Kennisschap?

Zo de afgelopen dagen nadenkend over mijn opruimactie op Facebook, mijn boze mails achter de schermen naar aanleiding van het stofopdoenwaaiende stuk over Sophie en het feit dat iemand me per e-mail me te kennen heeft gegeven geen contact meer met me te willen, kwam ik op het volgende onderwerp:

Vriendschap en “kennisschap”.

Wanneer is iemand je vriend en wanneer noem je iemand een kennis?

Dit zegt Van Dale:

Ken·nis: (de; m,v; meervoud: kennissen) iemand die je kent; bekende.

Vriend: (de; m,v; meervoud: vrienden) persoon waarmee je door gevoelens van genegenheid bent verbonden.

Persoonlijk vind ik de definitie van vriend een zeer matige. Ik ben met heel veel mensen verbonden, voel heel veel genegenheid voor legio mensen. Ik vind de mevrouw van de bakker een heel zorgzaam en attent mens. Ik heb diverse patiënten die ik erg aardig vind en met wie ik in de loop der jaren een warme band heb opgebouwd. Om wie ik me zorgen maak als het niet goed gaat, om wie ik kan huilen als ze overlijden. Ik vind mijn onderbuurvrouw een schat van een vrouw. Ergo: ik voel genegenheid voor alle bovenstaande mensen. Maar no way dat ik ze tot mijn vrienden reken.

De definitie van kennis is ook redelijk vaag. Iemand die je kent. Wat zegt dat nou? Dan zou de buurvrouw van mijn moeder ook een kennis kunnen zijn. Want die heb ik wel eens ontmoet in de lift.

Genegenheid dan, wat vindt Van Dale daar dan van?

Ge·ne·gen·heid (de; v; meervoud: genegenheden) goedgunstige gezindheid; liefde.

Sorry hoor, maar daar moest ik zelfs hardop om lachen. Van Dale toch! Er zit mijns inziens tussen goedgunstige gezindheid en liefde een gat ter grootte van de Grand Canyon. Die kunnen toch niet in 1 adem genoemd worden?

Ik goedgunstig gezind me te pletter, maar houd van maar een handjevol mensen.

Ik reken maar een paar mensen tot mijn vrienden, de rest is kennis.

En wat is er trouwens mis met kennis? Sommige mensen geven het woord een enorme bijsmaak, alsof kennis minderwaardig is. Alsof een kennis de J.P. Chenet tussen de Grand Crus is. Wat een flauwekul zeg.

Ik koester kennissen net zo goed als vrienden. Ik heb lol met de kennis. Ik klets met de kennis. Ik deel alleen niet alles met de kennis. En de kennis waarschijnlijk ook niet met mij. Want als de kennis zou “promoveren” tot vriend, vinden er ook heel andere gesprekken plaats. Dan ga je meer de diepte in, tenminste, ik wel. Ik vertrouw niet iedereen alles toe.

Mijns inziens is dat alleen het enige waarin de vriend van de kennis verschilt. Het heeft niet te maken met kwaliteit want ook een oppervlakkig gesprek met iemand kan heel erg leuk en gezellig en ontspannend zijn. Het heeft niks te maken met kwantiteit, ik reken namelijk iemand die ik maar 1 of 2 keer per jaar zie, tot 1 van mijn beste vriendinnen.

Het is een heel dun scheidingslijntje op het vertrouwensvlak. Durf ik het achterste van mijn tong te laten zien? Kan ik volledig mezelf zijn bij iemand? Kan ik zeggen wat ik wil? Meer is het niet.

(Iemand nog aanvullingen en/of correcties?)

31 thoughts on “Kennisschap?

  1. Verwacht je maar aan veel reacties Klief :-))
    Voor mij is een vriend iemand die ik zou bellen als ik ‘s- nachts met pech langs de E40 sta.
    Ik heb er twee…….de rest zijn lieve bekenden en je leert de mensen inderdaad goed kennen als je in de problemen komt, dat ben ik met bovenstaande schrijfster/schrijver eens !

  2. Als jij het omschrijft… zo voel je het ook. En dat is precies waar het om draait. echte vrienden voel je. Er zijn er maar weinig, maar is dat erg. Nee joh. Je zult honderd vrienden hebben. Dat is echt niet grappig. Dan beh je geen tijd meer voor jezelf. En dan heb ik het nog maar over groede vrienden die je dan maar één tot twee keer per jaar spreekt, ziet, ervaart. Er zijn er ook nog die meer tijd vergen. 😉

    Love As Always
    Di Mario

  3. Een vriend kun je dag en nacht bellen als je in de shit zit. Bij een echte vriend weet je zeker dat de deur altijd open staat, ook ’s nachts.
    En een vriend maakt daar nooit misbruik van.
    Je echte vrienden willen bij je zijn als je trouwt. Of als je net een kindje hebt gekregen. Maar ook als je afscheid moet nemen van je vader, je zus.
    Ja, ik heb een paar vrienden. En nee, ik zie ze niet vaak. Maar is dat nodig? Voor mij niet.

  4. Alles is gebaseerd op vertrouwen. Wie je vertrouwt, is je vriend. De rest is een kennis.
    Mijn beste vriendin zie ik zelden. Maar als ik haar zie (spreek) gaan we verder waar we de vorige keer gestopt zijn. Of we zeggen niks. Is ook fijn.
    Liefs Kakel

  5. Hmm… als de basis vertrouwen is, dan is mijn voormalig beste vriendin dus zojuist verworden tot kennis. Want ik deel niet meer alles met haar, omdat ik er (niet meer) op vertrouw dat ze er ook voor mij is.

    Maar ik heb onder de schoolpleinmoeders een aantal dames die op basis van dit uitgangspunten meer vriend dan kennis zijn. Superbetrouwbare, leuke en lieve meiden die behoorlijk intieme zaken met elkaar delen, elkaar nemen zoals ze zijn en als het echt nodig is er voor elkaar zijn.
    Maar koffie drinken doen we niet samen, net zomin als shoppen, naar de film, uit eten – en tijd samen doorbrengen is voor mij toch wel een belangrijk onderdeel van vriendschap. Hoeft niet vaak, dat dan weer niet.

    Ik weet het niet. Ik denk dat ik mensen gewoon aardig vind – of niet. En vertrouw – of niet. Met alle mogelijke combinaties daarin. Geen labeltjes voor mij.

  6. Met vrienden kan ik het ook hartstikke oneens zijn zonder dat het ten koste gaat van de vriendschap. Erg oneens zijn met een kennis wil nog weleens tot afstand leiden.

  7. Tja, wat is een vriend, ik ben meer geholpen door kennissen dan door vrienden.
    Er zijn mensen op FB of log die je al snel als vriend zien, maar dan is dat meer om alles van je te weten te komen en afkeuren wat zij in hun ogen afkeuren of op kikken en vooral dus geen reactie geven als jij een vergelijkbare vraag stelt.
    Er is kennis voor nodig om de juiste vriend te vinden. Hans

  8. Een definitie is iets anders dan de werking van een concept: taal tegenover filosofie.
    Ik denk dat er voor de concepten van vriendschap (en een kennis, voor wat het waard is) geen vaste invulling bestaat.

    Natuurlijk zijn er door veel mensen gedeelde gedachten die met elkaar overeenkomen, waarin vertrouwen wellicht één van de belangrijke is. Maar betekent dat dat het ook een noodzakelijke voorwaarde is voor vriendschap? De redenatie “omdat veel mensen dat vinden” gaat in veel gevallen niet op. Veel mensen zien dingen vaak verkeerd, nemen dat van elkaar over, waardoor er een niet helder gebruik van concepten ontstaat. Zo ook in dit geval.

    Ik denk dat het er om gaat dezelfde waarden na te streven in een vriendschap. Welke waarden dat zijn, is per vriendschap, per persoon, verschillend. Daarom hebben mensen, tussen die paar vrienden die ze hebben, vaak ook hele verschillende types. Omdat je in één persoon niet alle waardes treft die je belangrijk vindt.

    Mooi onderwerp!

    1. Klopt. Maar als ik niet precies kan benoemen wat iets is, vind ik een startpunt als een definitie wel handig. In dat geval sloeg dat kant noch wal. Zoiets complex als een lijst van emoties, wensen, verwachtingen etc is ook niet te vatten in een paar woorden.

      Vertrouwen is absoluut een voorwaarde. Ik denk dat dat voor het gros ook wel telt.

      Dezelfde waarden nastreven is ook een hele belangrijke ja. Zo heb ik bijvoorbeeld een aversie tegen vreemdgaan en bij 1 persoon heb ik afgesproken dat onderwerp niet meer aan te roeren. Omdat ik haar verder tof vind, wil ik eea niet laten stranden op dat gevaarlijke onderwerp. Klinkt misschien laf of raar, maar voor mij voelde het beter.

      Idd hebben mensen vaak verschillende types vriend. Wat bijzonder is, omdat je in je levenspartner (zelden tot) nooit het hele pakket kunt vinden, maar er desondanks toch voor kiest alleen met hem/haar je leven te delen. De exclusiviteit aan te gaan. En dat voelt (bij mij dan hè? Laten we de bovenstaande alinea even niet wéér aanhalen ;)) als het enige juiste.

  9. Hi Kliefje,

    Je weet dat ik hier ook mee worstel maar later dacht ik dat het niet zit in de definitie in woorden maar in gevoel. Je hebt nl. ook studievrienden, hartsvrienden, sportvrienden….. vriend duidt meer intimiteit aan kennis. Mijn schoolvriendinnen van vroeger zijn vage kennissen van nu als je snapt wat ik bedoel.

    Groetjes,

    Dorothé

      1. Nog als aanvulling: lotgenoten zijn geen vrienden maar toch kun je daar heel close mee zijn. Ik denk dat vriendschap ook een zekere veelzijdigheid heeft. Het doel is niet iets maar de vriendschap zelf. De draden die verbinden zijn sterker ook al lijken ze op het oog misschien soms dun of kwetsbaar maar ze kunnen meer hebben dan je denkt.

  10. Het overlapt elkaar denk ik. En door jouw laatste blogjes valt bij mij het kwartje dat ik mss toch meer vrienden heb dan ik zo zou benoemen. Wat mij betreft maakt de naam vriend/kennis niet zo heel veel uit. Vriend klinkt wel gezelliger 🙂

  11. Een kennis kan snel weer verdwijnen uit je leven, een vriend hopelijk niet. Van vrienden houd ik alsof ze familie zijn, van kennissen niet. Een kennis ben ik vrij snel beu, een vriend verdraag ik veel langer om me heen..

  12. Ik ben iemand die graag op de achtergrond blijft, ik heb het vriendschapsgen niet denk ik. Na een eerste kennismaking kijk ik graag de kat uit de boom. Bovendien is het door mijn energieprobleem (CVS) niet zo eenvoudig om contacten aan te gaan of te onderhouden. Gelukkig heb ik wel mensen om mij heen die ik graag mag en die ik best kan kan bellen voor het één of ander, maar van nature houdt ik mensen toch een beetje op afstand en zo gebeurt het maar zelden dat er een kennis doorstroomt naar het niveau vriend. Dat ik mezelf ondanks de sterke overtuiging dat ik alleen verder wilde na een moeizaam huwelijk en een pijnlijke scheiding al vlot een krachtige band opbouwde met de man waar ik nu mee getrouwd ben, mag een wonder heten! Met z’n tweeën hebben we het zo ongelooflijk goed!
    Ik ben wel benieuwd wat de Dikke van Dale zegt over een ‘echtgenoot’ 😉

  13. Soms kan het omgaan met kennissen fijner voelen omdat het allemaal wat ‘lichter’ is. Met vrienden zijn er aan beide zijden toch verwachtingen. Het is gemakkelijk om bevriend met iemand te zijn wanneer je in een zelfde levensfase zit. Maar ga je later andere dingen doen, dan ontgroei je elkaar. Heb dat al meerdere keren meegemaakt (en wie niet).

  14. Had het er vandaag nog over met mijn schoonzusje, ook één van mijn twee beste vriendinnen. Zo heb ik er drie: beste vriend(inn)en: aan hen kan ik alles zeggen, ze nemen me precies zoals ik ben, en we staan er altijd voor elkaar. Voor de rest heb ik vrienden, wat oppervlakkiger maar toch nog héél leuk om mee af te spreken en bij te praten, en dan kennissen waarmee het vooral small talk is; Daar ben ik niet zo een voorstander van, maar het kan soms wel.

  15. Hey, Kliefje, ik nomineer je voor de Liebsteraward. Morgen komt mijn blogpost online met meer informatie. Omdat je zo fantastisch schrijft dat anderen dat ook moeten ontdekken.

  16. Mijn moeder had het vroeger altijd over haar kennisjes, alles en iedereen waren kennisjes. Vandaar uit is waarschijnlijk mijn allergie ontstaan voor het woord kennissen en klinkt vriendin net wat gezelliger. Maar … damn … ik denk eigenlijk dat het toch gewoon kennissen zijn. Ben niet zo’n type met een hele grote vriendenkring (gewoon helemaal niet) en mijn kennissenkring is al niet veel groter. Heb slechts paar hechte vriendschappen maar of ik die in nood zou bellen … dat heb ik 10 jaar geleden in nood één keer moeten doen, voelt nog altijd heftig dus het moet héél veel erger zijn dan toen (bijna onmogelijk) wil ik dat ooit nog doen terwijl ik weet dat het wel zou kunnen. Misschien is dat al voldoende 🙂

  17. Ik ben hier beland via het blog van Bubbliciouslyme, leuk om je bloggedachten te lezen. 🙂
    Wat betreft vriendschap hoort er voor mij ook een bepaalde mate van (h)erkenning en eenzelfde gevoel voor humor bij.
    O ja, en iemand die je wakker kunt maken om drie uur ’s nachts… 😉
    Voor mij is het verschil tussen echte vrienden en kennissen – behalve dat het tweede veel oppervlakkiger is – dat de contacten ook veel vergankelijker en inwisselbaarder zijn.

  18. Niet ‘labelen’ en categoriseren, dat doe ik het liefst. Domweg genieten van wat er aan connectie en contact(momenten) is.
    Een vage kennis kan in rotte tijden ineens precies het juiste zeggen waardoor het je lukt de kop omhoog te hijsen – terwijl je beste maat zich er met een ondoordachte opmerking tussenuit wurmt. Je kunt aan verschillende vormen en diepten van contact en van verschillende type mensen op verschillende momenten evenveel hebben.
    Andersom wil ik me er ook niet meer (zoals in de puberteit, en ook veel recenter nog wel) druk maken om de categorie bij wie ikzelf bij een ander val. Verwarrend, onzeker makend en uiteindelijk vooral: vermoeiend.

Kritiek? Commentaar? Leuk! :)

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s