Veranderen.

Iemand kreeg na het lezen van mijn blog van gisteren het idee dat ik Vlam wilde veranderen. Ik heb hem rokend leren kennen en nu wil ik ineens dat hij anders wordt.

Dat heeft ze dat echt niet goed begrepen.

Ten eerste laat Vlam zich niet veranderen, hij is nogal -eh- eigengereid. Gelukkig wel, anders zou hij geen dag stand houden naast mij.

En daarbij: Vlam is prima zoals ie is.

Het enige waar hij mee moet stoppen is het kluiven (incluis geluid!) aan zijn nagels. En ik zou het ook erg appreciëren als ie voortaan scheten laat als ik niet in de buurt ben. En als hij inderdaad weer -net als voor ik hem leerde kennen- in cowboylaarzen zou willen gaan lopen, dan ga ik huilen.

Maar het hem verbieden?

Nooit.

Kijk, dat roken is gewoon een lastig puntje. Ik wil a) graag met hem ooit naar Huize Avondrood en dan zou ik hem bij voorkeur niet in een rolstoel met zuurstoftankje willen hebben en b) hij mag doen en laten wat ie wil (zelfs roken) als ik er maar geen last van heb. En een man die stinkend als een bunzing tegen me aan komt liggen in een krakend schoon bed, daar word ik nou eenmaal niet blij van. Understatement.

Als ik morgen ineens besluit nooit meer mijn tanden te poetsen en ik wil wél graag dat Vlam zo nu en dan zijn tong in mijn mond steekt, dan hebben we ook een probleem denk ik. Ik denk dat Vlam ook vraagt (eist waarschijnlijk) of ik alsjeblieft weer iets met Prodent wil gaan doen, niet? Zo moet je het zien en niet anders.

Echt. Ik vind ‘m nog steeds hartstikke leuk. Steeds leuker eigenlijk. Had ik in den beginne nog wel eens last van hem en zijn nogal andere karakter dan het mijne, tegenwoordig begrijp ik hem steeds meer. Ik snap waar bepaald gedrag vandaan komt, houd rekening met dat waar ik hem zwaar mee irriteer en op een enkele hormonale dip na, hebben we eigenlijk zelden of nooit mot.

Ik ben en blijf echter wie ik ben en ik kan me snel storen aan bepaalde geluiden die hij maakt, rommel die hij laat slingeren etc. Maar hoe ouder ik word, hoe meer ik mezelf ook begrijp. Ik heb nou eenmaal een zeer gevoelig zenuwstelsel. Mijn zintuigen zijn erg snel ge- en overprikkeld. Dacht ik vroeger dat ik een zeikerd was, nu denk ik dat ik waarschijnlijk hoogsensitief ben. En dat klinkt een stuk positiever ;)

In ieder geval: van het meeste dat er soms stroef verloopt tussen ons, daar ben ik zelf debet aan. Ik ben stukken lastiger en wisselvalliger en veeleisender dan Vlam.

Nogmaals: Vlam is goed zoals hij is. Zowel hij, als ik hebben inderdaad bepaald gedrag veranderd sinds we elkaar kennen. Voor de ander. Maar doet niet iedereen dat, in een relatie? Water bij de wijn doen? Daar is toch niks mis mee? Ik noem dat gewoon respectvol. Het is een kleine moeite om kleine dingetjes aan jezelf bij te schaven, omdat je de ander daar een plezier mee doet.

Of strijk ik hiermee nou weer alle feministen tegen de haren in?

19 thoughts on “Veranderen.

    1. Klopt! Vlam was niet bepaald mijn type en hij vond mij ook niet woestaantrekkelijk. Waren we elkaar spontaan tegengekomen, dan was er niks gebeurd tussen ons. Ik heb hem vanaf het begin af aan aantrekkelijk gevonden om wie hij was. Dus waarom zou ik hem willen veranderen?

      Houd op zeg: dan heb ik mijn eigenste Beau van Erven D, bah!

  1. Goed zo, als het doel van je relatie is om iemand te veranderen, dan is die bij voorbaat al mislukt.
    *Grappig: de advertentie onderaan dit blogje is van een of andere elektrische tandenborstel. Blijven poetsen Klief!*

  2. Of je nu samen werkt, woont, in clubverband samen, altijd is er iets die je bij iemand ergert. Samenleven is dan op dat gebied nog wat lastiger. Dus heb je de keus alleen door het leven of water bij de wijn doen. Daar is helemaal niets verkeerds aan. We moeten het de andere en onszelf niet lastiger maken dan nodig.

  3. Klinkt giga klef ik weet het Maar ik herken veel in dit logje ….
    Ik kan je vertellen dat na 43 jaar samen zijn die ergenissen er nog zijn . Die hoest explosies ik schrik er nog van. En appel eten naast me met giga gesmak en geknaag. GEKMAKEND . Een ding is duidelijk na zoveel jaar …. veranderen gaat niet lukken.
    Dus richt je energie maar ergens anders op … (zie zin hierboven )

  4. Iedereen heeft zijnog dingen die hem of haar maken zoals ze zijn. Eenheidsworst heb je niets aan. En inderdaad mag je best eens wat benoemen over je lief. Als je maar ook duidelijk laar merken dat er bij jou ook iets aan schort. En dat laat jij vaal genoeg.

    Love as alwaar
    Di Mario

  5. Ach ja, samen leven is gewoon aanpassen. Altijd. Heeft niks met iemand veranderen te maken. Dat heet gewoon samenwonen. Ik hou er niet van dat Rick zijn sokken overal laat slingeren. En dat verandert hij voor mij (tenminste, dat zegt hij, ik vind ze nog steeds overal ;) ). Hij vindt het vervelend dat ik altijd met een lamp aan wil slapen, dus die gaat tegenwoordig gewoon uit. Zo werkt het toch gewoon? Beetje aanpassen voor elkaar is een gelukkig leven samen hoor! Heeft niks te maken met iemand veranderen.

  6. Ik hoorde ooit een liedje over een winkel waar je af en toe, voor korte tijd, je man kom inruilen voor een ander eksemplaar. Kijk, dat zou ik best wel eens leuk vinden. Van de andere kant: wat zou die man van mij toch zonder mij moeten doen :-)

  7. Nou iedereen verandert door de jaren heen toch? Wij zijn beide denk ik erg verandert sinds we mekaar leerden kennen toen we 18 waren :) Lijkt me logisch na ruim 30 jaar.
    Tuurlijk zie je dingen graag anders bij je partner, ik ook wel. Maar ik laat het zo. Want ik weet ook dat er dingen zijn die hij graag anders zou zien, maar zegt daar ook niks van (ik rook bijv.)
    Ik wilde voor m’n 50e gestopt zijn. (3 nov word ik 50) Ben echt een slapjanus wat dat betreft :( Het ergste is altijd: doe geen oog dicht ’s nachts als ik stop. En na een week of 2 breekt me dat op en begin ik maar weer. Bahh

  8. Hoogsensitief ga je toch niet gebruiken als smoes omdat op bepaalde punten je frustratiedrempel iets te laag is? Er is toch niks mis mee om te zeggen dat je je aan bepaalde dingen mateloos kunt ergeren? Ik vind hoogsensitief echt zo’n woord dat vastgelopen e’/of piekerende 50-plus dames gebruiken als ze niet meer willen of kunnen veranderen en dan maar zeggen dat ze iets niet verdragen of niet kunnen omdat ze hoogsensitief zijn. Niets ten nadele van mensen die hoogsensitief zijn, maar ik vind dat er teveel mensen zijn die dat woord misbruiken.

      1. Ja *bloos*. Uren rondgesjouwd op de DDW in Eindhoven en m’n hoofd zit zo vol indrukken dat die knipoog er niet meer bij kon. Tja, opoe wordt ook een dagje ouder. ;-)

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s