Kogel.

De kogel is door de kerk.

U zult het wellicht al wel hebben zien aankomen, maar ik heb geen zin meer om te bloggen.

Ergens in juni ofzo verging me ineens de lust. Uit het niks.

In plaats van dat ik de blogjes binnen 5 minuutjes uit mijn mouw schudde, wist ik van gekkigheid niet meer wat ik moest schrijven en bleef ik er maar tegenaan hikken. Had ik normaliter een map vol concepten, nu was het zomaar hartstikke moeilijk om überhaupt een onderwerp te verzinnen.

‘Het gaat wel weer over’, was wat ik dacht en plande mijn zomerreces.

Ik had bedacht dat ik na 2 maanden wel weer genoeg schrijfvoer zou hebben, maar dat was geenszins het geval. Niks, noppes, nada had ik u om te vertellen. 

‘Het komt vast wel weer’ was wat ik dacht en zat er vervolgens bijna elke morgen tegenaan te hikken.

Ik geen GEEN idee hoe het komt, zomaar ineens.

Ik ben nog steeds hetzelfde mens, maak veel/genoeg mee. Ik heb alleen geen zin meer om daar elke dag een verhaaltje over te schrijven. Het is geworden zoals Evert me gisteren op een terras in Den Haag vertelde, de reden waarom hij er mee gestopt is. ‘Bloggen is gaan voelen als werken”. En dát lieve mensen, lijkt me niet de bedoeling van een hobby.

Na 5 jaar, 6 maanden en 19 dagen is de koek op.

Kliefje.com ga ik voorlopig/langdurig/wie weet voor altijd in de wilgen hangen.

Ik wil u allemaal enorm bedanken voor de reacties, het meeleven, de support die ik hier, maar ook achter de schermen heb mogen ontvangen. Ik heb zoveel leuke, lieve mensen leren kennen in de afgelopen 5 jaar. Mijn privé Facebook pagina bestaat voor een groot gedeelte uit mensen die ik niet eens irl ken maar waarmee ik enorm leuk contact heb. Wát een erfenis! Ik hoop daar nog lang op te kunnen teren.

Zeg nooit, nooit. Wie weet gaat het ooit weer kriebelen. Borrelen de verhalen ineens weer in me op. En dan meld ik me heus wel weer. Maar zoals het er nu naar uit ziet, kan ik dat me niet voorstellen en is mijn beslissing definitief.

Dit afscheid typen voelt stiekem zelfs een beetje als een opluchting, weet u dat? Zo hoog zat het me. Ik wilde er niet mee stoppen, moest doorgaan van me, dit zou vast wel een tijdelijke dip zijn. Nee dus. Hij is er al verdomd lang en ik ben het zó enorm zat.

Ik zal het niet langer rekken: ik ben weg en het ga u goed!

Toedeloe!

Bullet

100 thoughts on “Kogel.

  1. Jammer, want ik las je blogjes altijd graag. (ook al reageerde ik lang niet altijd). Maar net wat je zegt, een hobby moet leuk blijven en geen werk worden. Wie weet tot ooit weer op het digitale web. Het ga je goed. :)

  2. Ja het was wel te zien inderdaad. Maar jee, iedereen heeft z’n lows?? Ik blog momenteel ook veeeeel minder, ik heb er de tijd niet voor. Maar ik schrijf dan ook enkel als ik de drang daartoe voel. Als er iets gebeurd is of me iets heel erg bezig houdt of omdat ik iets van rijmelarij in me op voel komen of… Ik blog niet standaard elke dag, dan zou het inderdaad als ‘werk’ of een verplichting gaan voelen en dat wil ik niet. Dat is net als met schilderen. Zo gauw ik ‘in opdracht’ schilder en iets een keertje af moet omdat men erop zit te wachten, kak ik in en doe ik helemaal niks meer. Schilderij staat driekwart jaar op de ezel en ergens maak ik ‘m dan zuchtend af. Terwijl ik, als ik het maar leuk vind, binnen 2 dagen klaar kan zijn met een doek. Laat de boel rusten. Je hebt nu afscheid genomen – maar gooi de boel niet dicht of weg? Mensen kunnen altijd nog terug lezen en je hebt je bruggen niet achter je verbrand. Ik zal je blogs ongelooflijk missen :-( Ik ga nu eerst even een potje grienen ofzo. We houden wel contact hè??? XXX

  3. Erg jammer kan niet anders zeggen. Maar als het je zo tegen gaat zitten en ook nog denkt dat het werk is in plaats van hobby dan moet je heel snel ermee ophouden.
    (ergens in juni vroeg ik er al na in een mail en toen wilde je er nog niets over horen of weten, begrijpelijk) Je bent een andere weg ingeslagen, tijd voor verandering.

    Het gaat je goed toedeloe!

  4. Alle begrip, ik vraag het me de laatste tijd ook steeds meer af waarom ik zonodig nog iets met de wereld ‘moet’ delen.
    Bij mij is het een kwestie van alles in mijn leven dat op zijn plaats is gevallen.
    Het ga je goed Kliefje, geniet van je leven met dochter en manlief !

  5. Je zal gemist worden! Echter alle begrip hoor en laat je blog gewoon lekker staan. Pak je over 5 maanden, 5 jaar, 15 jaar…whenever…de ‘pen’ gewoon weer op, als je zin krijgt.
    Mijn mailadres heb je…mocht je eens willen kleppen. Dus ik zeg niet ‘vaarwel’, maar ‘tot ziens!’.
    Bovenalles; have fun!

  6. Jammer inderdaad!! Maar het moet geen verplichting worden. Ikzelf heb dat gevoel ook al sinds ik blog, haha. Heb in dat jaartje ook al vaak gedacht er mee te stoppen. Ik begrijp je volkomen! Zal je schrijfsels wel missen hoor!! Geniet lekker van je blogpensioen!

  7. Spijtig maar zeker begrijpelijk. Ik denk dat elke blogger vroeg of laat tegen die spreekwoordelijke muur opbotst. Elke blogger denkt dan ook wel eens, die inspiratie komt wel terug, ik doe het rustiger aan. Hoewel ik een recente lezer ben, heb ik steeds genoten van je treffend geschreven blogjes. Het ga je goed..

  8. Ik vind het wel heel jammer, dat je stopt. Maar je hebt gelijk, bloggen doe je omdat je het leuk vindt en niet omdat het moet. Dus Kliefje, het ga je goed en ik hoop nog eens tot ziens!

  9. Lieve zuster,

    Wat jammer dat je ermee stopt! Ik lees al jaren in stilte mee (om uit de kast te komen op ontlurkdag) en het lezen van dit blog begon bij mijn ochtendritueel te horen.

    Ik wens jou, Vlam en Jill het allerbeste toe voor de toekomst.

    Liefs,
    Femke

  10. Zo was het bij mij ook se…. wie weet komt het er ooit nog eens van en kunnen we terug genieten van de blogwereld :-) Het gaat je goed en veel liefs voor jou en ge gezin

  11. Bloggen doe je (ik tenminste) omdat je het leuk vindt of omdat je je ei kwijt moet. Dus ik snap het wel, maar tegelijkertijd heul erg jammer. Mijn gratis abonnementje op een leuk begin van de dag is ermee gestopt. Ik ga effe ergens in een hoekje zitten huilen :p.

  12. Wat jammer Klief! Maar uiteraard alle begrip, bloggen moet leuk blijven! Ik wens jou, Jill en Vlam alle goeds voor in de toekomst en wie weet komen wij elkaar ooit nog ergens tegen irl of op het net! Het ga jullie goed!

  13. Bedankt voor al je leuke blogjes, ik keek er iedere ochtend weer naar uit. Ik zal je heel erg missen. Ik wens je veel geluk met je mooie gezin. Veel liefs Essie

    1. Stiekem kijk ik heel vaak of je (nog) niet terug begonnen bent :-)) ik hoop dat alles goed met je gaat, veel liefs Essie

  14. Heel jammer maar heel begrijpelijk….ik hik ook steeds tegen een nieuwe post aan en weet vaak niet waar te beginnen. Ik wens je t allerbeste en tot facebook
    Liefs Brigitte

  15. Nou nou nou…..t is wel jammer jah….
    Wellicht spreken/ontmoeten we elkaar nog eens ergens, maar iig doe waar je zelf zin in hebt, en waar je je goed bij voelt, alhoewel je wel echt goed/leuk kunt schrijven…..
    Liefs,
    Sillie

  16. Tussen de regels door was het idd al te lezen. En ondanks je oproep http://kliefje.com/2013/04/17/989/ was de sjeu er wat jou betreft een beetje af, toch?
    Dan is het ook goed om ermee te stoppen, anders wordt het een verplichting wat weer ten koste gaat van de kwaliteit van je blogjes (is mijn ervaring). Misschien begint het ooit toch ergens weer te borrelen en verschijnen er weer mooie verhalen van je, Klief. Succes en alle goeds gewenst!

  17. Wat ontzettend jammer zeg. Ik lees hier al heel lang met veel plezier, Je wist vaak een glimlach op m’n gezicht te toveren tijdens mijn lunchpauze.
    Het ga jullie alle drie goed!
    Enne, we houden contact :)

  18. Och… Ik heb je pas sinds kort leren kennen en ik vond het zo leuk om hier even te komen kijken… Het ga je goed Zuster Klivia, wie weet komt de inspiratie weer terug en begin je weer met frisse moed.

  19. Wat jammer (voor je lezers.
    Ik lees nog maar een paar maanden bij je, maar je zat al helemaal in mijn systeem hoor! Lekker jouw blogje lezen in de trein op weg naar mijn werk. Wens je alle goeds, en hoop af en toe nog eens te vernemen hoe het met je gaat.
    Groetjes, Narda

  20. Ik snap het echt helemaal! Vind het wel jammer, hoor. Ik heb niet altijd de puf om op alle blogs te reageren, maar jij hebt een manier van schrijven waardoor ik me vaak geroepen voelde tóch een reactie achter te laten, ondanks dat ik daarvoor dacht: alleen maar even doorlezen… Waar het hem precies inzat, weet ik niet, maar het is een talent :)
    Ik wens je veel geluk toe. En stiekem hoop ik dat je over een tijdje weer terugkomt!

  21. Net als alle voorgaande commentaren: Jammer, jammer. Maar tegen je zin bloggen is natuurlijk geen optie. Je schrijft voor jezelf, niet voor ons. Ik zal je missen.
    Het ga je goed, samen met Jill en Vlam. En hopelijk zien we je weer verschijnen.
    Lieve groeten.

  22. Jammer, maar ik snap het. Je kan het toch ook niet je hele leven blijven doen?! Bedankt in ieder geval en misschien lees ik af en toe nog wat van je op mijn blog?

  23. Zo jammer voor al je lezers. En ik ga je leuke verhalen missen. Regelmatig zit ik hier met een grote glimlach op de bank jou belevenissen, ergernissen of overdenkingen te lezen. Maar oh wat snap ik het “bloggen bah” gevoel goed. Loop zelf ook regelmatig inspiratieloos rond. Of met genoeg inspiratie maar te weinig zin om er iets mee te doen. Daarom blog ik alleen nog maar als ik echt maar dan ook echt zin heb. Ben blij dat ik via andere kanalen nog regelmatig om je kan (glim)lachen! ;)

  24. Dacht dat je vakantie had, maar als men gaat schieten is die snel voorbij.
    Dat gevoel heb ik ook gehad, maar met de nieuwe opzet vind ik het wel weer leuk.
    Maar dat is wat ontstaan, het lijkt op werk.
    We zien wel wat er gebeurd, maar begrijp je besluit.
    Het gaat je goed samen met de andere 2 en poes. Hans

  25. Oeps, wat kan ik hier nog aan toevoegen… ik ben gewoon de zoveelste lezer die je blogs zal gaan missen, je unieke schrijfstijl en je recht voor zijn raap alles benoemen. Maar ja, je moet er zelf nog wel lol aan beleven en als het voelt als moeten of zelfs als werk, dan is het niet langer meer een leuk tijdverdrijf…
    Dus het gaat jullie goed, geniet lekker van alles wat er op je pad komt, geniet van je gezinnetje en mocht het weer gaan kriebelen, dan ben ik gewoon weer van de partij!

  26. Het klinkt bijna alsof het bloggen de laatste maanden een straf voor je was. Tja, dan is er duidelijk ergens iets misgegaan met je eens zo leuke hobby en ik geef je groot gelijk dat je er dan mee wilt stoppen. Het is jouw blog en moet in de eerste plaats voor jou leuk zijn.
    Voor mij (en ik denk voor velen) vind ik het jammer dat je stopt want ik heb altijd erg genoten van je schrijfsels. Mocht je ooit weer eens beginnen dan hoor ik dat graag.
    Bedankt voor al je schrijfsels die je het www hebt opgejaagd en het ga je goed!

  27. Hi Kliefje,

    Kijk ik een dagje niet omdat je vakantie hebt ………bevalt de blogpauze zo goed dat je maar gaat emigreren naar ‘land zonder blog’.

    Ik weet hoeveel tijd en energie bloggen kost – zeker als je het goed wilt doen – en die moet ergens vandaan komen. Eerst was je alleen met Jill, maar nu Vlam erbij is gekomen worden de kaarten opnieuw geschud.

    Ik weet nog niet zo goed wat ik ervan moet vinden, want het is toch een beetje een schok voor me dat je niet binnenkort of over een paar weken weer terug bent. Het is net alsof je voortaan koffie zonder suiker en melk gaat drinken. Ik zal er aan moeten wennen, maar het verlangen naar cappuccino blijft zal ik maar zeggen. In ieder geval bedankt voor alle (h)eerlijke blogs die je deelde. Jammer dat die koek op is. Maar beter die koek dan jij.

    Veel lieve groetjes en het ga je / gaat jullie goed!

    Dorothé

  28. He bah, Klief.. weer een leuke blogger weg. Oh wel, als het als werk voelt en je wordt er niet voor betaald.. dan is het inderdaad tijd om er mee op te houden.
    Dikke kus!

  29. Hoi Kliefje, niets nieuws toe te voegen hier. Dank je wel voor je blogs. Ik herken dat opgeluchte gevoel. Komen de kriebels ooit weer dan zie ik je graag terug, maar ik reken ( voorlopig) nergens op. Het leven gaat te snel om je bezig te houden met nog een verplichting! Heb het goed! Ingrid (SE).

  30. Hartelijk dank voor de vele plezierige momenten en overpeinzingen die je blogs mij hebben bezorgt. Hoop ooit nog iets van je te vernemen. Maar voor nu, het ga je goed!

  31. Veel plezier met je ‘leven na het bloggen’! Ik ben nu al benieuwd naar je eerste blogje over hoe goed dat wel niet bevalt, dat niet-bloggen…;-)

  32. Jeetje, jammer dat je stopt maar ook wel weer begrijpelijk. Je schreef zo leuk en recht voor z’n raap, heb vaak moeten lachen om je verhalen. Het moet natuurlijk wel leuk blijven en geen moeten worden. Alles is denk ik al zo’n beetje al gezegd maar ik ga je missen. Het gaat je goed en wie weet…….

  33. Das mooi k.t! ik baal ervan!! want ik ga je schrijven missen, je doet het namelijk zo leuk. Maar ik begrijp het ook wel….

    Gatver…ik lees dit nu pas en ik baal echt!!!
    Ik ga je niet uit het oog verliezen..ik heb zo mijn manieren om contact met je te houden! gelukkig maar.
    Dikke kus!
    xxx

  34. Jammer, jammer, jammer. Ik lees je zo graag en lach me suf!
    Ik kan het wel begrijpen, soms heb ik ook geen zin en laat het er dan even bij zitten. Ik volg je op facebook verder! En wie weet, tot ooit!

  35. Nou, ik zag het niet echt aankomen. Je blogs lazen niet “gekunsteld” of geforceerd, het was nog steeds Klief die schreef.
    Begrijpen doe ik het wel (en als dat niet zo was, had ik mooi pech gehad!) Het is hartstikke jammer dat je stopt. Jouw blog was een soort ijkpunt. Je was er altijd en had ook nog wat te melden. Blogland zal zonder jou nooit meer hetzelfde zijn. Ik gun je van alles alleen maar het beste, en dat geldt ook voor Jillebil en Vlam. Het ga je goed, en bedankt voor al je fijne blogs1
    Liefs Kakel

  36. Ik vind dat je zo vaak nooit mag zeggen als ik maar wil, je moet jezelf namelijk geen beperkingen opleggen! Neem de tijd, en zie maar en zo. Het was me in elk geval een waar genoegen!

  37. Potverdikkie, let je even niet op, geef jij je portie aan fikkie.. Maar, ik snap het. Helemaal. Heb ik het zelfde schuitje gezeten, maar bij mij ging het juist weer kriebelen. Wie weet hoe een balletje rolt? Niet uit het oog en niet uit het hart! :-)

  38. Kom ik terug van een weekje buitenland ben jij er ineens van door. Ik las je pas sinds een jaar of zo maar heb altijd genoten van je “down to earth” schrijfsels. Hoop dat je je ooit nog eens bedenkt en wens je ondertussen veel geluk in je verdere leven met dochter en Vlam.
    Het ga je goed, Leontine

  39. Je had al meermaals aangegeven dat je inspiratieloos aan het worden was, nochtans was dat nooit te merken in je stukjes. Waaruit ik alleen maar kan concluderen dat je heel veel schrijftalent hebt! Je was één van mijn favorieten in blogland. Het wordt een beetje afkicken.
    Blijft je kliefje-facebookaccount wel nog actief? Ik reageerde hier soms wel. Weet echter niet of je de link ooit gelegd hebt met mijn (bloggende) alterego.

      1. Schrijven is niet alleen het moment dat je daadwerkelijk de pen op papier zet (of de toetsen van de tekstverwerker beroerd), maar vooral het proces in je hoofd dat daaraan vooraf gaat. Ik kan me niet voorstellen dat dat ineens stil staat.

  40. Je krijgt vast wel een melding op je mobiel of puter als hier nog gepost wordt, dus:

    Een heel goed en gezond 2014 gewenst.
    En dat de schrijfkriebels maar heel heftig mogen worden. (jaja eigenbelang, want ik mis je blogjes nog steeds)

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s