Zaligheid.

Vandaag is ze voor het eerst geweest, mijn nieuwste held. De schoonmaakmevrouw. Die voortaan mijn leven eens per 2 weken leuker gaat maken.

En leuk was het.

Ik zat vanmorgen op mijn werk met een zeikende werkgever, een retesaai verslag dat ik nog moest afmaken en een bericht van een patiënte die ik dinsdag had gezien, waaraan ik had gevraagd of ze als-je-blieft een foto van haar longen wilde gaan laten maken omdat ik één en ander niet vertrouwde en waaruit gebleken was dat ze longkanker had, te denken aan de middag die nog voor me lag. Een middag met helemaal niks. U wilt niet weten hoe lekker dat voelde, wat een rust dat gaf.

Vroegah had ik dus zwaar aan de bak gemoeten. Had ik thuisgekomen een boterhammetje naar binnen gefrommeld en was ik het huishouden ingedoken. Stoffen, zuigen, dweilen, het toilet, de keuken, de trap, de was wegwerken. Dan was ik daarna met klotsende oksels op de bank gaan liggen nahijgen, waar ik precies een heel kwartier voor mezelf had gehad voor het eerste gezinslid zich weer had aangediend. En dan had ik daarna nog fijn even de keuken in gemogen.

Nu kwam ik thuis, zette ik koffie voor mijn redster, kletsten we nog wat, betaalde ik haar, bedankte ik haar 5 keer heel erg dankbaar zijnde voor haar bewezen diensten, zwaaide ik haar uit, zette ik thee en dook ik linea recta op de bank. Met fleecedeken en poes. Waar ik een half uurtje ben gaan pitten. En daarna had ik zowaar nog/weer energie om mijn best te doen in de keuken. En had ik er weer zin in ook. Dat was lang geleden dat ik daar op donderdag nog zin in had.

Over 2 weken komt ze weer. En vanaf volgende keer hebben we afgesproken dat ik geld voor haar klaarleg en ze pleite is als ik thuiskom. Ze heeft de sleutel, ze weet de weg. Ik vertrouw haar.

Vlam dacht een week of wat geleden, -toen ik voorstelde of we iemand konden inhuren voor het huishouden- dat ze op donderdagmiddag zou komen schoonmaken. Als ondergetekende ook thuis was.

Há!

Right.

Dan heb je iemand die die kolereklus voor je doet en dan ben je er zelf nog bij ook ook.

Dat dacht ik niet.

Ik ken mezelf.

Ik kan niet stil op de bank zitten terwijl iemand anders iets doet.

Ik voel me al schuldig als Vlam druk aan het koken is, op zaterdagmidag. Dan moet ik, bijna obsessief, óók wat doen. Uit een soort vreemd en misplaatst solidariteitsgevoel. Heel vervelend.

En ik zag het ook al helemaal voor me. Hoe sympathiek ik de schoonmaakmevrouw ook vind, ik had nul komma nul zin om na een drukke werkweek nog even een middagje te chitchatten. Dat doe ik al genoeg op mijn werk. Praten over niks, leidend tot niks.

En dat ze dan tot overmaat van ramp nog even een vreemd plekje op haar buik aan me laat zien. Want ik werk toch bij een huisarts? Misschien weet ik dan wel wat het is? En wat ze aan haar diarree kon doen. Nu we het toch over haar buik hadden.

Dank je de koekoek.

Ik wil niemand zien als ik thuiskom. Ik wil alleen maar Mister Proper ruiken.

24 thoughts on “Zaligheid.

  1. Ik had eigenlijk verwacht dat je een rondedansje door je schone huis op je glimmende vloer zou doen…. maar goed na zo’n ochtend is een dutje ook erg lekker… in een schoon huis met die glimmende vloer.

    xx

  2. Zaaaaalig. Dit heb je goed geregeld zo. Ik wens je vele ontspannen dondermiddagen in een schoon huis. En ja. Ik ben een klein beetje jaloers. Schoonmaken is zo niet mijn hobby.

  3. Zo begint het weekend goed! Met de geur ven mr. proper en poes op schoot. Je hebt gelijk dat reddende engel komt wanneer jij er niet bent, dat misplaatst schuldgevoel ken ik maar al te goed. En voor haar is het toch ook fijn om gewoon haar gang te kunnen gaan zonder dat er iemsnd over haar schouder kijkt. Fijn weekend!

  4. Fijn voor je dat je daar helemaal gelukkig van wordt. Eén van de fijne dingen van in Afrika wonen … ik heb zo’n mevrouw – nou ja, bij ons is het een jongen – die dat zes dagen per week doet. En de bedden, de was, de afwas, de tuin … wat ik maar kan bedenken. Maar als ik dan een paar weken in Nederland ben … nou moe – zucht, zucht, zucht … dan mis ik hem enorm !!!

  5. Nee hoor, je wilt geen werkster als je er zelf bij zit, geloof me. Maar wat heeeerlijk dat je thuis komt in een schoon huis en zelf niet meer je halve vrije dag aan het werk hoeft om dat te bewerkstelligen!

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s