op je blog Vlam, maar Jill heet gewoon Jill. Of is dat het pseudonaam?

  5. Het is gelukkig van korte duur. Ik vond het altijd wel lekker als ik even een korte tijd alleen was. Zijn thuiskomst was daarom des te leuker. Maar sterkte met de winden :-)

  6. Wat een goeie en creatieve oplossing!
    Soms doet mijn man twee uur over zijn werk-woonafstand. Hij werkt slechts 35 kilometertjes verder, maar man, man…
    Wel heel relaxed zo en je hebt weer iets om naar uit te kijken in het weekend :D
    Liefs Kakel

  7. Mijn lief werkt in Amstelveen en hij rijdt al jarenlang iedere dag minimaal 300 km. Vaak gaat hij ’s middags nog ‘even’ naar Rotterdam of Eindhoven. Het is maar net wat je gewend bent:)
    Afgelopen woensdag reed hij voor twee afspraken naar Luxemburg op één dag. Dat vond ik ook wat overdreven haha.

  8. Hier een man met nachtdiensten: fijn alleen je eigen meur dan;):)

    Ik snap je:)

    En hoe fijn is het om elkaar daarna weer in de armen te sluiten en hoe blij zul je in den beginne zijn ook zijn meur te ruiken:):) Ghegheghe:)

  9. Dat is gewoon geweldig. Mij hoeft je niet te overtuigen. Maak dit iedere week mee. En uiteraard zijn er ook dagen waarop ik hem mis. Maar volledige controle hebben, is ook best À-okay. :-)

  10. Dat diagonaal in bed liggen deed ik een dik jaar geleden op de eerste avond (dat jaar) bij Mary in de VS, nadat zij nog even naar de badkamer was gelopen. Ik moest even aan de kant geschoven worden, waarvan ik overgens niks gemerkt heb. Maar goed, dat was jetlag. Webcam helpt wel, maar het is wel eens moeilijk ja, zo op afstand. Vooral als de ander het moeilijk heeft en het enige wat je zou kunnen doen je arm om haar/hem heen slaan is.

  11. He.. dat is vlakbij Echt.. echt? Ja Echt. Heel flauw grapje wat ik elke keer met de familie van Dinnetje uithaal. Die wonen daar ook dichtbij in de buurt.

    Lvoe As Always
    Di Mario

  12. haha, je kan het weer mooi verwoorden!
    Ik wilde even opmerken, als je niet alleen kunt leven kan je het ook niet met z`n twee, of drie.
    En je redt het prima, en er komen ook weer andere tijden aan, en zo maar voort.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s