Teleurstellend.

Ik heb gelukkig zaterdag, per post, van Klazien, een verse lading nuxkorrels gekregen.

Van de reformlul heb ik niets meer gehoord. Hij had gezegd: als je niet wordt gebeld, kun je einde van de ochtend je bestelling komen ophalen. Ik was er zo kwart over 12 maar er lag niks voor me klaar. Hij had nog niemand van DHL gezien. Raar, want normaal is ie erg stipt, zei hij nog. In 99% van de gevallen was de bestelling op tijd.

Ik opperde dan nog maar even een rondje in de stad te doen en daarna nog eens terug te komen.

Zo’n anderhalf uur later was ik weer terug in zijn winkel (ik heb écht mijn best gedaan, ik ben al niet zo’n fan van shoppen en op zaterdag in de stad zijn, vind ik een crime) maar nog steeds niks.

Ik fietste nuxloos weer naar huis.

De reformlul zou me bellen, beloofd. Of ze nou wel of niet nog zouden komen, om me op de hoogte te stellen.

Ik heb niets meer van hem vernomen.

Hij kan die korrels -mochten ze alsnog komen- dus in zijn anus stoppen wat mij betreft. Jammer dat ze zo klein zijn.

Ik heb een ont-zet-ten-de hekel aan mensen die zich niet houden aan gemaakte afspraken.

Ik vind zelf dat wanneer er een minuscule kans bestaat dat je iets belooft wat je niet na zou kunnen komen, je beter je mond kunt houden.

Niks zo teleurstellend als een verwachting die niet nagekomen wordt.

Ik ben om die reden dus doorgaans een redelijk verwachtingsloos mens. Gaan we op vakantie dan houd ik er tot het laatste moment rekening mee dat het niet kan doorgaan. Een leuk uitje in het verschiet? Het kan nog alle kanten opgaan dus ik calculeer het ergste in. Wolkbreuken, tsunami’s, bladeren op het spoor… You never know.

Naar dochter Jill toe doe ik hetzelfde. Ik meld haar bijvoorbeeld zo kort mogelijk van te voren dat we ergens naartoe gaan. Ik wil haar behoeden voor tegenslagen. Ik zou haar het liefste tot aan de deur van de Efteling blinddoeken, dan de doek van haar hoofd aftrekken en “Verrassing!” roepen. Maar das gek.

Eén en ander komt voort uit mijn jeugd, dat is wel duidelijk voor me. Ik had een stiefvader die altijd gouden bergen beloofde. Hij was de koning van de dode mussen. Zo heb ik eens een pony van hem gekregen, mijn ultieme meisjesdroom. Volledig in de gloria was ik. Tot ik na een week op stal kwam, en een lege box trof. Sheena was weer weggehaald omdat hij helemaal geen geld had om de stallingskosten te betalen.

Diezelfde man kwam ons na de scheiding zo om de week ophalen voor een dagje uit. Dat was tenminste zijn opzet. Het kwam namelijk ook zeer regelmatig voor dat mijn broertje, zusje en ik op het busstation op hem stonden te wachten en dat meneer ons vergeten was. Dan dropen we na een uurtje hoopvol wachten maar weer af.

Stom dat je 30 jaar later daar nóg steeds last van hebt.

26 thoughts on “Teleurstellend.

  1. Ik haat het als men in bijvoorbeeld een winkel beloofd dat iets op een bepaalde tijd binnenkomt en het is er dan niet, en de volgende dag ook niet. Maar goed, dat staat in schril contrast met vergeten worden door je bloedeigen vader. Wat vreselijk erg, hoop dat het gevoel toch nog ooit een beetje wil slijten.

  2. Je karakter wordt deels ook gevormd in je jeugd, dus helemaal niet vreemd dat jij jouw dierbaren voor teleurstellingen wilt behoeden. Jij bent immers al zo vaak op je hart getrapt. En wat betreft de reformlul; die korreltjes zijn misschien klein, maar dat plastic potje waar ze in zitten niet!

  3. Nee Klief, absoluut niet raar. Hier nog zo één!belofte maakt schuld voor mij dus beloof niets/ zeg niets toe als de kans bestaat dat je je er niet aan kan houden. En….laat anders zeker even weten dat je de belofte niet kan houden en waarom. Met daarbij het vervolg. Voor je vader heb ik geen goed woord over: kinderen moeten op ouders kunnen vertrouwen. Wat nemen we toch een ellende mee van vroeger. Heel herkenbaar. Gelukkig zijn er in de loop der jaren, door wel goede ervaringen, hulp van vrienden en professioneel, een aantal pijnpunten wat afgezwakt of op een eigen plaatsje terecht gekomen. Voor de rest modderen we af en toe wel wat aan!😃

  4. Sorry: geen vader maar stiefvader. Maar ook die moet je kunnen vertrouwen.
    en Klief, ook ik heb gemerkt dat je je kind niet voor alles kan en mag behoeden. Eens zullen ze het zelf moeten doen en dan ondervinden ze ook teleurstellingen. Maar leren daar ook mee omgaan. Ik spreek uit ervaring met 24 jarige zoon.

  5. Goh, herkenbaar! Hier dan niet een stiefvader, maar mijn ‘echte’ vader. Het heeft idd tot mijn 36e geduurd en toen heb ik besloten dat ik het me niet meer laat raken en heb ik (veel) meer afstand genomen. Maar het werkt ook door naar mijn kinderen, dit verleden. Gelukkig heb ik een zeer fijne stiefvader er voor in de plaats gekregen. Dat is voor mij mijn vader, al vanaf mijn zesde.

  6. Je bent nooit teleurgesteld om was is. Je bent altijd teleurgesteld om dat wat je dacht dat het zou zijn. Net als jij probeer ik al mijn verwachtingen los te laten en te kijken naar wat er werkelijk is.
    En dat is niet altijd makkelijk. Op de een of andere manier hang ik enorm aan beloftes, betekent het voor mij enorm veel als iemand mij iets belooft. Maar ik voel me tegenwoordig vaak een roepende in de woestijn…….

    liefs

  7. Herkenbaar hoor, ik kan er ook niet tegen als ze me zeggen dat ze iets regelen en het dan niet doen. Zoiets vergeet ik nooit meer. En aan vaders heb je niet zoveel. Daarom ben ik blij dat ik er nooit één gehad heb.

    Love As always
    Di Mario

  8. Niet stom, maar logisch. Gelukkig ben je inmiddels veel meer dan de ervaringen uit je jeugd. Die reformlul zou je achter ’t behang plakken, wat is die man slecht in z’n werk!

    1. Tuurlijk ben ik geëvolueerd. Maar als er anno iemand me teleurstelt, dan merk ik door mijn soms felle reactie, dat eea diep zit. Het maakt me nl écht heel boos, doet ook pijn soms. Kijk, in het geval van de reformlul is het op de schaal van teleurstelling een 2 ofzo, maar er zijn momenten. Poeh.

  9. Dat heel wat mensen hun beloftes niet nakomen, dat is vervelend, maar vaders en ouders in het algemeen die dat tov hun kinderen nalaten, dat is echt erg.
    De hij-kan-de-korrels-stoppen-waar-tuuuut-reformlul kan toch op zijn minst communiceren dat het niet lukt. Dat is minimum minimorum.

  10. Wat ik beloof of afspreek, daar hou ik me aan. Bah, kan er slecht tegen als anderen dat niet doen. Maar gelukkig heb jij je korrels. Ben benieuwd of de oorspronkelijker ooit tevoorschijn komen. Btw: na hitte-explosie nummer zoveel heb ik gisteravond mijn eerste tabletje genomen. Eerst afwachten wat er gaat gebeuren vwb eventuele bijwerkingen (A-4 tje vol ….) en dan hopelijk veel baat.

  11. Ik kan er ook niet tegen hoor, als ik een afspraak niet na kan komen, vind ik dat ontzettend vervelend en laat ik het altijd aan degene weten en maak ik het zeker weten op een later tijdstip alsnog goed.

  12. De teleurstellingen die je als kind te verwerken krijgt werken vaak het langste door in je leven … Als volwassene kun je beter relativeren vaak. Maar loze beloftes blijven zwaar irritant.
    Mijn opa stond in het plaatselijke café regelmatig te vertellen dat hij een pony voor mij zou kopen. Helemaal door het dolle was ik menigmaal. Als volwassene weet ik dat het dronkemans praat was. En dat vind ik nog steeds diep triest. Loze beloftes. Bah.

  13. Ik snap het ook niet dat het vaak mensen zijn met een eigen bedrijf die gewoon een loopje met je nemen. Inderdaad bah! En sommige dingen uit je jeugd kunnen steeds weer de kop op steken. Ik heb iets met moeders die niet naar hun kind om kijken (zoals mijn moeder vroeger was). Als ik dan een soortgelijk verhaal hoor, zit ik me ontzettend op te winden ;)

  14. Ik ben ook van het principe belofte maakt schuld. Als ik iets beloofd heb doe ik het ook en van andere mensen verwacht ik hetzelfde. Als dat niet het geval is mogen ze niet meer op me rekenen. Zo ben ik nu eenmaal.

  15. Ik heb daar ook een hekel aan,……en om gelijkaardige redenen als jij hebt. En ik zou net hetzelfde willen doen met mijn zoon als jij met je dochter,……zou een schoon koppel zijn. Geblinddoekt door het leven :-)

  16. Stel je voor dat elke levensfrase een steen is. Je babytijd is een mooie, gladde steen. Je kindertijd is een kleine en ongelijke steen. Alle stenen die daar bovenop komen, komen op die wiebelige steen te liggen. Die gaat nooit weg. Zo is het ook met je kindertijd. Als daar rotte appels tussen zitten is er maar een oplossing en dat is roeien met de riemen die je hebt… Zo gek is het dus niet.
    Fijn dat Klazien de korrels nog gestuurd heeft :-)
    Liefs Kakel

  17. nux vomica is mij ook ooit voorgeschreven tegen maagzuur/maagproblemen. Toen we met enige regelmaat in Frankrijk op vakantie gingen kwam ik er plompverloren achter dat deze en heel veel andere homeopatische medicijnen daar zonder recept voor een rotprijs te koop is. Wat denk je, ik heb de hele huisapotheek daar gekocht inclusief 3 buisjes nux vomica ch30, per buisje betaal ik € 1,90 en er zitten 3,8 gram in 1 buisje. Hoeveel korreltjes geen idee ik ga ze niet tellen. Dus advies zoek iemand die in Frankrijk woont, op vakantie gaat en wie weet wil die heel veel buisjes voor voor je meenemen / opsturen.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s