Jatter.

Gisteren deden Vlam en ik de boodschappen voor aankomende week bij de plaatselijke Lidl.

Terwijl ik de schappen afstruinde en de kar vol laadde, was manlief aan het kijken in de bakken met non-food. Sokken, hardloopbroeken, gereedschap, weet ik veel.

Toen we gingen afrekenen, stond voor ons in de rij een dame van zeker 80 jaar. Een oud hek. Bevend, trillend, met x-benen, ingezakte voeten in orthopedische schoenen, handen die door de artrose veranderd waren in vogelklauwtjes. Ze had nog een poging gedaan zichzelf op te maken, maar het was mislukt, ze zag er slecht uit. Op.

Toen ze haar paar boodschapjes had afgerekend en met haar rollator wegschuifelde, rekenden wij af. We liepen naar onze auto die voor de winkel geparkeerd stond en het oude hek liep enkele meters voor ons.

Vlam was flabbergasted. Hij vertelde me dat hij de “dame” naast hem een broek in het netje van haar rollator had zien frommelen, de kaartjes keurig naar binnen had zien vouwen en haar vervolgens zó naar had buiten zien lopen, zonder dat de broek was betaald.

Hij was even in dubio wat hij had moeten doen.

De mevrouw aanspreken op haar gedrag?

De kassajuffrouw verwittigen?

De chef erbij roepen?

Hij deed niks. Hij was té verbaasd om hoe dan ook te reageren.

‘Wat had jij gedaan?’, vroeg hij me.

Lastig.

Misschien was het mensje wel half/heel dement en had ze geen idee wat ze gedaan had? Misschien was het wel iemand die geen cent te makken had en geen geld had voor nieuwe kleren? (Alhoewel dat laatste me zou verbazen, want ze had een keurig geknipte bob die overduidelijk goed bijgehouden was.) Misschien was het wel gewoon een kleptomane dinosauriër die er een sport van maakt?

En wat had ze gedaan als wij haar wel hadden aangegeven of aangesproken? Knalhard ontkennen? Een scene maken? Huilen? Zeggen dat ze het niet expres had gedaan, dat ze in de war was?

Anyway: ik heb het niet gezien en om nou op straat achter haar aan te gaan, ging me wat ver. Als ik het had zien gebeuren, denk ik wel dat ik haar er op had aangesproken. Zo van tikje op de schouder en ‘sorry mevrouw, maar u vergeet de broek af te rekenen’.

Lastig is het.

Wat had u gedaan?

39 thoughts on “Jatter.

  1. In mn jongere jaren (vorige eeuw) toen ik nog in de supermarkt werkte waren het net name de oudere rekjes die dit gedrag vertoonden…kan me nog n oud mannetje herinneren die een buisjes kunstgebit tabletten had gejat voor fl1,79….
    Ik weet ook niet wat ik zou hebben gedaan…..
    Fijne werkweek
    Lieve groet Brigitte

  2. Lastig, ik ben niet meer zo’n moraalridder als ik ooit was, ik zeg ook niet meer tegen de kassajuf dat ze een fout maakt in mijn voordeel, dus wie ben ik om de ketel te verwijten…….

  3. Ook geen idee wat ik gedaan zou hebben, waarschijnlijk zo twijfelen dat ik uiteindelijk niets deed.
    Een cliënt van mij (verstandelijke handicap, autistisch) heeft de laatste tijd ineens jatneigingen ontwikkeld, bij ons op de locatie, maar als je in de winkel bent met hem. Vooralsnog lukt het ons nog niet om het hem af te leren, dus hebben we de baas van de plaatselijke srv wagen waar hij heengaat ingeseind, alles wat hij in zijn zak stopt wordt nu ook aangeslagen bij het afrekenen.

  4. Stelen door ouderen wordt steeds meer gedaan. Mijn neef hield laatst een oudere sjieke dame aan in zijn supermarkt. Toen hij haar vertelde dat ze een boete kreeg van €151, betaalde ze contant 🙂

  5. Haar ‘schoon’dochter/zoon kan wel kapper zijn en ik denk aan de buitenkant niet altijd te zien is of ze rijk of arm zijn. Wat ik gedaan zou hebben kan ik op dit moment niet zeggen, het moet echt voor mijn neus gebeuren en vanuit daar zou ik er iets aan doen of niet. Moeilijk!

  6. Is ze wel arm , is ze wel sjofel ? In deze moderne tijd weet ge het niet meer! Door de criminelen is zo’n netwerk van bedrog uitgezet dat ge het niet meer weet. Ik zou het ook niet weten wat te doen !
    Als kind heb ik thuis geleerd , ook hoe moeilijk het soms is , eerlijk te zijn !

  7. Ah, dat is er een die ik ken. In de winkel waar ik altijd met mijn oma boodschappen doe is op dat moment ook vaak een oudere meneer die het hele assortiment in zijn kleding weet te laten verdwijnen – dat alleen al bekijken is de moeite waard, zo snel en behendig! Heb het nu een keer of 6 (!) meegemaakt.
    Ik ben niet van de scenes en al helemaal niet met 90 jarige oma erbij, maar ik heb het afgehandeld zoals ik zou willen dat het met mijn geliefden gebeurd: discreet. Ik ben naar de bedrijfsleidster gewandeld, heb haar op rustige toon verteld dat die meneer dat en dat heeft laten verdwijnen en zij heeft op rustige toon meneer gevraagd of hij niet iets vergat op de band te leggen. Zijn antwoord? ‘het past ook allemaal niet in het mandje’. Hij heeft nooit een mandje bij zich. Hij legde vervolgens alles braaf op de band.

    Ze kennen ‘m nu, volgen hem en slaan idd bij de kassa standaard alles aan dat in zijn kleren is verdwenen. We hebben met z’n allen geen idee of meneer nu wat in de war is of niet – hij komt goed uit zijn woorden, ziet er verzorgd uit en heeft ruim geld in zijn portemonnee – maar op deze manier wordt het rustig in goede banen geleid. Escalatie hoeft niet altijd. Maar..
    Bij de mijn-leeftijd-dame die stampij ging maken toen haar dezelfde vraag werd gesteld, werd anders gereageerd – uiteraard in reactie op de stampij.. – en daar moest uiteindelijk de politie bijkomen. Man, wat maakte dat mens een herrie. Alleen daarom al verdient ze een boete: gekrijs in een supermarkt als je betrapt wordt, brrr..

  8. Netjes en discreet als ik het gezien had. Maar ik kan me wel voorstellen dat Vlam zoiets heeft, wat gebeurd mij nou. En tja. als je het zelf niet gezien hebt. Dan is het moeilijk natuurlijk. Volgende keer beter opletten zuster 😉

    Love As Always
    Di Mario

  9. Ik zou haar er gewoon op aangesproken hebben als ik het gezien had. Is ze geestelijk niet helmaal in orde zou ik het gewoon terug gelegd hebben en in het andere geval……..Leeftijd mag geen reden zijn om zo te handelen! Het Leger d. H. is bij iedereen bekend en daar kun je de kleding gratis krijgen. En iemand die zich te goed voor die hulp voelt zal zich ook te goed voor winkeldiefstal (moeten) voelen!

  10. Ik twijfel tussen aanspreken en laten gaan.. Ik denk dat ik net als Vlam te flabbergasted zou zijn om iets te ondernemen. En een oud, bibberend mens roept ook iets van medelijden op, dus dan heeft ze toch voordeel van haar verpakking 😉

  11. Ik zou ook te verbaasd geweest zijn, vermoed ik.

    En als ik dan zou reageren, dan zou ik eerst de jattende persoon in kwestie (ongeacht de leeftijd overigens) erop aanspreken, op een zo discreet mogelijke manier, zodat je diegene nog de kans geeft de gejatte waar terug te leggen, de fout te herstellen.
    Waarmee ik niet de illussie zou hebben dat diegene daarna zal zweren nooít meer te stelen, maar: zo zou ik zelf benaderd willen worden.

    Heb wel eens een oud vrouwtje bij de ‘tram’halte (een NS-lijntje: van Houten Castellum naar Houten; droefenis ten top) haar truc horen door’fluisteren’ aan een medebewoonster van het nabijgelegen bejaardenhuis; ze deed altijd net of ze niet begreep dat ze haar treinkaartje moest afstempelen vóór de reis.
    Die ene keer in de zoveel tijd dat er gecontroleerd werd, kwam ze er vaak door wat zielig doen mee weg: zo’n oud vrouwtje, tja; logisch dat die niet meer alles kan onthouden/meekrijgt.
    En weet je… eerlijk gezegd kon ik daar vooral om lachen. Vond ik het gewiekst, goed bedacht.
    Als je zelf van een rooie cent moet rondkomen op die leeftijd… ik weet het niet hoor. Misschien zou ik dan ook wel de boel belazeren, als ik daarmee nog eens met een trammetje mee kan en in het centrum kan komen in plaats van vast te zitten op het bejaardenhuisterrein in een troosteloze Vinexwijk.

  12. Sowieso is het jatverhaal niet altijd een zwartwit-kwestie.
    Een jattende tiener (voor de kick, omdat ‘al m’n vrienden het doen’) vind ik daarom wat anders dan een jattende oudere of verstandelijk beperkte. Dáár kan een dwangneurose bij komen kijken; een jatverslaving. Of onderliggende problemen.

  13. Ik denk dat ik in het begin net zo flabbergasted zou zijn als vlam. Afhankelijk van de bui waar ik op dat moment in verkeerde zou ik misschien toch het personeel hebben ingeseind. Ligt een beetje aan de situatie ook.

  14. Hahaha, hoe je dat weer omschrijft allemaal…

    Als ik het zou zien zou ik het denk ik ook laten zitten. De verbazing en het medelijden zouden te groot zijn en ik zou het vreselijk vinden als die mevrouw een scene zou gaan schoppen of zou gaan huilen of wat dan ook je van zo iemand kan verwachten.

    Kans bestaat dat het een hele slimme gewetenloze doortrapte dame is natuurlijk maar misschien ook niet. Pfff, moeilijk…

  15. Dat kan ik je vertellen. Vorige week liep ik door de AH to Go op het CS. Die ene vlak bij de uitgang op het stationsplein. Deze AH loopt in een zgn. ‘L’ vorm. Ik zag een man van een jaar of 27 wat in zijn binnenval stoppen. Wat te doen? Hij zag dat ik dat ook zag, en bleef mij in de gaten houden. Ik werd er een beetje bang van. Ik kan je dus zeggen dat ik niets doe Klief. Niet alleen omdat ik angstiger ben geworden voor geweld, maar ook omdat ik uit ervaring weet dat sommige mensen (o. a. Polen, Portugezen) die in ons land werken bij malafide uitzendburea’s eenvoudig wel zullen moeten stelen om te kunnen eten. En dat is ook onze maatschappij!

  16. Ik had natuurlijk niets gedaan, al zou ik willen dat ik soms wat doortastender was.

    Maar mijn nichtje, cassiere in de weekenden, kan je vertellen dat er best veel van die “zielie ouwe mensen” zijn die goed gebruik maken van de gebreken van hun leeftijsgenoten. Ojee, helemaal vergeeeeten dat die fles jenever in mijn rollator zat! Jaja. Komt net iets te vaak voor.

  17. Ik weet het echt niet, wat ik gedaan zou hebben! Ik denk helemaal niets, onder het mom van: ‘die oudjes van tegenwoordig hebben het al moeilijk genoeg.’ Aan de andere kant: als we allemaal zo gaan redeneren dan schiet het ook niet op, dat weet ik ook wel. Ik ging voor de Gulden Middenweg: als ik haar nog 3x betrapte zou ik er iets van zeggen 😀

  18. Elk verhaal heeft evenveel kanten als dat er mensen en omstandigheden bij betrokken zijn. Ook hier is misschien niets wat het lijkt. Ik zou een pak toleranter zijn dan mijn Liefste die, vanuit haar uitgesproken rechtvaardigheidsgevoel, naar de winkelverantwoordelijke gestapt zou zijn.

  19. Moeilijke situatie.
    Ik ben er zelf zo eentje die terug gaat naar de winkel als ze ontdekt dat ze per ongeluk het doosje wattenstaafjes niet heeft afgerekend, maar ik denk niet dat ik er iemand op zou aanspreken als ik ze zie stelen. Je weet nooit wat de omstandigheden zijn.Misschien als ik het iemand vaker zie doen.

    Zo’n stennismaker als bij Sabine heb ik ook al eens meegemaakt. Maar dan vanaf de andere kant. Een man die een enorme stennis staat te maken omdat het personeel hem aanspraak op mogelijk steelgedrag. Achteraf bleek dit onjuist te zijn.
    Persoonlijk zou ik dan blij zijn dat ze in ieder geval goed opletten en er geen punt van maken dat ze het bij het foute eind hadden.
    Ik vraag me bij zo’n stennis maker dan af of hij misschien toch niet iets heeft laten verdwijnen 🙂

  20. Mja, das lastig inderdaad. Wij konden laatst wat jonge lui vanuit de glazen lift wat bh’s en ander spul in de tas zien stoppen. De winkel eigenaar zag ons kijken en toen wij knikte wisten ze hoelaat het was. De beveiliging pakte ze op. Was dus een makkelijke voor ons. Maar zo man tot man…. Geen idee wat ik gedaan had. Vast heel stoer met mijn grote mond er direct wat van zeggen. Nee vast niet, zou ik willen maar ik ben een watje 😦

  21. Als ik zo iets zie en sta aan de kassa zeg ik dit stilletjes aan de kassierster of aan een medewerker in de zaak. Eerlijk zijn duurt het langst. Er zijn inderdaad manieren genoeg om aan spulletjes te geraken zonder stelen… Langst de andere kant moeten de winkels zelf instaan voor zo iets en is het niet de taak van de klant om te waken over zijn spullen…
    Stelen uit armoede is een fenomeen die meer en meer toeneemt, en sommige rijken mensen doen daar aan mee… te gierig om uit te geven! Hoe rijker hoe slechter zeg ik soms 🙂
    Maar ik zou het niet kunnen laten om toch een opmerking te geven in de trend van ” Nu maar hopen dat ze past he dame! ”
    Groetjes

  22. Als ik het gezien had dan zou ik het melden bij de chef of ander personeel. Aan hen dan de taak om bij de kassa in te grijpen.
    Bij een supermarkt werden laatst alle tassen gecontroleerd. Toen mijn moeder zij dat ze verwachtte dat van haar leeftijd (75) weinig winkeldieven zouden zijn werd dit tegengesproken. Ouderen schijnen het meeste te jatten in de supermarkten.

  23. Als ik het gezien zou hebben zou ik het gemeld hebben. Zo dement zal ze niet geweest zijn, als ze de etiketten in de broek duwde om het niet te laten opvallen. Ze wist dus verdomd goed waar ze mee bezig is. Ik kan begrijpen dat je eten steelt, omdat je honger hebt… maar kleren..

    Maar goed, wie ben ik hé? 🙂

    1. Ik noem mezelf al een oud hek. Eea is met een knipoog zoals de meeste termen die ik gebruik. Ik noem oude mensen (incluis mijzelf) al jaren zo. Ook in mijn blogs. Nooit opgevallen? Meer komen lezen dus 😉

  24. Haha oud hek, wat heb je dat weer leuk geschreven. Laatst waren mijn dochter en ik bij schoenen reus. We zagen het voor onze neus gebeuren, zo’n oude tang stak een paar pantoffels in haar tas. We waren flabbergasted en ik heb niks gezegd. Was zo stomverbaasd.

  25. Ik zou het ook hebben laten gaan, leven en laten leven, ieder zijn verantwoordelijkheid en men weet inderdaad niet wat de achterliggende factor is, die we hier niet mogen onderschatten denk ik,….mijn tante werd een dievegge op latere leeftijd te wijten aan dementie,…..en wanneer ze werd opgenomen ging het stelen gewoon verder, alles nam ze mee wat ze zag liggen,…..

  26. Een oud hek, haha 😀
    Ik denk dat ik het er maar bij had gelaten. Een hoop gedoe voor een broek. Ik weet t, niet het juiste argument, maar ik ben niet meer de wereldverbeteraar die ik ooit geweest ben. Blijft een lastig geval, dat wel!..

  27. Nou, het is de taak van de kassière om daar op te letten, soms gaan er hele karren vol onbetaald nar buiten.
    Als ik me daar ook al mee met gaan bemoeien, heb ik geen leven meer.
    Misschien is het voor haar wel het spannendste moment van de maand. Hans

  28. Pfieuw das een lastige
    en ik zou het niet weten ……………
    maar je hebt het weer gaaf beschreven,
    ben weer terug zoals je leest 🙂

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s