Triest.

Op mijn blog schrijf ik eigenlijk alleen maar over mijzelf en mijn leven.

Ik houd me bewust afzijdig van actualiteiten en meng me nooit in discussies over dat wat er op dat moment speelt in de hoofden van de meeste mensen. En daar waar alle kranten vol van staan.

Ook op Facebook ben ik iemand die nooit meedoet aan (mijns inziens) massa- emotie c.q. hysterie. Ik maak mijn profiel niet zwart als er een vliegtuig is neergestort, ik deel geen roze lintjes als het wereldkankerdag is. Ik houd angstvallig mijn mond als ik de tigste zwarte pieten petitie voorbij zie komen.

Niemand zit te wachten op de zoveelste mening van het zoveelste mens. Het voegt niks toe om openbaar mijn gedachtes te gaan zitten verkondigen.

Tuurlijk raken dingen me.

Wat er gisteren is gebeurd, is iets dat me uiteraard hartstikke bezighoudt.

Ik vind het eng.

Ik ben namelijk van mening na bijna 10 jaar werken in een achterstandswijk, dat we eerder achteruit- als vooruit gaan.

Het is een mooi streven maar helaas een utopie als je het mij vraagt: vreedzaam samenleven met zoveel verschillende culturen en uitgesproken meningen en zo weinig begrip voor elkaar, gaat nevernooit gebeuren.

Ik ben geen pessimist en (op de bekende oestrogeendippen na) geen doemdenker, maar ik maak hier genoeg mee. Believe me.

Ik ben ook zelf in de afgelopen jaren menigmaal behoorlijk gediscrimineerd, genegeerd, gepasseerd, uitgescholden voor van alles en nog wat en ik zie en hoor aan hoe de verschillende volken op elkaar reageren.

En das niet best mensen.

En dat is een understatement.

ceci

30 thoughts on “Triest.

  1. Klief, Zoals je weet werk ik ook in de grote stad, en ik zie ook genoeg gebeuren, veranderen. Ik deel ook niet veel van dat soort dingen, maar nu vond ik echt dat ik dat wèl moest doen. Op FB en op mijn blog. Wat is mijn blog immers nog waard als ik mezelf niet meer zou mogen uiten op de wijze die ik wil. En dan heb ik het niet over haat zaaien of mensen beledigen, maar gewoon over de alledaagse dingen die zich afspelen in mijn leven.
    Ik vind dat ik als blogger mag laten zien en horen hoe dit mij aangrijpt en beangstigd.
    En ik ben heel blij dat jij dat nu ook hebt gedaan.
    # verzustering;-)

  2. Het is de angst… De wereld draait om en op angst. De economie draait op angst. De mens is de personificatie van angst.
    Bang voor oorlog, bang om ziek te worden, bang om met de auto op reis in the midfle of nowhere te stranden, bang om te verliezen, bang voor andere mensen, bang voor vliegen (2x)…
    Triest. Ja.
    Ik like je blog.
    Maar ik like het niet…

  3. Ik werk en leef niet in een grote stad, maar in een plattelandsdorpje, maar als ik zie hoe onverdraagzaam mensen daar al zijn, bijvoorbeeld in het verkeer maakt me dat niet vrolijk.

    Als ik dan de waanzin zie van de mensen die dit soort akties uitvoeren word ik zelfs bang…….

  4. Ooit, heel lang geleden was hier net buiten de stad een asielzoekerscentrum, daar gooide ze alles bij elkaar. Dat ging natuurlijk fout. Want daar ruzie, hier ruzie. En nu zijn we zoveel jaar verder… het blijft ruzie. Ik zeg niet dat we mensen niet moeten helpen, maar misschien helpen we soms de verkeerde mensen wel. Misschien moeten we daar eens over nadenken. Tolerant? Wij Nederlanders, laat me niet lachen. We spreken er wel altijd van, maar dat zijn we alleen als het in ons straatje ligt.

    Love As Always
    Di Mario

  5. Wat goed dat je dan vandaag een uitzondering maakt om toch iets te schrijven over de (wereld)actualiteit … inderdaad … triest. Maar eigenlijk is je blog van vandaag geen uitzondering, je schrijft, net als alle andere dagen, over je jezelf en je dagelijkse leven.

  6. Ik ben ontzetend blij dat je iets over gisteren meldt. Vandaag vind ik alles wat er niet over gaat geblabla. Ik ben er vooral heel verdrietig van geworden.

    Groetjes van Jacqueline

  7. Onverdraagzaamheid was er altijd. Alleen nu heftiger en met wapens. Vochten in mijn jeugd(jaren ” 50)de jongens van de protestantse school met die van de RK-school,de emotie was hetzelfde. Alleen de uitvoering eenvoudiger.

  8. Ik keer me ervan af. Vroeger zou ik de hele avond zo’n gebeurtenis gevolgd hebben, nu volg ik alleen nog de hoofdlijnen. Behalve het idiote geweld ergert mij ook de commentaren van mensen die zeggen dat tekeningen alleen maar krabbeltjes op papier zijn.

    1. Oh, maar dat doe ik ook. Waarvan akte en verder niets. Ik heb een schurfthekel aan aan al die tv programma’s waar oeverloos alles herhaald wordt. Tekeningen kunnen net zo kwetsend zijn als woorden.

  9. Hé., dat plaatje had ik ook al gefacebooked. Helemaal waar. Ik vind het ook eng. En van de zotte dat er anno nu nog steeds mensen zijn die onder het mom van een religie zo onmenselijk reageren.

  10. Ik vind het ook eng. Ik hoorde op de radio dat er een minuut stilte was. Wat helpt het? Niks. Maar ik heb tòch even mijn schoonmaakwoede stil gelegd en zat, met de gele handschoenen nog aan op een ongemakkelijk krukje. Zoals gezegd: het helpt geen zak. Maar een moment van bezinning kan ook geen kwaad.

    Dat zouden misschien meer mensen iets vaker moeten doen.

  11. Ik weet onderhand niet meer wat ik er van moet vinden of zeggen. Ik ben wel angstig. Niet voor mezelf, maar voor mijn kinderen. Want het wordt er idd niet beter op. En ze hebben nog even te gaan. Maar van de vrijheid in de westerse wereld moet men af blijven. Die laat ik me niet afnemen. Nooit.

  12. Goed dat je erover schrijft, het zal misschien morgen ook nog wel ter sprake komen als we samen eten want het houdt me enorm bezig.
    Net als jij ben ik niet iemand die zich heel snel mengt in massarouw of hysterie of de noodzaak ervaart om er (online) mijn mening over te verkondigen. Maar gisteren heeft me boven alles vervult van woede. Waar hebben we mee te maken in een wereld waarin mensen werkelijk geloven dat dit iets oplost. Ten eerste zijn wij nu allemaal geconfronteerd met cartoons die we anders waarschijnlijk nooit gezien hadden omdat we het betreffende magazine niet lezen. Daarmee heb je het compleet tegenovergestelde bereikt van wat je wilde. Mensen zullen nu alleen nog maar meer van dergelijke afbeeldingen publiceren uit woede. De mensen die altijd al vol zitten met vooroordelen heb je hiermee weer fijn bevestigd in hun ideeën waardoor zij geen kans onbenut zullen laten om meer haat te zaaien. En zelfs de mensen zonder enig racistisch of anti-islamitisch bot in hun lijf zoals ikzelf breng je aan het wankelen. Het gaat zo ver over elke grens heen. Er wordt niets gecreëerd dan meer onbegrip. Ja je mag gekwetst zijn als je religie in jouw ogen wordt beledigd, ja je mag erover praten, er boos over zijn. Iedereen en elke religie zal weleens het mikpunt zijn van spot en racisme en belediging. Kom vooral op voor jezelf, voor je religie, voor je idealen, maar doe het met respect voor de ander en de vrijheid van meningsuiting. Mensen die vervallen in dit soort daden, maar ook de mensen die het op twitter menen te moeten vieren snijden elk mogelijk aanknopingspunt tot een gesprek af. Geweld is nog nooit, waar dan ook in de geschiedenis, een oplossing geweest voor wat dan ook.

  13. Het gehype van allerlei dingen verafschuw ik maar je af en toe laten horen dat iets je raakt door er over te schrijven of iets te delen of te doen vind ik prima als je het maar echt meent. Volgens mij ben ik wel een beetje afgestompt door alles wat via allerlei kanalen op mijn bordje komt, maar als ik dat niet zou zijn, dan zou ik niet meer gewoon kunnen functioneren. Ik ben naïef en probeer van alles in mijn leven wat te maken en soms pakt dat goed uit. Daar wil ik het grootste deel van mijn energie aan besteden. ‘De wereld is niet mooi, maar jij kunt haar een beetje mooier maken’ zong iemand toch ooit? Dat is mijn drive.

  14. Het is de idioterie ten top dat we in een democratie leven en minderheid ons wil bekeren. Ik dacht dat we die tijd al achter de rug hadden… Niet toegeven. Mijn angst is dat de minderheid eens de meerderheid zal worden.

  15. We leven in een krankzinnig geworden wereld. Mensen maken mensen dood om een religie waarvan ze niet eens de essentie weten. Het is te gek voor woorden. Ik wordt er doodziek van 😦

  16. Ik heb er bewust nauwelijks naar gekeken. Tijdens de ramp met de MH17 ben ik zo meegezogen in de ellende dat ik aan niets anders meer kon denken. Dus, hoe ellendig en belachelijk deze actie ook is, ik wil het liever niet weten.

    1. Tijdens de MH17 zaten we Goddank in Spanje en heb ik amper iets meegekregen. Nu kijk ik ook niet hoor. Ik weet het en dat in voldoende. Vlam zit nu al uren te kijken naar alle ellende en ik zit met mijn paarse koptelefoon met muziek in mijn eigen wereld. Beter.

  17. Hey Zuster,

    ben het helemaal met je eens, mijn lief werkt op een school in achterstandswijk met 99% allochtonen en vraagt zich af hoe de mensen nu echt over hem denken; hoewel hij in principe alleen hartelijke mensen ontmoet. Zolang we naast elkaar en niet met elkaar leven zal er denk ik geen begrip voor elkaar ontstaan.

    Fijn weekend

  18. Als werker in achterstandswijken deel ik je mening. Zo onbegrijpelijk dat er in deze wereld een tolerantie is die intolerantie op zo’n grote schaal mogelijk maakt en zelfs lijkt te voeden.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s