Afscheid.

Deze week stond qua gedachtes in het teken van een vrouw die ik jaren geleden heb leren kennen via mijn blog. M viel op door de humoristische, intelligente, veelal heerlijk sarcastische opmerkingen.

We begonnen te mailen achter de schermen en dat doen we nog steeds, met enige regelmaat. We zijn Facebookvrienden geworden, we sturen elkaar soms kaartjes en ik ben -alhoewel ik haar dus niet irl ken- om haar gaan geven.

Ze vertrouwde me dingen die die heel erg privé zijn, die je niet aan de grote klok hangt. Heftige dingen ook.

De laatste berichten die ik van haar kreeg, waren positief. Zij en haar kinderen zaten eindelijk in een positieve flow. En dat was ze PVD ook gegund, na al die tropenjaren! Ik genoot helemaal mee van haar enthousiaste verhalen.

Zaterdagavond kreeg ik weer een mail van haar.

“Leuk!” dacht ik nog, toen ik ‘m opende.

Not.

Het was een digitale overlijdenskaart van haar 13-jarige zoon. Dood gevonden in huis, oorzaak nog onbekend. Zoals het er nu naar uitziet een natuurlijke oorzaak.

Ik schrok me werkelijk helemaal wezenloos. Mijn hart stond echt even stil.

Ik kom door mijn werk vaak in aanraking met de dood. Die hoort ook gewoon bij het leven. Soms ben ik van slag door iemands dood, soms komt het als een opluchting, soms doet het me -eerlijk gezegd- ook niets.

Deze hakte er echter in.

Ik ben een redelijk angstloze vrouw. Ik ben niet bang om ziek te worden, om dood te gaan, ik spring net zo makkelijk in elke diepte, durf slangen en spinnen vast te pakken, ik meng me zonder na te denken in een ruzie, durf mijn mening te geven. Kortom: mij maak je niet gek.

Ik heb er stiekem maar eentje, één angst. Een zeker niet-hysterische, niet allesoverheersende vorm , maar wél eentje die altijd wat suddert op de achtergrond. De angst om degenen van wie ik het meeste houd, kwijt te raken. Definitief kwijt te raken.

Soms ben ik onderweg naar huis en word ik ingehaald door een ambulance of vliegt er een traumahelikopter over. Wat als Jill of Vlam er in zouden liggen, denk ik dan. Wat zou ik doen?

Hoe zou ik reageren als de politie langs zou komen en zou zeggen dat mijn man of kind dood gevonden was? Zou ik gaan gillen?

Ik kan zo eens in de zoveel tijd met vlagen bizarre fantasieën hebben over hun dood. Ik kan me dan helemaal voorstellen hoe ik me zou voelen, wat ik zou denken, hoe de uitvaart eruit zou zien, wat ik aan zou hebben, wie er naast me zouden zitten…

Idioot, ik weet het. Maar ik kan het niet stoppen, het zit er al jaren, die gedachtes.

En de laatste week zit het er weer meer dan in het afgelopen jaar bij elkaar.

En daar knapt een mens niet van op.

Arme, lieve M. Het moet een hel zijn waar je nu in zit.

32 thoughts on “Afscheid.

  1. …………………….
    Even geen woorden voor…
    ik kijk naar mijn eigen bijna 12-jarige knul, sluit mijn ogen en slik nu de tranen weg… onvoorstelbaar… oh wat een verschrikking… Heel, heel veel sterkte voor M. (mocht ze dit blog lezen) en net zoveel sterkte voor jou…
    (((((((((((((((((((((((((((((((((((jullie)))))))))))))))))))))))))))))))))))))

  2. Heftig Klief. En ook herkenbaar … de fundamentele angst dat je geliefden iets overkomt. Ik weet wat het is om een geliefde te verliezen maar om een kind te verliezen … dat is zo onwerkelijk, niet te bevatten. Een fout van de natuur … Mevrouw M, veel sterkte. Blijf over hem vertellen als je daar de energie kunt voor opbrengen.

  3. Heftig zeg… een jochie van 13 en dan een natuurlijke dood zomaar…
    Ik ben enig kind en af en toe bekruipt me dus wel de angst wat als er straks wat met mijn ouders gebeurd en in het ergste geval dat ze allebei tegelijk wegvallen… hoe dan verder? Maar goed, daar moet je ook niet te lang en te vaak bij stil blijven staan…

  4. Ow Kliefje wat vreselijk!
    Jouw angsten zijn precies mijn angsten. Geen idee wat ik zou moeten doen als mijn lief of een van mijn kinderen er opeens niet meer zou zijn. Geen idee hoe dat zou voelen.
    Wens je lieve Facebook/blogvriendin heel veel sterkte.

  5. Is dat M wiens blog ik (ook) volg?!
    Oh boy, alsof dat wat uitmaakt. Lieve M. heel veel sterkte, warmte en vooral licht in deze donkere tijd. En Kliefje, jij ook. Want ook al is het op een afstand, dit komt binnen. Knuffel!
    Ik kijk naar mijn kleine man en grote dame en moet er niet aan denken nu al een van hen te verliezen.

  6. Kippenvel… Mocht M hier meelezen, ooit want nu andere dingen aan haar hoofd, heel heel heel veel sterkte!

    Er lijkt me niets ergens dan je directe naasten (ouders, partner, kinderen) verliezen. En ik moet er ook nog even niet aan denken. Volgende week wordt mijn beste vriendinnetje aan haar hart geopereerd en damn, wat vind ik dat eng…

  7. Dat is een klap die je als ouder nooit te boven komt, verschrikkelijk zo’n jong leven je ontnomen.
    We leven allemaal ons leventje, totdat we er mee geconfronteerd worden.
    Sterkte. Hans

  8. Onvoorstelbaar. Dochterlief ligt nu boven in haar bedje, je kunt je niet voorstellen dat dat mis gaat. Mijn broer verloor iets meer dan twee jaar geleden zijn net geen jaar oude dochter die stierf in haar slaap.
    Sterkte aan M.

  9. Heftig, ik heb even je blog aan de kant gegooid. Dit wilde ik even niet lezen. Pfffff. De angst waar jij het over hebt, die heb ik natuurlijk ook. En voor M… gecondoleerd. Sterkte in dit verlies.

    Love As Always
    Di Mario

  10. Hi Kliefje,

    Ik zie dat ik het verkeerd gelezen heb …. de zoon van je vriendin is overleden. Mijn reactie klopt dus niet bij het verhaal. Misschien kun je hem beter weghalen. Het gekke is dat ik dat van nabij ook al heb meegemaakt met een 16 jarige buurjongen. Er happens wel veel shit om ons heen.
    Het verliezen van je kind is niet te bevatten, dan gaat er een stukje van jezelf dood denk ik.
    Ik weet niet wat te zeggen.

  11. O, wat verschrikkelijk. Dat is de grootste angst van iedere ouder, dus wanneer je dit van dichtbij meemaakt, schrik je je wezenloos. Hoe moet je iemand met zoveel verdriet steunen? Hier zijn gewoon geen woorden voor :(
    Zelf maak ik ook een erg verdrietige situatie van nabij mee. Een moeder, lijdend aan die bekende kloteziekte, zal haar drie kinderen waarschijnlijk op korte termijn achter moeten laten. Er is weinig familie en geen vader. Als het zover komt, zal haar oudste bij mij komen wonen. Ze is heel stoer haar uitvaart aan het regelen, maar jee, wat een ellende is het.

  12. Vreselijk, wat een verdriet. En dan is er op de hele wereld niet 1 woord te vinden wat troost kan geven of de peilloze diepte van het gemis kan verwoorden. Sterkte, ik wens haar troostende armen toe.

  13. Wat een zinloos verlies, helaas heeft mijn dochter mee moeten maken dat een vriendinnetje (15) vermoord werd door iemand die wel eens wilde meemaken hoe dat voelde.
    Heel veel sterkte allemaal.
    Sylvia

  14. Lieve, lieve Kliefje,

    Dank je wel voor je ontroerende logje, een eerbetoon aan mijn allerliefste Jongste zoon.
    Het is altijd oneerlijk als een kind sterft, maar ik zijn geval vind ik het dubbel zo oneerlijk.
    Het ging juist zo ontzettend goed weer met hem, hij was vrolijk, blij, gelukkig. Hij begon eindelijk zelfvertrouwen te krijgen en zelfwaardering.

    En elke dag weer nog, zit ik te wachten tot hij thuis komt, me even belt…. en elke keer blijft het stil… doodstil…. en moeten Oudste zoon en ik door… voor elkaar , maar ook voor Jongste… wij moeten plezier voor drie maken, herinneringen voor drie….

    Het afscheid van hem was zo ontzettend mooi en ontroerend, het applaus van de volle zaal mensen voor mijn Jongste… ik krijg er nog steeds kippenvel van, hij verdiende dat zo.
    Ik weet dat hij gezien en gevoeld heeft hoevéél mensen er van hem hielden. En daar ben ik blij en dankbaar voor.

    Vandaag moet ik voor het eerst weer naar de winkel op het dorp… de roddels aanhoren…
    ik zie er tegenop, maar ik moet wel.. Geen betere raad dan voorraad… heeft me wel door de eerste anderhalve week geholpen…. de kasten zijn nu een beetje leeg.

    Ik ga even moed verzamelen….

    liefs van Marjan en Oudste

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s