Hulpmiddel.

Ik heb mijzelf zojuist getrakteerd op een heuse koptelefoon. Een paarse nota bene. Leuk dat ie is.

Eind juni blogde ik er al over, dat ik soms knettergek word van de geluiden in ons huis. Het gemis aan mijn eigenste isoleercel.

Vlam die enigszins hardhorend is waardoor de televisie soms op stand “bejaardenhuis” staat. Vlam die echt élk filmpje dat zijn 346 vrienden lustig op Facebook plempen, simpelweg moet bekijken. Met het geluid aan. Selbstverständlich. Dwars door het toch al heftige geluid van de televisie of de radio.

Maar er zijn meer stoorzenders in huis. Jill bijvoorbeeld. Een heuse lieverd en ik houd van haar tot aan de maan en terug. Maar ze heeft echt een zoveelste zintuig als het gaat om “niet gelegen dingen vragen”. Ze kan uren en uren en uren stil op de bank zitten en niks tegen me zeggen en op het moment dat ik inspiratie heb, dat ik opsta, me installeer aan de eettafel, mijn laptop open klap en de eerste zinnen typ, móét er iets gevraagd worden. Maakt niet uit wat; paardrijden, het weer, wat gaan we eten. Het is prangend. En de vraag komt nooit alleen. Er zijn altijd legio bijvragen. Waardoor ik uit mijn concentratie raak.

En dus hakte ik zojuist de knoop door en besteedde de zorgvuldig gespaarde cadeaubonnen van Bol aan me, myself and I.

Normaal erger ik me wezenloos aan die suffe Amerikaanse kreten die Bol.com gebruikt. “Gefeliciteerd met uw bestelling!”. Hoe stom wil je het hebben? Ik heb het zélf aangevinkt, zélf uitgekozen en ik ga het potverdomme zelf betalen. Wat nou gefeliciteerd?

Maar zojuist voelde het wel zo. Feestelijk.

Nou nog even wat van die kabbelende beekjes-kwetterende dolfijnen-druppende regen muziek downloaden.

En dan kan ik vanaf morgen bloggen in alle rust.

Joechei.

bol2

17 thoughts on “Hulpmiddel.

  1. Goed zo! Soms even lekker helemaal alleen zijn en geen andere zien en horen is fijn. Heb ik ook. Slaapkamer is zo’n plek waar ik me wel eens terugtrek.

    Serieuze vraag, geen kritiek: is het de bedoeling dat je er muziek op luistert of ga je gewoon alleen met koptelefoon om de andere geluiden buiten te sluiten? Soms doen kinderen in de klas dat, maar ik vraag me altijd af of dat nou echt werkt…(of die koptelefoon echt genoeg afsluit/dempt).

    1. Ik ga eerst proberen of -wanneer ik dat ding op heb- of “men” me met rust laat. Zo van: ze heeft de koptelefoon op, klep houden 😉 Het schijnt dat deze koptelefoon goed afsluit, dus dat ie de externe geluiden, voor mij dus, goed dempt. Is die demping niet genoeg, dan ga ik dus van die hele rustige, klingelklingel muziek draaien. Je hoort het!

  2. Paars?! Ik ben gék op paars en dus bij voorbaat ook op jouw koptelefoon.
    Je hebt trouwens groot gelijk, straks kan je lekker prikkelarm met je paarse gevaarte op je hoofd in alle rust bloggen (of lezen, of plassen, of whatever…)

  3. Ik moest zo om je lachen. Het is namelijk heel herkenbaar. En wat ook zo leuk is….
    als ze iets niet kunnen vinden maar het wel voor in hun gezichtsveld ligt.

  4. En dat is precies hoe ik hier al jaren werk. Met drie mannen en hun vrienden in huis. Bij mij werkt het feilloos. Ben benieuwd of het bij jou ook werkt!
    Ha, en je verhaal over je dochter doet aan mijn jongste denken. Maar hij komt altijd storen wanneer we een ernstig gesprek ergens over hebben of een soort van ruzie. Hij voelt het van kilometers aan en weet niet hoe snel hij erbij moet komen om allerlei onbenullige vragen te stellen. Megairritant 🙂

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s