Draagkracht.

Zo. Mijn weekend begonnen. Ik heb vandaag tot 12 uur gewerkt, ben daarna naar huis gegaan, heb een tosti naar binnen gefrommeld, de hele benedenverdieping gepledged en gezogen. Het toilet is schoon en wasje nummer 5 zit in de trommel. De andere 4 hangen buiten aan de lijn. Normaal dweil ik nog even, maar daar had ik vandaag geen puf meer voor. De energie is echt op.

Ik weet niet wat er met me aan de hand is, maar mijn draagvlak wordt kleiner en kleiner, lijkt wel.

Ik werk de ene week 30 uur, de andere week 24 uur en dat nét genoeg voor me, om het vol te houden.

Vroeger kon ik doorgaan en doorgaan zonder een centje pijn.

Ik heb potverdorie alleen een baby gekregen en haar opgevoed tot Vlam in ons leven kwam. Ik heb, terwijl ik alleenstaande moeder was en werkte, ook nog “even” een mbo opleiding + stage afgerond. Ik heb terwijl ik meer dan fulltime werkte bij 2 banen en in scheiding lag een hbo papiertje gehaald en nu val ik bijkans om als ik 3,5 dag heb gewerkt. Wat is dat toch?

Van de week kwam ik redelijk “op” terug op de praktijk na een pittig bezoekje aan een hoogbejaarde dame die in een enorme dip zit omdat haar kleindochter een miskraam had gehad en zij haar eigen 2 verloren kindjes zwaar aan het herbeleven was, toen mijn werkgever opperde dat ik best op mijn nu vrije donderdagmiddag en hele vrijdag extra aan de slag kon voor hem, als maatschappelijk werker. Ik ben zo goed met mensen, iedereen voelt zich zo op zijn gemak bij mij, ik kan zo goed luisteren… Waarom nam ik de baan van mijn collega niet over, die aan het einde van dit jaar met pensioen gaat? “Kliefje, denk er alsjeblieft eens over na…” zei hij.

Ik zou best willen, want het lijkt me ook hartstikke leuk om weer voor een jaartje terug naar de schoolbanken te gaan, mijn praktijkondersteuner GGZ te gaan halen en meer op het sociale vlak te gaan doen.

Maar wanneer in vredesnaam?

Mijn baan zoals die nu is plús meer zware gesprekken, snotterende bejaarden in mijn nek, eenzame mensen… Ik zou zelf in een enorme dip schieten.

Ook privé scherm ik veel af.

Gisteren kreeg ik de vraag of ik na mijn werk nog even naar de manege kwam? Even bijkletsen met een vriendin die ik al weken niet heb gezien. Ik bedankte, schreef dat ik gesloopt was. Van een werkdagje van 8 tot half 4! Volgende week woensdag werk ik tot 12 uur en dan heb ik afgesproken wel te komen.

En morgen, dan ga ik lunchen met een vriendin die ik nog ken van de havo. Ik heb daar ontzettend veel zin in en verheug me erop om haar weer te zien en bij te kletsen.

Maar als ik dan eenmaal thuis ben, is het genoeg. Ik moet er niet aan denken dat we dan ’s avonds nog een eter krijgen. Vlam wilde zijn vader uitnodigen, maar ik heb gevraagd of dat alsjeblieft volgende week weer mag. Het is teveel op een dag. Teveel aan het einde van de week.

Geen zorgen hoor mensen, ik nader geen burn-out, ik vind mijn werk -erewoord- hartstikke leuk, ik ben gelukkig. Dat is het allemaal niet.

Maar wat het dan wel is?

Toch geen ouderdom hè?

35 thoughts on “Draagkracht.

  1. Zal ik het zeggen, nee ik doe het gewoon niet , of misschien heel zachtjes of in kleine lettertjes of zo..maar ook jij wordt ouder ;-). Enne…er is ook nog zo “n geweldig vrouwenfenomeen..wat nu heel langzaam zijn intrede gaat doen..maar dat heb je niet van mij…

  2. Effe je bloed laten prikken, meis. Ik leg mij altijd pas bij iets neer nadat ik het fysiek heb laten nakijken. Zo was daar die keer van de zeer lage bloeddruk en die keer van de heuse zware bloedarmoede..

    1. Ik ben al begonnen met elke dag 800EH vitamine D, vaak zit ik daar erg laag in en eea kan ook de moeheid verklaren. Als dit te lang gaat duren, dan ga ik zeker even naar het lab ja.

  3. Ik zeg niets.. want ik heb geleerd dat je met een dame nooit in gesprek moet gaan over haar leeftijd. Maar ik kan je wel zeggen, helemaal na de vakantie. Ik merk gewoon het allemaal wat moeilijker gaat zeg maar. Iets strammer, iets sneller moe. En vroeger.. was ik met geen ehhhh, waar eigenlijk niet mee, nou ja, maakt niet uit. Ik was niet stil te krijgen.

    Love As Always
    Di Mario

  4. Sorry lieve zuster Klivia ik ben bang van wel. Ik heb 3 weken vakantie gehad en ik ben nog moe pfff….ik weet, het ligt ook aan mijn te langzaam werkende schildklier maar toch. Sterkte gewenst!

  5. Tis natuurlijk wel een inkoppertje …
    Kan het ook zijn dat je nu aan je moeheid kunt/durft/mag toegeven? Jaren terug moest je doorgaan, dus zul je je wel ingesteld hebben op ‘kunnen doorgaan’.
    Als je die opleiding zou beginnen dan moet je ‘m natuurlijk ook afmaken van jezelf en zul je merken dat je ook weer langer kunt doorgaan.
    Los van de energie: zou je de verandering van takenpakket willen?

    1. Ik zou best wat minder aan mijn bureau willen zitten en meer bij de mensen thuis willen komen ja.Lijkt me wel een leuke wending. Maar mijn werkgever wil ook dat ik blijf doen wat ik doe, hij wil me graag zoveel mogelijk op de praktijk hebben, dus schuiven met de uren gaat ‘m niet worden. Als ik het wil doen, dan komt het er extra bij.

  6. Misschien al die jaren steeds net 1 tandje teveel bijgezet?
    Dat kan misschien ook nog. Maar wel knap vervelend. Zeker omdat het aanbod natuurlijk heel mooi is. Maar ja, wat is mooi? Als jij je voor al die ellende / problemen niet kunt afschermen?
    Dat vreet ook energie hè/hoor!
    Sommigen mensen hoeven niet wens hun mond open te doen en je loopt al leeg!

  7. Nou ik vind het ook nogal wat 12 uur en een schoonmaak orkaan.
    Werken is een, het huis bij houden is twee, maar beide gelden voor mij wel als werk.
    Je zou de donderdagmiddag en vrijdag lekker naar jezelf kunnen luisteren, levert ook heel wat op.
    Je blijft geen 18, 28, of meer, LOL.Hans

  8. Mh, ja, lastig. Misshcien gaat het over een tijdje wel weer wat beter, heb je toch even een lichamelijk dipje? Als je het leuk vindt kun je ook dat werk overnemen en wat uren van je eigen werk inleveren? Ik weet niet waar je hart meer ligt.

  9. Uitgeput ben ik en dacht dat ik de enige was… Idd een keer bloed laten prikken? Niet-alledaagse hoeft aan onze leeftijd te liggen nl. Ik mag gelukkig nog met zomervakantie, maar vorige week ging ik ook met een vol lab.formulier bij de huisarts weg… en dan moet de winter nog beginnen, pffffft.

  10. Ik weet niet hoe jong (of oud….wat jij wil) je eigenlijk bent, maar ik herken het wel hoor! Ik word 50 in november, werk niet eens buitenshuis en ben vaak al bekaf 😛

  11. Hi Kliefje,

    Een paar gedachten omdat ik er ook wel mee worstel:

    Sommige dingen vreten energie en andere dingen geven energie.
    Sommige mensen idem of je nu van ze houdt of niet.
    Voorheen leefde je alleen en besliste je alleen, nu deel je, overleg je en hou je rekening met Vlam maar ook je dochter is bijna volwassen en dus nu heb je met 3 te doen, kost dus meer energie.
    Je wordt ouder, hebt diverse fysieke klachten (heup, pms) en dus minder energie.
    Tegenwoordig hebben we vrijwel nooit meer echt rust door pc en telefoon. Die apparaten kunnen doordraaien (zijn dus na een paar jaar ook op) maar wij hebben echt rust én slaap nodig.
    Het tempo waarin alles gebeurd is ook flink omhoog gegaan… even terugmailen ipv volgende week zal ik mijn vriendin weer eens bellen of zo.
    We moeten ook heel veel zelf doen via de computer (bankieren, bestellen, afspraken maken, lijsten invullen etc.) en dat geeft veel stress en kost je dus energie.
    Tegenwoordig hebben we alles en willen we alles of in ieder geval veel meer dan vroeger maar ook alles kan kapot of moet geïnstalleerd worden, je mag niets missen van tv, dus je neemt het op of je zoekt waar je het kunt kijken, kopen etc. Je volgt blogs en FB en wilt alles bijhouden. Dat kost bakken energie.

    Zelf ben ik bezig mijn leven te versimpelen omdat het allemaal zoveel energie kost, die ik niet meer heb.

    Groetjes,

    Dorothé

  12. Ik weiger om hier op te gaan merken dat het de leeftijd is!!!!!
    Zoals een voorgaande al opmerkte, nu mag je toegeven dat je moe bent, dat het even genoeg is. En in de tijd dat je er alleen voor stond, kon dat niet, want er was niemand, dus moest jij alles doen en ging je door.
    En er is toch niets mis mee, om je dag niet te vol willen plannen, ook al is het met leuke dingen. Eén afspraak op een dag is toch genoeg. Vroegah toen wij jonger waren en je nog geen mobieltje, internet of zelfs maar een pc had, sprak je toch iets af op een dag om hier al je aandacht en energie aan te geven, dus waarom we nu ineens wel 10 dingen zo ongeveer tegelijk moeten doen?!
    En misschien even laten bloedprikken voor de zekerheid is geen gek idee en het slikken van vitamine D ook niet (de r zit weer in de maand)
    Dit is een beetje onsamenhangend stukje geworden, maar ik heb vandaag wel 8 uur gewerkt en ik ben ook boven de 40.

  13. Ik geloof ook niet zo dat het ouder worden de boosdoener zou kunnen zijn. Je bent pvd nog helemaal niet oud! Eerder een tekort aan het een of ander. Mijn raad: laat prikken op ferritine, B12 en idd D. Zelf ben ik enorm opgeknapt nadat coeliakie werd vastgesteld (enorm ferritinetekort, jarenlang, waardoor ik altijd moe was) en ik glutenvrij moest gaan eten.

  14. Kliefje,ik ben oud en nooit moe.

    Twintig jaar geleden was ik altijd moe,een combinatie van werk (hulpverlening) ,zorg voor man en kinderen en te weinig tijd voor mezelf nemen.

    Verder vooral te weinig delegeren,misschien is dat het,waarom op zaterdag niet met vriend en dochter een uurtje het huis poetsen?

    Wat ik geleerd heb is luisteren naar je lichaam,als je moe bent een dutje doen,net als jij kwam ik bekaf thuis en stoomde meteen door.

  15. Ouderdom? Nee hoor, toch (nog) niet op je 41-ste …
    ‘k Weet niet of dat per vrouwspersoon verschilt, maar bij mij is de krakkemikkigheid ná m’n 45-ste begonnen. ’s Morgens niet 1-2-3 uit bed kunnen stappen, angstvallig de trapleuning vasthouden bij de afdaling naar beneden, de auto ‘uitklimmen’ als hoogbejaarde terwijl ik 48 jaren tel pffff. Iedere dag hoop ik dat ik m’n lenigheid terugkrijg en tot die dag probeer ik toch maar zoveel mogelijk in beweging te blijven. Maar soms is gewoon de koek op (zoals nu waarschijnlijk bij jou) en moet je voor jezelf kiezen. Even niks, even niemand.
    (Leuk trouwens dat je weer bent begonnen met bloggen!)

  16. …..ik denk dat er iets aan de taakverdeling bij jou thuis schort! Ga vrijdags na je werk lekker onderuit, kook een lekker maaltje als iedereen thuis is en eindig de dag op de bank met Vlam en Jill en een leuk programma cq leuke film. Zaterdag alle hens aan dek, iedereen een of twee uurtjes druk bezig en de rest van het weekend is echt weekend! Succes, ik ben 64 (werk gemiddeld 30 uur per week) en ben sinds m’n 40-ste niet echt moe geweest ( alleen als ik in het weekend 2 etappes van het Pieterpad loop)

  17. Ik heb het bij vlagen (vooral eens per maand een paar dagen doodmoe). Ik kan heel erg in een doe-flow zitten, maar ook heel erg niet. Ligt er voornamelijk aan of ik energie krijg van de dingen die ik doe of niet. Bij veel van dat laatste word ik gewoon leeggezogen. Ik merk heel duidelijk het verschil tussen banen die ik vooral doe om geld te verdienen of leuk werk waarmee ik ook nog geld verdien. Die omslag heb ik godzijdank een paar jaar geleden kunnen maken en dat scheelt een hele hoop (energie, ergernis, tranen, vul maar in..) Verder doen wij schoonmaken hier samen in het weekend, boodschappen doen we ook samen. Ik draai namelijk de hele week al op voor halen en brengen naar school, clubjes, vriendjes en vriendinnetjes hier ontvangen van zoon, helpen met huiswerk, koken en huishoudelijke klusjes, naast werken, dus ik verwacht in het weekend wat dat betreft gewoon 50-50 inzet. En die krijg ik ook zonder morren 😉

    1. Ik kook doordeweeks, Vlam in het weekend. Ik werk veel minder dan hij, dus ik vind het logisch dat ik het meeste in huis doe. Ik raus die donderdagmiddag door het huis en kan dan mijn vrije vrijdagen op mijn lauweren rusten. Afwassen, tafeldekken en zulke klusjes, doen we samen. Vlam zou met alle liefde samen het huishouden doen, in het weekend, maar ik wil het graag zoals het nu is. Die autist in mij hè? 😉

      Denk niet dat de moeheid daar vandaan komt. Ik heb echt niet het gevoel dat ik overbelast ben nl…

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s