Jubileumpje.

Woensdag zijn Vlam en ik 2 jaar getrouwd: een klein hoogtepuntje weer. Onze “kartonnen bruiloft”, zoals ie volgens de officiële benaming heet. Ik vind het zeer gezapig klinken, karton. Alsof het een droge hap is die je weg moet zien te werken. (Het derde jaar heet “leren bruiloft”, klinkt een tikkie spannender…)

Het is overigens absoluut geen droge hap, onze relatie.

We hebben sowieso al een paar spannende periodes gehad, sinds we samen zijn.

Koud terug van onze eerste vakantie, we woonden nét samen, kreeg Vlam een hernia en lag hij maandenlang met ziekenhuisbed in de woonkamer. Zonder inkomen. Dat was leuk.

Vlam heeft tot en met enige maanden voor de zomervakantie voor opdrachtgevers gewerkt die er rustig maanden er over deden om zijn facturen te betalen. We zagen wél op Facebook dat ze lekker aan het golfen waren en nog maar eens een flesje Sancerre opentrokken in een strandtent. En wij moesten in de tussentijd rondkomen van 50 euro in de week. Dat was zo nu en dan erg bevorderlijk voor de huwelijkse sfeer, kan ik u zeggen. Not.

Maar verder hebben we eigenlijk zelden woorden. We snappen elkaar wel eens niet zo goed en dat geeft wel een wrijving, maar dat is normaal. Er zit nou eenmaal een Grand Canyon-achtig gat bij mannen en vrouwen tussen de beleving, de emoties en de benadering van problemen. Dat zal nooit veranderen.

Ik heb ook -zoals u weet- de laatste tijd nogal wat schommelingen in mijn humeur gehad, ten gevolge van de fladderende hormonen, waardoor er wel eens wat momenten zijn geweest dat ik hem met liefde van het balkon had geflikkerd en hij bij mij, op zijn minst mijn mond had willen afplakken met duct tape. Dan volgt er een dagje van die fijne ijzige beleefdheid maar aan het einde van de dag, vallen we toch weer in slaap, tegen elkaar aan.

Het blijft een mooi verhaal, hij en ik.

Vlam: krullen, lichtblauwe Tommy H trui, spijkerbroek en bruine loafers van eerder genoemd merk met daarin blote voeten à la Reinoud Oerlemans. Niet bepaald mijn type.

Ik (volledig in het zwart gekleed, leren jack, iets dikker dan waar hij tot op dat moment op viel, hoge hakken, grote mond en niet bepaald een modepopje) viel ook een beetje tegen.

We gingen ergens aan een bar zitten en bestelden wat te drinken. Vlam praatte behoorlijk kak, gebruikte woorden als ‘knaap’ en ‘gast’ die niet in mijn vocabulaire voorkomen. Aan de andere kant maakte hij een hele open en eerlijke indruk en voelde ik me erg op mijn gemak bij hem. We hebben een paar uur non stop zitten kletsen en hadden een heel gezellige avond.

Een week of wat later zagen we elkaar weer en kwam ik erachter dat hij helemaal niet zo kak was als dat ik dacht. Hij bezat nogal tegenstrijdige eigenschappen en dat maakte hem erg leuk. Hij promoveerde tot “foute kakker”.

Hier was van beide kanten geen sprake van liefde op het eerste gezicht. Ook niet op het derde. Ik heb geen idee wanneer de vonk oversloeg eigenlijk. Maar ineens zat hij er, in mijn hart.

En diep ook.

En daar houd ik ‘m voorlopig maar…

Op naar die “robijnen bruiloft”. Dat moeten we toch minstens wel kunnen redden?

31 thoughts on “Jubileumpje.

    1. Niet denk ik. Kadootje voor elkaar en verder niets. Het is een gekke doordeweekse dag en aangezien hier altijd héééél erg vroeg de wekker gaat, is een etentje ofzo geen goed plan.

  1. Wat mooi geschreven! Gefeliciteerd met kullie kartonnen huwelijk. Klinkt idd typisch…beetje zwerverig ook. Op naar het volgende jaar !

  2. Van harte gefeliciteerd met je jubileum. En nee, je hoeft absoluut niet uit hetzelfde hout gesneden te zijn om het met elkaar uit te houden. En ik kan het weten, wij zijn inmiddels al 33 jaar bij elkaar en als er 2 verschillen, dan zijn wij het wel : )

  3. Gefeliciteerd! Wat leuk, 2 jaar getrouwd! En zo zie je maar weer: het verder kijken dan de buitenkant kan mooie dingen opleveren!
    Ben je hem dus die eerste keer spontaan ergens tegen het (bekakte) lijf gelopen?

  4. Gefeliciteerd. En hoe je het huwelijk ook noemt. Als je maar nooit vergeet dat je er met zijn tweeën aan moet blijven werken. Maar dat is jullie wel toe vertrouwd. Hahahaha, liefde op het eerste gezicht. Nou al was ik honderd keer voorbij gelopen. Ik ben (toen niet) het ideale uiterlijk van Dinnetje, maar…. Dinnetje heeft.. owh nee, ik heb mijn eisen ook wat bijgesteld zeg maar. Blond is donker geworden en dat soort dingen. En zo zie je maar, het innerlijk is tien keer belangrijker.

    Love As Always
    Di Mario

  5. Dat vind ik zelf het fijnste aan een leuke relatie dat je je thuis voelt bij
    je partner. En dat je jezelf kan zijn. Heerlijk gewoon.
    Fijne dag verder.

  6. Ik heb zelf ook ervaren dat de ware er vaak heel anders uitziet of doet dan je denkt en dat je hem daarom zo voorbij kan lopen. Gelukkig heb ik m toch nu al 12 jaar en wat is ie leuk. lieve groetjes.

  7. Hartelijk gefeliciteerd! Man en ik passen ook eigenlijk niet bij elkaar, maar hebben onlangs 20 jaar huwelijk gevierd. Het scheelt gewoon als het nooit saai is 🙂

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s