Maaiveld.

Ik ben enorm trots op mijn dochter. Ze is ontzettend gedreven op school, presteert supergoed. Ze is lief en zorgzaam en grappig. Ze heeft verantwoordelijkheidsgevoel. Ze durft voor haar mening uit te komen.

Eén ding vind ik jammer aan haar: ze is net als alle meiden van haar leeftijd ontzettend onzeker en dat resulteert (onder andere) in een weinig overtuigende eigen identiteit. Ze blijft angstvallig met haar kop onder het maaiveld, want stel je voor dat je opvalt? Brrrr…

Alles dat ze draagt, moet voldoen aan de op dat moment geldende standaard voor meiden van haar leeftijd.

Zo droeg ze op de lagere school skinny jeans, een glimmend Adidas vestje en Adidas gympen. Het haar moest lang zijn, op één lengte en je moest het altijd los dragen. Als ik langs het schoolplein fietste, had ik werkelijk geen idee wie mijn eigen dochter was, al die wichten leken op elkaar.

Nog steeds gaat ze niet haar eigen gang. Jill heeft een mooi lijf en ik zou haar graag eens in een jurkje zien, lekker vrouwelijk. Maar dat kan helemaal niet, want niemand gaat in een jurkje naar school. En zij dus ook niet. Punt.

Van mijn schoonmoeder kreeg ze begin van dit jaar een leuk gehaakt topje, het stond haar enig. Ze droeg het een paar keer naar school, voelde zich er lekker in. Tot ze hoorde dat iemand achter haar rug om, het een tafelkleedje had genoemd. Ze heeft het nooit meer aangetrokken.

In Spanje liepen we over een marktje en ik spotte een heel leuk smaragdgroen topje. “Oeh, die moet je nemen Jill” zei ik, “die staat mooi bij je ogen!”

Ze bekeek het topje van vijf meter afstand, gunde het kleidingstuk één milliseconde aandacht en antwoordde: “dat dragen wij niet.”

Mijn bek viel open.

Zelf was ik heel anders, ik heb altijd mijn eigen koers gevaren. Ik was zo ongeveer de eerste gothic. Ik ging nooit in de zon en was lijkbleek. Ik droeg uitsluitend zwarte kleding, verfde mijn haar zwart en had altijd knalrode lippenstift en donker opgemaakte ogen. Ik liep rond op enorme hakken van The Black Widow, er bungelden spinnenwebben in mijn oren en ik droeg shirts met doodshoofdprints. Toen ik 18 was, liet in een tatoeage zetten. Nu heeft iedereen er eentje, toen was het vrij uniek, zeker op die leeftijd.

Vrij uniek ook op het nogal kerkelijke Goeree-Overflakkee waar wij woonden. Want wie daar met zijn kop boven het maaiveld durft uit te steken, wordt op zijn minst nogal nagekeken.

Daar bleef het -me achteraf verbazend- overigens bij, bij alleen kijken. Ik ben nooit uitgelachen of gepest of wat dan ook, terwijl ik een bijzonder opvallende verschijning was tussen als die grijze muisjes.

Ik begrijp het dan ook niet echt van mijn eigen kind. Waarom trekt ze niet gewoon lekker aan wat ze zelf mooi vindt.

Waarom is “wij” in vredesnaam zo belangrijk?

27 thoughts on “Maaiveld.

  1. Ik heb ook een dochter, iets ouder dan jouw Jill en als ik haar met vriendinnen zie, zien al die meisjes er hetzelfde uit. En ook ik begrijp dit niet, ik ben zelf oik niet zo doorsnee. Ik hoop alleen dat wanneer ze zich wel zekerder van zichzelf voelt, ze wel draagt wat ze wil en niet omdat ‘zij’ dat dragen.

  2. Jill zit nog in een leeftijd dat ze er precies als de rest wil uitzien. Ik herken het wel van mijn dochter. Vanaf ongeveer de derde (of was het de vierde) ging ze veel meer haar eigen gang, droeg opeens alleen nog maar jurkjes tot dit weer doorsloeg naar de meest vreemde opvallende creaties en ik me afvroeg: moet dat zó naar school? Moraal van dit verhaal, nog even geduld, het komt vast goed met Jill.

    1. Maar, ik snap wat je bedoelt. Moet denken aan wat een juf laatst zei over zoon: het is wel het veiligst om lekker onzichtbaar in de klas te zitten, goeie strategie voor de minder groot gebekte monden onder (in dit geval) de jongens, Soms heb je dat nodig. Kun je later of op ander vlak wel weer eens wat meer laten zien.

  3. Geen idee. Ik heb 2 dochters. De oudste net als jij, alleen niet gothic, maar wel volstrekt haar eigen ding gedaan en nog steeds doende. Rood haar, blond haar, blauw haar, knalroze haar…..
    De jongste, helemaal volgens de regels van “de groep”… vooral niet uit de toon vallen….. Zij heeft ook de moeilijkste puberteit beleefd. Nu is ze trouwens een kind op wereldreis samen met haar vriend en doet haar ding…. en leert… en ervaart….
    Het komt goed…… ooit…. 😉

  4. Ik herken het van de jongste, gezegend met prachtige krullen had hij maar 1 wens kort haar net als alle andere kinderen. Nu is zijn kort en hij “hoort” erbij…jammer maar gelukkig heb ik bij de meiden gezien , het waait over..

  5. Wat dacht je van al die volwassenen die niets liever doen dan zich volledig conformeren aan de gedachten en levenswijze van de familie-, de vrienden- en de werkkring?

  6. Joh, ze moet d’r eigen weg vinden en als dat deels gaat door bij een groep te ‘moeten’ willen horen dan is dat maar zo. En als zij merkt dat ‘de groep’ niet zaligmakend is, gaat ze wél d’r eigen gang.
    Heus komt goed!! ( maak je geen zorgen )
    groet

  7. Hoi , mijn meisje is 13en wil er niet uitzien als de rest. Ze kiest alleen wat lekker zit en ze zelf mooi vindt. Dat is per definitie geen mode. Als lagere school kind hoorde ze er niet bij, andere interesses, dyslexie, in de ogen van de anderen dom. Heel verdrietig. Ze werd er uitgepikt om te pesten.Toch heb ik haar altijd gewezen op wie ze is en wat ze kan. Na de lagere school wilde ze naar een andere school als de rest, om nieuw te beginnen. Dat is gelukt. Waar ik weleens bang was dat ze er niet bij zou horen, heeft ze een aantal vriendinnen die haar waarderen. Ze doet kb met twee vingers in de neus.
    Ik wil maar zeggen, eigen identiteit is ook lastig, de groep kan daar niet altijd mee om gaan en het is ook moeilijk om je kind alleen te zien.

  8. Ja das wel heel herkenbaar! Hou oud is Jill? Fréderique wordt 15 in november. In de zomervakantie heeft ze regelmatig een jurkje of rokje aan gehad, maar naar school…..écht niet!
    Niemand doet dat blijkbaar. Als ik vraag waarom niet: ik heb echt geen zin in gezeik. Bij jongens is dat toch anders en makkelijker vind ik. Die doen niet zo moeilijk 😉

  9. Ik trok op die leeftijd, net als nu eigenlijk, gewoon aan wat ik zelf leuk vind en wat ik zelf prettig vind. Ik was heus geen opvallende verschijning maar liep ook niet mee met de groep en durfde ook zeker wel voor mijn eigen mening uit te komen. Jammer dat je dochter nog niet zo ver is maar als ze ook maar iets van haar moeder heeft, dan komt dat straks allemaal wel goed!

  10. Ik heb 1 dochter die rond haar 14/15de zo gepest werd en oa in elkaar geslagen door de meiden uit haar klas dat ze sowieso nergens bij hoorde. Was het maar zo dát ze erbij hoorde, heb ik vaak gedacht, en het probleem van ‘dit dragen wij wel en dit dragen wij niet’ ons grootste probleem was geweest.
    Neemt niet weg dat ik denk dat het in het geval van Jill wel over zal waaien hoor, het is volgens mij gewoon een periode in hun puberteit waarin er al zoveel gebeurd met ze.

  11. Ik was in de pubertijd net zo. Het is toch ook eng. Als je je eigen mening hebt, ben je al snel anders. En anders hoeft op school niet altijd goed uit te pakken. Komt vanzelf goed hoor, kwam het met mij ook. Niet te druk om maken 🙂

  12. Ik denk dat de groepsdruk met internet (alles moet er mooi&hip uitzien op instagram/fb/pinterest voor de meeste likes) alleen maar erger is geworden.

    In NL ben je al snel iemand die zijn kop boven het maaiveld uitsteekt. Doe maar gewoon…

    Ik heb er ook wel last van (gehad) op sommige momenten en op sommige onderwerpen. Gelukkig steeds minder :). En ik probeer zeker mijn kind een groot gevoel van eigenwaarde mee te geven.

  13. Het valt me op dat tegenwoordig weinig jongeren zich onderscheidend durven te kleden. Social media heeft er misschien ook wel mee te maken. Ik ging vroeger met de meute mee. Pas toen ik een jaar of 17/18 was durfde ik op te vallen

  14. Met zo’n moeder als jij zal het moment vast komen dat ze gewoon wel haar eigen plan gaat trekken. Puberzoon deed dat (net als ik) al op hele jonge leeftijd en wenst geen kuddedier te worden en accepteert blijkbaar ook de consequenties die daarbij horen. Mooie is dat na een paar jaar middelbare school gewoon jezelf zijn en blijven er blijkbaar leerlingen zijn die tegen hem op zijn gaan kijken … hij viel bijna om van verbazing, maar bleef vanzelfsprekend gewoon zichzelf 🙂

    Puberdame is een ander verhaal, groepsgedrag, erbij willen horen, jaloezie bij die meiden onderling en als je dan al niet zo sterk in je schoenen staat, ga je al helemaal geen dingen aantrekken die buiten-de-norm zijn. Inmiddels andere opleiding en ik zie beetje bij beetje haar eigen ik tevoorschijn komen. En gut … kiest ze toch gewoon een beetje voor dezelfde stijl die ik vroeger had en ook aansluit bij puberzoon.

    Rare wezens die pubers en al helemaal in een groep!

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s