Hokjes.

Ik vind het prima en goed enzo dat er tegenwoordig voor kinderen allemaal extra aandacht is en programma’s zijn en dat leerkrachten alert zijn op verschillende aandoeningen en ziektes en sociaal-emotionele problemen.

Maar zoals met alles, zijn we daar iets in aan het doordraven.

Je moet anno 2013 echt je best doen een kind te vinden zonder “etiket”.

Op die van mij willen ze al vanaf dat ze geboren is, er eentje plakken. En ik ben dat -zeker op dit moment, na de laatste ervaring- schijt- maar dan ook schijtzat.

Ik ben vanaf dat ik 6 weken zwanger was, al alleen met Jill geweest. De bioloog wilde haar niet, ik wel. Klaar was dat. Ik beviel alleen, en dat was ook prima. Tot ik de eerste keer naar het consultatiebureau ging en men mij ging zien als een “zielig geval” dat extra aandacht nodig had. Want alleen een kind opvoeden, dat kon nooit goed zijn.

Achteraf gezien was het pittig, maar heej; je doet wat je moet doen en Jill en ik hebben het maar mooi gedaan, zo samen. En goed ook, als je het mij vraagt. Jill is een lief kind, attent, verzorgend, rustig, zachtaardig, bijdehand, ad rem, slim. En sinds Vlam erbij is gekomen en ze hem bijna een jaar geleden uit eigen beweging officieel als vader heeft erkent, is ze nog meer gegroeid.

Dan komt daar ineens, -poef-, uit het niets een nieuwe mentor. Eentje die nadat ze mijn dochter in 3 lesjes had meegemaakt en haar voor het eerst alleen spreekt, gaat vragen naar haar biologische vader. Of ze hem ooit gezien heeft? Of ze hem wil ontmoeten? Want er zijn mensen die hun echte ouders ooit wel willen zien. Nee, jij niet? Ok. Echt niet? Ben je niet nieuwsgierig?

Toen Jill thuis kwam met bovenstaand verhaal, schoten de vlammen uit me. Woest was ik. Waar haalde deze wannabe psychologe het gore lef vandaan om dit soort precaire dingen met mijn kind te bespreken?

Er volgde een pittige mail (nadat ik eerst 24 uur was afgekoeld en de ergste scherpte eraf was) naar haar. Zondagavond kreeg ik antwoord terug. Mevrouw was niet gediend van deze mailwisseling, nodigde me uit voor een gesprek incluis een directielid. De mail was niet ondertekend met iets van groeten, alleen met haar naam. Mevrouw was beledigd.

Prima.

Ik ben pissig. En goed ook.

Jill is namelijk niet zielig, Jill heeft geen begeleiding nodig, ze is op geen enkel gebied uit balans. Ze zit lekker in haar vel en doet het op alle punten meer dan goed. Ze woont bij ons, ik denk zo ongeveer het meest stabiele gezin uit de straat. Vlam houdt van haar, ik houd van haar. We stimuleren haar te pletter, ze is enorm open naar ons toe, alles is bespreekbaar. Ook de bioloog, mocht dat eens zo uitkomen.

En wij zijn echt de enige die het recht hebben, dat soort gesprekken met haar te voeren.

Niet zo’n doos die na een cursusje pedagogiek én zonder op de hoogte te zijn van onze gezinssituatie, noch mijn kind kent, even ongegeneerd gaat zitten graven in haar hoofd.

Trut.

68 thoughts on “Hokjes.

  1. Zo die mentor heeft lef. Waar haalt zij het vandaan, of eerder hoe komen zij op het onderwerp om er vervolgens in Jill haar hoofd te gaan graven?

    Het lijkt mij als Jill er last van heeft dat zij ( mentor) er eerst met jullie over spreekt en er niet zelf mee aan de slag gaat. Natuurlijk is het Jill’s haar biologische ‘vader’ maar hier heeft het hele gezin mee te maken. Als het überhaupt spraken van is dat Jill haar vader wilt ontmoeten. En de kans is groot dat Jill wel bij jullie aan had geklopt als zij het had gewild in plaats van dat zij haar mentor – die zij een blauwe maandag kent – om hulp vraagt.

  2. Nou ja zeg! Ik lees dit cht met open mond.
    “niet gediend van deze mailwisseling”?? Eh… na zo’n mail moet het voor haar toch duidelijk zijn dat jij niet gediend bent van zulke gesprekken. Echt, waar bemoeit ze zich mee? Als Jill voor problemen zou zorgen in de klas, misschien dan, maar nu?

    En zwak hoor, dat ze niet alleen het gesprek aan wil / durft te gaan met jou / jullie, maar er gelijk een directielid er bij wil hebben

  3. Zo dat is eruit. Had die mentor niets beters te doen? Of heeft ze misschien zelf problemen met een biologische vader die ze nooit heeft gezien en projecteert dat nu op Jill? Waar bemoeit ze zich mee. Dit valt echt onder de categorie problemen maken waar er geen zijn. Succes en hou je poot stijf!

  4. Moeten ouders dan geen toestemming geven voor het voorzien van een mentor op het (individuele) niveau van het kind ? Met alle respect maar dat lijkt zowaar op een soort van we-gaan-dat-hier-eens-kneden-naar-de-standaard-gedrag. Beetje communistisch (of enige andere maatschappijvorm waar ze mensen naar een standaard wilden/willen brengen.

    1. Nee, die gesprekken zijn er gewoon en ik vind het prima. Maar vraag gewoon naar hobby’s, vriendinnen etc. Gaat ze aan andere kinderen (die wel nog steeds getrouwde ouders hebben) vragen of het huwelijk van pa en ma goed is? Of ze veel ruzie hebben? Hou op zeg.

  5. Zo dan wat een lef… Ik had haar persoonlijk over haar bureau getrokken (helpt natuurlijk ook niks maar ben nog druk bezig te leren om met niet impulsief te zijn ;)). Heb zelf ook mijn twee jongens alleen groot gebracht en pas in hun latere leven kwam mijn vlam dus ik snap je hele blogje. You go girl! Groetjes Isa

  6. Goedemorgen Zuster,
    Wat kan ik mij jouw boosheid goed voorstellen! Ik heb ook eens een soortgelijke aanvaring met een mentor gehad waarop ook een gesprek in aanwezigheid van een directielid volgde. Aangezien ik in de OR en MR zat kende ik de directie nogal goed en zij mij ook, deze conrector had in de aanvraag van het gesprek door de mentor de link niet gelegd tussen kind en mij en was verbaasd dat ik zo’n mail geschreven had maar zei, mij kennende, dat ik mij altijd als advocaat van de duivel opstelde en nooit onredelijk was in overleg dat ik echt wel steekhoudende argumenten on mijn mail had. Kortom ik kreeg gelijk, heb wel mijn excuses aangeboden voor de toon in de mail maar tussen kind en mentor is het nooit meer goedgekomen en zij heeft zich dus in de vergadering niet hard gemaakt voor kind en dat werd exit school. Ze mocht het jaar niet overdoen en moest naar een lager niveau. Kind heeft revanche genomen door op andere school jaar over te doen en zonder problemen haar havo diploma te halen.
    Sterkte in de strijd!
    Groetjes,
    Sylvia

  7. Noooooooit via mail als je boos bent. Zei de vrouw die al drie potentiele mails naar juf weer verwijderd heeft :-)
    Die vroeg en passant naar de geboorteouders van dochter..

    Ja, doe maar gesprek. Nu. Hoe haalt het mens het in haar hoofd. Goedbedoeld my ass.

  8. Ffffffff, even afkoelen en dan weer volledig opgekookt ’t gesprek aangaan.
    Enne neem zelf ook iemand mee dat je later niet door mentor en directielid afgebrand wordt, gebeurt ook nog al eens.
    Sorry voor ’t taalgebruik maar wat een dom mokkel die mentor.
    sterkte met het gesprek
    groet

  9. Dat ze bijna ieder kind een etiket op willen opplakken, dat klopt. Oudste heeft het etiket ´pdd-nos’. Ik geloof zeker wel dat het etiket niet uit de lucht is komen vallen. Maar het heeft heel lang geduurd voordat we hem wilden laten onderzoeken, gewoon omdat ik niet zoveel vertrouwen in dat zogenaamd professionele wereldje heb. En dat komt ook doordat we op z’n vierde, op aanraden van de juf naar de jeugdarts gingen. Jeugdarts wisselde twee woorden met zoon en vertelde toen een verhaaltje over een soortelijke (druk) kind dat hij onlangs op zijn spreekuur had gehad. Het kind had allerlei problemen, maar toen de ouders gingen scheiden, ging het wonderwel beter met hem. Tevens wist hij te melden dat mijn man niet de juiste toon tegen onze zoon aansloeg, maar dat hij te dominant was. Wat?!!!
    Later ben ik er achter gekomen dat mijn man een keer tikkertje met oudste in school had gedaan (ofzoiets) en dat juf aan de schoolarts doorgaf dat het drukke gedrag van oudste wel door de vader moest komen. Schoolarts had al een hekel aan mannen (later van zijn opvolger gehoord, want gelukkig is hij nu weg) en bedacht dat de vader dus niet deugde en weg moest.
    Een collegaouder met vijf kinderen vertelde me dat je jeugdzorg nooit een voet tussen de deur moest geven en die raad heb ik opgevolgd.
    Pas toen hij twaalf was, heb ik oudste op aanraden van de heel lieve juf van groep 8 laten onderzoeken. Niet bij jeugdzorg, daar stond ik op. Daar rolde pdd-nos uit. Ik ben er ingedoken wat het is en heb het vervolgens naast me neergelegd. Ik heb een etiket altijd nutteloos gevonden, maar daar moet ik een beetje op terugkomen, want dankzij dit etiket heeft hij op de middelbare school veel extra begeleiding gehad en nu zelfs op het mbo kan hij dit krijgen (houdt volgens mij ivm bezuinigingen binnenkort ook op).
    Tjee, wat een ongelooflijk verhaal van die mentor. Ja, natuurlijk was je kwaad! En dan nog verontwaardigd zijn wanneer je een mail stuurt ook. Gelukkig weet jij precies waar je staat.

  10. aanklacht indienen bij de onderwijsinspectie oid. volgens mij is dit grove schending van de privacy van een kind. Alleen al dor het te lezen werd ik pislink. We draven in Nederland idd veel te veel door.

  11. Grrr, ik word plaatsvervangend woest. Het zijn altijd wijven hè, er moeten m.i. meer kerels in het onderwijs. Dat gezever altijd, vreselijk. Oudste had hier sensomotorische training nodig, toen hij in groep drie zat. Toen hij niet meer in spiegelschrift zei, vond ik dat tof. Ik stelde voor om er mee te stoppen bij de dame die de training verzorgde. Het was net of ik Oudste waar zij bij stond een fikse draai om zijn oren had gegeven, zo keek ze me aan. “Ja maar! Hij mankeert nog echt van alles hoor, ik ben nog lang niet klaar met hem!” Het zal wel, maar ik ga me echt niet laten vertellen dat mijn kind net zo lang bijgeschaafd moet worden tot hij in haar plaatje paste. “Dat, mevrouw,” zei ik, “is een mening.” En ik nam Oudste onder de arm en rende het gebouw uit. Daar zal vast een rapportje over geschreven zijn met hel en verdoemenis. Jammer. Hij is uiteindelijk redelijk opgedroogd. Of nou ja, hij is nog niet eens helemaal opgedroogd, haha! Dat jij op audiëntie moet komen, vind ik te belachelijk voor woorden. Die dame heeft vast nog niet zoveel tegengas gehad. Maar dat heeft wellicht ook te maken met het feit dat ik het tegenwoordig vind lijken dat ouders graag een etiketje voor hun kind willen, zodat het hen in ieder geval niet aangerekend kan worden dat een kind niet binnen de lijntjes kleurt, maar dat dit komt door een of ander syndroom. Lekker makkelijk. Als het even kan een pilletje er in, lekker rustig. Maar goed, ik draaf door op de vroege ochtend. Wat ik eigenlijk zeggen wilde: Geef haar van Jetje! :-)

  12. Je bent nog mild met je ‘trut’…….. (terwijl ik het las kwamen er hier hele andere woorden over mijn lippen)

    Neem Vlam mee, naar dat gesprek.. kunnen jullie samen ‘slaan’

  13. Wat ’n gefrustreerd wijf en wat verstandig van je dat je pas na 24 uur de mail geschreven hebt :-). Maarre……….probeer dit, zonder al te veel met de vinger naar de mentor te wijzen, op te lossen. Gewoon door uit te leggen dat Jill alles met jullie bespreekt en weet dat ze alles tegen jullie kan zeggen en aan jullie vragen.
    Jill heeft deze school gekozen en het moet, vooral voor haar, een leuke school blijven.
    Uit eigen ervaring weet ik dat sommige docenten vervelend reageren naar het kind als ze een probleem met een ouder hebben. Je verstand zegt dan: ze/ hij gaat naar een andere school maar je kind zegt: ik wil hier blijven.
    Sterkte Zuster!

  14. Ik heb wel eens mogen horen van een tot psych gebombardeerde kleuterjuf (zorgjuf heet dat alhier) dat mijn kind wereldvreemd was. Dat het kind zich in de klas in een hoekje in haar eigen wereld terugtrok had alles te zien met pestgedrag van medeleerlingen. Daar iets aan doen was teveel gevraagd, vooral omdat de grootste pestkop de kleinzoon van een leraar was …
    Ik kreeg dan weer het etiketje van histerisch mens omdat ik ooit de directeur en de bewuste zorgjuf en pleine publique eens hun waarheid heb gezegd.
    We kennen zelf onze kinderen wel het best zeker, wat hebben anderen daar dan over te oordelen ?

  15. Houd voet bij stuk! Je hebt het alleen gedaan, problemen overwonnen (zoals dat nu eenmaal gaat in het leven en als je er een beetje zin in hebt, lukt je dat ook) en nu komt er iemand de rust en balans verstoren. Jouw dochter is natuurlijk een ideale cliënt. Het kan niet mislukken (omdat ze het al goed doet) en dat komt dan niet door jou, maar door de interventie van deze mevrouw. Laat ze zich bezighouden met kinderen die echt niet mee kunnen komen en waarbij het maar onzeker is of je daarop “scoort”. Ik herken het en ik kan me voorstellen dat je enorm pissed off bent.

    1. Psies! Jill heeft vriendinnetjes die in zichzelf snijden, die roken, die liegen tegen hun ouders. Me dunkt dat die haar hulp wel kunnen gebruiken. Maar nee: niks geregeld, niks aangeboden, geen extra gesprekken. Met al haar “wijsheid” en kennis, prikt ze daar niet doorheen.

  16. Wat is dat toch dat mensen meteen overal etiketten op willen plakken? Vooroordelen? Gaat het per definitie slecht met een kind omdat het zonder biologische vader is opgegroeid? Wat een bullshit! Het lijkt of deze doos haar persoonlijke problemen projecteert op jouw dochter. Wordt ze zomaar gebombardeerd tot ‘probleemkind’, het mot niet gekker worden! En wat een schijterd, er meteen een directielid bijhalen … dat zegt duidelijk iets over haar. Tja nu heeft ZIJ een probleem: Klief komt op gesprek haha! Zet hem op hè?!

  17. De vorige comments niet gelezen maar ik voel mijn bloeddruk zo de lucht inschieten van plaatsvervangende verontwaardiging.

    Waar haalt dat mens het lef om te gaan peuteren om het peuteren? Juffie is imo niet begaan met je dochters welzijn maar wel met haar eigen sensatiedrang, en daar moeten jullie dan maar even voor dienen.
    Ik zou in jouw plaats zelf eisen dat er directie aanwezig is bij dat gesprek, laat juffie maar ’s goed op haar bek gaan.

    Enne baai de wei: hier wel een aanwezige bioloog die mijn (psychisch zieke) zoon dronken gaat opzoeken bij oma om hem de huid vol te schelden ivm zijn ziekte, waardoor mijn kind zijn zwaar bevochten vooruitgang als sneeuw voor de zon ziet smelten.
    De bioloog is sinds afgelopen weekend definitief geband.
    Stief is hier ook 1000 keer meer vader dan bioloog.

    Vader zijn is opvoeden, ondersteunen, onvoorwaardelijk graag zien, stabiliteit brengen, er altijd zijn,…
    Daar heeft het leveren van een drupje zaadcellen niks mee te maken.

  18. Wat een bizar verhaal. Mijn jongste had het vorig jaar heel erg lastig met de overgang van de lagere school naar het middelbaar en voelde zich echt niet goed. Dat heb ik eerst besproken met de klastitularis die voorstelde om de leerlingenbegeleiding erbij te halen, waar ik mee akkoord gegaan ben. Ik kan mij niet inbeelden dat ze op eigen initiatief dergelijke dingen gaan bespreken met het kind zelf. Dat zou ik in geen geval gepast vinden, tenzij het kind er zelf mee naar hen gaat, maar dan moeten ze ook onmiddellijk contact opnemen met jou. Het is maar al te gek dat jij dit van je dochter moet horen en dat ze dan nog het lef heeft (de mentor, niet Jill) om tegen jou uit te vallen. Ik zou zeker weten ook keihard protesteren. You go, girl!

  19. Volgens mij wordt het niet de eerste keer dat je op het matje moet komen bij de directie? hihihi
    Weer serieus: zoals hierboven al geschreven; ga niet alleen. Probeer het gesprek zo te sturen, dat eerst die eh…. miep… haar verhaal doet en dan draai je al haar argumenten -als ze die al heeft- fijntjes om. Kalm blijven. Door ijzige kalmte uit te stralen maak je nog meer indruk. Ach wat zit ik te l*llen..jij weet heel goed, hoe je dit moet aanpakken; succes !!!

  20. Dit stukje raakt bij mij ook nog altijd een gevoelige snaar…ik kan daar ook heel boos over worden. Nog geen jaar geleden ongeveer hetzelfde meegemaakt, met Lisa en een psycholoog-uithangende-leraar met tactloze vragen over haar vader en de scheiding. Bestrijd grensoverschrijdend gedrag met vuur zou ik zeggen, maar dat is mijn manier, doe het vooral op jouw manier. Sterkte ermee!

  21. Laatst bij Debat op 2 een soortgelijke insteek, moeder van een ‘normale’ leerling moest bedelen om normale aandacht en tijd voor haar kind op school. Wat betreft jouw verhaal, schokkend, en die Mentor moet meteen Mentor-af zijn

  22. Ik zou Vlam meenemen naar dat gesprek voor de broodnodige rust, kunnen ze gelijk zien hoe goed Jill af is met haar vader. En wees een beetje diplomatiek, Jill moet nog met haar verder!!

  23. De overheid wil inmiddels ambtenaren trainen in het omgaan met jeugdzorg. In maar liefst zes hele middagen zou een ambtenaar moeten leren wat jeugdpsychologen na zes jaar studie nog niet makkelijk af gaat. Een schande, vind ik. OT: En ja, Turbo is een hele gave film met als centraal thema: ‘Iedereen heeft zijn of haar beperkingen maar geen van die beperkingen kunnen je weerhouden van het volgen van je droom.’

  24. Alle reacties zijn wel gelijklopend hier, Zuster K. En ik zou op zijn minst bluspoeder zijn bij zo’n aanpak en de arrogantie om zo te reageren. O, wat zou ik graag met zo iemand in gesprek gaan, in die situatie.. en alle hoeken van de kamer laten zien (verbaal dan). Een tip: ga niet alleen naar zo’n gesprek als zij er met tweeën tegenover je zitten. Psychologisch overwicht, weet je ! En wat betreft hokjes denken: het ligt grotendeels aan (de kwaliteit van) het onderwijs dat niet meer bij machte is om op individuele aanpak te werken. Wel als ze een predikaat op je kunnen plakken natuurlijk, maar dan is de aanpak en “remedie” al bepaald. Pff, de arrogantie zeg…

  25. Ai, dat is inderdaad wel even een beetje een misser van de school. Is dat standaard beleid? Eerts maar eens kennismaken, toch? Of afwachten tot het “mis” dreigt te gaan?

  26. Hi Kliefje,

    Het enige dat je kunt doen is Jill mondig maken in het omgaan met (impertinente) vragen. Dat hoort ook bij het opvoeden en loslaten. Andere kinderen en ander mensen gaan toch wel vragen stellen als ze merken dat er iets anders is als gebruikelijk. En natuurlijk gaat je dochter ook over over dingen nadenken en haar eigen keuzes maken. Ik vind die mentor op zijn zachts gezegd onhandig maar leraren worden nu eenmaal mentor op een gegeven moment. Dat zijn taakverzwaringen die hen geld opleveren en verplichtingen die de school van hen verwacht. Ze zijn echter lang niet allemaal even goed in dit soort dingen. Ik heb goede en slechte meegemaakt en je zit er helaas een jaar aan vast. Probeer te voorkomen dat je in een oorlog raakt met de school. De directie staat natuurlijk achter haar docenten net zoals jij achter je dochter staat. Ik vind het heel shit voor jou en Jill dat het zo is gelopen. Ik ben wel heel benieuwd naar Jill’s mening over de vragen, over jouw reactie en over de reactie van school. Dat is nl. het uitgangspunt om mee verder te gaan.

    Toi toi, groetjes,

    Dorothé

  27. Dat mens is zeker fan van DNA Onbekend en snottert veel te vaak in haar zakdoek bij Spoorloos. Laat ze even nuttige dingen gaan doen zeg. Gelukkig heeft ze hou als haar gesprekspartner, dat wordt denk ik een gevalletje alle hoeken van de kamer (verbaal dan he ;))

  28. Dit is toch totaal van de pot gerukt,…….ze zouden beter hulp bieden bij kinderen waar er problemen zijn,…….als jouw dochter zich niet goed voelt, komt dat heus wel tot uiting op de een of andere manier,….dit is problemen zoeken waar er geen zijn, ze zouden beter jou een medaille uitreiken, eentje van “geweldige moeder”,……..wat een trut!! Ik zou ook zo furieus als jij reageren,…..

  29. Heel bijzonder zo’n vraag. Het lijkt mij logisch dat je als mentor iets wilt weten over de gezinssituatie van een kind, maar dit gaat te ver! Succes met het gesprek. Dat er een directielid bij aanwezig moet zijn zegt al een hoop: mentor voelt zich in het nauw gedreven (en terecht!)

  30. Net als de andere lezers heb ik je stukje ook met open mond gelezen en ik word ook erg moe van het feit dat iedereen tegenwoordig iets heeft, een label opgeplakt krijgt etc, het lijkt wel mode! En als die vergelijking op gaat dan is er 1 troost, zo snel als mode komst, zo snel is de hype ook weer over..;-)
    Good luck met het gesprek!

  31. Heb helaas een zelfde soort ervaring maar dan met de basisschool en schoolarts. Juf van zoon (toen 5) had, zonder dat aan mij te vragen, aan schoolarts doorgegeven dat zoon moeite had met het feit dat biovader zich niet wenste te bemoeien met zijn zoon.
    Tijdens schoolarts-bezoek werden zoon en ik overvallen door vragen van arts. Was blij dat ik er bij was en heb em afgepoeierd. Ik was laaiend!
    Dus een brief op hoge poten naar GGD gestuurd en daarop een excuusbrief gekregen.
    Maar dat was het eerste en laatste bezoek aan een schoolarts. Nooit meer!

    1. Er is een CC van mijn mail naar de teamleider gegaan. En ik moet nog steeds van haar horen of het doorgaat, dat gesprek, ze mailde me zondagavond boos terug. Zal mij benieuwen of eea nog doorgang vindt ;)

  32. Niet alleen graven maar het lijkt erop dat ze Jill het idee wou aanpraten ‘dat het niet normaal is als je niet op zoek gaat naar je biologische vader’.
    Dat gesprek zou ik zeker willen, ik lust zulke types rouw. Kan er zo kwaad om worden dat ze kinderen in richtingen gaan duwen die (nog) niet nodig zijn. Is mutsmentor geadopteerd of is vaderlief kort na haar geboorte met de noorderzon vertrokken en zit ze nu haar eigen onvrede/woede/verdriet/onzekerheid op een puber te projecteren?
    Oei, ik voel me bloeddruk stijgen.

  33. Niet gediend van deze mailwisseling???? Waar haalt zo’n iemand het lef vandaan? Je wel bemoeien met het geestelijke welzijn van iemand anders zijn kind zonder dat daar aanleiding toe is en dan op zo’n manier afhaken? Ik was direct naar dat mens toegegaan om haar even flink de waarheid te vertellen! Knap dat je je hebt weten in te houden!

  34. ik voel volledig met je mee. En ik heb wel een kind met de nodige etiketten :-( En dan nóg heeft een leek die het kind niet kent, daar geen ene moer mee te maken (en een leek die het kind wel kent ook niet, trouwens) en het recht niet om zo op te treden. Zoals ik al zei: succes met dat gesprek. Ik ben heel benieuwd ;-)

  35. Een mentor hoort belangstelling te hebben voor je kind, maar kan daarin natuurlijk ook doorslaan.
    Stond het er echt zo: niet gediend van deze mailwisseling? Dan heb je gelijk dat je boos bent. Al vind ik wel dat bepaalde dingen beter face to face uitgepraat kunnen worden dan via een mailwisseling.

    En verder, sorry, maar ik verbaas me toch weer over de heftige reacties hier. Waarom al dat getrut steeds. Ik snap het niet.

  36. Dochterlief is in groep vijf of zes ook een thuisgekomen met een soortgelijk verhaal. Ik geloof dat ik erbij gaapte en daarna m’n schouders ophaalde waarbij ik als antwoord gaf: ‘Ach ja. Dat kan. Zullen we pannenkoeken bakken?’ Het is kennelijk het beleid van veel scholen onder het mom van: ‘eens kijken hoe het écht met onze leerling is’, en op zich is dat misschien wel weer okay. Maar in jouw geval kan ik me indenken dat het tamelijk rauw op je dak valt ja. Dat kan ik me heel goed indenken.

  37. Wat een aso!
    Belangstelling? My ass! Mevrouw de mentor heeft niet het belang van Jill voor ogen gehad, maar alleen haar eigen nieuwsgierigheid. Ik heb welgeteld één keer contact gehad met iemand van de school van Roos, en die “dame” weet het nu nog. En het belangrijkste: het zal niet nog een keer gebeuren. Mensen moeten hun plaats weten!

  38. Ohhhh, mag ik mee als jullie directielid. Echt ik vreet haar op met huid en haar. Wat denkt die muts wel niet zeg. En daarbij. Hallo, hoeveel ouders zijn er tegenwoordig niet gescheiden. Waar het kind tussen de ouders in heen en weer worden gesleurd. Wees blij dat je een keer een kind in je klas hebt, die dat niet heeft. Eindelijk een beetje stabiel. Ik wil echt heel graag mee met het gesprek.. had ik dat al gezegd… ;-)

    Love As Always
    Di Mario

  39. Je mag wel op elk kind een gebruiksaanwijzing plakken, een leerkracht kan dat nooit allemaal onthouden.
    Mag ik wat vragen juf?
    Eerst je gebruiksaanwijzing lezen.
    Ik vind dat de mentor zich met zaken bemoeit die hem niets aangaan.
    Ik zou een klacht indienen, wat denkt ze wel.
    Nu nog een gebruiksaanwijzing voor de mentor. Hans

  40. of zij later haar bio wilt leren kennen zijn alleen haar zaken. Niet iedereen is daarnaar op zoek. Zo ken ik een dame van indiase origine die hier als baby geadopteerd is. Zij wilt niets weten van zoektochten in india zoals je in Spoorloos ziet. Haar mama is de dame die haar opgevoed heeft en niemand anders en die cultuur daar kan haar gestolen worden.

  41. Van een andere orde: een inval juf (groep 8) noemde onze dochter een twijgje en ze zou nooit een boom worden. Wij waren net zo kwaad als jij nu!!

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s